Առլեն Շահվերդյան

Home » Articles posted by Arlen Shahverdyan

Author Archives: Arlen Shahverdyan

Երկնակաթի Լուսին / The Sky Milk Moon

Երբեմն Գրողի համար ստեղծագործելու գիշերային մի այնպիսի ժամ է գալիս, երբ մնում ես մենակ Լուսնի ու աստղերի հետ: Քամին մեղմորե՜ն օրորում է, միալա՜ր ճռռում են ճռիկները, ամպերը դանդաղ լողում են մութ երկնքում, իսկ բարդիների կատարները կամա՜ց ճոճվում են՝ մտքերիդ հետ համընթաց: Երկնքի կաթից քամված ու սեղմված Լուսինն, ասես՝ չորթան մածուն, խտացնում է իր մեջ մտքերդ ու հույզերդ, խտացնում այնքան, որ դրանք սկսում են թանձրացած հոսել աստղեր տանող ճանապարհով…
*

Երկնակաթի Լուսին

Զարմանալի խաղաղությո՜ւն ունի գիշերը
Եվ թարմությո՜ւն, ասե՛ս՝ քեզ ծո՜վն է համբուրում,
Ճռիկների ձայները, որ միալա՜ր ու անշե՛ղ են,
Ի՛նչ-որ տեղից սկսվո՛ւմ են ու ի՛նչ-որ տեղ՝ մարո՜ւմ:

Եվ այդ գերո՜ղ, այդ կախարդո՜ղ մթին
Գտնում ես քեզ զրուցակից մի նո՛ր,
Լուսին ընկե՛րն է, պտո՛ւղը երկնակաթի,
Խոսող ժպի՛տը՝ դեմքով կլոր:

Որքան էլ մո՛ւթ, տխո՛ւր լինի գիշերը,
Նա քեզ ժպտում է որպես ընկեր բարի,
Նրա ազնիվ վերաբերմունքն անշե՛ղ է,
Վստա՛հ է տեսքն իր՝ աստղեր տանող ճանապարհին:

Եվ խաղա՜ղ, որքան խաղա՜ղ է դեմքը,
Երբ լսում է քեզ մինչև վերջին քո բառը,
Հավերժուղու դրո՛շմն է նրա լուսնային հետքը,
Մինչ դու խոսքի ես վերածում մտքերդ լի՜ ու խա՛ռը:

Գիշե՜ր, ինձ կախարդո՜ղ գիշեր բարի,
Լուսնի գրկից պոկված երանելի գաղտնիք,
Զարմանալի խաղաղությո՜ւն բերող հուշերն իմ անցյալի
Եվ ապագա հույսով լցված աստղային բո՛ց ու կի՛րք:

Ես շնորհակա՛լ եմ Քեզ, երկնակաթի Լուսի՛ն,
Չթողեցի՛ր մենակ գիշերվա այս մո՜ւթ ժամին,
Անմա՜ր աստղերը փայլեցին համար մեր երկուսի,
Ճոճվեց բարդի՛ն, ճռռաց ճռի՛կն ու օրորեց քամի՛ն…

Առլեն Շահվերդյան

© Գրված՝ 21-22.09.2020 և 24.09.2020 գիշեր
____________________

© Սույն գրական կայքի կանոններով՝ հրապարակված բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար արգելվում է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և տվյալ էջի հղումը նշելու:
___________________________________________________

When You remain alone at night and try to write your thought on the clean sheet of paper, there is the Moon as the only friend. You speak with the Moon, looking at stars and trying to gather your inner emotions and deep thought about life. The Moon is like a hard consetration of the sky milk and it seems like a cheese in the sky. You start to write and write and notice that your words are coming oe after another. You realize, that the Moon helped you to find the necessary word, so much wated emotion in the night.

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Սույն գրական բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About this Literary Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment

Սիրում եմ Քո գոյությունը / I love Your existence

Երբ ասում ես նրան. «Շնորհակալ եմ, որ Դու կաս…», երբ ասում ես, որ սիրում ես Նրա գոյությունը քո կյանքում, երբ ամեն անգամ Աստծուն շնորհակալ ես լինում, որ ունես Նրան, Նա կա և քոնն է՝ իր գոյությամբ զարդարելով, լցնելով ու հարստացնելով կյանքդ…
*

Սիրում եմ Քո գոյությունը

Սիրում եմ Քո սպիտակաթույր գոյությունն իմ կյանքում,
Քո կենսուրա՜խ պարզությունը, լուսարձակո՛ւմն անգին,
Սիրում եմ ջի՜նջ խորությունը, վեհությո՜ւնը Քո հոգու,
Քո կենարա՜ր էությունը, այնպե՜ս ձուլված իմ սրտին:

Եվ սիրում եմ ես հասցնել ամեն անգամ գովել Քեզ՝
Չուշանալով տեղի՛ն բառը հնչեցնելու վայրկյանի՛ց,
Ամե՛ն անգամ սիրահարվել՝ միշտ նորովի՛, բոցակե՛զ՝
Հետ չընկնելով Քեզ երգելու պարգև տրված տողերից:

Սիրում եմ Քո լուսատիտիկ առկայծումը իմ հոգում,
Գարնանային վարարո՜ւմը՝ զուլալ ջրով գետարա՛ր,
Սիրում եմ թա՜րմ զովությունդ, որ վերքե՛րս է ամոքում,
Չե՛մ վարանի կյանքս զոհել՝ թե պետք լինի Քե՛զ համար:

Առլեն Շահվերդյան

Գրված՝ 12.12.2014 թ.-ին:
____________________

© Սույն գրական կայքի կանոններով՝ հրապարակված բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար արգելվում է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և տվյալ էջի հղումը նշելու:
___________________________________________________

Stromae – Formidable: This song is with me every day. Briefly about the singer: Paul Van Haver, better known as Stromae (stʁɔmaj) (born 12 March 1985) is a Belgian singer-songwriter. He was born in Brussels to a Rwandan father and a Belgian mother. Paul has distinguished himself in both hip hop and electronic music. He first became famous with the song “Alors on danse” which remained at number one for several weeks in numerous countries throughout Europe. Enjoy this wonderful song and be sure to watch this unique video clip.

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Սույն գրական բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About this Literary Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment

Որ մենք Մա՛րդ մնանք… / So that we remain Human…

Որ մենք Մա՛րդ մնանք…

Ամպամած օր էր…
Երկնաքերները, գլուխները՝ կա՛խ, կանգնել էին լո՜ւռ,
Թվում էր, ահա՛, շուտո՛վ, ուր որե՛ ամպրո՜պ կլինի,
Եվ դրա ահից քարե սրտերը հսկա շենքերի դարձել էին բո՜ւռ…

Չէ՛ր շտապում, սակայն, անձրևը տեղալ՝
Մի անասելի՜ լարվածության մեջ պահելով շուրջը,

Եվ այդ սպասումից քարացել էին
Գե՛տը քաղաքի, գետում լողացող հաշված բադե՛րը
Եվ արդեն քանի՜ հարյուրամյակ է
Այդ տեսարանի ակամա վկա՝ ծերո՜ւկ կամուրջը…

Երկինքը մթնո՜ւմ էր, գնալով՝ մթնո՜ւմ,
Եվ մի պահ, ասես, կա՛նգ առան բոլոր մեքենաները,
Ծիծեռնակները, թռիչքից՝ հոգնած, շենքի ծերպերին
Իրենց ապաստա՛ն բույնն էին գտնում.
Անձրևը զգացող ծիծեռնակնե՜րը…

Եվ, ահա՛, շուրջը, վերջապես, տիրեց մեռյա՜լ լռություն,
Ծառերի վերին տերևները լո՛կ համարձակվեցին շարժվել աննկատ,

Բայց դա կա՛րճ տևեց,
Քանզի այդ պահի՛ն, հե՛նց այդ վայրկյանի՛ն
Անձրևի հատի՛կ կաթիլը վստա՛հ հարվածեց գետնի՛ն…

Ամե՛ն ինչ պարզ էր, ամե՛ն ինչ՝ հստա՛կ,
Եվ երերալու տեղ չկա՛ր արդեն,
Ամպրո՜պ շռնդա՛ց ու ցնցե՛ց հսկա քաղաքի լո՜ւռը,
Եվ շենքերը մե՜ծ, որոնց սրտերը ահից մի բո՛ւռ էր,
Լա՛ց եղան առատ անձրևի ջրից,

Թրջված ծառերը ճկվեցի՛ն նրա համազարկներից,
Իսկ անցորդնե՜րն այս ու այն կողմեր շտապեցին մեկեն՝
Ձեռքերն արագ մեկնելով իրենց անձրևանոցին,
Եվ քաղաքային այդ եռուզե՜ռը
Կարծես, թե լիներ ջրի և մարդու աշխույժ բռնոցի՛…

Եվ դղրդո՜ւմ էր երկինքը հուժկո՛ւ,
Ջուրը դույլերո՛վ ներքև՛ էր հոսում,
Քաղաքը լո՜ւռ էր, անձրև՛ն էր խոսում…

Արագության տակ ավտոմեքենան ջո՛ւր շփեց, հանկարծ,
Ծածկի տակ կանգնած մի տիկնոջ վրա,
Ինչին հաջորդեց նրա ռուսերեն վիրավորանքը, բարձրաձայն. «Нахал!»:

Եվ տասնյակ մարդիկ, անտարբեր, սակայն, մեկը մյուսին,
Միմյանց հրելո՛վ փորձեցին մտնել տակը ծածկոցի:

…Անձրևը ճի՛շտ էր, քաղա՛քն էր սխա՛լ,

Մի ամբո՜ղջ, հսկա քաղաքի մարդիկ
Սխա՛լ բարքերի կրողներ էին,
Ջահելի՛ց սկսած և վերջացնելով ծերունիներո՛վ,

Իրե՛նց իսկ ստեղծած երկնաքերների՛, սարդ-փողոցների՛,
մեքենաների՛, լուսաֆորների՛ ու կանգառների՛,
իրենց հորինած երկաթբետոնե այդ արժեքների՛ գերինե՜րն էին…

Մոռացել էին, որ Մայր Բնության
այդ բեմադրված փորձության պահին,
Լինի այն՝ աղե՛տ, արհավի՛րք, վարա՛կ,
նույնի՛սկ թե, անգամ, օ՛ր անձրևային,
Անտարբերն ու անմարդկայինը, ցավալիորեն,
Խեղդե՛լ են Մարդուն Մարդո՛ւ իսկ ներսում,

Եվ էլ տա՜ք չի՛ ներսը, երբ ցո՜ւրտ է դրսում…

Ինչ-որ մի պահի անձրևն՝ ամպերի, Մա՛րդ էր մշակում,
Մարդու մեջ Մա՛րդ էր նորից արթնացնո՛ւմ,
Սրտացա՛վ, սիրո՛ղ, հոգատա՛ր Մարդուն, ո՛չ անտարբերին,

Նրա՛ն, որ ուշադի՜ր է տողերս կարդում,
Որի սրտի տակ ճյուղե՜ր են ծաղկո՛ւմ,
Որը չի՛ բրդում ու չի՛ բրդբրդում,
Այլ գրկում է ո՜ղջ աշխարհը սիրով,
Որի սիրտն, իրոք, մե՜ծ է ու անկեղ՜ծ,
Ո՛չ թե մի բուռ է՝ երկնաքերների սրտերի նման,
Որն իր էությա՛մբ, առաքելությա՛մ
Կոչված է հանե՛լ, վե՛ր հանել Մարդո՜ւն
Եվ մարդկությունը պահպանել արթո՛ւն,
Որ մենք Մա՛րդ մնանք…

Անձրևը հի՜ն ու շա՜տ խորաթափանց մի ռեժիսոր է,
Որ բեմադրում է իրավիճակներ և տեսարաններ՝ ուզածի նման,
Նա իր արարով Մարդուն ստուգո՜ւմ է…

Եվ օրը եկե՛լ է, օրը այսօ՛ր է, այսօ՛ր է, հիմա՛,
Երբ մանրուքներից մինչև արհավիրք
«Մարդ մնա՛լն» է, որ պիտի դիմանա՛,
Պիտի մաքառի՛ անտարբերի դե՛մ,
Սառած հոգիներ պիտի ջերմացնի ամուր գրկումով…

…Ամպամած օր էր,
Երկնաքերները, գլուխները՝ կա՛խ, կանգնել էին լո՜ւռ,
Եվ քաղաքային աղմուկի ներսում անձրև՜ն էր լսվում՝
Իմաստնությամբ լի իր կաթիլների ամե՛ն հպումով…

Առլեն Շահվերդյան

04.07.2020 և 23.08.2020
____________________

© Սույն գրական կայքի կանոններով՝ հրապարակված բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար արգելվում է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և տվյալ էջի հղումը նշելու:
___________________________________________________

Dear Readers, my new Armenian poem “So that we remain Human” is dedicated to a specific thought about life. Life is changing and every moment is a such kind of chellenge for us to remain Human. Often all the pproblems, the daily routine pressure us to give up, to change our principles, and we – human being, must stay human, should not forget about the important values of humanity and should take care of each other…. On photo there is my hand, while writing this poem…

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Սույն գրական բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About this Literary Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment

Պուշկինի նման, կամ՝ Սիրելի Կնոջս / Like Pushkin or To My Beloved Woman

Իմ ու քո մուսան Կի՛նն է հիացնո՜ղ, Կի՛նն անզուգակա՜ն: Երկուսս էլ սերն ու կյանքը գովերգել ու գովերգում ենք բանաստեղծաբար՝ Կնոջն անմնացորդ նվիրված, Նրան վեհացնելով ու մեծարելով: Բանաստեղծական են մեր տաղերը, բանաստեղծագիր են տողերը մեր: Մենք կյանքն ու Կնոջը սիրում ենք գրակա՛ն լեզվով: Քո ու իմ տողերի տակ Կնոջը ճանաչելու ու հիացմունքով սիրելու անսահման բերկրա՜նքն է, երջանկությո՜ւնը:
Խոնարհվում եմ տիեզերական տաղանդիդ առջև, սիրելի՛ Ալեքսանդր: Քո գրչակից ընկե՛րն եմ, Քո համախո՛հը, Քո գործի շարունակո՛ղը՝ Սիրո ու Կնոջ վեհասքանչությո՜ւնը մեծարելու նվիրական իմ վառմա՛մբ: Թող, որ մեր կնամեծար տողերը հավերժ ապրեն՝ ի նշանավորումն Կնոջ դերի ու նշանակության:
*

Պուշկինի նման, կամ՝ Սիրելի Կնոջս

Ալեքսանդր Սերգեևիչ Պուշկինի նման,
Որ գովերգում էր իր սիրող սրտին,
Ես էլ երգեցի իմ սերը՝ Նրան,
Երգեցի ազնիվ սիրով պոետի:

Եվ մեծարեցի Կնոջս դերը,
Նրան ձոնեցի Արև՜ ու Լուսի՜ն,
Բանաստեղծաբար պատմեցի սերս,
Խնդրեցի Աստծուն՝ լինենք միասին:

Եվ այդպե՛ս եղավ, ու անձրև՛ տեղաց՝
Մեր երջանկության ջուրը երկնաթև՛,
Միայնությունն անցյալո՛ւմ մնաց,
Սերը մեր դարձավ լուսատո՜ւ կանթե՛ղ:

Ապրեցինք և՛ վիշտ, և՛ երջանկություն,
Կիսեցինք շա՛տը, սեղմվեցի՛նք քչո՛վ,
Եվ ողջ ընթացքում բանաստեղծություն
Դարձավ մեր սերը՝ բա՛րձր ու հնչո՛ղ:

Ալեքսանդր Սերգեևիչ Պուշկինի նման,
Որ ընկավ հանուն իր սիրող սրտի,
Կյանքս ապրեցի ես մոմի նման,
Վառվեցի հոգով ազնիվ պոետի:

Ու, թե ապրեի ես հարյո՜ւր կյանքեր,
Կուզեի ապրել նո՛ւյն իմ Կնոջ հետ,
Կյանքը չքնա՛ղ է, երբ ապրում ես սե՜ր,
Վառվում ես մի՛ պահ, բայց ծխում՝ հավե՜տ…

Առլեն Շահվերդյան

04.07.2020
____________________

© Սույն գրական կայքի կանոններով՝ հրապարակված բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար արգելվում է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և տվյալ էջի հղումը նշելու:
___________________________________________________

Dear Readers, my new poem is dedicated to my beloved Woman. Alexander Pushkin’s poetry inspired me a lot and I think that he is one of the greatest poets who sincerely express his love to Women. So, I wrote this poem as a conversation with Pushikin. Women are awesome and they give us life and love. Life would be colourless without women. 

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Սույն գրական բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About this Literary Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment

Ես Ձեզ սիրում եմ անմնացորդ սիրով / I love You with absolute love

Սերը վսեմաշո՜ւք է, բարձրախավ ու ապրեցնող, և «Դո՛ւք»-ն է երբեմն դիմելաձևը բյուրեղյա Սիրո: Սակայն, նրա լեզուն հաճախ նաև շա՜տ անձնական է, մտերմի՜կ, «Դո՛ւ»-ով, և ամբո՜ղջ աշխարհն այդժամ, ասես, ժպի՛տ է՝ երազո՛ւմ: Ու երբ սիրում ես անմնացորդ սիրով, սիրո քո էակը վեհաշո՜ւքն է ամենից: Նրան դու տիրանում ես անկեղծ խոնարհումո՜վ, և նվիրական են դառնում նպատակները քո նորից:

Սերը գնահատելու և սիրո հանդեպ վարմունքի՝ «Դուք»-ի և «Դու»-ի ներդաշնակո՛ւմ, պայքա՛ր, համա՛ռ ու հետևողակա՛ն, ավերի՛չ ու արարո՜ղ…
*

Ես Ձեզ սիրում եմ անմնացորդ սիրով

Ես Ձեզ սիրում եմ անմնացո՜րդ սիրով,
Իսկ Դուք ինձ հետ «Դո՛ւք»-ով եք դեռ խոսում,
Եվ նեղացած եք դեռ, պահում եք Ձեզ խռո՛վ,
Մինչդեռ իմ սե՜րը մեր երկուսի՛ համար երփներանգվո՜ւմ է ու հոսո՜ւմ…

Թռչո՜ւմ, ինչպես ազատատե՛նչ քամին,
Խփվո՛ւմ հուժկո՛ւ ու ծո՛ւռ ալիքներին ծովի,
Իմ «Դո՛ւ»-ն սպասո՜ւմ է համբերությամբ իր արժանի ժամին,
Սակա՛յն, արժանանում է Ձեր «Դո՛ւք»-ին խոսուն…

Եվ մաքառո՛ւմ է սերն իմ՝ սառնությա՛նն ընդդե՛մ,
Եվ պայքարո՛ւմ եմ ես համառորե՛ն ու լո՜ւռ,
Այդ պայքարի ճամփին իմ նպատակը ես գիտե՛մ,
Բա՛յց սի՛րտն իմ կարոտից արդեն դարձել է բո՜ւռ…

Ավա՜ղ, հեռու եք Դուք ինձնից հազա՜ր մղոն՝
Հոգո՛վ, սրտո՛վ ու մտքերո՛վ Ձեր դեռատի՜,
Ես Ձեզ սիրում եմ անմնացորդ սիրով,
Արդյո՞ք սիրում եք Դուք էլ ի՛նձ, ա՜խ, ո՞վ գիտի…

Ո՞վ գիտի ի՞նչ սիրտ է փոթորկվա՛ծ
Վսեմաշո՜ւք ու բարձրախա՜վ Ձեր կեցվածքից անդի՛ն,
Ես Ձեզ սիրո՛ւմ եմ,
Ու թո՛ղ, որ անպատասխան իմ սե՛րը ի՛նձ մնաց,
Թող՝ Ձե՛զ մնան տողե՜րն իմ՝ Պոետի՛:

Առլեն Շահվերդյան

26.07.2020, 22:00 PM
____________________

© Սույն գրական կայքի կանոններով՝ հրապարակված բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար արգելվում է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և տվյալ էջի հղումը նշելու:
___________________________________________________

Dear Readers, my new Armenian poem “I love You with absolute love” is dedicated to love. When You love someone, there starts a unique conversation between the gentle attitude towards to feelings you have and the passionate admiration to the loved one. When these two tops of expression get in harmony together, love starts to shy brightly. Fond you love and be loved.

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Սույն գրական բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About this Literary Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment

Կապույտ-ճերմակ հորիզոնում / In blue-white horizon

Հռոմի օդանավակայանում / At the airport in Rome

Երկնքում, թռչնի թռիչքի բարձրությունից ու ավելի վեր Աստվածային տիեզերական արարչագործությունը հանճարեղ ու այնքան շոշափելի է դառնում: Ու երբ երկնքի կապույտ, ճերմակ շերտերը խաղում են, դարսվում իրար վրա, հետո նորից անջատվում միմյանցից, ասես Աստվածային ձեռքերի շարժման ականատեսն ես դառնում: Ու այդ ժամանակ բանաստեղծաբար ես նայում երկնքին, բանաստեղծող է դառնում միտքդ, ու ձեռքդ սկսվում է շարժվել՝ Աստծո ձեռքի շարժման հետագծին զուգահեռ: Սիրում ու հավատում եմ Աստծուն, և այն սերը, որը Նա պարգևել է մեզ, այնքա՜ն ազդեցիկ ու զորեղ է, երբ գտնվում ես բարձրության վրա, Աստծուն փոքր-ինչ ավելի մոտ՝ հիանալով ու ներշնչվելով Նրա ձեռակերտ կապտաճերմակ երկնակամարով:
*

«Դեպի Հռոմ» շարքից

Կապույտ-ճերմակ հորիզոնում

Գիտեի, որ սպիտակը կապտանո՜ւմ է
Ամպերից վե՛ր թռիչք կատարելիս,
Որ երկնային շերտերը միանո՛ւմ են,
Երբ արեգակն իր ողջունումն է տալիս:

Երբ սավառնող ինքնաթիռի մետաղյա թև՛ն է
Օդում ամենամո՛տ շոշափելին,
Որն էլ, հենց, լուռ, բաժարարար այն թե՛լն է,
Կապույտը սպիտակից զատող այն բանալի՛ն:

Սակայն, երբ ծովը երկնային շոյում է դեմքդ,
Երբ այնքա՜ն մոտ ես դու երկգույն հորիզոնի՛ն,
Այդժամ բանաստեղծո՛ղ է ձեռքդ,
Մուսադ շոյո՜ւմ է, ասես՝ թև՛ը ամպերի՛ն:

Իսկ այդ ճերմա՜կ, ճերմա՜կ ամպերը,
Քուլա՜-քուլա՜ հյուսված, ինչպես վարսեր,
Ազդարարո՛ւմ են, որ հանճարե՜ղ է Տերը,
Որքա՜ն է նա աշխարհն արարելիս դրել դրանում Սե՜ր:

Գիտեի, որ կապո՛ւյտ է անհրաժեշտ
Երկնի մետաքսը լանջելու համար,
Գիտեի, որ ճերմակը պա՜րզ է, հե՜շտ,
Բայցև՝ Աստվածային՝ արարելու համար:

Եվ ահա, ե՛ս, կապույտ-ճերմակ հորիզինում,
Արարչի լույս-տաղանդության գրող վկան,
Համոզվեցի՝ այն, ինչ գիտեի նախկինում,
Թռչնի բարձրությունից երկինքն ավել չքնա՜ղ է, մոգակա՜ն:

Եվ հենց այստե՛ղ է արարումն Աստծո
Այնքա՜ն շոշափելի, այնքա՜ն մոտիկ,
Թռչում եմ ես Աստծուն դեպի հարցով՝
Խնդրելու Սե՜րն իր ներշնչո՛ղ ու պոետի՛կ:

Առլեն Շահվերդյան

21.10.2019, 10:20 AM, ինքնաթիռում, Կիև-Հռոմ թռիչքի ժամանակ
____________________

© Սույն գրական կայքի կանոններով՝ հրապարակված բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար արգելվում է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և տվյալ էջի հղումը նշելու:
___________________________________________________

Dear Readers, it is my pleasure to introduce to you my new Armenian poem, entitled “In blue-white horizon”. I have written during the flight from Kiev to Rome, on October 21. When I was in airplane I took out my notebook and pen and started to write the poem. It was awesome to watch the blue sky from the plane window and write about its beauty. Some people used to sleep in planes, during the flights, but it’s not for me, cause I usually think and write in plane.

So the new poem is a birth, result of flight thoughts. It is about teh beauty of sky, its blue-white colors’ games, which are made by God’s hand. 

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Սույն գրական բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About this Literary Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment

Բնության հետ ներդաշնակ / In harmony with Nature

Ես չեմ կարող պատկերացնել, թե ինչպես մարդ արարածը կարող է այսքան դաժան ու բարբարոս գտնվել բնության հանդեպ՝ ստորացնելով կենդանիներին: Որքան հեշտորեն մարդը կարող է դադարեցնել այլ կենդանի արարածի կյանքը, կենդանու սրտի բաբախումը: Ո՞վ է ասել, որ մենք կարող ենք որոշել մյուսների ճակատագիրը: Ո՞վ է ասել, որ մենք կարող ենք սահմանափակել նրանց ապրելու իրավունքը: Սա պայքար չէ մարդու և կենդանիների միջև՝ սննդի կամ նույնիսկ տարածքի համար: Սրանք անգամ ջանքեր չեն կարգավորելու կենդանիների թվաքանակը (ինչը նույնպես մեր գերակայությունը կամ իրավունքը չէ): Սա սպանդ է, կենդանիների արյունալի սպանդ, որը շարունակվում է մինչ օրս: Ե՞րբ մենք՝ մարդիկ, կգիտակցենք, որ միայնակ չենք այս մոլորակի վրա: Ե՞րբ մենք կհասկանանք, որ ամբողջ հասույթը կամ փողը (որը գալիս է կենդանիներին սպանելուց) մի օր վերջանալու է: Ե՞րբ ենք գիտակցելու, որ մենք պատասխանատու ենք բնության և ամբողջ մոլորակի համար: Ինչքա՞ն արյուն դեռ պետք է թափվի՝ դա հասկանալու համար: Ե՞րբ ենք դադարեցնելու այս սպանությունները:
Ես դիմում եմ այժմ բոլոր նրանց, ովքեր անում են սա: Դադարեցրե՛ք այս սպանդը: Դադարեցրե՛ք մյուս արարածների կյանքի և ազատության սահմանափակումը: Դադարեցրե՛ք ավերել մեր մոլորակը:
Ես դիմում եմ նաև բոլոր նրանց, ովքեր պատասխանատու ենք կենդանիների անվտանգության համար և մշտապես փորձում են ապահովել նրանց համար առավել անվտանգ կյանք: Շնորհակալություն ձեր մշտական ու անկեղծ ջանքերի համար:
Մենք պետք է գիտակցենք, որ երբ սպանում ենք կենդանիներին, սպանում ենք ամեն կենդանի բան մեր մոլորակի վրա՝ ներառյալ ինքներս մեզ: Բացի այդ, կենդանուն սպանելուց դեպի մարդ սպանելն ընդամենը մեկ քայլ է:

Ցավոք սրտի, ես չեմ կարող ժամանել տվյալ տեղանք ու տեղում պահել որսորդի կրակոցը: Սակայն ես և բոլոր նրանք, ովքեր սիրում են բնությունը, կարող են արձակել պատասխան «կրակ» բոլոր որսագողերի ուղղությամբ և անել դա բնության փրկությանն ուղղված մեր մշտական ջանքերի գործադրմամբ, բնության պահպանության ուղղված մեր հասարակական և մասնագիտական գործունեությամբ, բնության նկատմամբ սերը և հետաքրքրությունը մեծացնող մեր հոդվածների օգնությամբ, մարդկանց մտքում փոփոխություն առաջացնելուն միտված մեր ջանքերի շնորհիվ:

Հուսով եմ, որ մի օր մենք կապրենք բնության հետ ներդաշնակության և խաղաղության մեջ, սակայն այդ լուսավոր օրվա համար մենք պետք է գործենք այսօր, մեզանից յուրաքանչյուրն իր տեղում և իր միջոցներով:

Հ.Գ. Ես գրեցի հոդվածը նախ անգլերեն և հետո հայերեն: Կարծում եմ, որ սրանում ինչ-որ խորհրդանշական բան կա, քանի որ այս հոդվածն ունի միջազգային ուղերձ է:
*


Բնության հետ ներդաշնակ

Զո՛ւր եք փնտրում զոհերի՛, այս փո՛ւչ կյանքում գոհերի՛,
Երջանիկը որտե՞ղ է, արդյո՞ք գիտի իր տեղը,
Արդյո՞ք խաղա՛ղ է ապրում, Բնության հետ ներդաշնա՛կ,
Թե՞ հեռացել է վաղուց հազա՜ր-հազա՜ր ոտնաչափ:

Արդյո՞ք առյուծ մորթողի՛ն, վիթին զենքո՛վ հաղթողին
Պատվանդանի՛ն դնելով ինքներս մեզ չե՛նք զոհում, 
Անխղճաբար թաղե՛լ ենք խի՛ղճն ու խիղճը Տվողի՛ն, 
Բնությանը վե՛րջ տալով մենք մեր տո՛ւնն ենք գրոհում:

Ներդաշնա՜կ ու խաղա՜ղ է կյանքը տրվել ապրելու, 
Փչացրե՛լ ենք մինչև վե՛րջ, փչացե՛լ ենք հետն էլ մե՛նք, 
Ճշմարիտը այն մա՛ղն է, որով ջո՛ւր ենք տանելու, 
Հրազենի՛ փոխարեն սե՜րը պիտի սարքենք զե՛նք:

Առլեն Շահվերդյան

03.07.2020
____________________

© Սույն գրական կայքի կանոններով՝ հրապարակված բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար արգելվում է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և տվյալ էջի հղումը նշելու:
___________________________________________________

This is not even usual hunting, this is barbarism, disregard and mockery towards nature. These killings are being done for money, for fun, for sport interest, for prestige, for an “authority” (which is very suspicious and controversial). I can’t imagine how a human being can be so cruel and barbaric to nature, humiliating animals. How easy a human being can stop another being’s life, the beating of animal’s heart. Who said that we can decide others’ destinies? Who said that we can limit their right to live? This is not a fight for food or even for territory between human and animals. This is not even attempts for regulation of animals’ quantity (which is also not our priority or right). This is a massacre, a bloody massacre of animals which continues up to now. When will we – humans realize, that we are not alone on this planet? When will we understand that all the income or money (which are coming from killing the animals) will end one day? When will we realize, that we are responsible for the nature and for the whole planet? How much blood must be spilled to understand that? When will we stop this killings?

I address now to all those who are doing this. Stop this massacre! Stop the limitation of the life and the freedom of other creatures’. Stop destroying our planet! I address also to all those who are responsible for animals’ security and always try to provide safer life for them. Thank you for your permanent and sincere efforts! We must realize, that when we kill animals we are killing all the life on our planet, including ourselves – humans. Besides, there is a single step from killing an animal to killing a human.

Unfortunately I can’t arrive to the place and keep the hunter’s shot. But I, and all those who love nature, can give an responsive “shot” in address to all the poachers with the help of our permanent efforts to save the nature, with the help of our public or professional activity on nature conservation, with the help of our articles to increase the interest and love to nature, with the help of our efforts to make change in people’s minds.

I hope that one day we will live in harmony and peace with all the nature, but for that lightfull day we must act today, each of us in his place and through his means.

Arlen Shahverdyan

P.S. I wrote the article first in English and then in Armenian. I think that there is a symbolic element in that as this article has an international message.

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Սույն գրական բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About this Literary Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment

Երևանյան կարոտ / Yerevan longing

Սիրելի Ընթերցողներ, մայրաքաղաք Երևանին նվիրված շատ բանաստեղծություններ ունեմ, որոնք սիրված են Ձեր կողմից, նույնիսկ պարբերաբար հնչում են քաղաքին նվիրված տարբեր հանդիսություններում, միջոցառումներում: Սակայն, որքան էլ թվում է, թե արդեն բավական բան կա գրված, միևնո՛ւյն է, քի՛չ է, էլի քի՛չ է: Երևանի մասին գրելիս, ասես, ծարավ ժամանակ սառը ջուր խմես, խմում ես ու չե՛ս կշտանում:
Երևանը մեզանից յուրաքանչյուրի սրտում է, մտքերում ու երազներում: Այն մեր հավաքական սերն է ու կարոտը:
Անհուն ու կապույտ երկնքի տակ մեր լուսե քաղաքի նկատմամբ կարոտն, հատկապես, զգում են Երևանից հեռու գտնվող մեր հայրենակիցները, որոնք ամեն անգամ սրտի թրթիռ են ապրում օդանավակայանում, Երևան վերադառնալիս.. էն որ սիրտդ դուրս է թռչում ուրախությունից և քեզ ամբողջությամբ պատող մի տեսակ ներքին վստահությունից ու հանգստությունից, էն… էն, որ ՏՈ՜ՒՆ ԵԿԱՐ…
«Երևանյան կարոտ», ահա այսպես եմ վերնագրել իմ բանաստեղծությունը, որը գրեցի մի անքուն գիշեր, հերթականը այն գիշերներից, որն ապրել եմ Երևանին գիրս ձոնելով: Բանաստեղծությունս նվիրում եմ Երևանին, Ձեզ բոլորիդ սիրելիներս և, հատկապես, նվիրում եմ Երևանից հեռու գտնվող մեր բոլոր հայրենակիցներին:
Ինչո՞ւ եմ ասում «Երևանից հեռու գտնվող» և ոչ թե «Երևանից հեռու ապրող», որովհետև դուք ԳՏՆՎՈ՛ՒՄ ԵՔ այնտեղ՝ օտարության մեջ, սակայն հոգով ու սրտով ԱՊՐՈ՛ՒՄ ԵՔ Երևանո՛ւմ…

*

Երևանյան կարոտ

Կոկորդս սեղմում է մի անհո՜ւն կարոտ,
Բայց ճանաչո՛ւմ եմ աղբյո՛ւրը ցավի,
Ինձ տո՛ւն է կանչում այնքա՜ն ինձ ծանոթ
Մի երևանյան մեղմանո՜ւշ քամի:

Տանում է նա ինձ նեղլի՛կ մայթերով,
Քայլում եմ, ասես, աղավնու նման՝
Ամե՛ն մի քայլիս՝ հո՛ղը սիրելո՜վ,
Ամե՛ն մի շունչս՝ մի նո՛ր Երևան:

Ա՜խ, իմ սե՜ր, իմ լո՜ւյս, իմ կապո՜ւյտ քաղաք,
Կյանքս թողել եմ քո գրկող վազում,
Ծովա՛կ երկնքի վարդագո՜ւյն նավա՛կ,
Որ ճոճվում է իմ անհա՛ս երազում:

…Մեջքս ուղղեցի՛ ու ոտքի՛ ելա,
Շնչելով օդըն այս օտարությա՛ն,
Ինձ տո՛ւն տար, քամի՛, դեպի Երևա՜ն,
Աղավնու նման թռչե՛մ ցնծությամբ:

Թրջե՛մ երեսս ջրով սառնալի՛ք,
Ոտքով չփփացնե՛մ ջրափոսերի՛ն,
Եվ ուրա՜խ վազե՛մ մայթերով նեղլի՛կ՝
«Բարև՛» ցայտելով անծանոթների՛ն:

Կոկորդս սեղմում էր անանո՜ւն կարոտ,
Բա՛յց, արդեն ունի հստա՛կ մի հասցե՛,
Ես ո՛ւր էլ լինեմ Երկրում այս աղո՛տ,
Քեզնո՛վ կխնդամ, քեզնո՛վ կլացեմ:

Քո աղավնի՛ն եմ՝ օտարության մեջ,
Միայն քեզնո՛վ է երկինքս ծովա՜կ,
Չքնա՜ղ Երևան, կարո՛տն իմ անշեջ
Դառնալու է ինձ տո՛ւն բերող նավա՛կ:

Առլեն Շահվերդյան

Գրված՝ 01.07.2020, 01:30 AM
____________________

© Սույն գրական կայքի կանոններով՝ հրապարակված բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար արգելվում է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և տվյալ էջի հղումը նշելու:
___________________________________________________

Dear Readers, my new Armenian poem “Yerevan longing” is dedicatew to all those Armenians, who live in abroad, far from their beloved Yerevan – the capital of Armenia and the heart of all Armenians all over the world. Yerevan is an awesome city and all Armenians live keeping warmly Yerevan in their hearts and souls, in their memories and dreams. This marvelous city always unites Armenians and if Armenian lives in other country, other city his dreams, thoughts are always in Yerevan, with Yerevan, for Yerevan. So, this poem is a sincere devotion to our beautiful capital.

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Սույն գրական բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About this Literary Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment

Սրտիս տակ պահած թախիծ ու կարոտ / Keeping sadness and longing under the heart

Նկատել ե՞ք, երբ է աշխարհը գունազրկվում… երբ մեր կողքին չեն մեր Սիրելիները: Այդժամ մենք, ասես, փեղկվում ենք սառը, մետաղապատ տարածության մեջ՝ դառնալով աշխարհը պատած գորշագույնի մի հազի՜վ նշմարելի, թո՜ւյլ երանգ… Եվ հակառա՛կը, երբ վերագտնո՛ւմ ենք մեր Սիրելիներին, աշխարհն, ասես, վերագտնում է իր գույնե՜րը, հանդիսությա՜մբ են ներկայանում կյանքի բոլոր երանգները: Մեր ամե՛ն թրթիռին աշխարհն ապրումակցո՛ւմ է, գունազրկվո՛ւմ ու գունավորվո՛ւմ մեր հույզերի հետ միասի՛ն, համաքա՛յլ, համարժե՛ք…
Մշտապես սիրեք նրանց, ովքեր ձեզ համար թանկ են և հաճախ ասեք նրանց այդ մասին, որպեսզի կարևոր ու նվիրական պահին աշխարհը ձեր շուրջը գունառատ լինի: Իսկ թախիծն ու կարոտը, որ պահում եք սրտի տակ, թող արևաշող ու գունազարդ վազվա նոր օրվա հույսի բողբոջի համար դառնա սնուցող լիցք…

*

Սրտիս տակ պահած թախիծ ու կարոտ

Սրտիս տակ պահած թախի՜ծ ու կարո՜տ,
Եվ անսահմա՜ն սեր՝ մաքո՜ւր ու անհո՜ւն,
Անցնում եմ ճամփով հիմա քարքարո՛տ, 
Ի՛նքս էլ չգիտեմ, թե ո՞ւր եմ գնում…

Որտե՞ղ եմ թաղել երազանքը իմ, 
Որ առաջ ընկավ ինձնից ու կորա՛վ, 
Ո՞ւր են թևերս՝ փառավո՜ր արծվի, 
Այս անթև՛ դարում, նե՛նգ ու անիրա՛վ:

Եվ որտե՞ղ եմ ես բայե՛ր դարձըրել
Հազի՜վ նշմարվող ածականնե՛րը, 
Շրջանակի մեջ պատին փակցրե՛լ
Իմ անշրջանա՛կ, անսահմա՜ն սե՛րը…

Քայլում եմ, ինչպես գա՛յլը՝ վանդակո՛ւմ, 
Քերելով անտե՛ս ճաղերը սառը, 
Խոսքս՝ մետաղյա լարերով փակո՛ւմ,
Կողպեքո՛ւմ հոգուս ամե՛ն մի բառը:

Փորձում հասկանալ աշխարհի՜ շունչը, 
Անարդա՛րը՝ պա՛րզ և բա՜րդ արդա՛րը, 
Հանե՛ց իմ միջից վերջին մռո՛ւնչը
Այս բազմակործա՛ն ու դաժա՛ն դա՜րը…

Առլեն Շահվերդյան

Գրված՝ 04.08.19, 03:30 AM
____________________

© Սույն գրական կայքի կանոններով՝ հրապարակված բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար արգելվում է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և տվյալ էջի հղումը նշելու:
___________________________________________________

When we loose someone beloved we soon understand that the whole world suddenly changed loosing its colors and lights. When we stay alone we understand the meaning of being together, the meaning of being happy. Each time when we lose someone we become the little element of greyness of the colorness world. And just the opposite, when we refind our beloved we gain the lightful colors of life. Yesterday we live in happiness and today in sadness and the thin thread between thiese two conditions is so much fragile. Be close to your beloved ones and love them, never lose them and stay happy. Dear Readers, my new Armenian poem “Keeping sadness and longing under the heart” is about that sadness and feeling alone, when you lose the most important person in your life.

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Սույն գրական բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About this Literary Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment
%d bloggers like this: