Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ

Home » Բանաստեղծություններ / Poems

Բանաստեղծություններ / Poems

Hudozhnik-Viktor-Nizovtsev.-Detskie-illyustratsii.-Babushkina-skazka

Սիրելի՛ ընթերցող, ես բանաստեղծություններ գրում եմ դեռ 90-ական թվականներից: Կարդա ավելին իմ ստեղծագործական կենսագրության մասին: Այս էջում հաճույքով ձեր ուշադրությանն եմ ներկայացնում իմ բանաստեղծությունների մի մասը: Տվյալ էջը յուրօրինակ հրավերք է դեպի հեղինակային պոեզիայի իմ աշխարհը: Նախ, կարդացեք ներքևում ցանկով նշված բանաստեղծությունները, որոնք ներկայացված են առանձին էջերով, թեմատիկ լուսանկարներով, գեղեցիկ ձևավորմամբ և իմ կողմից արված անգլերեն թարգմանությամբ: Այդ համակարգված ցանկը համալրվում է բլոգում յուրաքանչյուր նոր բանաստեղծության հրապարակմամբ: Ցանկին հաջորդում է հայերեն բանաստեղծությունների նկարազարդ շարք (մինչև սույն էջի վերջը): Կարդացեք նաև «Սեր՝ անձրևի տակ» հայերեն բանաստեղծություններիս ժողովածուն, ինչպես նաև բոլոր Գրքեր, ներառյալ՝ վերջերս հրապարակված անգլերեն բանաստեղծություններիս էլեկտրոնային գիրքը՝ «Love is calling» վերնագրով: Հուսով եմ, որ «Պոեզիա» վերնագրված այս բարի ու դրական էջը կտեղափոխի ձեզ կախարդանքով ու հրաշքներով լի պոեզիայի անսահման աշխարհը: Բոլոր բանաստեղծությունները պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով:
© Առլեն Շահվերդյան, 05.12.2013Կտավները՝ Վիկտոր Նիզովցևի:

***

Dear readers, I write poems since 90’s. It is my pleasure to introduce to you a part of my poems here. This page is a unique invitation to my world of author’s poetry. First, read the poems listed below, which are presented in separate posts, with their own illustrations, design and translations in English done by me. That systematized list is being updated with each new poem publication in the blog. Series of Armenian poems is followed after the List (up to the end of the page). Read also the collection of my poems in Armenian, titled “Love under the rain”, as well as all Books, including the recently published eBook of my poems in English, titled “Love is calling”. I hope that this kind and positive page, titled “Poetry” will take you to the boundless world of poetry, filled with magic and wonders. All the poems are Copyright protected.
© Arlen Shahverdyan, 05.12.2013
Paintings by Viktor Nizovtsev | Художник Виктор Низовцев. Детские иллюстрации.

ԻՄ ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԸ / MY POEMS

Դասավորված է ըստ հրապարակման տարեթվի / Arranged by publication year

2016

2015

2014

2012-2013

___________________________________________________________________________________________

ԻՄ ԳՐԱԾ ՀԱՅԵՐԵՆ ԱՅԼ ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ ՇԱՐՔ / SERIES OF POEMS IN ARMENIAN WRITTEN BY ME

Viktor Nizovtsev 98

Ժամանակի հեքիաթները

Երբ փոքր էի, սիրում էի նստել գիրկը իմ պապիկի
Եվ զմայլված լսել նրա հեքիաթները գունեղ ու վառ,
Լսում էի հափշտակված, թե ինչպես են հերոսները հեքիաթների
Հաղթում չարին ու նրա նենգ ճիրաններից ազատագրում բարիներին,
Կամ, թե ինչպես երեք արջուկ քուն են մտնում իրենց տանը,
Կամ էլ՝ ինչպես թագավորը արձակում է հրամանը… 

Այդ ժամանակ աշխարհն ասես իմն էր դառնում,
Պապս էլ կարծես մոգի նման այնքան լավ էր հեքիաթների հերոսներին անդրադառնում,
Այնքան բարի, ազնիվ կերպով, այնպես գունեղ ու համոզիչ,
Որ այդ բազում հերոսները կենդանանում, կերտում էին ներաշխարհս…

…Մտածում եմ՝ կյանքը ոնց է փոխվել հիմա,
Ո՜նց է հիմա փոխվել դարս…
Է՛լ համացանց, է՛լ օգտատեր, է՛լ Կոմայգում՝ գոմիկ անտե՛ր,
Էլ կլիմայի տաքացումներ, քաղաքական սին անցումներ,
Վիզա, շենգեն, բանկային քարտ, GPRS ու SMS,
Է՛լ գիշերվա թիթեռնիկներ (ես գիտեի՝ թիթեռնիկներ լինում են լոկ ծաղիկներին ու ծծում են ծաղկի փոշին, բայց արի տես, որ ոչ միայն…),
Է՛լ «Լայք», է՛լ կայք, է՛լ «կոմպյուտեր»,
Նույնիսկ կատուն մկան տեղը խաղ է անում «mouse»-ի հետ,
Մեղա՜ քեզ Տե՛ր… 

Եվ այս ամբողջ ներբեռնված, քաոսածին ասֆալտապատ իրողության համատեքստում
Ես մի բան եմ առավոտից մտասեքսվում,
Ի՞նչ կլինի, երբ ես ինքս պապիկ դառնամ
Արդյո՞ք թոռս հափշտակված ու սպասումով կլսի իմ հեքիաթները (որոնք քիչ չեն, մի քանիսն էլ տպագրել եմ)
Արդյո՞ք նա էլ կհավատա բարի ու չար հերոսների գոյությանը
Թե՞ իր պապուն կմիացնի վահանակով հեռակառավարման (էս ինչ երկար բառ է, ամա՜ն)
Կամ էլ GPRS խփի վրաս ու ինձ տեսնի օդում ճախրող իր տրանսպորտում,
Կամ էլ գուցե կասի. «Պապիկ, չար ու բարի հերոսները վաղուց արդեն «delete» եղած հին ֆայլեր են, օգուտ չունի…»
Է՜հ, մնում է, ձգտեմ միայն ապագայի թոռիս համար
Ես այնպիսի պապիկ լինեմ, որ մի օր ինձ «delete» չանի… 

© Առլեն Շահվերդյան
Գրել եմ 2013 թ. նոյեմբերի 13-ին, առավոտյան 10:00-ին:
© All Rights Reserved, https://arlenshah.wordpress.com/

Եկեք ապրենք կյանքը այնպես…

«Պատկերաստավլյա՞յեշ» այսօր ոնց է փոխվել կյանքը մեր.
Մարդիկ միմյանց դիմաց նստած հեռախոսով են գրվում,
Սոցքարտերի վրա՝ թիվ ենք, սոցցանցերում՝ օգտատեր,
Սոցհարցումով՝ շատ հարցերին անտարբեր ենք գտնվում: 

Ամեն ինչում բացառիկ ենք, ամեն հարցում՝ սուբյեկտիվ
Օտար հողում՝ ճամպրուկով ենք, հայրենիքում էլ՝ ավաղ:
Թե՛ հարց լինի՛ առաջինն ենք, լինի՝ դաշինք, միություն,
Թե՛ ձախ լինի՝ մենք աջինն ենք, թե՛ աջ լինի՛ ջանդ սաղ:

Պուտինները կուգան կերթան, Օբամաներն հավերժ չեն
Մեզանից շատ և ոչ մեկը չի օգնի մեզ զորանալ,

Եկեք ապրենք կյանքը այնպես, որ ապրածից չամաչենք,
Որ այս հողը մեզ կրելու պատվին մենք արժանանանք:

© Առլեն Շահվերդյան
Գրել եմ 2013 թ. դեկտեմբերի 1-ին, ժամը 00:30-ին:

Նվիրում եմ Պապիկիս հիշատակին, այսօր նրա ծննդյան օրն է:
© All Rights Reserved, https://arlenshah.wordpress.com/

000019

Որ զարդարենք «Ցանցի» դարը

Առավոտյան, նոր լույսի հետ դու մտնում ես քո «անկետան»
Եվ ուշադիր նայում, տեսնես՝ ո՞վ է այսօր հյուրը քո «տան»
Ո՞վ է այսօր քեզ «Like» արել, ո՞վ է կիսվել քո նկարով,
Ո՞վ է էջդ «բռնաբարել»՝ «Like» ու «Unlike» քեզ անելով, 

Ո՞վ է «Comment» գրել նյութիդ, թե ինչ լա՜վն ես, աման Աստված,
Ո՞վ է «Share» արել «պատիդ» մի հերթական «նյութ բամբասաց»,
Ո՞ւմ համար ես դու սպասելի, ո՞վ է քեզ հետ սկսում օրը,
Ո՞ւմ ես իրոք դու սիրելի, ո՞ւմ համար ես կարևորը:

Առավոտյան նոր լույսի հետ նրանց էլ քո լույսն ես հղում
Եվ ստանալով բազում լույսեր` դրականով լիցքավորվում
Հետգրություն. թե խելամիտ կերպով վարեք համացանցի «Ձեր աշխարհը»
Միմյանց լույսով կպարուրեք, կզարդարեք «Ցանցի» դարը: 

© Առլեն Շահվերդյան
Գրել եմ 2013 թ. դեկտեմբերի 15-ին, ժամը 13:50-ին:
Բանաստեղծությունը տեղադրվել է նաև «Asekose.am» կայքում՝ http://asekose.am/hy_AM/news/11/146511-or-zardarenq-canci-dare.html
© All Rights Reserved, https://arlenshah.wordpress.com/

Viktor Nizovtsev 65

Եթե բոլորը…

Եթե բոլորը այս Երկրի վրա կարողանային ներել իմանալ և կարողանային սխալն ընդունել,
Կարողանային սիրել իմանալ ու սեր նվիրել,
Եթե բոլորը փորձեին սերմը ցանել իմանալ, ոչ թե միմիայն բերքը ամբարել,
Կարողանային խնամել միմյանց, ոչ թե ավերել,
Ջրել իմանալ չորը տատասկոտ, ոչ թե թաթախվել խոնավության մեջ,
Կարողանային աչքերը թախծոտ խեղդել համբույրով, ոչ թե արյան մեջ,
Եթե բոլորը մի պահ կանգնեին հայելու դիմաց ու որոնեին պատասխանն այնտեղ, հայելիների կարիք չէր լինի…
Եթե բոլորը այս Երկրի վրա ապրեին սիրով, թախիծ չէր լինի…

© Առլեն Շահվերդյան
Գրել եմ 2014 թ. մայիսի 16-ին:
© All Rights Reserved

***

Խելքի՛ է պետք գալ անհապաղ

Այս բնության ամեն հատիկ, ամեն կաթիլ, ամեն բյուրեղ ոգեղեն է
Եվ Արարչի կողմից սիրով մեզ է տրվել, ի՛մն է, քո՛նն է,
Տրվել է, որ մենք էլ որպես Մեծ արարման կարևոր պահ
Ապրենք խաղաղ ու ներդաշնակ Մայր բնության անուշ գրկում: 

Այս բնության ամեն հառաչ, ամեն թափված արյան կաթիլ,
Ամեն սպանվող կենդանու ճիչ, հրազենից մեռնող բջիջ
Էլի ի՛մն են, էլի քո՛նն են. խելքի է պետք գալ անհապա՛ղ,
Փրկել է պետք ծնող Մորը, դրանով իսկ մե՛զ ենք փրկում… 

© Առլեն Շահվերդյան
Գրել եմ 2014 թ. մայիսի 16-ի առավոտյան:
© All Rights Reserved

Victor-Nizovtsev1

Ապխտած Նոր տարի

Ոչ վաղ անցյալում ամեն Նոր տարի տրամադրությունները բարի էին շատ, մի տեսակ՝ անմեղ հեքիաթ մանկական
Տանձ, խնձոր, պոպոք, մեկ էլ մանդարին, գունեղ տոնածառ, հանդես իսկական
Ձմեռ պապին էր հերոսը սիրված, Ձյունանուշիկն էր իսկապես քնքուշ
Ամեն բան, կարծես՝ հեքիաթով հյուսված, ամեն ինչ՝ այնքա՜ն սիրելի, անուշ,
Հասարակ լույսը հրաշք էր գունեղ, հասարակ սեղանը՝ հյուրասիրություն
Մարդկանց սրտերում իշխում էր բարին, չկար ո՛չ նախանձ, ո՛չ մրցակցություն…

Անցա՜ն տարիներ, ու կյանքը այսօր դարձել է կարծես մի տոնավաճառ
Էլ շուկայական հարաբերություն, կոռուպցիա, մենաշնորհ, մտնելու օճառ,
Նյութական դարձած իմ «էրեբունի», նյութապաշտ դարձած ազգիս մի հատված
Ցուցամոլության գերշխանություն, փող փառաբանող բարքեր անԱստված,
Եվ սովարական պոպոք-պնդուկին փոխարինելու եկան բդերը,
Համեստ ու սիրուն զարդարանքները գովազդի շլացնող լույսերում կորան
Ամեն ինչ սկսվեց գովազդվել մեկեն, ուզում ես ասել. «Ձե՛ր տիրու մերը,
Մի՞թե կարելի է փողը գովազդել, գնել ու ծախել գրեթե ամեն բան»:

Եվ հիմա այս նոր՝ կոկորդիլոսապուխտ-հնդուհավալցոն-խոզաբդային իրականության մեջ
Կյանքը մի տեսակ «ապուխտ» է դարձել, մեր մեջ էլ կարծես լցոնել են սին ու բարոյազուրկ արժեքներ բազում
Լավ է, որ կյանքը առաջ է գնում, առաջ անընդմեջ
Բայց միթե՞ ապուխտ ենք մենք դառնալ ուզում:

Մտահոգիչ է, որ կորցնում ենք մենք Նոր տարվա հեքիաթը՝ ազնիվ, լուսեղեն,
Որն ապրեցնում է, ստիպում հավատալ մեզ հրաշքներին գունագեղ, բարի
Այնքան չեմ ուզում՝ սիրո, բարության և մաքրագործող լույսի փոխարեն
Այս տարի էլ մեզ միայն նյութական «բարիքներ» բերի մեր այդ Նոր տարին:

© Առլեն Շահվերդյան
Մտահղացումս՝ 2013 թ. դեկտեմբերի 22-ի ուշ գիշերը: Ավարտել եմ դեկտեմբերի 22-ին, ժամը 14:00-15:20-ին:
© All Rights Reserved, https://arlenshah.wordpress.com/

Viktor Nizovtsev 04

Արդեն քանի՜ դար 

Արևի մեղմիկ շողը տաքացրեց հաստաբուն կաղնու կեղևը սառած
Ծառը, ուղղելով մեջքն իր կորացած, տարածեց ճյուղերը, ասես, մի շնչով
Եվ, որպես հպարտ, վեհասքանչ արքա, լուռ թաքցնելով դեմքը տառապած
Նա հիացնում էր բնության կողմից իրեն շնորհված առատ կանաչով:

Իսկ անցորդները, չկռահելով ծառի դժվարին անցյալը արդար,
Զմայլվում էին նրա վեհությամբ, լուսանկարվում ճյուղերի ստվերում
Ծերուկի տեսքով իմաստուն ծառը նայում էր նրանց, ժպտում մեղմաբար,
Մենավոր կաղնին արդեն քանի՜ դար սերունդների էր լուռ ճանապարհում… 

© Առլեն Շահվերդյան
Գրել եմ 2013 թ. դեկտեմբերի 4-ին, ժամը 14:40-ին:
© All Rights Reserved, https://arlenshah.wordpress.com/

Viktor-Nizovtsev

Կարոտել եմ, ի՞նչ թաքցնեմ

Կարոտել եմ, ի՞նչ թաքցնեմ,
Եթե անգամ ես չխոսեմ, իմ փոխարեն ինձ կմատնեն իմ աչքերը,
Որոնք ամեն անգամ շողում, պսպղում են քեզ տեսնելիս
Կարոտել եմ, ո՞նց հանգցնեմ
Հոգուս խորքը անվերջ այրող կրակները, իմ սիրելի:

Ո՞նց հովացնեմ այդ հրդեհը, որ ամեն բան վերացնում է
Ճանապարհին իր բոցակեզ
Կարոտել եմ, ի՞նչ թաքցնեմ
Եվ այդ մասին որոշեցի կիսվել հետդ, ինձ կներես…

© Առլեն Շահվերդյան
Գրել եմ 2013 թ. դեկտեմբերի 3-ին, ժամը 9:40-ին:
© All Rights Reserved, https://arlenshah.wordpress.com/

Viktor Nizovtsev 18

Քո նուրբ մաշկը համբուրելով

Երբ շոյում եմ քո թարմաբույր մաշկը նրբին
Եվ վայելում քո կանացի քնքշությունը
Մի անսահման վեհություն է պատում հոգիս
Ծովակշիռ ու անեզր վեհություն է,

Որից հոգիս ալեկոծվում ու խփվում է
Մեծ օվկիանի ափը եզրող վեհ ժայռերին,
Որից սիրտս սիրո բոցում լուռ եփվում է
Սիրո բոցում՝ կրքեր ծնող այդ վայրենի:

Եվ արբեցնող մաշկիդ բույրը վայելելով
Ասես դեմքով փարվում եմ բյուր ծաղիկների
Ճերմակաթույր քո նուրբ մաշկը համբուրելով
Ես եղել եմ ու մնում եմ սիրո գերի…

© Առլեն Շահվերդյան
Գրել եմ 2013 թ.դեկտեմբերի 2-ին, ժամը 21:15-ին:
© All Rights Reserved, https://arlenshah.wordpress.com/

Viktor Nizovtsev 11

Ես չեմ հասկանում ոտքերիս հիմա

Ես չեմ հասկանում՝ ինչի՞ց է տեսնես, որ քայլերը իմ ուղղվում են դեպ քեզ
Ու չեմ հասկանում, թե այդ որտեղի՞ց ոտքերս գիտեն ճանապարհը քո
Եվ այն արահետը, որով իմ մտքում մի հազար անգամ հասել եմ ես քեզ
Եվ այն ուռենին, որի հովի տակ հանգստացել եմ հոգնատանջ դեմքով:

Ես չեմ հասկանում, թե ինչո՞ւ հանկարծ ոտքերս ճամփադ բռնեցին դժվար՝
Հաղթահարելով քարքարոտ ուղին միակողմանի սիրո եզերքում,
Հաղթահարելով անտարբերության ճամփան երիզող ամեն փուշ ու քար,
Ես չեմ հասկանում, թե ինչո՞ւ հիմա ոտքերս իրենք իսկ իրենց են հերքում:

Բայց անգամ եթե համաձայն չեմ ես և այդ որոշումը չեմ կիսում բնավ
Իմ հոգու խորքում ցնծում եմ տաքուն, խանդավառվել եմ սիրահարի պես
Նրանց կանգնեցնել չեմ փորձում անգամ, չեմ ընդդիմանում ոտքերիս հիմա
Չէ՞ որ ոտքերս, անցնելով ճամփան, ինձ էլ իրենց հետ բերում են դեպ քեզ:

© Առլեն Շահվերդյան
Գրել եմ 2014 թ. հունվարի 3-ի լույս 4-ի գիշերը, ժամը 00:25-ին:
© All Rights Reserved, https://arlenshah.wordpress.com/

Viktor Nizovtsev 21

Չգիտեմ՝ նկատե՞լ ես, թե՞ ոչ

Չգիտեմ՝ նկատե՞լ ես հայացքս, թե՞ ոչ
Սակայն այն շողում է՝ քեզ տեսնելուն պես,
Չգիտեմ՝ սպասվա՞ծ եմ, թե՞ մի հյուր անկոչ,
Բայց քո կյանք մտել եմ ես հաստատապես:

Մտել եմ վստահ ու չեմ նահանջի,
Կլինեմ կողքիդ մինչև կյանքիս վերջ,

Սիրուցս խոսել ես չեմ ամաչի,
Քեզ կգովերգեմ, կսիրեմ անվերջ:

Չգիտեմ՝ պե՞տք եմ քեզ արդյոք այսքան
Երկնքից կարծես ընկել եմ գլխիդ,

Բայց, ներխուժելով քո գեղեցիկ կյանք,
Ինձնով եմ արել կյանքդ գեղեցիկ…

© Առլեն Շահվերդյան
Գրել եմ 2014 թ. հունվարի 23-ին, ուշ երեկոյան

© All Rights Reserved, https://arlenshah.wordpress.com/

Viktor Nizovtsev 19

Մի աղջիկ գիտեմ

Մի աղջիկ գիտեմ, նրբին մանուշակ, հոնքերը՝ կամար, շուրթերը՝ շուշան…
Չէ՛, ինչ-որ շատ դարձավ գովք աշուղական,
Իսկ ես հասարակ խոսքեր եմ ուզում, շատ սովորական,
Խոսքեր, որոնցով շոյեմ շուրթերդ, հպվեմ այտերիդ, գգվեմ վարսերիդ
Եվ շատ կամացուկ, հազիվ լսելի, բայց՝ հաստատակամ,
Ասեմ. «Սիրո՜ւմ եմ», ասեմ. Սիրելի՜ս»…

© Առլեն Շահվերդյան
Գրել եմ 2014 թ. ապրիլի 28-ին:
© All Rights Reserved, https://arlenshah.wordpress.com/

***

Քեզ գրկելիս

Քեզ գրկելիս ասես ծաղիկ հպեմ կրծքիս
Մի նուրբ ծաղիկ նրբաթերթիկ ու բուրավետ,
Քեզ գրկելիս ասես թռիչք առնի հոգիս
Դեպ աստղերը պայծառափայլ ու լուսավետ:

Քեզ գրկելիս ասես խոնավ ափի նման
Գիրկս առնեմ լազուր ծովի ալիքները
Քեզ գրկելիս բացվում են հար ու աննման
Բնության բյուր ու կուսական բարիքները:

Քեզ գրկելիս խենթ թիթեռնիկ ասես լինեմ,
Որ շտապում է մթության մեջ վառ լապտերին,
Քեզ գրկելիս կարծես նորից վերածնվեմ
Եվ նորովի բացահայտեմ սերն ու բարին:

© Առլեն Շահվերդյան
Գրել եմ 2014 թ. մայիսի 29-ին:
© All Rights Reserved

Viktor Nizovtsev 17

Բարև, արև՛

Բարև, արև՛, բարև, լո՛ւյսս, բարև, գարնան անուշ դայլա՛յլ,
Բարև, շունչ առնելու հո՛ւյսս, բարև, հոգիս ջերմացնող փա՛յլ,
Իմ անուշ սեր ու ձնծաղիկ, կյանքս լցնող բաժին աղը,
Բարև, անուշաձայն տաղի՛կ, զվա՜րթ անցյալ, անո՜ւշ ներկա, չքնա՜ղ վաղը…

© Առլեն Շահվերդյան
Գրել եմ 2014 թ. հունվարի 24-ին, ժամը 10:40-ին:
© All Rights Reserved, https://arlenshah.wordpress.com/

Viktor Nizovtsev 01

Սիրո անուշ հրապույրով

Ուզում եմ մատներս կամաց սահեցնեմ
Քո նուրբ վարսերի արանքով
Եվ բարձիկներով հպվեմ մեղմորեն
Ես քո դեղձամաշկ այտին,
Ուզում եմ շուրթերս հպեմ շուրթերիդ
Ամբողջ աշխարհից թաքուն
Ուզում եմ մարմնիս քնքշորեն գգվես,
Ինչպես գարունը՝ արտին:
Եվ ուզում եմ լուռ հիանալ քեզնով,
Արբել վարսերիդ բույրով,
Քաղցր նանրության վայելքը ապրել
Սիրո անուշ հրապույրով:

© Առլեն Շահվերդյան
Գրել եմ 2014 թ. հունվարի 29-ին:

© All Rights Reserved, https://arlenshah.wordpress.com/

Viktor Nizovtsev 16

Ես թաթախվել եմ քո երկնքի մեջ

Ես թաթախվել եմ քո երկնքի մեջ, անհուն կապույտի, անեզր, անբիծ
Գրկել եմ լուսե տիեզերքը քո ու երջանկացել երեխայի պես,
Դիպչել մատներով կրակիդ անշեջ, սառչել ցրտաշունչ քո խիստ հայացքից,
Ես երջանիկ եմ եղել քո կողքին գետի հոսանքից թրջվող ափի պես:

Ես թաթախվել եմ երանության մեջ ու չեմ ցանկացել արթնանալ նիրհից,
Ժպիտդ, ասես, կաթիլ է եղել, կաթիլ է բերել անձրևից գարնան,

Սիրահարվել եմ ու երգեր հյուսել քո նուրբ, կանացի, անուշ հմայքից,
Եվ ծովակշիռ կարոտ եմ կրել, եղել եմ սիրո ինքնակեզ վկան:

Ես ինքս իմ դեմ կռիվ եմ տվել և ինձ համոզել անհամոզելին
Եվ ամեն անգամ փորձել եմ կռել հավերժ զգացմունքը պաշտպանող պատյան,

Իմ սրտում դարձել ես հոգեպարար երգ, աչքերս շոյող անուրջ նազելի,
Ես թաթախվել եմ ոտքով ու գլխով քո հար լույսի մեջ, շոյիչ, վաղորդյան…

© Առլեն Շահվերդյան
Գրել եմ 2014 թ. փետրվարի 11-ին, երեկոյան:

© All Rights Reserved, https://arlenshah.wordpress.com/

Viktor Nizovtsev 05

Շարժում առ շարժում, քայլ քայլից հետո

Շարժում առ շարժում, քայլ քայլից հետո ես մոտեցնում էի երջանկությունս,
Թերթիկ առ թերթիկ, ասես, հյուսելով ինձ բաժին ընկած ծաղկեփունջ բախտը
Եվ որքան մոտ էր ինձ թվում պահը, պահ, որից անդին հավերժությունն է,
Այնքան տեսիլքի պես չքանում էիր և թվում անհաս, ինչպես դրախտը, 

Անհաս, քանի որ աշխարհիկ կյանքում, երբ հեղինակ եմ բազում մեղքերի,
Ինձ դժվար, թե տեղ հատկացնեիր դու դրախտավայրում քո եդեմական,
Դժվար, թե հանուն իմ սիրո լույսի դու զրկվեիր քո դրախտային ստվերից
Եվ ձեռք մեկնելով դու իմ ներկային՝ կորցնեիր քո լույս ու ջինջ ապագան, 

Բայց` պարզվեց բարի ես ու մեծահոգի, և սխալ էին կասկածները իմ,
Գնահատեցիր հոգուս պատերը անդադար քերող խորը զգացմունքը,
Շարժում առ շարժում, քայլ քայլից հետո խաչվեցին մեկեն ճամփաները հին
Եվ նոր շունչ առան արդեն համատեղ գարունն ու լույսը, խինդն ու ծաղկունքը

© Առլեն Շահվերդյան
Գրել եմ 2014 թ. ապրիլի 5-ի, լույս 6-ի գիշերը:
© All Rights Reserved, https://arlenshah.wordpress.com/

Viktor Nizovtsev 20

Մի այնպիսի հայացք ունես

Մի այնպիսի հայացք ունես, որ նայելիս լուսավառ է դառնում շուրջս
Լցվում մի պարզ զվարթությամբ հեքիաթային,
Մի այնպիսի հայացք ունես, որ նայելիս թվում է, թե մոլորակը կանգ է առնում՝
Զմայլվելով քո այդ ժպտուն աչուկներով գարնանային
Ու երբ որ նա ինչ-որ արդեն շատ է նայում քո աչքերին
Ես եմ սկսում խանդել արդեն ու խանդում եմ մոլորակին խենթ մավրի պես,
Խանդում եմ ու ինքնակիզվում իմ իսկ անհուն սիրո հրում
Իսկ դու…իսկ դու մի այնպիսի հայացք ունես,
Որ նայելիս սպանում ես ու վերածնում…

© Առլեն Շահվերդյան
Գրել եմ 2014 թ. մարտի 22-ին:
© All Rights Reserved, https://arlenshah.wordpress.com/

Viktor Nizovtsev 06

Սիրո արբեցնող կախարդանք

Հոնքիդ ամեն շարժումից հոգիս իրար է գալիս,
Շուրթերիդ տաք հպումից աշխարհը իմն է, կարծես,
Դեմքիդ ամեն խաղիկը գարնան շոյանք է տալիս,
Աչքերիդ լույս ժպիտը հոգուս բերում է հանդես:

Եվ այսպես էլ ապրում եմ՝ խենթը՝ ամեն շարժումիդ,
Ամեն բառիդ՝ սիրահար, ամեն տեսքիդ՝ կարոտած,

Ու ինչքան էլ ես փորձեմ ասել բառեր խելամիտ,
Մեկ է՝ սիրահար հոգիս ալեխառն է, փոթորկված:

Եվ ցնծում է իմ հոգին քո ամեն մի ծիծաղից
Ու գրկում է քո հոգուն, ինչպես ալիքը՝ ժայռին,

Դեմքիդ ամեն խաղիկը գարնան շոյանք է տալիս՝
Որպես սիրո արբեցնող մի կախարդանք, հմայիլ:

© Առլեն Շահվերդյան
Գրել եմ 2014 թ. փետրվարի 23-ին, ժամը գիշերվա 2:30-ին:

© All Rights Reserved, https://arlenshah.wordpress.com/

Viktor Nizovtsev 04

Իմ կյանքի փոփոխությունը

Շատ զարմանալի մի թեթևությամբ և գարնանաշունչ ինչ-որ զովությամբ
Դու մտար իմ կյանք, և ժամանակը կանգ առավ մեկեն,
Քո այդ զվարթությամբ ծիածանաշող, քո այդ կանացի վեհասքանչությամբ
Թողեցիր գրկեմ…
Եվ գրկելով քեզ, կարծես, երկինքը գրկեցի ամբողջ, կապույտը անբիծ
Մի երջանկաբեր ու անուշ զգացում, և ինձ հաղորդվեց թեթևությունը
Այն, որով դու միշտ գրավել ես ինձ
Դու մտար իմ կյանք, և մինչև հիմա ապրում եմ ես այդ փոփոխությունը… 

© Առլեն Շահվերդյան
Գրել եմ 2014 թ. ապրիլի 30-ի առավոտյան:
© All Rights Reserved

***

Թե նկատել ես

Թե նկատել ես, նայում եմ ես քեզ ներսից՝ այրվելով
Մի կրա՜կ, մի բո՜ց, մի անմար խարո՜ւյկ,
Եփվում եմ իմ իսկ զգացմունքի բովում,
Նայո՜ւմ եմ, նայո՜ւմ ու չե՛մ հագենում:

Թե նկատել ես, գիշերը վառվող լապտերի վրա
Միամիտ թռչող թիթեռնիկի պես
Շտապում եմ փարվե՜լ, թեկուզև այրվեմ
…Երջանիկներն են սիրելով մեռնում:

© Առլեն Շահվերդյան
Գրել եմ 2014 թ. ապրիլի 29-ին:
© All Rights Reserved

Viktor Nizovtsev 13

Դու իմ կյանքը զարդարում ես

Քո գեղեցիկ ներկայությամբ զարդարում ես դու իմ կյանքը
Օրակարգում իմ գրական քո քնքշությունն ու հմայնքն է
Դրա շնորհիվ իմ արարման ամեն կաթիլ ծով է դառնում
Եվ դրանով մուգ երկնքում բյուր աստղեր են միախառնվում:

Շնորհակալ եմ քո այդ քնքուշ ու աննկատ ներկայության,
Քո անեզր հոգու համար և անսահման քո բարության
Այդ ամենի շնորհիվ կյանքս դարձել է մի ուրախ հանդես
Շնորհակալ եմ ու երջանիկ, որ իմ կյանքը զարդարում ես:

© Առլեն Շահվերդյան
Գրել եմ 2013 թ. դեկտեմբերի 2-ին, ժամը 22:30-ին:
© All Rights Reserved, https://arlenshah.wordpress.com/

Hudozhnik-Viktor-Nizovtsev.-Detskie-illyustratsii.-Arlekin-

«Օնլայն», թե՞ «օֆլայն», այս է խնդիրը…

Հե՜յ «դռուզյաներ» ականջ դրեք իմ այս երգին կարկաչուն
Թե հավանեք՝ նաև լայքեք ու տարածեք ձեր էջում.
Այս աշխարհում կյանքը միայն «օնլայն»-ով չի ավարտվում
Կյանքն իսկական՝ կյանքն է «օֆլայն», ուր սիրում են ու ատում,

Ուր հպվում են, զրուցում են, համբուրվում են ու փարվում
Ինտերնետը լավ բան է շատ, բայց այն երբեք չի բուրում,

Ինչպես այգու բացված վարդը, ինչպես կնոջ մաշկը թարմ,
Ինչպես գարնանաշունչ արտը, ձնծաղիկն՝ ազնվազարմ… 

Հետևաբար եկեք միմյանց տեսնենք, սիրենք ու գրկենք
Իրականում և ոչ՝ «օնլայն», ոչ վիրտուալ տիրույթում,
Բարեկամից՝ ջերմ ձեռքսեղմում, սիրելիից համբույր առնենք
Եվ երջանիկ ու ներդաշնակ ապրենք «օֆլայն» հանրույթում:

© Առլեն Շահվերդյան
Գրել եմ 2013 թ. դեկտեմբերի 1-ին, ժամը 14:50-ին:

© All Rights Reserved, https://arlenshah.wordpress.com/

Viktor Nizovtsev 15

Երգից ծնվող արևը

Կապույտ երկինքը ամպամեց մեկեն,
Շերտ-շերտ հոսեցին ամպերը հեռվում,
Հովն ընկավ այգում, զեփյուռն էլ եկել
Մեղմիկ երգում էր մեղեդի ծորուն:

Եվ այդ խաղաղուն ներդաշնակությամբ,
Երբ ծառ ու ծաղիկ նայում են անձայն,
Երգեցիկ թռչնակ՝ անուշ մեկնությամբ
Սկսեց դայլայլել երգը բնության:

Եվ իր դայլայլով խորունկ ու անուշ,
Կարծես, արթնացրեց այգուն նանրացած
Ամպերը արագ ցրվեցին անհուշ,
Երկինքը բացվեց և արև շողաց:

© Առլեն Շահվերդյան
Գրել եմ 2014 թ. ապրիլի 29-ին:
© All Rights Reserved

Viktor Nizovtsev 09

Գնա մեռի, արի սիրեմ

Մենք փոխանակ կենդանության օրոք մարդուն գնահատենք
Մեծարում ու արժեքավոր համարում ենք մահից հետո,
«Գնա մեռի, արի սիրեմ» խոսքը մեր ուղեղից մաքրե՛նք,
Մարդուն սիրենք կյանքի օրոք, ո՛չ թե հիշենք ցավ-կարոտով:

© Առլեն Շահվերդյան
Գրել եմ 2014 թ. հունվարի 12-ին, կեսգիշեր անց:

https://arlenshah.wordpress.com/

106639-491d7-51955452-m750x740-u90b2d

Փորձագետների այս ուրույն դարում

Սնկի պես աճող փորձագետների այս ուրույն դարում
Երբ փորձագետ է իրեն համարում ով չի ալարում
Ես մի հարց ունեմ հայ փորձագիտական մտքին «լուսավոր»
Ինչո՞ւ է մի մասը գնահատումների այդպես ահավոր,
Իրականությունից այդքա՜ն կտրված, իրողությունները վա՛տ արտացոլող
Թվում է՝ միտք է, բայց իրականում՝ տակը բան չկա՛…
Եթե փորձագետ լինելու համար բավական է սոսկ փորձագետ կոչվել,
Ապա պահածո դնող տատիկիս փորձագիտական մտքից պայծառը չկա: 

© Առլեն Շահվերդյան
Գրել եմ՝ 29.11.2013, ժամը 10:00-ին:

© All Rights Reserved, https://arlenshah.wordpress.com/

winter

Երբ ցուրտ է, բայց հոգում ջերմ է…

Միայն Մայր բնությունն է ունակ
Իրեն հավետ սիրահարին
Այս մասշտաբի նվեր անել,
Այս մասշտաբի անակնալ…

Մայթ ու փողոց, շենք ու տնակ,
Դրսում կանգնած լուռ ծառերին
Իր հեքիաթի գիրկը առնել
Սպիտակ գորգով մի հյուրընկալ,

Փաթիլներով բամբակատեսք
Շերտը շերտին վրձնել «բեմը»
Ստեղծել վիճակների գրոտեսկ
Երբ ցուրտ է, բայց հոգում ջերմ է…

© Առլեն Շահվերդյան
Գրել էմ 2013 թ. դեկտեմբերի 8-ին, ժամը 12:30, Երևանում տեղացող առաջին և շատ առատ ձյան ժամանակ:
© All Rights Reserved, https://arlenshah.wordpress.com/

nizovcev

Ձմռան այս ցրտին…

Գիտեմ, որ սառած ես իմ լավ բարեկամ
Գիտեմ՝ մառախուղը պատել է հեռվում
Եվ ցրտից հիմա որպես ուրվական
Ձմեռ պապիներ են աչքիդ երևում, 

Ցրտաշունչ ձմռան բուք ու բորանում
Խոսելդ անգամ չի գալիս հիմա
Ձեռքերդ շփում ես, բայց չեն տաքանում
Քայլերդ սառած են, դանդաղ ակամա

Բայց անգամ անսովոր ձմռան այս ցրտին,
Երբ փաթիլներով ծածկված ենք հիմա,

Ձեռքը քո մի պահ մոտեցրու սրտիդ
Նրա բաբախումը ստանալու համար:

Ինչքան էլ ցուրտ լինի, ինչքան էլ սառենք
Մեր ներսում «կրակ» կա՝ զարկը մեր սրտի

Կարևոր է, որ դա՛ մենք վառ պահենք
Չթողնենք մարի ձմռան այս ցրտին…

© Առլեն Շահվերդյան
Գրել եմ 2013 թ. դեկտեմբերի 24-ին, ժամը 9:40-ին:

© All Rights Reserved, https://arlenshah.wordpress.com/

Hudozhnik-Viktor-Nizovtsev.-Detskie-illyustratsii.-Detskaya-fantaziya

Ես սիրում եմ առավոտյան երթուղայինը լուսե

Վայելելով խաչապուրին հոգեպարար
Եվ փնտրելով նրա միջի պանիրը սեգ
Մի միտք է իմ ներսում հիմա թթխմորվում,
Որով կուզեմ կիսվել ձեզ հետ, հիմա լսեք…

Ես սիրում եմ առավոտյան երթուղայինը լուսե,
Ուր վաղորդյան վարորդը իր բյուր քֆուրներն է հյուսել,

Ուր վաղամեռ փտած ժեշտի «անուշահոտն» է գալիս
Եվ ինչ-որ մեկն հետույքով քեզ ընդառաջ է գալիս:

© Առլեն Շահվերդյան
Գրել եմ 2013 թ. դեկտեմբերի 3-ին, ժամը 12:00-ին:

© All Rights Reserved, https://arlenshah.wordpress.com/

Hudozhnik-Viktor-Nizovtsev.-Detskie-illyustratsii.-Osen

Թե կարծում ես…

…Թե կարծում ես, որ կվազեմ քո հետևից համոզելու
Եվ խնդրելու աղիողորմ, որ դու նորից միտքդ փոխես,
Հետ փոշմանես արած քայլից
Ու ֆեյսբուքյան էջս նորից դու «Like» անես,
Սխալվո՛ւմ ես…
Թող որ էջում իմ Ֆեյսբուքի մնան միայն մարդիկ կարգին
Մարդիկ հստակ կողմնորոշված, կայուն մարդիկ
Ովքեր գիտեն, թե այս կյանքում ու այս կայքում ի՛նչն են «լայքում»,
Ի՛նչն են կարդում, գնահատում, ի՛նչն են միմյանց միջև կիսվում
Հավատարիմ, վստահելի… ես այդպիսի մարդկանցով եմ հպարտանում ու վեհանում
Իսկ թե ներսդ անկայուն է և քո միջի կուտակումը չես իմանում, թե որտեղ են բավարարում,
«Like» ու «Unlike» անելը սոսկ զվարճանք ես դու համարում,
Լավ է՝ լքես էջն իմ ստեղծած, այստեղ ուրույն մի աշխարհ է ազնիվ մարդկանց
Բարի ու ջերմ մարդկանց հանրույթ, ա՛յդ է, որ կա,
Ես սիրո՛ւմ եմ ընկերներիս, «Angry Birds»-ի ծի՛տը վկա🙂

© Առլեն Շահվերդյան
Գրել եմ 2013 թ. նոյեմբերի 12-ին, ժամը՝ 21:00-ին:
© All Rights Reserved, https://arlenshah.wordpress.com/

Viktor Nizovtsev 08

Ախր, շատ դամբուլ ես

Դամբուլը միրգ է, բայց մրգից բացի
Դա որակում է ոմանց հասցեին,
Ոմանց մասին էլ՝ նույնիսկ գովասանք,
Քանի որ շատ է նա դամբուլ իրոք…

Եվ ամեն ինչում դամբուլի պես է,
Մի քիչ թթվաշ է ու քաղցր մի քիչ,

Դամբուլի նման՝ կիսով չափ հասած,
Դամբուլի տեսքով՝ չաղ ու բախտավոր…

© Առլեն Շահվերդյան
Գրել եմ 2014 թ. հունվարի 24-ին, կեսգիշեր անց:

© All Rights Reserved, https://arlenshah.wordpress.com/

***

Երբ ներսումդ հորմոնալ բում է

Զարմանալի համառությամբ ինձ չես պաչում, պաչի էլի
Երեք անգամ սափրվել եմ, դեմքս դարձավ խաշի տոտիկ
Ասում ես, թե ինձ չես պաչում, որովհետև ծակծկում է
Ախր, տեսքից քո աննման մոտս հիմա սիրո բում է,

Մի իսկական հորմոնալ բում, ու ջհանդամ, թե չեմ ծակծկում
Քնքուշ տեսքդ խենթացնում է, էլ ո՞ր արուն կդիմանա

Քո նուրբ տեսքից ներսս տոն է, սիրո հանդես մի իսկական
Ե՛ս կպաչեմ, թե չես պաչում, սպասի հիմա սափրվեմ գամ…

© Առլեն Շահվերդյան
Գրել եմ 2014 թ. հունվարի 24-ին, ժամը 10:00-ին:

© All Rights Reserved, https://arlenshah.wordpress.com/

Viktor Nizovtsev 03

Վարդերը՝ ձեռքիս ու մի տուփ կոնֆետ թևիս տակ դրած

Վարդերը՝ ձեռքիս ու մի տուփ կոնֆետ թևիս տակ դրած
Վստահ կեցվածքով և խրոխտ քայլքով ուղղվեցի ձեր տուն,
Բայց ճանապարհին նկատեցի ես, թե որքան ապշած
Ինձ վրա նայեց ձեր բակի կատուն:
Ես հասկանում եմ, որ կապույտ տաբատս, կանաչ պիջակս ու մուգ նարնջագույն կիսագուլպաներն իմ
Փոքր-ինչ անսովոր թվացին գուցե ձեր բակի կատվին,
Բայց դե կատու է, ինչ գիտի՝ ի՞նչ է նորաձևություն:
Կամ թե զոլավոր փողկապն իմ երկար այդ ինչո՞ւ պիտի այդքան ու այդչափ անսովոր թվար:
Ինչևէ, կիսաարհամարհական, սակայն՝ անխռով ու հաստատակամ
Թակեցի դուռը բնակարանիդ, օ՜, իմ Թերե՜զա:
Այն բացեց Հայրդ՝ Պետրոսյան Պետոն, և իր հայացքում ես, կարծես, տեսա
Ոչ միայն զարմանք, այլև աշխարհի ավարտը գուժող մի արմագեդո՜ն
Ես այդ վայրկյանին նրա աչքերում ոչ թե մի փեսա, ոչ թե աղջկան սիրող մի ջահել,
Այլ խեղկատակ էի, որ պճնված էր իրարից տարբեր, գունեղ շորերով:
Չվհատվեցի մի վայրկյան անգամ և լուռ հեռացա արհամարհելով
Մի՛ Հայրդ, մի՛ այդ անչափ անճաշակ ու չտես կատուն
Ի՞նչ են հասկանում, ի՞նչ գիտեն ինչ է նորաձևությո՜ւն:
Վարդերը ձեռքիս ու մի տուփ կոնֆետը թևիս տակ դրած
Քայլերս ուղղեցի Վարդիթերենց տուն…

© Առլեն Շահվերդյան
Գրել եմ 2014 թ. հունվարի 1-ի լույս 2-ի գիշերը, ժամը 01:50-ին:
2014 թվականի ԱՌԱՋԻՆ ու երգիծական բանաստեղծությունս:
© All Rights Reserved, https://arlenshah.wordpress.com/

Viktor Nizovtsev 12

Ես չե՛մ պատրաստվում

Ես չե՛մ պատրաստվում մինչև վերջ կարդալ
Քո անգլերենատառ «հայաստեղծությունը»
Չե՛մ քայքայելու ներվերս արդար,
Որ ինձ պարզ լինի բանաստեղծությունդ:
Դու բարի եղիր սիրով գործածել
Քո մայրենիի տառերը ծորուն,
Ինչո՞ւ ես գրերդ լրիվ մոռացել,
Հայոց տառերը՝ շիտակ, զարդարուն:
Եվ եթե կուզես, ապա զարգացման
Ու հեռանկարի այս հսկա դարում
Այսօր սեփական մայրենին թողնել
Եվ «բռնաբարվել» օտարի գրում
Ո՛չ նորաձև է, ո՛չ ազնիվ, ո՛չ ճիշտ,
Այլոց այբուբենը հարգե՛լ իմացիր
Բայց նաև հարգի՛ր հայերենը միշտ
Այլապես օտար այբուբենածին,
Հայերենիմաստ քո բառասինթեզը
Պարզապես կմնա չընթերցված ու սին,
Բառերի լքված, անգույն մի «պարտեզ»:

© Առլեն Շահվերդյան
Գրել եմ` 2013 թ. նոյեմբերի 28-ին, առավոտյան ժամը 9:00-9:15-ին:
© All Rights Reserved, https://arlenshah.wordpress.com/

Viktor Nizovtsev 05

Երբ որ վաղը գաք մեզ հյուր

Բարև, Տարիդ շնորհավոր, ահա քաղցր եմ բերել քեզ
Այս քաղցրը երեկ ինձ հարևանս նվիրեց
Այսօր այն քեզ եմ բերել, ունի լավ տեսք, անուշ բույր 
Գիտեմ, այն հետ է գալու, երբ որ վաղը գաք մեզ հյուր:

© Առլեն Շահվերդյան
Գրել եմ 2014 թ. հունվարի 3-ին:
© All Rights reserved, https://arlenshah.wordpress.com/

Viktor Nizovtsev 10

Նապաստակ ջան, նապաստակ

-Նապաստակ ջան, նապաստակ, ի՞նչ ես նստել ծառի տակ
Թաքնվել ես ու դողում, ի՞նչից ես դու վախենում
-Բարև Առլեն, քո հարցին ունեմ հստակ բացատրակ
Այս տարի է՜լ խոզի բուդ, է՜լ հնդուհավ, է՜լ թութակ,
Է՜լ ջայլամի և ուղտի, է՜լ բիզոնի, ընձուղտի
Դե՜, կոկորդիլոսը՝ չասեմ, ինչե՜ր ասես, որ կուտեք… 
Հիմա ես չեմ, դու ասա, դուրս գամ ի՞նձ էլ խորովե՞ք:

© Առլեն Շահվերդյան
Գրել եմ 2014 թ. հունվարի 3-ին:
© All Rights reserved, https://arlenshah.wordpress.com/

Viktor Nizovtsev 02

Պարտադիր կուտակային կենսաթոշակային համակարգի մասին՝ այլաբանորեն

Պոկի՛ր հալալ իմ քրտինքով վաստակածս հացի քո այդ «հինգ տոկոսը»
Դա պարտադիր կուտակային քո «ավա՛րն» է,
Որն ինձ համար պահելու ես իբր տեղում մի անառիկ,
Մինչդեռ այսօր այդ կտորով կարող էի ես կերակրել ընտանիքս,
Իսկ տարիներ հետո հացից մնալու է չոր սուխարիկ…

© Առլեն Շահվերդյան
Գրել եմ 2014 թ. փետրվարի 12-ին, կեսգիշեր անց:

© All Rights Reserved, https://arlenshah.wordpress.com/

Viktor Nizovtsev 14

Միշտ միասին ենք

Ոմանք հասկանում են հումորը իմ ջինջ,
Ոմանք դրա տակ՝ տողատակ փնտրում,
Ոմանք նեղանում են, չգիտեմ՝ ինչից,
Ոմանք՝ հարազատ մնալն են ընտրում:

Թանկ են ժպիտներն ու արձագանքը ձեր.
Առանց հումորի ապրելը սին է,
Լավ է, որ անկեղծ ենք, բարեկամ, ընկեր 
Եվ ուրախ եմ, որ միշտ միասին ենք:

© Առլեն Շահվերդյան
Գրել եմ 2014 թ. ապրիլի 26-ին:
© All Rights Reservedhttps://arlenshah.wordpress.com/

Viktor Nizovtsev 02

Դե հերի՛ք է նկար փոխես դու Ֆեյսբուքում

Դե հերի՛ք է նկար փոխես քո ֆեյսբուքյան տանջված էջում
Կյանքում բան ես ուզում փոխել՝ կյանքո՛ւմ փոխիր, ո՛չ՝ Ֆեյսբուքում
Թե չէ ամեն կես ժամը մեկ նոր նկար ես դնո՜ւմ, ջնջո՜ւմ
Մա՛րդ ենք, կրակն հո չե՞նք ընկել, մատա՜ղ լինեմ ես քո հոգուն:

Մե՛րթ քո էջը բնասեր է, մե՛րթ՝ ընդվզուն, ընդդիմադիր
Մե՛րթ աբստրակտ է, մե՛րթ լույսեր են, մե՛րթ՝ շաշացա՛նք, մի բան ընտրի՛ր
Սոցիալական ցանցիդ էջը հո գերի՞ն չէ խառնվածքիդ,
«Ներքնազգեստդ» լավ է կախես դու պարանին քո՛ լվացքի…

Մե՛րթ քո էջը փորձագետ է, մե՛րթ՝ «Մարշրուտնու 100 դրամ»
Մե՛րթ «Փրկում ենք այսինչ գետը», մե՛րթ՝ էրոտիկ ֆիլմի նկար,
Կողմնորոշվի՛ր ուղղության մեջ, գտի՛ր կյանքիդ հստակ հունը,
Թե չէ էջը քո տանջելով հոգիները մեր հանում ես:

© Առլեն Շահվերդյան
Գրել եմ 2014 թ. ապրիլի 26-ին:
© All Rights Reservedhttps://arlenshah.wordpress.com/

Viktor Nizovtsev 22

Ծիտի՛կ, ծլվլա՛, գարո՜ւն է գալիս

ԱՌԼԵՆ ՇԱՀՎԵՐԴՅԱՆ՝ 

Ծիտի՛կ, ծլվլա՛, գարո՜ւն է գալիս,
Գետերն են նորից կարկաչուն հոսում,
Բողբոջել են, տե՛ս, ծառերը վսե՜մ
Իսկ դու լռել ես ու չեմ հասկանում՝ ինչո՞ւ չես «խոսում»
Ինչո՞ւ չես երգում երգերդ գարնան ու չես ավետում զարթոնքը կյանքի…

ԾԻՏԻԿ ՃՆՃՂՈՒԿՈՎԻՉ՝ 

Ի պատասխան Ձեր այս նամակի.
Հարգելի Առլեն,
Հաշվի առնելով Ձեր սրտացավագին անհանգստությունը,
Որից ծնվել էր Ձեր այս անկեղծ բանաստեղծությունը,
Նկատի ունենալով մերօրյա գաղջ իրականությունը,
Սոցիալ-տնտեսական իրողությունը,
Ինչպես նաև աշխարհում տիրող զարգացումների բազմազանությունը՝
Խնդրում եմ այսուհետև նկատի ունենալ,
Որ մենք՝ ծտերս, չունենք այլևս ծլվլալու և ո՛չ մի առիթ,
Գլոբալացման այս ուրույն դարում, երբ գարնանից հաճախ գարուն չի բուրում,
Մենք որոշել ենք այլևս երբեք անկապ չճղալ, առավել ևս, որ ներշնչանք էլ չկա երգելու:

ԱՌԼԵՆ ՇԱՀՎԵՐԴՅԱՆ՝

Հարգելի Ծիտիկ,
Դու երգդ երգիր, և ներշնչանքը ինքն իրեն կգա, այն չի՛ ուշանա

Իսկ գարունն էլ իր շնչով թարմաբույր կպարուրի Քեզ
Եվ Դու ավելի զիլ կդայլայլես՝ երգովդ սրտերը մեր ջերմացնելով… 
Միայն խնդրում եմ Դու մի զլանա. մեր առօրեական այս գորշ քաոսում
Սիրտս քո երգը այնպես է ուզում…

© Առլեն Շահվերդյան
Գրել եմ 2014 թ. փետրվարի 26-ին, ժամը 11:00-ին:

© All Rights Reserved, https://arlenshah.wordpress.com/

***

Տիկնոջ երկար «Տուուտ»-ը

Օրիորդ, արագ խփեք խնդրեմ ինձնից առաջ կանգնած տիկնոջ երկար «Տուուտ»-ը,
Արագացրեք, չենք պատրաստվում հերթում սպասել այսքան երկար, կյանքը բարդ է
Հասկանում ենք, որ տիկինը համարյա թե գնել է ամբողջ խանութը,
Բայց դե մենք էլ մեր «սմետանով», տասը ձվով, «սեռի» հացով նույնպես մարդ ենք…

Եվ մենք էլ ենք «Տուուտ»-ին սպասում, մեր գնածն էլ արժանի է «Տուուտ»-ին անհաղթ,
Դրամարկղը մի դարձրեք հորիզոնում երկար սպասված քաղցր անուրջ,

Արդեն երրորդ անգամ հարցրիք, թե տիկինը ունի՞ արդյոք բոնուսի քարտ,
Մինչդեռ այստեղ բազմություն է խմբվում մի լուրջ…

© Առլեն Շահվերդյան
Գրել եմ 2014 թ. հունվարի 31-ին:
© All Rights Reserved,
 https://arlenshah.wordpress.com/

Viktor Nizovtsev 07

Որդը՝ փայտփորիկին

«Դե՛, զահուրմա՜ր», – ասաց որդը փայտփորիկին,
Որն անդադար թխկացնում էր ծառի բնին
«Զահլես տարար, կտուցը քո դու նորոգիր
Նորմալ ծակես, հանես ուտես պրծնեմ քեզնից»:

Բայց փայտփորը ցիվիլ ծիտ էր,
Մե չքնա՜ղ անձնավորություն

Նա խեղճ որդին ոչ թե ուտել,
Այլ ստեղծում էր տրամադրություն:

© Առլեն Շահվերդյան
Գրել եմ 2013 թ. դեկտեմբերի 16-ին, ժամը 10:30-ին:

© All Rights reserved, https://arlenshah.wordpress.com/

****

«Tag» արի՛ր, թողի՛ր 😀

Ձեռքի տակ եղած ամեն նկարին
«Tag» ես անում ինձ, «tag» արի՛ր թողի՛ր :D 
Կա՛մ «tag» եմ լինում Զատիկի ձվին, 
Կա՛մ կանաչավուն ծիրան ցոգոլին,
Կա՛մ բացիկին եմ շնորհավորական, 
Կա՛մ Մասիս սարին մեր բիբլիական:
Կա՛մ մեկի ոտին, կա՛մ կանաչ խոտին,
«Tagում» ես մթին ու առավոտին:
Արի, կլինի՞ «tag»-ը հանգիստ թող,
Քո այդ «tagապաշտ» ջանքերը զուր են,
Կարևոր է ճիշտ «tag» անել կյանքում,
Թե չէ վիրտուալ «tag»-ը իզուր է…

© Առլեն Շահվերդյան
Գրել եմ 2014 թ. մայիսի 29-ին:
© All Rights Reserved

***

Իսկական օձ ես

Լեզվիդ տակ փուշ է,
Բայց շատ անուշ է,
Խոսքդ խայթոց է,
Իսկական օձ ես,
Բայց շատ սիրուն ես,
Նուրբ, գալարուն ես,
Տեսքդ «ական» է
Ու մոգական է…

Ահա այսպիսի բանաստեղծությամբ, կիթառը՝ ձեռքիս դիրքավորվեցի պատուհանիդ տակ,
Մե՜ նվագ, մե՜ խինդ, մե՜ ուրախություն…
Եվ թվաց մի պահ, որ հմայեցի քեզ ձոնված երգով,
Սակայն, երբ հասա ես չորրորդ տողին, որտեղ երգում եմ՝ «Իսկական օձ ես»
Ինչ-որ մի սառը ու կլորավուն, միջին չափսերի ծանր առարկա նետեցիր վրաս,
Հօդս ցնդեցին անուրջները իմ ու փշրվեցին երազանքներս, աչքս էլ՝ կապտեց:
Եվ ես փորձեցի հասկանալ. «Տեսնես, ի՞նչը քեզ ստիպեց այդպես բարկանալ,
Մի՞թե իմ անկեղծ սերենադը քեզ այդքան դուր չեկավ ու ինչո՞ւ այդպես այն արհամարհվեց»,
Եվ որոշեցի. սրանից հետո երբ մի հերթական սերենադ երգեմ պատուհանիդ տակ, երկու բան պիտի անպայման անեմ՝
1. Տեքստը նախապես համաձայնեցնեմ քո հետ, տնեցիքի ու հարևաններիդ,
2. Եվ ամեն դեպքում, ապահովության նպատակներով, ես «կասկա» կրեմ:

Հավատացնում եմ՝ անգամ «կասկայով», պատրաստ եմ նորից ես ռիսկի դիմել
Ու քնից հանել հարևանությանդ իմ «չքնաղ» երգով,
Քանի որ սերս անմնացորդ է,
Նույնիսկ այդ սառը ու կլորավուն, միջին չափսերի ծանր առարկայի վերահաս վտանգը իմ աչքի առաջ միշտ ունենալով:
Հիշիր, որ սիրահարի «գլուխգործոցը», նույնիսկ, եթե քեզ ասում են՝ «Օձ ես»
Մեկ է՝ անուշ է, անկեղծ է անչափ՝ որպես սրտաբուխ մի սիրերգություն,
Կարճ ասած՝ մե՜ խինդ, մե՜ ուրախություն… 

© Առլեն Շահվերդյան
Գրել եմ 2014 թ. մայիսի 23-ին:
© All Rights Reserved

***

Միշտ մեղեդային…

Միշտ մեղեդային ինչ-որ քնքշություն պարուրում է իմ մենավոր ներսը,
Երբ ամեն անգամ անուրջի նման պատկերդ է գալիս իմ աչքի առաջ,
Այն հայտնվելով լուսարձակում է ու անէանում մթում հոգնատանջ կայծոռիկի պես
Եվ հետո նորից հարություն առնում՝ լցնելով ներսս քաղցր սպասումով…

Միշտ մեղեդային ինչ-որ զովություն շոյում է դեմքս, ասես հանդե՜ս է,
Եվ ամեն անգամ ներսումս իշխող սիրո ցնծությո՜ւն, կարոտի հառա՜չ…
Եվ այդ հանդեսը պարուրում է ինձ, ինչպես խավարը կայծոռիկին է գրկում լուսատես
Ու հետո նորից դադարում է այն՝ լցնելով ներսս ուժգին ցասումով…

© Առլեն Շահվերդյան
Գրել եմ 2014 թ. մայիսի 12-ին:
© All Rights Reserved

Hudozhnik-Viktor-Nizovtsev.-Detskie-illyustratsii.-Dedushkinyi-zabavyi

Բլոգում ներկայացված հեղինակային գրքերս և հայերեն իմ մյուս բանաստեղծությունները (զգալի մասը՝ անգլերեն թարգմանություններով) / My author’s books and other poems in Armenian (the significant part with English translations) represented in this blog

Hudozhnik-Viktor-Nizovtsev.-Detskie-illyustratsii.-Istorii-v-chesnoke

Բլոգում ներկայացված անգլերեն բանաստեղծություններս | My poems in English represented in this blog

________________________________________________________________________________________
ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության մասին
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:
Բլոգի նոր այցելուներին և մշտական ընթերցողներին
Տարածեք այս հոդվածը ձեր ընկերների շրջանում: Հետևեք Բլոգիս Ֆեյսբուքի էջին, միացեք ինձ Ֆեյսբուքում կամ Թվիթերում՝ դառնալով բլոգիս նոր ընկերը: Գտեք ինձ Յութուբում:
Գրեք ինձ՝ shahverdyan.arlen@gmail.com էլ. փոստի հասցեին: Բաժանորդագրվեք բլոգին:
ATTENTION! About the Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos  in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.
To New Visitors and Constant Readers of the Blog
Share this article with your friends. Follow my Blog’s Facebook Pagejoin me on Facebook or Twitter becoming a new friend of my blog. Find me on YouTube. Write me via E-mail: shahverdyan.arlen@gmail.com. Subscribe to this Blog.
Save the Planet Earth*
 Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
 Do not print out this page without need – think about the Environment

19 Comments

  1. Siranush says:

    Քո ինքնատիպ գեղարվեստական հնարքներով ու ոճով նոր բովանդակություն ես հաղորդել բլոգիդ՝ ընթերցողներիդ պարգևելով բնության և մարդկային հոգու գեղեցկության բանաստեղծական մի դյութիչ աշխարհ: Զվարթ պատկերներ, բնության հավերժ նորոգ ու կենդանի գույներ, կյանքի ու մարդու ներդաշնակ ապրումների խորհրդավոր զուգորդումներ, կենսուրախ ու պայծառ տրամադրություններ՝ լի հոգու ջերմությամբ, հույզով ու զգացմունքներով:

    • Սիրանույշ ջան հաճույքով կարդացի Քո անկեղծ, ոգևորիչ, ներքին գունագեղություն ունեցող այս գեղեցիկ տողերը, որոնք ներկայացնում են այս նորս էջը: Շատ շնորհակալ եմ Քեզ: Միայն նուրբ հոգու տերը մարդը կարող է այսպես խորը ընկալել այս ամենը և արտահայտել այն այսպես յուրովի: Ես դա շատ գնահատում եմ և միշտ գնահատել եմ: Գիտես, փորձել եմ այս էջով մի յուրօրինակ ու գողտրիկ, թաքուն անկյուն ստեղծել ընթեցող այցելուների համար, որպեսզի իրենք կտրվեն մի պահ առօրյա հոգսերից ու տեղափոխվեն զարմանահրաշ ու հեքիաթային աշխարհ:

  2. Siranush says:

    Շնորհակալություն Առլեն ջան:

  3. Felicitaciones por esta nueva página.
    Que sea todo un éxito.
    Linda jornada

  4. Doris says:

    wow! love them all, will read all of them again, you have a beautiful soul!

  5. Дорогой автор! Вчера ночью, переходя по одной ссылке к другой, я случайно попала на Вашу страницу в Фэйсбуке и …пропала! Всю ночь, почти до самого утра, я читала, точнее, вчитывалась в Ваши стихи. Я с очень большим трудом читаю на армянском языке, чтение на своем родном языке сродни для меня тяжелому физическому труду..Не в силах оторваться, я читала вслух, проговаривала много раз про себя отдельные строки, большую часть слов я совсем не понимала, остальное доверяла своей интуиции..И всё же, несмотря на это, я до сих пор нахожусь под большим впечатлением от Ваших стихов..Никогда бы не подумала, что современные авторы могут так же глубоко и прочувствованно передать то, что я раньше приписывала только опыту вечных классиков..И иллюстрации, такие волшебные, сказочные, придают какое-то особое, какое-то мистическое очарование Вашим стихам и Вашей странице. Спасибо Вам.

  6. Дорогой Арлен, спасибо, спасибо, спасибо Вам тысячу раз! :)))

  7. Մելինե says:

    Սիրում եմ այս աշխարհը… մաքուր, խաղաղ, պայծառ , լուսավոր ու ոգեշնչող… շնորհակալ եմ

  8. Իսկապես, հեղինակին հաջողվել է ստեղծել մի գողտրիկ անկյուն թե՛ իր՝ հեղինակի, թե՛ ընթերցողի համար… Ոճական անհատականությունն ակներև է…

    • Շատ շնորհակալ եմ Հասմիկ ջան, զգացված եմ, ուրախ եմ, որ հավանել եք, բարի գալուստ իմ հեղինակային բանաստեղծական աշխարհ: Շնորհակալ եմ նաև, որ Ձեր ուսանողների հետ անցկացնելու եք իմ գործերի բնագրի լեզվաբանական վերլուծություն:

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Բարի գալուստ Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ / Welcome to Arlen Shahverdyan’s Literary Blog

Այցելություններ աշխարհից / Visits from the world

free counters

Էջադիտումները՝ սկսած 2011 թ. ապրիլից / Pageviews since April, 2011

  • 555,776 այցելություն / visit
%d bloggers like this: