Առլեն Շահվերդյան

Home »

Archives

Ժամանակ առ ժամանակ / From Time to Time

From Time to Time

From time to time, from old to new,
I spent the piece of my routine
On saving values that I knew,
That used to serve for me in life.
I spent it easily, with no doubt,
I knew that life is not enough
For all the questions “This” or That”,
To find the answers they deserve.
While saving values that I knew,
While living life in constant lie,
I earned my piece of daily life,
And spent it in a way of “How?”.
And now, when I restart the mind,
When moments seem to be a sand,
I realize that I should find
My peaceful piece of daily land,
The place that surely will bring,
The inner harmony inside,
From time to time, from small to big,
From old to new, from “live” to “die”.

Arlen Shahverdyan

17.10.2017

© Written and pronounced in Youtube clip by the author of the poem, writer Arlen Shahverdyan

Dear Reader, this Poem is Copyright Protected, so IT IS PROHIBITED to share it on Social Network or other Websites without the reference (link) to its Author and to this Page.

Սիրելի Ընթերցողներ, հաճույքով ներկայացնում եմ իմ անգլերեն բանաստեղծություններից մեկը՝ «Ժամանակ առ ժամանակ» («From Time to Time») վերնագրով: Բանաստեղծության հիման վրա պատրաստել եմ հոլովակ Յութուբում, որը, հուսով եմ, հաճելի անկանկալ կլինի իմ ստեղծագործությունների բոլոր երկրպագուների համար: Հոլովակի ներքևում նշված է հետևյալ տեքստը՝

Հոլովակում հնչում է հայ գրող Առլեն Շահվերդյանի «From Time to Time» անգլերեն բանաստեղծությունը, որը կարդում է ինքը հեղինակը: Հոլովակի սկզբում, ասմունքին համընթաց, ներկայացվում է Առլեն Շահվերդյանի հեղինակային հայտնի մտքերից մեկը, որը նաև գրողի գրական կայքի կարգախոսներից է.

«Ժամանակի հետ անվերջանալի պայքարում մարդկության մեծագույն հաղթանակներից է գիրը: Այն օրվանից, ինչ մարդիկ սովորեցին գրել, մահն արդեն չի կարողանում ստիպել մեզ լռել: Գիրը մեր խոսքին և մտքերին ուժ տվեց անցնելու հազարամյակների միջով ու հնչելու կենդանի մարդկանց մտքերում: Ժամանակի հետ պայքարը հավերժ է, և եթե մի օր կյանքը պետք է այնպես փոխվի, մարդկությունն էլ այնքան շատանա, որ մոլորակի վրա այլևս տեղ չլինի գերեզմանների համար, իսկ դիակիզումը դառնա պարտադիր, ապա ես ուզում եմ, որ ինձ դիակիզելուց հետո մարմնիս փոշին լցնեն ավազի ժամացույցի մեջ, որպեսզի շարունակեմ ապրել ժամանակին համընթաց: Սերունդների համար հոգիս կապրի ու խոսքս կհնչի իմ թողած գրականության միջոցով, իսկ մարմինս ավազի ժամացույցում միշտ կլինի շարժի մեջ, կմնա կենդանի:
Առլեն Շահվերդյան»:

Հոլովակի վերջում հակիրճ ներկայացվում են գրող Առլեն Շահվերդյանի գրական գործունեության և կենսագրական որոշ տվյալներ: Մասնավորապես՝ նշվում է, որ նա արդեն հրապարակել է 5 տպագիր և 10 էլեկտրոնային գրքեր, իսկ նրա գրքերից մեկը գրանցված է աշխարհի ամենամեծ՝ Կոնգրեսի գրադարանում (ԱՄՆ): Նա ստեղծագործում է ինչպես չափածո, այնպես էլ արձակ, և ստեղծագործություններում հիմնականում մեծարվում են սերը, բնությունը, Արարիչը, մարդը, կանացի գեղեցկությունը: Հեղինակի հիմնական նպատակն է իր գրականության միջոցով վեր հանել մարդ-բնություն փխրուն ու ներդաշնակ հարաբերության կարևորությունը և փորձել ամրապնդել այն: Հոլովակում նաև նշվում է, որ բացի իր բազմաթիվ հայերեն բանաստեղծություններից, գրողը ստեղծագործում է նաև անգլերեն լեզվով: Այդ ստեղծագործությունները ոչ թե նրա հայերեն բանաստեղծությունների թարգմանություններն են, այլ գրված են հենց իրենց մայրենի լեզվով՝ անգլերենով: «From Time to Time» բանաստեղծությունը դրանցից մեկն է, Առլեն Շահվերդյանն այն գրել է 2017 թ. հոկտեմբերի 17-ին: Տեքստում նշվում է նաև, որ գրողը բազմաթիվ ընթերցողներ ունի ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ արտասահմանում, և նրա ստեղծագործություններին կարելի է ծանոթանալ նրա գրական կայքում:

Հարգելի Ընթերցող, այս բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար ԱՐԳԵԼՎՈՒՄ Է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և սույն էջի հղումը նշելու:

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Սույն գրական բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About this Literary Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment

Պարույր Սևակի հիշատակին / In Memory of Paruyr Sevak

Պարույր Սևակի հիշատակին

Ինձ համար Սևակը հեքիա՜թ է անբիծ,
Կարդում եմ Սևակ՝ մոռանում եմ ինձ:

Մոռանում եմ, որ իմ շուրջը այդժամ
Աշխա՜րհն է եռում կաթսայում էժան,
Աշխարհն է հորդում, ընթանո՜ւմ, էլի՜,
Լրջմի՛տ, բայց և շա՜տ զավեշտալի:
Ու պտտվո՜ւմ է Երկիրը նորից,
Ինչպես միշտ՝ դանդա՜ղ,
Անհասկանալի՜…

Իսկ ե՞ս…
Ա՜խ, կտրվում եմ ես այդ բոլորից,
Երբ ընթերցում եմ նրա ինչ-որ գործ,
Ու ամեն անգամ ինձ համար բացում
Իմաստնության նո՜ր ու հսկա՜ դպրոց:
Ու ամեն անգամ նորովի տեսնում
Նույն բանը հազա՛ր անգամ տեսածը,
Իմ հոգու այգում խե՜նթ գետ է հոսում,
Եվ այնպե՜ս արագ ու այնպե՜ս խոսուն,
Այգուս ծառերը պտղո՜ւմ են, հասնո՜ւմ:
Ինձ և՛ պարզ է շատ նրա գրածը,
Ե՛վ առեղծվածային, խավարոտ ու մութ,
Ինչպես մի անտակ ու սևխոր փոսում…

Սևակն ի՛նձ համար, ի՛նձ հետ է խոսում,
Ջե՜րմ ու մտերմի՜կ, հարազա՜տ ու հի՜ն,
Ու բացվո՛ւմ է նա, ինչպես մի նամակ
Իր ո՜ղջ վեհությամբ բացվում է տեղին:

Նա հանճարե՛ղ է իր պարզությա՜ն մեջ
Եվ պա՛րզ է՝ վերընծա՛ հանճարեղությա՜մբ…

Մտքեր կան, որ թռչո՛ւմ, գնում են,
Մտքեր կան, որ սաղմ էլ մնում են,
Եվ մտքեր էլ կան, որ դառնում են գո՛րծ,
Անիրականից մարմնավորվում են,
Դառնում կենդանի, շնչող, մարմնագույն՝
Ոգեղենությո՜ւն բերելով հոգուն:

Ինձ համար Սևակը հեքիա՜թ է անբիծ,
Կարդում եմ Սևակ՝ մոռանում եմ ինձ:

Մի ամբո՛ղջ ազգի մե՛ծ տարեգրություն,
Անչա՛փ բարձրաձայն հնչող լռությո՜ւն,
Որ մեկեն հանկարծ, հրաբըխի՛ պես,
Ժայթքո՛ւմ է ինչ-որ շիկացած տեղից,
Ու փոթորկվո՜ւմ է ազգը ազգերի,
Հիշում արիական իր քա՛ջ պապերին…
Սակայն, երբեմն ժայթքում է շա՜տ ուշ,
Ինչպես՝ թոշա՜կը (ցանկալի մի հո՛ւշ),
Որ ժամանակին տալու փոխարեն,
Տալիս են վաղո՜ւց մոռացված օրը…

Իսկ աշխա՞րհը,
Ա՜խ, խառնում է նա լուռ այդ բոլո՜րը,
Խառնում է իր մեծ, անտակ կաթսայում,
Եվ այդ խառնուրդը դառնում է շիլա՛,
Երկիրը մարդկանց է կրում իր վրա,
Նրանց համար է անվերջ պտտվում,
Իրեն մոռացել ու չի՛ խնայում…

Եվ լո՜ւռ Երկրին է Լուսինը նայում,
Իր անե՜ղծ մտքով,
Կուսակա՜ն դեմքով,
Եվ ծաղկափթի՜թ,
Այնքա՜ն դեռատի աղջնակի պես
Ո՜նց է զարմանում:

Այդ նույն Լուսնի տակ,
Այդ նույն լույսի պես՝
Անմե՜ղ ու շիտա՛կ,
Մանկան կենսածո՜ր, փոքրի՛կ բերանից
Պա՛րզ ու համարձա՛կ, բա՜րձր հնչում էր
Պարո՜ւյրը Սևակ:
…Տարինե՜ր առաջ, տարինե՜ր առաջ,
Տարիների այդ ոտնաչափ հեռվից:

Այդ նույն Լուսնի տակ,
Նրա լույսի պես անմե՜ղ ու շիտա՛կ
Սևակյան տողից
Այն ո՜նց էր թրթռում սի՛րտը փոքրիկի,
Մի մանկա՛ն հեքիաթ,
Մի խորհո՛ւրդ ազգի,
Մի կարո՜տ՝ թողած անցա՜ծ ճամփեքին:

Ինձ համար Սևակն այդ հեքիա՜թն է հին,
Հեքիա՜թ մի աշուն,
Որն, ամեն անգամ, վերընթերցելիս
Ամեն ինչի հետ
Ի՛նձ էլ չեմ հիշում:

Առլեն Շահվերդյան

2001 թ.

© Բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, ԱՐԳԵԼՎՈՒՄ Է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և սույն էջի հղումը նշելու:

Սիրելի Ընթերցողներ, ես մեծացել եմ՝ ընթերցելով հայ մեծանուն գրողներին, սովորել եմ նրանցից՝ մշտապես հղկելով գրական ճաշակս, խոսքս, ասելիքս: Հայ մեծերից, հատկապես, Սևակն ինձ համար առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում, քանի որ բացի նրա չքնաղ գործերն ընթերցելուց, ես դեռ փոքր տարիքից հաճախ եմ արտասանել դրանք: Չկար որևէ դպրոցական հանդես կամ գրական ցերեկույթ, որտեղ Սևակի բանաստեղծություններից չասմունքեի: Դեռ մանկուց Ծնողներս սեր են սերմանել իմ մեջ Սևակյան պոեզիայի նկատմամբ: Նրանք ինձ անգիր էին սովորեցրել Սևակի մի քանի գործեր, հատկապես՝ «Քիչ ենք, բայց հայ ենք» մեծ բանաստեղծությունը, որը ես հնչեղ, բարձր ու ոգևորված արտասանում էի դպրոցական միջոցառումների ժամանակ: Ես շնորհակալ եմ Ծնողներիս, որ ինձ այդքան վաղ տարիքից հաղորդակից են դարձրել Սևակյան պոեզիային: Տարիքի հետ հիացմունքս նրա գրի նկատմամբ միայն մեծացավ ու արմատացավ:

Մեծանուն գրողի անմար հիշատակին նվիրված այս բանաստեղծությունը գրել եմ շատ տարիներ առաջ և երկար ժամանակ խնամքով պահում էի դրա ձեռագիրը: Այսօր պատիվ ունեմ հրապարակելու այն՝ մատուցելով անգերազանցելի Լուսինե Զաքարյանի աստվածային ու չքնաղ կատարմամբ: Բանաստեղծությունս մեծարանքի ու երախտագիտության անկեղծ արտահայտություն է՝ ի նշանավորումն Պարույր Սևակի գրական տաղանդի:

To my foreign Readers – Dear all, I have the honor to introduce to you my new poem “In Memory of Paruyr Sevak” (written in 2001). This poem is dedicated to Paruyr Sevak, one of the Armenian great writers and poets. I grew up reading his poems and used to pronounce his poems at different events in school and university. I have kept the hand written paper of this poem 16 years and now I am glad to publish it in my literary blog. This is a sincere tribute to the genius poem’s memory, remembering some moment from my childhood too. It is my honor also to publish this very personal poem together with Armenian unimaginable singer Lusine Zakaryan’s performance.
© Arlen Shahverdyan

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Սույն գրական բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About this Literary Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment

Մի՛ բանտարկիր իմ աշունը / Don’t imprison my Autumn!

Մի՛ բանտարկիր իմ աշունը

Մի՛ բանտարկիր իմ աշունը
Մետաղալար քո արգելքով,
Մի՛ կաշկանդիր այն դեղինը,
Որ տանում եմ հոգուս բեռով:
Աշնան արև-ազատությո՜ւն
Եվ արբո՜ւնք եմ ուզում հևքով,
Իսկ դու կամաց սառեցնում ես
Իմ աշունը քո ձմեռով:

Շողին կարոտ զգայուն դողով
Հպվում եմ թաց ու վեհատեսք
Սոսիների տերևներին,
Մի՛ հեռացրու ինձ բաղձալի
Աշնանային արևների՜ց,
Քո ցրտաշունչ անսրտությամբ
Եվ քո սառը ընդհատակով
Մի՛ զրկիր ինձ վերևների՜ց:

Ես իմ ներսում հիմա ցո՜ղ եմ,
Որ կարոտ է աշնան տաքին,
Քո մետաղյա փշալարը
Աշուն քանդող նշաձո՛ղ է
Պարտադրանքի,

Հո՛ղ է, որում տերևները
Մեռնո՜ւմ են լուռ,
Ինչպես տեսիլ՝ մուրազներում,
Մի՛ զրկիր ինձ իմ աշունի՜ց,
Տերևի պես մի՛ թաղիր ինձ
Իմ բյուրեղյա՜ երազներում:

Որպես միակ, հավատարիմ,
Աշնան ընկեր,
Ընդունիր ինձ՝ ինչպես որ կամ,
Քո պաղ սրտում, հաստա՛տ գիտեմ՝
Ի՜նչ-որ իմ տեղ,
Իմ անունով անկյո՛ւն ունես
Նվիրակա՜ն,
Անկյուն տաքո՜ւկ ու 
զարդարո՜ւն,
Մի՛ բանտարկիր իմ աշունը
Քո մե՜ծ սրտի ի՛մ անկյունում:

Առլեն Շահվերդյան

© Գրել եմ՝ 14.11.2017

Այս բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար ԱՐԳԵԼՎՈՒՄ Է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և սույն էջի հղումը նշելու:

To my foreign Readers – Dear all, I have the honor to introduce to you my new poem “Don’t imprison my Autumn!” (written on 14.11.2017). As always I tried to translate the poem for all my foreign readers. The following is a literal (word for word) translation of the poem, trying to make the meaning of the poem more understandable and available for all.

This Poem is Copyright Protected, so IT IS PROHIBITED to share it on Social Network or other Websites without the reference (link) to its Author and to this Page.

Don’t imprison my Autumn!

Don’t imprison my Autumn!
With your metal-wired barrier
Don’t enchain the yellow
Which I carry in me
With my soul’s load.
I want an Autumn sun-freedom
And a hardbreathing inebriation,
But You slowly frozen my Autumn
With your Winter.

With a sensitive shudder
That missed a sunshine
I touch the wet and magestic
Leaves of platanus,
Don’t detach me
From the Autumn lovely suns,
Don’t deprive me from tops of the sky
With your frozen heartlessness
And Your cold underground.

Now I am a dew inside me
That missed the Autumn warmth,
Your barbed wire is a bar of imposition
That destroys Autumn,
It is also a ground
In which leaves die in silence
Like a phantom in dreams,
Don’t bury me like a leave
In my pure dreamings.

As Your only, faithful Autumn friend
Accept me as I am
I know surely,
That somewhere in Your heart
You have a corner, named after my name
A warm and beautiful corner
Don’t imprison my Autumn
In my corner of Your big heart.

© Author – Arlen Shahverdyan, The poem is translated into English by the author.
The poem is copyright protected. © All Rights Reserved, 2017.

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Սույն գրական բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About this Literary Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment

Դադարեցնե՛նք ավերումն աշխարհի / Let’s Stop the Destruction of the World!

Դադարեցնե՛նք ավերումն աշխարհի

Մոլորակի ամե՛ն երակ, ամե՛ն շնչող թուփ ու ծառ,
Մարդու նման կենդանի՛ է, Մարդու նման կարևո՛ր,
Ամե՛ն Գազան արարո՜ւմն է Աստծո մտքի երկնափառ,
Ամե՛ն Թռչուն, Ձուկ ու Սողուն բացառի՛կ է իրենով:

Մարդը մե՛կն է այս աշխարհի ապրողներից բյուրավոր,
Աստված նրա՛ն շնորհեց ձիրքը պահպանելու բոլորին,
Բայց դրժելով Աստծո խոսքը՝ Մարդն, արարքով հրեշավոր,
Դաժանությո՛ւն ու արհավի՛րք բերեց փխրո՜ւն աշխարհին:

Մոռանալով իրեն տրված պատգամն՝ Աստծուց երկնային,
Մարդը հյուծեց Բնությանը իր անկշտո՛ւմ էությամբ,
Նա իր վայրա՛գ մղումներով ջարդեց մե՜ջքը աշխարհի,
Մազից կախված բազո՜ւմ կյանքեր թողեց կռվում գոյությա՛ն:

Իրեն թվաց, թե վերջ ու չափ չունի՛ Երկրի բարիքը,
Ձո՜ւկն է վխտում մեծ օվկիանում, ինչքա՜ն ուզի կհանի,
Սակայն օդո՛ւմ, ջրո՛ւմ, հողո՛ւմ նա ավարտեց գալիքը,
Որ դե՜ռ պիտի վայելեին սերունդնե՜րը պատանի:

Ու հե՛տ նայեց Մարդը մի պահ, տեսավ ավե՜ր ու կորո՜ւստ,
Հավե՛տ կորսված Կենդանիներ ու ծառազո՜ւրկ տափաստան,
Երկու ձեռքով խփեց գլխի՛ն, ուր պսակ կար ի վերուստ,
Աստծո ձեռամբ դրված նրա մտքի վրա բանակա՛ն:

Մարդը ոռնա՜ծ մենությունից, շուրջը գո՛րշ էր, ահավո՜ր,
Ամե՛ն մեռնող կյանքի համար նա վերստի՛ն մահացավ,
Այս ի՞նչ արեց իր իսկ ձեռքով՝ անփառունա՛կ, հանցավո՛ր,
Գիտակցելով իմաստնացավ՝ լուռ մեռնողի ցավությա՜մբ:

Եվ հողի մեջ արմատի պես ճյուղե՛ր ձգեց կենարար,
Որ ցողուն տա ու նորովի՛ ապրի կյանքը արժանի,
Եվ ընդունի, որ աշխարհում Աստծո ամե՛ն արարած
Կարևո՛ր է, որ կյանքը այս չմոխրանա ու մեռնի:

Որ աշխարհում հավե՜տ իշխեն խաղաղությո՛ւնն ու բարի՛ն
Եվ համերա՛շխ ապրեն Մարդն ու Գազանները՝ փոքրումեծ,
Պահպանելո՛վ ու սիրելո՛վ Բնությո՜ւնն Աստվածային
Մարդը նորի՛ց հետ կստանա գլխի պսա՜կը անեղծ:

Եվ սերունդները գալիք՝ հպարտությա՜մբ զավակի,
Մեզ կգովե՜ն ու չե՛ն գամի ամոթանքի սյուներին,
Թե կանգնեցնենք կործանումը մեր հրա՜շք Մոլորակի,
Այն իր սիրո՜վ ու ջերմությա՜մբ կհատուցի բոլորին:

Առլեն Շահվերդյան

© Գրել եմ՝ 16.11.2017

Հարգելի Ընթերցող, այս բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար ԱՐԳԵԼՎՈՒՄ Է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և սույն էջի հղումը նշելու:

Երկիր մոլորակի վրա ապրող յուրաքանչյուր արարած ունի ապրելու իրավունք: Մենք` մարդիկ, պետք է հասկանանք, որ այսպիսի դաժանությամբ օր-օրի կործանում ենք մոլորակը: Դադարեցնե՛նք ոչնչացնել Բնությունը, բավական է սպանենք կենդանիներին, բավական է այսպես դաժան վարվենք նրանց հանդեպ: Թողնենք, որ կենդանիներն ապրեն անվտանգ ու խաղաղ` վայելելով կյանքի բերկրանքն ու ուրախությունը: Ապրենք կենդանիների և ամբողջ Բնության հետ խաղաղության ու ներդաշնակության մեջ և չմոռանանք, որ մենք Բնության մի մասնիկն ենք: 

Սպանված ու մաշկված յագուար (Panthera onca), Ալտո Պուրուս շրջան, պերուական Ամազոնիա (Լուսանկարը` Դիեգո Շուբրիջ) / Jaguar (Panthera onca) hunted and skinned in the Alto Purus area, Peruvian Amazon (Photo: Diego Shoobridge).
Աղբյուրը / The source: http://www.parkswatch.org/

Every Being living on the Planet Earth has a Right to Live. We – Humans must understand that we anniliate the Planet day by day. Let’s Stop to destroy the Nature. It is enough to kill Animals. It is enough to behave with them in such a cruel way. Let Animals live in secure and peace enjoying the beauty and happinnes of the Life. Let’s live in peace and harmony with Animals and with the whole Nature and  not forget that We are the part of the Nature.

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Սույն գրական բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About this Literary Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment

Կյանքի բանաձևը / The Formula of Life

Կյանքի բանաձևը

Այս աշխարհի նուրբ նժարին, երբ մի կողմում չա՛րն է առկա,
Հակակշիռ թող, որ լինի միայն բարի՛ն, ի՛մ բարեկամ:
Եվ քանի որ բոլոր մարդիկ հարազա՛տ են մեծ աշխարհում,
Սերունդներին՝ ներկա՜-գալի՜ք, ես խնդրում եմ ու կո՛չ անում.

Դիմացինին սիրով ժպտալ ու մտերիմ ընկեր դառնալ,
Ջերմությունդ ամբո՜ղջը տալ, իր խնդությամբ ուրախանա՜լ,
Լո՛ւյս փոխանցել իր աչքերին, կիսել նրա հո՛գսն ու ցա՛վը,
Ու պարգևել միա՛յն բարի՜ն, որ նա սիրի՜ այս աշխարհը:

Առավոտյան, երբ արևը շիկնում է ջի՜նջ ցողի դիմաց,
Երբ ժրաջա՛ն մեղուները ե՜րգ են բզզում դաշտում կամաց՝
Սիրո՜վ ժպտա այս աշխարհին,
Խաղաղությո՜ւն անվերջ կոչի՛ր,
Ամե՛ն ինչում դու տես բարի՛ն,
Միա՛յն բարի՜ն ոգեկոչիր:

Երբ հացթուխը հաց է թխում
Ու հնամաշ փողոցներում տարածվում է անո՜ւշ բույրը,
Երբ քահանան խունկ է ծխում,
Իսկ զավակին ջերմացնում է մոր համբո՜ւյրը,
Երբ գարնանը սոխակները կյանքի զարթո՜նքն են գովերգում,
Իսկ ծառաշատ այգիները բողբոջո՛ւմ են, հետո՝ բերքո՜ւմ,
Երբ ժպտում ես դու անցորդին՝
Օ՛րդ ասես դառնա որդի՜դ,
Անմնացո՛րդ նվիրումով գնահատի՛ր այս ամենը,
Անկե՜ղծ հոգով, բարի՛ գործով հարստացրո՛ւ կյանքի բե՜մը,
Եվ կյա՛նքը, իր շնորհագե՜ղ կերպարանքով,
Այդժա՛մ միայն քեզ կթվա՝
Որպես պարգև՜, որպես գովե՜րգ մի հոգեթով:
Եվ թևավո՜ր խոսք կդառնա տո՛ղդ անթև,
Ներսումդ վա՜ռ կշողշողա սիրո՛, հույսի՛ և հավատի՛
Անմա՜ր կանթեղ:

Երբ վաղորդյան արշալույսն իր շողերը թաթախո՛ւմ է ծովի ջրում,
Իսկ սիրահար զույգերն այգում շշնջում են ու համբուրվո՜ւմ,
Երբ անձրևը նվագո՛ւմ է իր մեղեդին` ծանո՜թ ու թա՜ց,
Պայծա՜ռ ժպտա այս ամենին, փարվի՜ր հսկա այս աշխարհին`
Սիրահարվա՜ծ ու գրկաբա՜ց:

Ես խնդրում եմ ու կո՛չ անում.
Ամե՛ն խոսքում տեսնել բարի՛ն, ամե՛ն գործում՝ լա՛վը տեսնել,
Եվ անթաքույց ժպտալ սարի՛ն, լույս-արևի՛ն ու աստղերի՛ն,
Մե՛ծ քաղաքին, դալա՜ր ծառին, գազանների՜ն ու անտառի՜ն:

Այդժա՛մ կզգաս, որ աշխարհում նյութականից ու դրամից
Կարևոր է մարդկությո՛ւնը,
Կարևոր են անհո՜ւն սերը, արդար խի՛ղճը, ջերմությո՜ւնը,
Այդժամ մարդիկ կհատուցեն նո՛ւյն ջերմությամբ քեզ ողջ կյանքում,
Եվ դու կզգաս, թե ինչպես են քեզ իսկապե՛ս սիրում, հարգում:

Ու երջանի՛կ դու կլինես,
Սե՛ր ու ժպի՛տ պարգևելը կդառնա քո կյանքի ձևը:
Լինել բարի՜, բարի՛ լինել.
Սա՛ է կյանքի բանաձևը:

Առլեն Շահվերդյան

© Գրել եմ՝ 13.12.2003, վերջնամշակումը՝ 13.11.2017:

Հարգելի Ընթերցող, այս բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար ԱՐԳԵԼՎՈՒՄ Է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և սույն էջի հղումը նշելու

Մարդիկ հաճախ են փորձում գտնել իրենց կյանքի բանաձևը և առաջնորդվել դրանով: Հենց այդպես է վերնագրված իմ այս նոր բանաստեղծությունը՝ «Կյանքի բանաձևը»: Ես այն սկսել եմ գրել դեռ 2003-ին, պարբերաբար մշակել 2004-ին և ներկայացնում եմ այսօր, այսինքն՝ այս գործն իմ մեջ հասունացել ու բովվել է 14 տարի:

Կան բանաստեղծություններ, որոնք հետդ պիտի ապրեն, հասունանան ժամանակի հետ և ժամանակի մեջ՝ քո իմաստնանալուն զուգընթաց: Դու հետևողականորեն ու պատասխանատու կերպով, խնամքով ու գորովանքով կրում ես բանաստեղծությունը քո ներսում, մշակում ու եփում, հղկում ու հարստացնում, ապրումակցում բանաստեղծությանդ, որպեսզի ի վերջո հրապարակես այն իր ժամանակին, քանի որ յուրաքանչյուր բանաստեղծություն ծնվելու իր ժամանակն ունի:

Զարմանալի ու հատկանշական մի փաստ նշեմ: Հետաքրքիր զուգադիպությամբ, կարծես արարչագործական նախախնամությամբ և նաև ներքին կանխազգացումով՝ ես այս բանաստեղծությունը վերջնամշակեցի, ավարտեցի ու հրապարակում եմ նոյեմբերի 13-ին՝ Բարության համաշխարհային օրը: Բանաստեղծության վրա աշխատելիս օրվա մասին չէի էլ հիշում, և ամեն բան պատահական ստացվեց, կարծես վերևից ինձ թելադրվեց, վերևից առաջնորդվեցի, որպեսզի հենց այսօր կյանքի կոչեմ «Կյանքի բանաձևը»:

Այնքան կուզեի, որ բոլոր մարդիկ բարի լինեին: Դա մի զորեղ ուժ է, մի լուսավոր հատկություն, որը, ցավոք, հատուկ է ոչ բոլորին: Այ, եթե նրանք բոլորը բարի լինեին, ապա աշխարհն էլ բարի կլիներ ու լուսավոր, ավելի լուսավոր, քան կա: Բարի պետք է միշտ լինել, բարի գործեր պետք է միշտ անել: Ընդ որում, բարի գործեր անելը ոչ թե պիտի լինի նորաձև, այլ կենսաձև: Չպետք է վախենալ բարի լինելուց, չպետք է քաշվել դրանից, այլ պետք է հպարտանալ: Ընդհանրապես, մարդու բարությունը, կարծում եմ, բարեկրթության մի կարևոր բաղադրիչ է, նախապայման: Իսկ մարդու բարեկրթությունը ոչ միայն այն բանի մեջ է, որ մարդը դիմացինի նկատմամբ լինի բարի, կրթված ու դաստիարակված, լավ «մաներաների» տեր, սիրալիր, հարգալից, բարեհամբույր, այլև ունենա իրեն մատուցելու ձև, ներկայանալի լինի: Մարդը պիտի իրեն ներկայացնել իմանա և թողնի բարի տպավորություն:

Բարության թեմային մեծ գորովանքով ու խնամքով եմ վերաբերվում և կցանկանայի ասածս ավելի մասնավորեցնել ու մի փոքր խոսել հայերիս մասին: Հատկանշական փաստ բերեմ. հայկական իրականության մեջ, անգամ առօրյա խոսակցության մեջ, «բարի» բառը շատ հաճախ է օգտագործվում: Ոչ մի ուրիշ լեզվով, երևի, ողջույնի և մաղթանքների մեջ չկա այդքան «բարի» բառը, որքան հայերենում, օրինակ՝ «բարի լույս», «բարի առավոտ», «բարի գիշեր», «բարի գալուստ», «բարև», «բարի ախորժակ», «բարի ճանապարհ», «բարով գաս», «բարով գնաս», «բարով տեսանք», «բարի ծառայություն», «բարի վերադարձ», «բարին ընդ ձեզ», «մնաս բարով» և այլն: Սա խորհելու տեղիք է տալիս, թե որքանով ենք մենք այդքան հաճախ «բարի» բառը կիրառելով ձգտում նույնքան բարի լինել մեկս մյուսի նկատմամբ:

Հենց բարության և բարեկամեցողության, բնության և ինքդ քեզ հետ խաղաղության ու ներդաշնակության մեջ լինելու մասին ենք խոսել Գագիկ Հովսեփյանի «Զրույցներ կեսգիշերին» հեղինակային ծրագրում («Հ3» հեռուստաընկերություն, 12.05.2017):

To my foreign Readers – Dear all, I have the honor to introduce to you my new poem “The Formula of Life”. I have started to write this poem in 2003 and 14 years it has been elaborated in me. It is about the kindnesss, its importance in life. The author says that one should be kind to everyone, to his environment and the life will be better. To be kind – that is the formula of life, – says the author. Der all, it is my pleasure to mention that I present this poem on November 13: The World Kindness Day.

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Սույն գրական բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About this Literary Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment

Բանաստեղծությունը կո՛ւյտ չէ բառերի / The Poem isn’t a heap of Words!

Բանաստեղծական խոսքի հայ վարպետներից մեկի՝ Հովհաննես Շիրազի, արձանի մոտ: Գյումրի, 2014 թ. հունվար / At the statue of Hovhannes Shiraz, one of the Armenian masters of poetic speech. Gyumri (Armenia), January, 2014.

Բանաստեղծությունը կո՛ւյտ չէ բառերի

Բանաստեղծությունը կո՛ւյտ չէ բառերի,
Որտեղ ինչ կարդաս՝ խցկես դրանում,
Այն հոգուդ դո՜ղն է, ցո՛ղն է՝ արևին,
Որ ներսից ծնվում ու ամպ է դառնում,
Եվ բարձրանում է դեպ երկի՜նք լազուր
Հոգուդ սպիտա՜կը, որ տա՛ղ է հանգով,
Խոսքդ մե՛կ ամպրոպ-կայծա՛կ է հզո՜ր,
Մե՛կ հոգի թրջող անձրև նվագող:

Բանաստեղծությունը կո՛ւյտ չէ բառերի՝
Անպետք խոսքերի դատարկ մեկնությամբ,
Այն մտքիդ գո՜րգն է, հյուսված՝ տառերի՛ց,
Որ շոյում է իր գունագեղությա՜մբ:
Դրանում ամեն կետադրանշան
Մտքիդ տառերը գործում է իրար,
Խոսքդ մեկ տաք է, գորգաթելը՝ շա՛տ,
Մեկ զովացնում է թրջոցի նման:

Բանաստեղծությունը կո՛ւյտ չէ բառերի,
Այն քո հոգի՜ն է՝ ափիդ մեջ առած,
Նկարագրական հմա՜յքն է ցավի,
Եվ խնդությո՜ւնը քո հաղթանակա՛ծ:
Ամե՛ն ապրումիդ գիր-հավաստո՛ւմն է,
Լո՛ւյսն է քո հույզի՝ գարնա՜ն շողերում,
Ի՛նքդ քեզ տրված աննյութ խոստումն է՝
Նյութեղե՛ն դարձած գրչիդ տողերո՜ւմ:

Տարիների հետ հասուն դառնալով,
Ինչպես՝ ցողունից հառնում է ծա՜ռը,
Մտքիդ ճախրանքը՝ վերադառնալով,
Արժեք է դարձնում ամե՛ն մի բառդ:
Ու, երբ փորձում ես դու բանաստեղծել,
Արարել տողեր՝ ձգտումով մաքուր,
Ջանում ես ինքդ քեզ գերազանցե՛լ,
Տողերում դնել նո՛ր կրա՜կ ու հո՜ւր:

Բանաստեղծությունը՝ քո պատի՛վն է վե՜հ,
Արտահայտո՛ւմն է քո իսկ էության՝
Ստեղծագործական արարման ակմե՝
Տաղանդ-եռանդի համատեղությամբ:
Խարի՛սխ է գցում փառքի ծովեզրում
Նվիրյա՛լը լոկ՝ ազնի՜վ ու անխո՜նջ,
Նա՛, ով հարգում է մի՛տքը ու լեզո՛ւն,
Ում համար բառը հո՛ղ է ու բողբո՛ջ:

Նրա՛ն է ժպտում մուսան դյութերես,
Ով քաղել գիտի վարդը բաղերից,
Եվ արարելիս՝ գրիչով իր վե՛ս,
Արժե՛ք է քամում հոգու տաղերից:
Նա՛ է սիրվելու որպես բանաստեղծ,
Ով սե՜ր է սփռում խոսքով իր բարի,
Բանաստեղծելը՝ սիրելն է անկեղծ,
Բանաստեղծությունը կո՛ւյտ չէ բառերի:

Առլեն Շահվերդյան

© Գրել եմ՝ 23.06.2017 և 06.11.2017

Հարգելի Ընթերցող, այս բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար ԱՐԳԵԼՎՈՒՄ Է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և սույն էջի հղումը նշելու:

***

ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹՅՈՒՆ ԳՐԵԼՈՒ ԱՐՎԵՍՏԻ ԵՎ ՄԱՅՐԵՆԻ ԼԵԶՎԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ՎԵՐԱԲԵՐՄՈՒՆՔԻ ՄԱՍԻՆ

ՈՐՊԵՍ ՆԱԽԱԲԱՆ

Ունենալով հայ նշանագրերը՝ Սբ. Մեսրոպ Մաշտոցը սկսեց ձևավորել դրանք: Ստանալով արդեն գրելու պատրաստ տառերը՝ նա առաջին անգամ թարգմանեց Սուրբ Գրքի հետևյալ տողը. «Ճանաչել զիմաստութիւն և զխրատ, իմանալ զբանս հանճարոյ» («Ճանաչել իմաստությունն ու խրատը, իմանալ հանճարի խոսքերը»), որը վերցրել էր Սողոմոնի «Առակաց» գրքից: Ահա սա էր, որ եղավ առաջին հայատառ նախադասությունը՝ գրված հայ ուսուցչի ձեռքով: Ահա, թե ինչպիսի նշանակություն ու հարատևություն ունի լեզվի նկատմամբ խնամքով ու ճիշտ վերաբերմունքը, չէ՞ որ արդեն քանի դար է անցել, ինչ մեզ է հասել այս նախադասությունը:

***

Սիրելի Ընթերցողներ, իմ գրական գործունեության ընթացքում բազմիցս համոզվել եմ, որ սեփական լեզվի հետ գործ ունենալը զգայուն և կարևոր խնդիր է, որին չի կարելի մոտենալ անպատասխանատու կերպով, իսկ բանաստեղծություն արարելը՝ բանաստեղծելը, մի դժվարին, հետաքրքիր ու հոգեպարար պրոցես է: Եվ, քանի որ, պատիվ ունեմ նշելու, որ Դուք սիրում, գնահատում ու կարդում եք իմ բանաստեղծությունները, ապա ուզում եմ սիրով ներկայացնել, թե ի՞նչ է բանաստեղծություն գրելն ինձ համար և ինչպիսի՞ն պիտի լինի բանաստեղծություն գրելն՝ իմ համոզմամբ:

Ինձ համար բանաստեղծությունը սոսկ պահի տակ մտքին եկած բառերի շարադրանք չէ, ներշնչանքից սերված տողերի մեխանիկական հանձնում չէ թղթին, ոչ էլ հույզերի ու ապրումների մարմնավորում սխալ կամ վերամբարձ խոսքերով: Բանաստեղծություն գրելն ինձ համար պատասխանատվություն է: Այո, հոգևոր և մտավոր ստեղծագործական մի չքնաղ պրոցես, որին պետք է մոտենալ մեծ պատվախնդրորեն: Դու գործ ունես լեզվի հետ, բառերի ու բառիմաստների, հասկացութենական ամբողջ ապարատի հետ և պատասխանատու կերպով պիտի մոտենաս մտքիդ գրավոր արգասիքին՝ քո կողմից ստեղծվող ամեն մի տողին, ամեն մի բառին:

Իմ սեղանին մշտապես մի քանի բառարաններ են՝ բացատրական, ուղղագրական, հոմանիշների, թարգմանչական: Բանաստեղծություն գրելիս, անհրաժեշտության դեպքում, իմ կողմից գործածվող ամեն մի բառը ստուգում ու ստուգաբանում եմ տպագիր ու էլեկտրոնային արդի կամ գրաբարյան բառարաններով, որպեսզի հիմնավորված կերպով օգտագործեմ բառը՝ իր 1-ին, 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ կամ նույնիսկ 10-րդ իմաստով: Եթե կարիք կա՝ չեմ վարանում խորհրդակցել նաև լեզվի մասնագետների, խմբագիրների, թարգմանիչների հետ: Ես գիտակցում եմ, որ խոսքը արժեք է, և ամեն մի բառ օգտագործելիս պետք է այն լինի հիմնավորված, իմաստավորված, բառը պետք է արժեքավորվի, իսկ լեզուն՝ հարգվի:

Նույնիսկ իմ կողմից ստեղծվող նորաբանությունները՝ նոր բառերը, բազմիցս ստուգաբանում եմ՝ դրանց իմաստաբանական, հասկացութենական համակարգերը և իմաստային համադրումները հիմնավորելու համար: Եթե խոսքի մասը օգտագործում եմ որպես այլ խոսքի մաս, ապա դա նույնպես ուսումնասիրում եմ ու ճշգրտում, քանի որ, օրինակ, ածականը որպես գոյական կամ հակառակը օգտագործելիս անհրաժեշտ է հստակ պատկերացնել, որ բացի գործածության ոճական ու երանգային կողմի, կա նաև քերականական կողմը:

Ես համոզված եմ, որ եթե ուզում ես ստեղծել գրական մնայուն արժեք, եթե ուզում ես, որ բանաստեղծությունդ անցնի ժամանակի քննությունն ու մնայուն լինի, փոխանցվի հաջորդ սերունդներին, ուրեմն պատվախնդիր վերաբերմունքով, հետևողական կերպով ու խորը պատասխանատվությամբ պիտի մոտենաս քո լեզվին և բանաստեղծությանդ արարմանը: Ի վերջո, բանաստեղծությունը բառերի կույտ կամ դրանց անփույթ համախումբ չէ, բանաստեղծությունը գրելը ոչ միայն արվեստ է, ոչ միայն ստեղծագործական, այլև ուրույն գիտական պրոցես է, պատասխանատու գործ, որովհետև յուրաքանչյուր բառը կամ հասկացությունը մայրենի լեզվի և լեզվամտածողության՝ դարերով մշակված ու հղկված ակադեմիական գանձ է: Հետևապես լեզվի հետ աշխատելիս չպետք է խուսափել քո առջև դնել ավելի բարձր նշաձող և նվիրումով ու ինքնաքննադատաբար հասնել ավելի մեծ արդյունքի:

Բանաստեղծություն գրելիս ինձ համար պակաս կարևոր չեն նաև ճիշտ շարահյուսությունը, ուղղագրությունը, ճիշտ կետադրությունը, մայրենի լեզվի կանոնների ճիշտ պահպանումը, իսկ խախտման դեպքում՝ դրա հիմնավորված լինելը: Չէ՞ որ մի սովորական ստորակետ կարող է փչացնել կամ, հակառակը, ընդգծել բանաստեղծությանդ ոգին, բացականչության մեկ նշանի բացակայության դեպքում անգամ կարող է նվազել ներշնչանքիդ փոխանցման անկեղծ ու հուժկու ամբողջ ալիքն ու տրամադրությունը:

Սիրել, հարգել ու խնամքով վերաբերվել մայրենի լեզվին և մեծագույն պատասխանատվությամբ մոտենալ քո ստեղծած կամ քո կողմից կիրառվող յուրաքանչյուր բառին ու տողին: Միայն այս դեպքում է հնարավոր հասնել մտքի ու խոսքի ներդաշնակությանը, հոգու և մտքի անկեղծ, որակյալ ու անթերի գրավոր արտահայտումներին:

Հարգանքով՝
Առլեն Շահվերդյան

To my foreign Readers – Dear all, I have the honor to introduce to you my new poem “The Poem isn’t a heap of Words!” (written on 23.06.2017 and 06.11.2017). As always I tried to translate the poem for all my foreign readers. The following is a literal (word for word) translation of the poem, trying to make the meaning of the poem more understandable and available for all.

This Poem is Copyright Protected, so IT IS PROHIBITED to share it on Social Network or other Websites without the reference (link) to its Author and to this Page.
.

The Poem isn’t a heap of Words!

The Poem isn’t a heap of Words!
To fill it with any words you find,
It is the shudder of your soul and the dew to the sun,
That is born inside of you and becomes a cloud,
Then the white of your soul flies up to the blue sky
Your speech is both powerful thunder-lightning
And a wet rain that plays.

The Poem isn’t a heap of Words!
With using of useless words

The Poem is the carpet of your mind,
Which is made of letters, that admire with their colours,
Each punctuation mark on that carpet
Knit the letters of your mind
Your speech is either warm, with thick threads of the carpet
Or is soft and wet like a poultice.

The Poem isn’t a heap of Words!
It is your soul in your hands,
It is the descriptive charm of pain,
And the joy, feast of your victory.
The poem is the confirmation of your emotions in a written form
It is the light of your soul in Spring shining,
It is also the non material promise
That you have made to yourself
In your material words written with pen.

During years, like a tree that grows from stem,
The flight of your mind returns
Making your each word a value.
And when you try to create a poem,
With pure and sincere desire,
You try to do your best,
You try to exceed yourself
Inserting new fire and passion in your literary lines.

The Poem is your honor and expression of your essence
An akme of creation
In harmonic combination of talent and enthusiasm.
One can throw his anchor in the sea of glory
Only if he is hard working and sincere,
If he respect the mind and the language,
And if the word is a value for him, is a land and sprout.

The Muse with her charming face
Smiles only the one who can reap a rose from the garden
Who can squeeze value from the cantos of soul,
One will be loved as a poet
Who spreads love with his kind speech
The write, to create a poem is to love sincerely,
The Poem isn’t a heap of Words!

© Author – Arlen Shahverdyan, The poem is translated into English by the author.
The poem is copyright protected. © All Rights Reserved, 2017.

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Սույն գրական բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About this Literary Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment
%d bloggers like this: