Առլեն Շահվերդյան

Home » Posts tagged 'dzmerva nkarner' (Page 2)

Tag Archives: dzmerva nkarner

Քո լռության խոսնակն եմ ես / I’m the Speaker of Your Silence

Ժողովրդական խոսք կա, ասում են. «Ընտանիքում մեկը պետք է զանգակ լինի, մյուսը՝ բամբակ»: Զույգերի հարաբերություններում սիրո մեկնության հարցում էլ է հաճախ այդպես. մեկը միշտ ավելի հնչեղ ու արտահայտիչ կերպով է խոսում իրենց սիրո մասին, իսկ մյուսն՝ ավելի կամաց, լուռ: Զույգերից մեկը ի լուր աշխարհի սեր է երգում, իսկ մյուսը՝ հիացմունքով լցված լռելյայն հպարտանում իրենց սիրո «խոսնակով»: «Քո լռության խոսնակն եմ ես»՝ այսպես է վերնագրված իմ այս նոր բանաստեղծությունը, որը գրել եմ «Դու իմ երգն ես» (երաժշտությունը՝ Ռուբերտ Ամիրխանյանի, խոսք՝ Գարիկ Բանդուրյանի) զրնգուն երգով ներշնչած, որը փայլուն ու անկրկնելի կերպով կատարում է տաղանդաշատ երգչուհի Զառա Տոնիկյանը:
*

Քո լռության խոսնակն եմ ես

Քո լռության խոսնակն եմ ես,
Ո
ր, գարնանայի՜ն սոխակի, նման
Հնչեցնում է մեր զգացմո՜ւնքը վսե՜մ:
Անվստահության փարատո՛ղն եմ քո,
Ու չեմ վարանի մեր սիրո մասին
Ե
րկուսի՛ս տեղն էլ աշխարհին ասել,

Երգե՜լ ու պատմե՜լ գոհունակությա՜մբ,
Գ
ոչե՛լ երջանի՜կ խնդությա՜մբ սրտի,
Ինչպես ջրվե՛ժն է թնդո՛ւմ զորությա՜մբ՝
քարափ թափվելիս,
Ինչպես ծովաստեղծ գետե՜րն են գժվում՝
Ն
ետվելով ահե՜ղ, ջրաքա՛մ մարտի՛:

Ե՛ս եմ, սիրելի՜ս,
Քո կասկածների անէացնո՛ղը,
Ներքին ձայնիդ հետ մի՛շտ բանակցողը:
Ու թե գիշերը մո՛ւթ է և ունա՛յն՝
Լ
ույս դիմավորող բո՛ւն եմ՝ տանիքի՛դ,
Ծա՛ծկն եմ քո ներքին սառնամանիքի՛,
Որ քեզ ջերմացնեմ,
Մայրցամա՜ք տեսած նավակիդ կա՛յմն եմ,
Որ հանուն սիրո պատրաստ է եղել ծովի՜ց ծո՜վ անցնել:

Նվագախմբի փողային ձա՛յնն եմ,

Ամաչկոտ հոգուդ շեփո՜րն եմ հնչե՛ղ,
Եվ քո կանացի՜, երգածո՜ր կրքի
Ստեղնաշարային կատարո՛ղն եմ ես:
Դիրիժո՛րն եմ մեր թրթռո՜ւն սիրո,
Որ մի համախումբ ե՜րգ է սիրաձա՜յն,
Ամենաերգը՝ բոլոր երգերից:

Եվ հիմա, այսպես՝
Շփոթված ու լուռ, նայում ես դու ինձ,
Եվ ամաչո՜ւմ են այտերդ վարդի:
Ոչի՜նչ, սիրելի՜ս,

Ես մեր փոխարե՛ն կերգե՜մ նորից,
Եվ գարնանայի՜ն, հոսո՜ղ գետի պես
Ու խանդավառվա՜ծ ջրվեժի նման,
Կնետվե՛մ սիրո՜ հաղթակա՛ն մարտի:

Բա՜րձր կհնչեմ շեփորների՛ պես,
Զուռնայի՜ նման կբեկե՛մ օդը,
Լուսա՜յգ կծորա երգերիս միջից՝
Լցնելով խինդո՜վ նո՛ր առավո՜տը: 

…Ե՛ս եմ լռության խոսնակդ վսեմ,
Մեր սիրո մասին երկուսի՛ս տեղն էլ աշխարի՜ն կասեմ…

Առլեն Շահվերդյան

Գրել եմ՝ 12.06.2018
____________________

© Սույն գրական կայքի կանոններով՝ հրապարակված բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար արգելվում է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և տվյալ էջի հղումը նշելու:
___________________________________________________

To my dear foreign Readers – Dear all, this post is dedicated to love and a special element in the art of love: the harmony between man and woman, especially when one of them is more shy and calm, when the other one is more passionate and creative. And this fragile relation between two loved ones is often so unique, cause one of them always sings about their love and the other one stays in silence. One is ready to tell about his/her love to the whole world, when the other one always tries to keep the feeling in secret. Sometimes this breaks relations, but more often this becomes a fundamental element, a fundamental stone in their relations, because two people find the balance in their life: one always fills the other one. This reality is often seen when one of the couple is more creative and artistic person when the other one prefers daily routine and common life. And this is the exact time when one of them becomes the speaker of the other’s silence, becomes the tumpet in the melody of their relations, the leader in singing and in magnifying their love, the loudest and leading musical instrument in the unique orchestra of the human relations. “I’m the Speaker of Your Silence”: this is the title of my new Armenian poem, written on June 12, 2018. It is my pleasure to offer you to enjoy also this wonderful sing, entitled “You are my song”, perfectly performed my Armenian famous singer Zara Tonikyan.

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Սույն գրական բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About this Literary Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment

Սա էլ կանցնի / This will also pass

Սա էլ կանցնի

Սա էլ կանցնի, չվհատվե՛ս, ցա՛վն էլ մարդու համար է,
Վիշտ ու կսկիծ կթաթախվեն հոգիդ շոյող արցունքով,
Վատ օրերը արա՛գ կանցնեն, ինչպես քամին՝ ամռանը,
Քեզ կկոփե՛ն ու կմաքրե՛ն լեռնալանջի՜ ակունքով:

Արագավազ հովատակի թամբի նման ամրակա՛պ
Պի՛նդ կլինես, կսլանա՜ս կյանքի ամուր թևերով,
Չվհատվե՛ս, փորձա՛նքն անգամ մարդուն գցում է մի ափ,
Որի եզրը ողողվում է հաղթանակի՜ ջրերով:

Ամե՛ն կսկիծ սանձելի է. բա՛խտն է ճակատ համբուրում,
Չե՛ս մոռանա վիշտդ երբեք, բայց կընդունես լռությամբ,
Չվհատվե՛ս, ցավը ա՜ղն է կյանքի եփած ապուրում,
Ժամանա՛կն է բուժում վերքը արյունաքա՜մ խորության:

Վերքե՜րն էլ են մարդու համար. մաշկիդ գրված պատմությո՜ւն,
Արցունքներդ հոգուդ խորքի անձրևնե՛րն են ամպրոպից,
Մառախուղից ու մշուշից հետո՝ որպես փրկություն,
Մի՛շտ շողում է արեգակը, լույսո՜վ լցնում քեզ նորից:

Հաղթահարի՛ր ամեն տեսակ դու փորձություն ու աղետ,
Եվ ոռնացո՜ղ գայլի նման ցավդ երգի՛ վերածիր,
Սա՛ էլ կանցնի, չվհատվե՛ս, ու թո՛ղ լինեն միշտ քեզ հետ
Հո՜ւյսը անմար, հավա՜տը մեծ, Աստծո սե՜րն անծայրածիր:

Թև՛ս մտիր, իմ բարեկա՛մ, գլուխդ դիր իմ ուսին,
Ցավը մենակ ծանր է կրել, իսկ երկուսով՝ տանելի,
Չվհատվե՛ս, սա՛ էլ կյանքի մի գիշեր է անլուսին,
Խավա՛րն էլ է մարդու համար հաճախ լույսի՜ բանալին:

Առլեն Շահվերդյան

© Գրել եմ՝ 18.01.2018, 04:35 AM

Հարգելի Ընթերցող, այս բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար ԱՐԳԵԼՎՈՒՄ Է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և սույն էջի հղումը նշելու:

Կիսված թախիծը վշտի կեսն է միայն, իսկ կիսված երջանկությունը կրկնակի է, կիսելով այն մենք երջանիկ ենք դարձնում նաև մեկ ուրիշին: Ամեն մարդ էլ իր կյանքում ունենում է դժվարություններ, անախորժություններ, ապրում ցավ ու վիշտ, սակայն երբ կողքին կա սրտացավ մեկը, ով կիսում է նրա ցավը, այն հաղթահարելն առավել դյուրին է դառնում: Նա նույնիսկ իր համար ամենադժվար պահին փորձում է ուրիշին օգնել, սատարել, քաջալերել, պարգևել հույս ու բերկրանք: Նա իր բարությամբ լցնում է դիմացինի հոգին հավատով, որ ամեն բան լավ է լինելու: Այդ ժամանակ սարսափելի չէ ոչ մի տեսակ ցավ:

Սիրելի Ընթերցողներ, «Սա էլ կանցնի» բանաստեղծությանս արծարծած թեմայի համատեքստում ես թարգմանել եմ նաև անգլերեն մի պատմություն և ուրախ եմ այն ստորև ներկայացնելու Ձեզ:

Պատուհանից դուրս… 

Երկու հիվանդի տեղավորել էին նույն հիվանդանոցային համարում: Երկուսն էլ հիվանդ էին այնպես, որ օրվա մեծ մասը պառկած էին: Նրանցից մեկի մահճակալը սենյակի միակ պատուհանի կողքին էր, և նրան թույլ էին տալիս օրական 1 ժամ նստել անկողնում, որպեսզի մաքուր օդ շնչեր, և հիվանդ թոքերից դուրս մղվեին ախտածին նյութերը: Մյուս հիվանդի մահճակալը հեռու էր պատուհանից: Նրան շարժվել էլ չէր կարելի, ուր մնաց թե մոտենար պատուհանին: 

Առաջին իսկ օրվանից նրանք մտերմացան, սիրում էին ժամերով զրուցել տարբեր բաների մասին: Խոսում էին իրենց կանանց, երեխաների, տների ու աշխատանքի, զինվորական ծառայության մեջ իրենց երբեմնի զբաղվածության մասին: Ի՞նչ էր մնում ուրիշ անել, չէ՞ որ երկուսն էլ այնտեղ երկար ժամանակով էին բուժվելու և չխոսել ու չկիսվել սենյակակցի, ինչ-որ տեղ` նաև բախտակցի հետ, հնարավոր չէր: Խոսք` խոսքի հետևից, միտք` մտքից հետո, և ահա նրանք արդեն բավականաչափ մտերիմ էին: 

Ու թեև երկուսին էլ տանջում էր ծանր հիվանդությունը, սակայն կար մի բան, որը զարդարում էր նրանց առօրյան՝ դառնալով օրվա ամենահետաքրքիր դրվագը: Բանն այն է, որ պատուհանի կողքին պառկած հիվանդը սովորականի պես ցերեկվա ժամին վեր էր կենում, նստում անկողնում ու սկսում նայել պատուհանից դուրս` գեղեցիկ ու գունեղ կերպով նկարագրելով այն ամենը, ինչ տեսնում էր: Մյուս հիվանդի համար դա օրվա ամենաչքնաղ ու երանելի ժամանակն էր, քանի որ նա, լսելով ընկերոջը, մտովի կտրվում էր իր մահճակալից, սկսում էր երազել, պատկերացնել իրեն իր տանը, ապաքինված ու իր սիրելիների` կնոջ ու երեխաների հետ միասին: Նա զվարթանում էր, լցվում հույսով, դառնում ավելի կենսուրախ, չէ՞ որ իր սենյակակցի նկարագրած աշխարհն այնքա՜ն գեղեցիկ էր, շարժո՜ւն, ուրա՜խ, լուսավո՜ր, անցավ, անհոգ, մի աշխարհ, որից նրանց բաժանում էր հիվանդանոցային այդ սառը պատը, աշխարհ, որի հետ նրանք կապված էին ընդամենը մի նեղլիկ պատուհանով:

Իսկ պատուհանի մոտ նստած հիվանդը շարունակում էր նայել ու պատմել, թե որքան գեղեցիկ լիճ էր տեսնում այնտեղ: Նա ասում էր, որ այդ լիճը շրջապատում էր մի կանաչ ու զվարթ այգի: Նա տեսնում ու պատմում էր ընկերոջը, թե ինչպես են լճում անհոգ կերպով լող տալիս գեղանի կարապներն ու ծիծաղաշարժ բադիկները, ինչպես են երեխաները լողում իրենց նեղլիկ նավակներով, թե ինչպես են սիրահարները ձեռք ձեռքի բռնած ու գրկախառնված քայլում գունագեղ ծաղիկներով զարդարված արահետներով, թե ինչպես են նրանք քնքշորեն համբուրվում` իրենց անուշ համբույրներով ազդարարելով օրը: Նա շարունակում էր հիացական պատմել այգում տիրող ուրախ տրամադրության մասին, նկարագրել հեռվում նշմարվող գեղեցիկ, մեծ քաղաքի համայնապատկերը, քաղաք, որն արտացոլվում էր երկնի կապույտին` նկատելի երիզ թողնելով հորիզոնում: Մի անգամ պատուհանի մոտ պառկած հիվանդը, նույնիսկ, տեսավ ու հիացած պատմեց, թե ինչպիսի զվարթ շքերթ էր անցնում այգով, և թե ինչպես շքերթի ուրախ մասնակիցները եկան ու անցան հիվանդանոցի պատերի կողքով: Ու թեև հեռվում պառկածի համար շքերթի ձայները լսելի չէին, սակայն նա կարող էր պատկերացնել այդ ամենը, քանի որ ընկերը նկարագրում էր այն շատ վառ, կենդանի կերպով, տպավորիչ բառերով:

Այսպես անցան օրեր, շաբաթներ, ամիսներ: Մի օր, երբ բուժքույրը մտավ հիվանդասենյակ, որպեսզի ջրով լցնի նրանց լոգամանները, հայտնաբերեց պատուհանի մոտ պառկած հիվանդի անշնչացած մարմինը, նա մահացել էր քնած ժամանակ: Բուժքույրը շփոթվեց, հետո ուշքի եկավ ու կանչեց մյուս բժիշկներին, որպեսզի դուրս հանեն դիակը: Ընկերոջ կորուստը սգող մյուս հիվանդը, առաջին իսկ հնարավորության ժամանակ, խնդրեց բուժքրոջը, որպեսզի իր մահճակալը տեղափոխեն պատուհանի մոտ: Բուժքույրը չառարկեց, և նրան տեղախոխեցին ընկերոջ տեղը: Երբ հիվանդանոցի աշխատակիցները համոզվեցին, որ նա հարմար տեղավորվել է, լքեցին սենյակը` թողնելով նրան մենակ: Մեծ դժվարությամբ, ահավոր ցավեր զգալով, բոլոր ուժերը գործադրելով` հիվանդը մի կերպ ձգվեց դեպի պատուհանը, բարձրացավ, որպեսզի տեսնի՜, վերջապես տեսնի՜ արտաքին գեղեցիկ աշխարհը, որի մասին այդքա՜ն շատ ու գունեղ կերպով պատմել էր ընկերը: Սակայն երբ նրա դեմքը հասավ պատուհանին, հիվանդը ապշե՜ց, իր առջև պատ էր, այո՛, այո՛, պատուհանից այն կողմ դատարկ պատ էր, դիմացի մասնաշենքի՝ շատ մոտ գտնվող արտաքին պատը: Հիվանդը քարացել էր, նա չէր հասկանում: Երբ բուժքույրը վերադարձավ, նա հարցրեց, թե այդ ինչպե՞ս էր իր հիվանդ սենյակակիցը տեսնում ու նկարագրում պատուհանից այն կողմ եղած այդքա՜ն գեղեցիկ բաները: «Տեսնո՞ւմ, -զարմացած հարցրեց բուժքույրը, – ձեր մահացած ընկերը կույր էր, նա անգամ պատը չէր կարող տեսնել»: Հետո ավելացրեց. «Երևի նա այդպիսով փորձում էր ձեզ ոգևորել…»:

Անգլերեն բնօրինակից թարգմանությունը՝ Ա. Շահվերդյանի:

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Սույն գրական բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About this Literary Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment

Մի՛ բանտարկիր իմ աշունը / Don’t imprison my Autumn!

Մի՛ բանտարկիր իմ աշունը

Մի՛ բանտարկիր իմ աշունը
Մետաղալար քո արգելքով,
Մի՛ կաշկանդիր այն դեղինը,
Որ տանում եմ հոգուս բեռով:
Աշնան արև-ազատությո՜ւն
Եվ արբո՜ւնք եմ ուզում հևքով,
Իսկ դու կամաց սառեցնում ես
Իմ աշունը քո ձմեռով:

Շողին կարոտ զգայուն դողով
Հպվում եմ թաց ու վեհատեսք
Սոսիների տերևներին,
Մի՛ հեռացրու ինձ բաղձալի
Աշնանային արևների՜ց,
Քո ցրտաշունչ անսրտությամբ
Եվ քո սառը ընդհատակով
Մի՛ զրկիր ինձ վերևների՜ց:

Ես իմ ներսում հիմա ցո՜ղ եմ,
Որ կարոտ է աշնան տաքին,
Քո մետաղյա փշալարը
Աշուն քանդող նշաձո՛ղ է
Պարտադրանքի:

Հո՛ղ է, որում տերևները
Մեռնո՜ւմ են լուռ,
Ինչպես տեսիլ՝ մուրազներում,
Մի՛ զրկիր ինձ իմ աշունի՜ց,
Տերևի պես մի՛ թաղիր ինձ
Իմ բյուրեղյա՜ երազներում:

Որպես միակ, հավատարիմ,
Աշնան ընկեր,
Ընդունիր ինձ՝ ինչպես որ կամ,
Քո պաղ սրտում, հաստա՛տ գիտեմ՝
Ի՜նչ-որ մի տեղ,
Իմ անունով անկյո՛ւն ունես
Նվիրակա՜ն,
Անկյուն տաքո՜ւկ ու 
զարդարո՜ւն,
Մի՛ բանտարկիր իմ աշունը
Քո մե՜ծ սրտի ի՛մ անկյունում:

Առլեն Շահվերդյան

© Գրել եմ՝ 14.11.2017

Այս բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար ԱՐԳԵԼՎՈՒՄ Է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և սույն էջի հղումը նշելու:

To my foreign Readers – Dear all, I have the honor to introduce to you my new poem “Don’t imprison my Autumn!” (written on 14.11.2017). As always I tried to translate the poem for all my foreign readers. The following is a literal (word for word) translation of the poem, trying to make the meaning of the poem more understandable and available for all.

This Poem is Copyright Protected, so IT IS PROHIBITED to share it on Social Network or other Websites without the reference (link) to its Author and to this Page.

Don’t imprison my Autumn!

Don’t imprison my Autumn!
With your metal-wired barrier
Don’t enchain the yellow
Which I carry in me
With my soul’s load.
I want an Autumn sun-freedom
And a hardbreathing inebriation,
But You slowly frozen my Autumn
With your Winter.

With a sensitive shudder
That missed a sunshine
I touch the wet and magestic
Leaves of platanus,
Don’t detach me
From the Autumn lovely suns,
Don’t deprive me from tops of the sky
With your frozen heartlessness
And Your cold underground.

Now I am a dew inside me
That missed the Autumn warmth,
Your barbed wire is a bar of imposition
That destroys Autumn,
It is also a ground
In which leaves die in silence
Like a phantom in dreams,
Don’t bury me like a leave
In my pure dreamings.

As Your only, faithful Autumn friend
Accept me as I am
I know surely,
That somewhere in Your heart
You have a corner, named after my name
A warm and beautiful corner
Don’t imprison my Autumn
In my corner of Your big heart.

© Author – Arlen Shahverdyan, The poem is translated into English by the author.
The poem is copyright protected. © All Rights Reserved, 2017.

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Սույն գրական բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About this Literary Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment

Դադարեցնե՛նք ավերումն աշխարհի / Let’s Stop the Destruction of the World!

Դադարեցնե՛նք ավերումն աշխարհի

Մոլորակի ամե՛ն երակ, ամե՛ն շնչող թուփ ու ծառ,
Մարդու նման կենդանի՛ է, Մարդու նման կարևո՛ր,
Ամե՛ն Գազան արարո՜ւմն է Աստծո մտքի երկնափառ,
Ամե՛ն Թռչուն, Ձուկ ու Սողուն բացառի՛կ է իրենով:

Մարդը մե՛կն է այս աշխարհի ապրողներից բյուրավոր,
Աստված նրա՛ն շնորհեց ձիրքը պահպանելու բոլորին,
Բայց դրժելով Աստծո խոսքը՝ Մարդն, արարքով հրեշավոր,
Դաժանությո՛ւն ու արհավի՛րք բերեց փխրո՜ւն աշխարհին:

Մոռանալով իրեն տրված պատգամն՝ Աստծուց երկնային,
Մարդը հյուծեց Բնությանը իր անկշտո՛ւմ էությամբ,
Նա իր վայրա՛գ մղումներով ջարդեց մե՜ջքը աշխարհի,
Մազից կախված բազո՜ւմ կյանքեր թողեց կռվում գոյությա՛ն:

Իրեն թվաց, թե վերջ ու չափ չունի՛ Երկրի բարիքը,
Ձո՜ւկն է վխտում մեծ օվկիանում, ինչքա՜ն ուզի կհանի,
Սակայն օդո՛ւմ, ջրո՛ւմ, հողո՛ւմ նա ավարտեց գալիքը,
Որ դե՜ռ պիտի վայելեին սերունդնե՜րը պատանի:

Ու հե՛տ նայեց Մարդը մի պահ, տեսավ ավե՜ր ու կորո՜ւստ,
Հավե՛տ կորսված Կենդանիներ ու ծառազո՜ւրկ տափաստան,
Երկու ձեռքով խփեց գլխի՛ն, ուր պսակ կար ի վերուստ,
Աստծո ձեռամբ դրված նրա մտքի վրա բանակա՛ն:

Մարդը ոռնա՜ծ մենությունից, շուրջը գո՛րշ էր, ահավո՜ր,
Ամե՛ն մեռնող կյանքի համար նա վերստի՛ն մահացավ,
Այս ի՞նչ արեց իր իսկ ձեռքով՝ անփառունա՛կ, հանցավո՛ր,
Գիտակցելով իմաստնացավ՝ լուռ մեռնողի ցավությա՜մբ:

Եվ հողի մեջ արմատի պես ճյուղե՛ր ձգեց կենարար,
Որ ցողուն տա ու նորովի՛ ապրի կյանքը արժանի,
Եվ ընդունի, որ աշխարհում Աստծո ամե՛ն արարած
Կարևո՛ր է, որ կյանքը այս չմոխրանա ու մեռնի:

Որ աշխարհում հավե՜տ իշխեն խաղաղությո՛ւնն ու բարի՛ն
Եվ համերա՛շխ ապրեն Մարդն ու Գազանները՝ փոքրումեծ,
Պահպանելո՛վ ու սիրելո՛վ Բնությո՜ւնն Աստվածային
Մարդը նորի՛ց հետ կստանա գլխի պսա՜կը անեղծ:

Եվ սերունդները գալիք՝ հպարտությա՜մբ զավակի,
Մեզ կգովե՜ն ու չե՛ն գամի ամոթանքի սյուներին,
Թե կանգնեցնենք կործանումը մեր հրա՜շք Մոլորակի,
Այն իր սիրո՜վ ու ջերմությա՜մբ կհատուցի բոլորին:

Առլեն Շահվերդյան

© Գրել եմ՝ 16.11.2017

Հարգելի Ընթերցող, այս բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար ԱՐԳԵԼՎՈՒՄ Է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և սույն էջի հղումը նշելու:

Երկիր մոլորակի վրա ապրող յուրաքանչյուր արարած ունի ապրելու իրավունք: Մենք` մարդիկ, պետք է հասկանանք, որ այսպիսի դաժանությամբ օր-օրի կործանում ենք մոլորակը: Դադարեցնե՛նք ոչնչացնել Բնությունը, բավական է սպանենք կենդանիներին, բավական է այսպես դաժան վարվենք նրանց հանդեպ: Թողնենք, որ կենդանիներն ապրեն անվտանգ ու խաղաղ` վայելելով կյանքի բերկրանքն ու ուրախությունը: Ապրենք կենդանիների և ամբողջ Բնության հետ խաղաղության ու ներդաշնակության մեջ և չմոռանանք, որ մենք Բնության մի մասնիկն ենք: 

Սպանված ու մաշկված յագուար (Panthera onca), Ալտո Պուրուս շրջան, պերուական Ամազոնիա (Լուսանկարը` Դիեգո Շուբրիջ) / Jaguar (Panthera onca) hunted and skinned in the Alto Purus area, Peruvian Amazon (Photo: Diego Shoobridge).
Աղբյուրը / The source: http://www.parkswatch.org/

Every Being living on the Planet Earth has a Right to Live. We – Humans must understand that we anniliate the Planet day by day. Let’s Stop to destroy the Nature. It is enough to kill Animals. It is enough to behave with them in such a cruel way. Let Animals live in secure and peace enjoying the beauty and happinnes of the Life. Let’s live in peace and harmony with Animals and with the whole Nature and  not forget that We are the part of the Nature.

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Սույն գրական բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About this Literary Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment

Սրտիս մորեհամ աշուն / My heart’s Autumn of raspberry taste

Սրտիս մորեհամ աշուն

Աշնան գույների ծովեծիր տոնի հազա՜ր դռներ ես իմ շուրջը բանում՝
Թանձր մշուշում ժպտացող հոնի անուշաբույրո՜վ պարուրելով ինձ,
Խանդոտ է հոգիս աշնան կրքերից, որ գուներանգից բույրե՜ր է քամում,
Կարոտ է սիրտս քո խանդաղտանքի՜ն, որ սիրել գիտե տխրածոր հոգիս:

Որ շոյե՜լ գիտե թովչանքով լուսե մառախլոտ մտքիս կա՛յծը լուսարձակ,
Աշնան բույրերի զնդանում հյուսել ու պարգևում ես գա՛մը կախարդող,
Քայլում եմ դեպ քեզ հուսառատ քայլքով, քիչ երկչոտությամբ, բայց և՝ համարձա՛կ,
Ու թվում են ինձ աշնան պես խոնավ ամե՜ն մի երկյուղ, վարանո՜ւմ ու դո՜ղ:

Կանգնել եմ հիմա քո առջև անձայն՝ ճյուղից հատակին շտապող մի տերև,
Գունազա՜րդ գամով երկըրին զարկող գույների խաղի մի հմուտ դարբին,
Այնքա՜ն քիչ բան էր պահանջվում կյանքում, որ հույսով լցված ես նայեմ վերև,
Դարբնից դառնալով լուսարձակ պոե՛տ, որ իր աշո՜ւնը բերեց աշխարքին:

Աշո՜ւն, որ կրում ու բովում էր լուռ ներքին գույների զա՜ռ ծփանքներում,
Կարոտի երգով ու կրքով հրկեզ կարմի՜ր խառնելով գո՛րշ արահետին,
Փափո՜ւկ մորեհամ՝ անտառի ափից՝ որպես քաղցրասեր քիմքի ողողո՜ւմ,
Կաղնուտի ստվերներ՝ խաբկանքի խաղից, որ ներշնչում են աշնա՛ն պոետին:

Հիմա՝ գլխիկո՛ր, հիացմունքով լի՛, քո առջև կանգնել ու պահվում եմ փակ,
Բացվող աշո՜ւնն է քո տաք մատներում և քո շուրթերում՝ հրաբո՜րբ ու թա՜ց,
Որքա՜ն գորովանք ու կարոտ ունես, սե՜ր ունես պահած աշուններիդ տակ,
Ինձ համար որքա՜ն ներշնչանք ու լույս, երազանք ու հույս դու ունես պահած:

Սիրում եմ կարմի՜ր գոյությունը քո աշնան գույների ներկապնակում,
Դո՛ւ՝ քո նրբաթերթ վարդով մասրենու, զարդարում ես չո՛ր փշերը գույնով,
Դո՛ւ, որ կաղնուտի ստվեր ես մոգական ու մորեհյութի նման քաղցրակո՜ւմ,
Քե՛զ եմ ձոնելու երգերս գունե՜ղ՝ քո սիրո համար գա՛մս զարկելո՛վ:

Աշո՜ւնն է, ահա, իմ մեջ շարունակ երգում ու գովում քո սերը անգին՝
Պարուրելով ինձ ժպտացող հոնի անուշաբույրո՜վ՝ թանձր մշուշում,
Իմ սրտում դո՜ւ ես՝ չքնա՜ղ մի սոնետ, մեգի պես թովի՜չ ու անո՜ւշ իմ Կին,
Որ իմ կյանք եկար որպես ներշնչա՜նք ու դարձար սրտիս մորեհա՜մ աշուն:

Հեղինակ՝
Առլեն Շահվերդյան

Գրել եմ՝ 12-13.10.2017, գիշերը, անձրևի ժամանակ

Հարգելի Ընթերցող, այս բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար ԱՐԳԵԼՎՈՒՄ Է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և սույն էջի հղումը նշելու:

Սիրելի ընթերցողներ, աշնանը և աշնանային սիրուն նվիրված իմ այս նոր բանաստեղծության հրապարակմանը զուգահեռ ես ցանկանում եմ սիրով Ձեր ուշադրությանը ներկայացնել երգիչ և երգահան Արմեն Մովսիսյանի «Քեզ, իմ սիրելիս» վերնագրով այս քնքուշ ու գեղեցիկ երգը: Ինձ համար այն իր մեջ կրում է սիրո աշնանային քնքշություն և լիրիկա, այդ իսկ պատճառով որոշեցի անպայման բանաստեղծությունս ներկայացնել հենց այս երգով: Ինչ վերաբերվում է իմ օտարազգի ընթերցողներին, ապա երբ ես ներկայացնում եմ նրանց որևէ նոր հայերեն երգ, ապա սովորաբար անում եմ հետևյալը՝ 1) գրում եմ երգի խոսքերը անգլերեն տառերով, 2) բառացի անգլերեն եմ թարգմանում երգի հայերեն տեքստը: Այս ամենը դարձնում է երգը առավել հասկանալի ու հասանելի իմ բոլոր արտասահմանցի ընթերցողների համար: Բացի այդ, հայերեն տեքստը ներկայացումը անգլերեն տառերով նրանց հնարավորություն է տալիս երգելու երգի հետ զուգահեռ, անգամ եթե նրանք չգիտեն հայերեն լեզուն: Հույս ունեմ, որ իմ այս համեստ ջանքերը օգտակար են, որպեսզի նաև օտարազգին վայելի երգն ու մի փոքր ավելի շատ բան իմանա հայերեն գեղեցիկ լեզվի մասին:
© Առլեն Շահվերդյան, 14.10.2017

My dear Readers in abroad, you know that each time I introduce to you an Armenian song I do the following: 1) I write the text of the song (lyrics) in English letters, 2) I translate word in word the Armenian text into English. All these make the song understandable and more available for all my foreign readers. Besides, the Armenian text with English letters gives an opportunity to sing in parallel with the song even if you do not know Armenian. I hope all my humble efforts will be useful for you to enjoy the song and to know a little bit more about the Armenian language. Well, now, it is my honor to offer you to listen to this tender and beautiful song about love, called “Qez, im sirelis” (For You, my Sweetheart), performed by the author – singer and composer Armen Movsisyan. Besides, I introduce in this post also my new poem in Armenian, titled “My heart’s Autumn of raspberry taste”. Why I united this two things: the songs and the poem, because I saw a tender Autumn in both of them. So, enjoy the song and have a great Autumn.
© Arlen Shahverdyan, 14.10.2017.

Armen Movsisyan, “Qez, im sirelis” (For You, my sweetheart)

Qez, im sirelis, ashnan deghnats tsovic garun berem – For You, my sweetheart, I’ll bring spring from the yellow sea of autumn
Qez, im nazelis, siro meghqic varvac indz het ayremFor You, my sweetheart,  I’ll burn you with me, fired from the sin of love 
U gisherva chvogh qamuc es qez hamar mi zgest xndremAnd from the leaving night wind I’ll ask a dress for You
U nor bacvogh orva grkum qo jerm shurtery hamburemAnd I’ll kiss your warm and sweet lips in the embrace of new starting day

Qez, im sirelis, dzmran pagh vermakic varder qaghem – For You, my sweetheart, I’ll pick up roses from the winter cold cover
Qez, im nazelis, orva hangchogh luysic mi tel beremFor You, my tender, I’ll bring a thread from the light of the fading day
Isk gisherva chvogh qamuc ayd tely var pahel xndremAnd I’ll ask the leaving wind to keep that thread brightly 
U lusavor mer senyakum qo jerm shurtery hamburemAnd I’ll kiss your warm and sweet lips in our lightful room.

Isk gisherva chvogh qamuc ayd tely var pahel xndrem – And I’ll ask the leaving wind to keep that thread brightly
U lusavor mer senyakum qo jerm shurtery hamburem – And I’ll kiss your warm and sweet lips in our lightful room
Qez, im sirelis, Qez, im nazelis, Qez, im sirelis…For you, my sweetheart, for You, my tender, for You, my sweetheart…

Translated  by © Arlen Shahverdyan.

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Սույն գրական բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About this Literary Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment

Դու հաղթեցիր / You won

Դու հաղթեցիր

Դու հաղթեցի՛ր, ես ձեռքերս վե՛ր եմ պարզում,
Հաղթողի՛նն են դափնիները, հաղթողի՛ն են երկրպագո՜ւմ,
Դե՛, վայելի՛ր այն, ինչ վաղուց փափագո՜ւմ ես ու երազո՜ւմ,
Դե՛, վայելի՛ր րոպեական հաղթանակի քո բերկրանքը:

Դատարկ բանից մի մե՜ծ հուզում հասցնելու փորձ ունես դու,
Չիմանալով՝ ինչ ես ուզում, դու ուզեցիր ի՛նչ պատահի,
Նվաճողին մի՛շտ էլ կքած ու վախից են երկրպագում,
Նվաճողին խո՛րթ է պարտված, սակայն՝ ազա՜տ իմ ճախրա՜նքը:

Դու խլեցիր պա՛հը՝ դարից, դարը խո՛րթ է նվաճողին,
Դե պի՛նդ պահի տարած պահդ, խնդությունը կա՛րճ է տևում,
Քո՛նն են բոլոր դափնիները, բայց կրում ես գաղտնագողի՛,
Իսկ բերկրանքդ թաքցնելը ծնում է իմ խղճմտա՜նքը:

Վերցնում է միշտ փառքը ամբողջ վազողը՝ հետ մնացողից,
Դո՛ւ ես հաղթող մեր անդադար ու հոգեմաշ պայքարներում,
Ես ծափո՛ւմ եմ անփառունակ, դատարկ խաղիդ հիացողին,
Թող ինձ մնա մենության մեջ իմ պարտության հրճըվա՜նքը:

Դո՛ւ հաղթեցիր, ես ձեռքերս վե՛ր եմ պարզում,
Հաղթողի՛նն են դափնիները ու նրա՜ն են երկրպագո՜ւմ,
Իսկ ես ժպտո՜ւմ ու նայում եմ, թե պարտվելն ինձ ո՜նց է սազում,
Երբ պարտվում եմ դատարկ մի վեճ նրան, ով իմ ներշնչա՜նքն է:

Հեղինակ՝
Առլեն Շահվերդյան

© Գրել եմ՝ 04.08.2017

Հարգելի Ընթերցող, այս բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար ԱՐԳԵԼՎՈՒՄ Է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և սույն էջի հղումը նշելու:

For my Foreign Readers – Dear all, I have the honor to introduce to you my new poem written in Armenian and titled “You won” (written by me on 04.08.2017). As always I tried to translate the poem for all my foreign readers. The following is a literal (word for word) translation of the poem, trying to make the meaning of the poem more understandable and available for all.

Dear Reader, this Poem is Copyright Protected, so IT IS PROHIBITED to share it on Social Network or other Websites without the reference (link) to its Author and to this Page.

You won

You won, I raise my hands up,
All laurels are given to the winner, everyone worships the winner,
Enjoy what you’ve been dreaming of for a long time
Enjoy the momentary joy of your victory.

You have a lot of experience in making out a problem from nothing,
Though you did not know what you want, you wanted eveything, which is possible,
All worship the conqueror, but only from fear,
The conqueror is not given to enjoy my lost, but free flight.

You have managed to conquer the moment from the century, because the century itself is alien to you,
So hold tight this moment, because it lasts very short,
All laurels are yours, but you wear them secretly,
I feel sorry for you, because you hide your joy.

The runner always takes all the glory from the straggler on the run,
You are always the winner in our endless quarrels,
I applause to the person who admires your empty game,
I will stay alone with my vanquished alone.

You won, I raise my hands up,
All laurels are given to the winner, everyone worships the winner,
And I smile and watch how the defeat suits me,
When I lose an empty quarrel with someone, who is my inspiration.

© Author – Arlen Shahverdyan, The poem is translated into English by the author.
The poem is copyright protected. © All Rights Reserved, 2017.

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Սույն գրական բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About this Literary Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment
%d bloggers like this: