Առլեն Շահվերդյան

Home » Posts tagged 'bacikner'

Tag Archives: bacikner

Իսկ դու կարո՞ղ ես մտնել նկարի մեջ / Can you enter the painting?

Իսկ դու կարո՞ղ ես մտնել նկարի մեջ

Իսկ դու կարո՞ղ ես մտնել նկարի մեջ,
Իսկ դու կարո՞ղ ես կախարդել երա՜զ,
Կճամփորդե՞ս իմ հույզերով անշե՛ջ
Ու ե՛տ վերադառնաս:

Կարո՞ղ ես ջինջը արարել նկարի մեջ,
Ապրել այնպե՛ս, ասես չկա՛ն կեղծիք ու սուտ,
Ասես, նկարը մի երա՜զ է լուսատենչ,
Դեպի աշխա՜րհը բացվող մի լուսամո՛ւտ:

Եվ, վարջապե՛ս, կարո՞ղ ես կատարել անցո՛ւմ
Քո այս ուղղուց դեպ արահե՛տը նկարի,
Տեղափոխվել առա՛նց աղմուկ ու անցնցո՛ւմ,
Կարծես՝ վերջի՛ն գրկախառնումդ է աշխարհին:

Ասա՛, կարո՞ղ ես չէ՞ մտնել նկարի մեջ,
Ինձ ե՛տ տանել դեպի հուշե՜րը մանկական,
Երբ իրակա՛նը պատրա՛նք էր մի անշեջ,
Իսկ կախարդա՛նքը՝ ջի՜նջ ու իրակա՛ն:

Առլեն Շահվերդյան

Գրել եմ՝ 04.04.2019, «Գտնված երազը» մուլտֆիլմի մոտիվներով:
____________________

© Սույն գրական կայքի կանոններով՝ հրապարակված բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար արգելվում է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և տվյալ էջի հղումը նշելու:
___________________________________________________

Dear all, each of us dreams to appear in his childhood at least for a moment. To appear in childhood and to feel again the sincere joy and happiness of that time, when everything was pure and honest, lightful and kind, when the huge world seemed to be a wonderland with happy and kind people, with magic and fairy light. Each of us loves his childhood time and eveytime when we think about the past we always smile, remembering those our happy days. There is an Armenian well known cartoon, entitled “The found dream”, which is about a little girl who lost her sleep and tried to find it. She met an old man, who is sad because has never seen a night, always living in day light. As the little girl could enter a magic painting with the help of magic butterflies from her dream, she helped the old man to enter the nighty painting, where he finally found his sleep and rest. Each time watching this kind and touching cartoon I thought about a poem to write. Finally, I wrote the poem and titled it “Can you enter the painting?”. I wish all of you to find your dreams in your life, make them come true.

Arlen Shahverdyan

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Սույն գրական բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About this Literary Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment

Ներկիր շունչդ / Color your breath

Ներկիր շունչդ

Ներկի՛ր շունչդ լազուրո՛վ,
Թո՛ղ՝ այն հասնի երկնքի՛ն,
Ձուլվի՛ անա՜փ կապույտին,
Ինչպես կաթի՛լը՝ ծովո՜ւմ:

Ներկի՛ր շունչդ կանաչո՛վ,
Որ խաղա՜ղը քո ներքին,
Ներդաշնակվի անտառի՛ն
Ու ծիլե՛ր տա Մա՜յր հողում:

Շունչդ ներկի՛ր դեղինո՛վ,
Որ կանացի՜ ձեռքերին
Մատանինե՜ր՝ երիցո՛ւկ,
Պատեն մատնե՜րը սիրուն:

Ներկի՛ր շունչդ կարմիրո՛վ,
Թո՛ղ՝ այն հոսի՜ բոցավա՛ռ,
Խո՛սքդ գրկի՜ լսողին
Կրքո՛վ քո տա՜ք ու անհո՜ւն:

Եվ ներկի՛ր այն ճերմակո՛վ,
Որ, թերթիկո՛վ ծաղկածառ,
Պոետո՛ւմդ կենասեր
Բերի զարթո՜նք ու գարո՜ւն:

Առլեն Շահվերդյան

13.04.2019, լուսանկարը՝ հեղինակի:
____________________

© Սույն գրական կայքի կանոններով՝ հրապարակված բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար արգելվում է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և տվյալ էջի հղումը նշելու:
___________________________________________________

Dear all, Spring has come and life was reborn. Everithing is new and colorful. The trees are blossomed and it seems that our souls are in blossom, too. Each poet when writing a new work, is looking for a new inspiration. Spring gives that inspiration so much, that sometimes it seems that it creates a new literary work itself. While writing a new poem, poet is like playing with Spring colors: blue, green, red, yellow, white… And when he finishes his new work there appears a new painting. Let’s color our souls with colors of Spring, let’s open our hearts for the Spring to come. My new Armenian poem, entitled “Color your breath” is about the unique playing of the poet with Spring colors, trying to finish a new painting of his soul, a new literary painting of life.

Arlen Shahverdyan

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Սույն գրական բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About this Literary Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment

Ձմռան լուռը / The Silence of the Winter

Ձմռան լուռը, անձայնը, ձմռան անդորրը… Ի՞նչ է թաքցնում ձմեռն իր անդորրի շղարշի տակ, ինչի՞ մասին է լռում, երբ ամենուրեք սփռում է իր սպիտակ սավանը: Գուցե ականջ դնենք ձմռանը, գուցե այդ մաքուր ու հեքիաթային լռության մեջ շատ ավելի խորհրդավոր բան կա, քան կարծում ենք… Մեզնից է կախված ձմեռը խորապես ընկալելն ու հասկանալը, ձմեռ լսելը, չէ՞ որ երբեմն մենք լսում ենք միայն այն, ինչն ուզում ենք լսել…
*

Ձմռան լուռը

Ոչինչ այդքան ահազդու չէ՛,
Որքան լո՛ւռը՝ ձմեռային,
Պաղ գոլորշու արձանի պես,
Ինչպես բո՛ւն է՝ սառա՛ծ ծառին:

Ձյունն իջնում է խորհրդավո՜ր
Կախարդա՜նքը արարելով,
Հողի ամեն կնճի՛ռ ու փո՛ս
Վարպետի՛ պես հարդարելո՛վ:

Մահախոսի բո՛թը պատած՝
Ձյունը սառեցնում է շուրջը,
Կառուցելով՝ համատարած
Անձայնության իր կամուրջը:

Սակա՛յն, ձմեռն՝ իր անդորրով
Ու խաբուսիկ իր լռությամբ
Իրականում մի համե՜րգ է՝
Հազա՛ր ու մի՛ ձայնեղությա՜մբ:

Ձմռան լուռը խոսո՜ւն է միշտ.
Փաթիլները մունետիկ են,
Ասե՛ս՝ լինի քնարերգո՛ւ
Նրա ամե՛ն մի հատիկը:

Ձմեռն այնքա՜ն բարձրաձայն է,
Նրա լուռը՝ այնքա՜ն բերքուն,
Որ ճերմակի իր սավանը
Ասե՛ս, սիրո ե՜րգ է երգում:

Ձմռան լուռը, իրականում,
Քնարական սիրո ծե՛ս է,
Ձմեռն հազա՛ր անդորրների
Բարձրահնչո՛ւն մի հանդես է:

Առլեն Շահվերդյան

Գրել եմ՝ 14.01.2019
____________________

© Սույն գրական կայքի կանոններով՝ հրապարակված բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար արգելվում է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և տվյալ էջի հղումը նշելու:
___________________________________________________

Dear Readers in Abroad. My new Armenian poem “The silence of the Winter” is a unique dedication to Winter’s silent magic that in fact is very talkative with many things to understand deeply. In each snowflake there is a hidden symphony. The silence of the Winter, its voiceless, its peacefulness… What does Winter hides under its cover of calmness. What makes it keep silent and spread it white cover. Maybe we will listen to Winter? Maybe there is something more mysterious in its pure and fairy silence than we think? It is up to us to understand Winter, listen to Winter, because sometimes we hear only what we want to hear…

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Սույն գրական բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About this Literary Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment

Սերս՝ աշնան դեղինում / My Love in the Yellow of Autumn

Կանայք մեր՝ տղամարդկանց, կյանքում հայտնվում են մեղմօրոր ու լիրիկական աշնան պես, նրանք են մեր կյանքի մեղեդային ու դեղին աշունը: Կանանց աշնան այդ ներշնչող «դեղինի» շնորհիվ է, որ մեր կյանքը լցվում է մյուս բոլոր գույներով:
*

Սերս՝ աշնան դեղինում

Աշնանային մո՜ւգ դեղինի երանգներո՜ւմ այս դյութական,
Որպես՝ թեթեևասա՜հ փերի, հայտնվեցիր կյանքիս կեսին,
Ինչ-որ երազ այդ վայրկյանին դարձավ այնքա՜ն եղելական,
Հավե՜րժ զգացմունքը՝ երդումի՛ց փոխվեց Հոգևորա՛ց ծեսի:

Ու աշնան մե՜ղմ երանգներում, բացի՛ց մինչև մո՛ւգը տաքի,
Քո գոյությամբ՝ երակներում իմ հոսեցին դեղի՜ն շիթեր,
Քեզ գրկելով թո՛ղ՝ մեր սիրո արնակարմիր նուռը ճաքի՛
Ու սիրաթե՜լ արահետը վառվի՛, ինչպես հույսի՛ կանթեղ:

Եվ, թո՛ղ՝ աշունը պոետիս մուսան չափի ոսկի՛ բերքով,
Թո՛ղ՝ երամնե՜ր նստեն ոտիս ու ե՜րգ կանչեն կտցաբերան,
Դու իմ աշխարհը զարդեցիր Քո կանացի անո՜ւշ տեսքով,
Ու բերեցիր իմ մուսային հազար ու մի գունե՜ղ երանգ:

Եվ գրկումով աշնանային ճաշակեցի համբո՜ւյրը Քո,
Որպես՝ թեթևասա՜հ փերի, ինձ գգվեցիր տերևի պես,
Ես խոնարհվո՜ւմ եմ Քո առաջ իմ սիրահարվա՜ծ դեմքով,
Եվ շնորհակա՜լ եմ, որ իմ կյանք աշնան դեղինը բերեց Քե՛զ:

Եվ, ահա, մո՜ւգ այդ դեղինի երանգներո՜ւմ կախարդական,
Որպես՝ անուշահա՜մ գինի, արբո՜ւնք բերիր կյանքիս կեսին,
Ինչ-որ երազ այդ վայրկյանից դարձավ այնքա՜ն եղելական,
Հավե՜րժ զգացմունքը՝ երդումի՛ց փոխվեց Հոգևորա՛ց ծեսի:

Առլեն Շահվերդյան

Գրել եմ՝ 28.10.2018
____________________

© Սույն գրական կայքի կանոններով՝ հրապարակված բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար արգելվում է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և տվյալ էջի հղումը նշելու:
___________________________________________________

Dear Readers, my new Armenian poem “My Love in the Yellow of Autumn” is dedicated to the eternal feeling – Love. Love to Woman. That Love gives happiness and energy, inspiration to create. In every Man’s life one day appears a Woman which changes his life forever. That Woman comes like a tender Autumn and gives love and hope for life. Thanks to Women our life is much more beautiful and full of meaning. Women are the melodic and romantic Autumn of our life and thanks to their inspiring “Yellow” of Autumn our life is full of all other colors.

Arlen Shahverdyan

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Սույն գրական բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About this Literary Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment

Ինձնից առաջ և հետո. Պոետ Բնությունը / Before and after Me: The Poet Nature

«Մեր բոլորի Հայրը Աստվածն է, Մայրը՝ Բնությունը: Հայրը սերմն է թողնում Բնության մեջ, և ծնվում ենք Մենք…», – Առլեն Շահվերդյան
*

Մենք Բնության մի մասնիկն ենք և սերում ենք Բնությունից: Մեզանից նրանք, ովքեր պոետներ են, անվերջ գովերգում են Բնությունը: Սակայն ամենամեծ ու անգերազանցելի պոետն ինքը Բնությունն է, որ իր չքնաղ արարումներով մշտապես զարմացնում ու հիացնում է մեզ՝ լցնելով կյանքը հրաշագեղությամբ:
*

Ինձնից առաջ և հետո.
Պոետ Բնությունը

Թե՛ ինձնից առաջ, թե՛ ինձնից հետո
Կյա՛նքն է հանդե՜սը շողո՜ւն արևի՝
Դաշտը ծածկելով նորածի՜լ խոտով,
Գե՜տ արարելով սառցե՛ սարերից:

Թե՛ ինձնից առաջ, թե՛ ինձնից հետո
Չի՛ կանգնել ու չի՛ կանգնելու անքուն
Արեգակ–Լուսին փոխումը հերթով՝
Հող–Կրակ ու Ջուր–Օդի առանցքում:

Թե՛ ինձնից առաջ, թե՛ ինձնից հետո
Բազո՜ւմ պոետներ երևան կգան,
Որ իրենց գրչո՛վ և իրենց մտքո՛վ
Կգովեն կյա՜նքը մեր բոլորի Տան:

Բայց, ինձնից առաջ և ինձնից հետո,
Եվ, անգամ, օրոք իմ կենդանության,
Չի՛ լինի պոետ Բնության հոտով,
Չի՛ բուրի ինչպես դա՜շտը վաղորդյան:

Քանզի ամենա՜յն և ամենամե՜ծ՝
Բնությունն ի՛նքն է պոե՜տն Արարչի,
Թե՛ ինձնից առաջ, թե՛ ինձնից հետո
Բնության ամե՛ն արարչությունից
Բա՜րձր ու փառահե՜ղ ոչի՛նչ չի հնչի:

Առլեն Շահվերդյան

Գրել եմ՝ 24.08.2017 և 24.09.2018
____________________

© Սույն գրական կայքի կանոններով՝ հրապարակված բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար արգելվում է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և տվյալ էջի հղումը նշելու:
___________________________________________________

Մի քանի քայլ` երկու աշխարհների միջև: Մակույկով գետի երկայնքով շրջագայող բնասերներին գետի ափին կանգնած հսկա փղից բաժանում է ընդամենը մի քանի քայլ: Զարգացման երկու ուրույն ճանապարհներ անցած կենդանի արարածներ` մարդ և փիղ: Ընդամենը մի քանի քայլ` երկու աշխարհների միջև, որոնք տարբեր են, սակայն ծագել ու զարգացել են նույն տեղում, նույն մոլորակի վրա, նույն արևի տակ և ունեն մեկ ընդհանուր տուն` Երկիր մոլորակը: Միայն պահպանելով մոլորակի բնությունը` հնարավոր է հասնել այն բանին, որ թե՛ մարդը, թե՛ փիղը, և թե՛ մյուս բոլոր արարածներն ապրեն խաղաղության ու ներդաշնակության մեջ: Ուսումնասիրենք կենդանիներին ու հիանանք նրանցով` առանց խաթարելով նրանց անդորրը և վտանգելով նրանց կյանքը: 

Several steps between two Worlds: Several steps seperate the Nature lovers in canoe from the huge Elephant standing on the riverside. Two live creations: Elephant and Human. They have passed two unique ways of evolution. Several steps between these two Worlds, which are different, but have the same origin, as they have arisen in the same place, under the same Sun and have a common Home: the Planet Earth. Only protecting the Nature of our Planet We can succeed in providing Peace and Harmony between Human and Elephant, Human and all the other creations of the World. Let’s study Animals and admire with them without disturbing their Peace and endangering their Life.

Մարդ–բնություն ներդաշնակ փոխհարաբերության դիտարժան ևս մեկ դրվագ: Այս լուսանկարը անհերքելի ապացույցն է նրա, որ մենք՝ մարդիկ, կարող ենք ու պետք է խաղաղ ապրենք կենդանիների հետ: Այս վիթխարի աֆրիկյան փիղը խաղաղորեն քայլում է մարդու կողքին, որը մինչ օրս շարունակում է նրան սպանել նետերով ու հրազենով: Սակայն, միևնույն է, բնությունը անչափ մեծահոգի է ու անտարբեր չէ այն բանի նկատմամբ, թե ինչ է անում մարդը, չէ՞ որ սպանելով կենդանիներին մարդը վերացնում է նաև ինքն իրեն: Եկեք գտնենք բնության հետ խաղաղ ապրելու բանալին, չէ՞ որ մենք բնության մի մասն ենք, մի փոքրիկ մասնիկը: Եկեք գտնենք հասկացողության, համերաշխության հասնելու բանալին, եկեք հասկանանք շրջակա միջավայրի նկատմամբ հարգալից ու հոգատար վերաբերմունքի իրական արժեքը:

Another attractive scene of Human-Nature harmonic relations. This photo is an indisputable proof that we – humans can and should live in peace with animals. This huge African elephant is peacefully walking next to a man who still continues to kill him with arrows and weapons. But anyway – nature is very generous and it is not indifferent to what people are doing, because when killing animals people also kill themselves. Let’s find the key to peace with nature, because we are part of nature. Let’s find the key to understanding, solidarity, let’s understand the true value of a respectful and careful, thrifty attitude towards the environment.

2455

Մեր յուրաքանչյուր քայլը կարող է օգտակար կամ վնասակար լինել Բնության համար: Երբեմն մենք անում ենք բաներ՝ առանց մտածելու դրանց հետևանքների մասին: Սակայն անգամ երբ մենք անում ենք մի բան առանց խորը մտածելու, Մայր Բնությունը կարող է կանխատեսել այդ հետևանքները մեր իսկ համար: Միգուցե դա է պատճառը, որ Նա այդքան իմաստուն է, և միգուցե դա է պատճառը, որ մենք հաճախ այնքան միամիտ ենք: Մենք կարծում ենք, թե գիտենք ամեն ինչ կամ գրեթե ամեն ինչ: Սակայն ամեն անգամ, երբ Մայր Բնությունը բացում է իր ջերմ գիրկը մեզ համար, մեզ զգում ենք ասես նորածիններ, որոնք փորձում են բացահայտել ու հասկանալ կյանքը: Մենք միշտ կարող ենք աջակցություն ստանալ Բնության կողմից: Հարցն այն է, թե ինքներս աջակցո՞ւմ ենք Բնությանը:

Each of our steps can be either useful or harmful for Nature. Sometimes we do things without thinking about consequences. But even when we do something without thinking deeply, Mother Nature can predict those consequences for us. Maybe that is why She is so wise. And maybe that is why we are often so naive. We think that we know everything or for almost everything. But each time when the Mother Nature opens Her warm hug for us, we feel ourselves like newborns, who try to discover and understand the life. We can always find support from the Nature. The question is, do we support the Nature?

Arlen Shahverdyan

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Սույն գրական բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About this Literary Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment

Քո լռության խոսնակն եմ ես / I’m the Speaker of Your Silence

Ժողովրդական խոսք կա, ասում են. «Ընտանիքում մեկը պետք է զանգակ լինի, մյուսը՝ բամբակ»: Զույգերի հարաբերություններում սիրո մեկնության հարցում էլ է հաճախ այդպես. մեկը միշտ ավելի հնչեղ ու արտահայտիչ կերպով է խոսում իրենց սիրո մասին, իսկ մյուսն՝ ավելի կամաց, լուռ: Զույգերից մեկը ի լուր աշխարհի սեր է երգում, իսկ մյուսը՝ հիացմունքով լցված լռելյայն հպարտանում իրենց սիրո «խոսնակով»: «Քո լռության խոսնակն եմ ես»՝ այսպես է վերնագրված իմ այս նոր բանաստեղծությունը, որը գրել եմ «Դու իմ երգն ես» (երաժշտությունը՝ Ռուբերտ Ամիրխանյանի, խոսք՝ Գարիկ Բանդուրյանի) զրնգուն երգով ներշնչած, որը փայլուն ու անկրկնելի կերպով կատարում է տաղանդաշատ երգչուհի Զառա Տոնիկյանը:
*

Քո լռության խոսնակն եմ ես

Քո լռության խոսնակն եմ ես,
Ո
ր, գարնանայի՜ն սոխակի, նման
Հնչեցնում է մեր զգացմո՜ւնքը վսե՜մ:
Անվստահության փարատո՛ղն եմ քո,
Ու չեմ վարանի մեր սիրո մասին
Ե
րկուսի՛ս տեղն էլ աշխարհին ասել,

Երգե՜լ ու պատմե՜լ գոհունակությա՜մբ,
Գ
ոչե՛լ երջանի՜կ խնդությա՜մբ սրտի,
Ինչպես ջրվե՛ժն է թնդո՛ւմ զորությա՜մբ՝
քարափ թափվելիս,
Ինչպես ծովաստեղծ գետե՜րն են գժվում՝
Ն
ետվելով ահե՜ղ, ջրաքա՛մ մարտի՛:

Ե՛ս եմ, սիրելի՜ս,
Քո կասկածների անէացնո՛ղը,
Ներքին ձայնիդ հետ մի՛շտ բանակցողը:
Ու թե գիշերը մո՛ւթ է և ունա՛յն՝
Լ
ույս դիմավորող բո՛ւն եմ՝ տանիքի՛դ,
Ծա՛ծկն եմ քո ներքին սառնամանիքի՛,
Որ քեզ ջերմացնեմ,
Մայրցամա՜ք տեսած նավակիդ կա՛յմն եմ,
Որ հանուն սիրո պատրաստ է եղել ծովի՜ց ծո՜վ անցնել:

Նվագախմբի փողային ձա՛յնն եմ,

Ամաչկոտ հոգուդ շեփո՜րն եմ հնչե՛ղ,
Եվ քո կանացի՜, երգածո՜ր կրքի
Ստեղնաշարային կատարո՛ղն եմ ես:
Դիրիժո՛րն եմ մեր թրթռո՜ւն սիրո,
Որ մի համախումբ ե՜րգ է սիրաձա՜յն,
Ամենաերգը՝ բոլոր երգերից:

Եվ հիմա, այսպես՝
Շփոթված ու լուռ, նայում ես դու ինձ,
Եվ ամաչո՜ւմ են այտերդ վարդի:
Ոչի՜նչ, սիրելի՜ս,

Ես մեր փոխարե՛ն կերգե՜մ նորից,
Եվ գարնանայի՜ն, հոսո՜ղ գետի պես
Ու խանդավառվա՜ծ ջրվեժի նման,
Կնետվե՛մ սիրո՜ հաղթակա՛ն մարտի:

Բա՜րձր կհնչեմ շեփորների՛ պես,
Զուռնայի՜ նման կբեկե՛մ օդը,
Լուսա՜յգ կծորա երգերիս միջից՝
Լցնելով խինդո՜վ նո՛ր առավո՜տը: 

…Ե՛ս եմ լռության խոսնակդ վսեմ,
Մեր սիրո մասին երկուսի՛ս տեղն էլ աշխարի՜ն կասեմ…

Առլեն Շահվերդյան

Գրել եմ՝ 12.06.2018
____________________

© Սույն գրական կայքի կանոններով՝ հրապարակված բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար արգելվում է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և տվյալ էջի հղումը նշելու:
___________________________________________________

To my dear foreign Readers – Dear all, this post is dedicated to love and a special element in the art of love: the harmony between man and woman, especially when one of them is more shy and calm, when the other one is more passionate and creative. And this fragile relation between two loved ones is often so unique, cause one of them always sings about their love and the other one stays in silence. One is ready to tell about his/her love to the whole world, when the other one always tries to keep the feeling in secret. Sometimes this breaks relations, but more often this becomes a fundamental element, a fundamental stone in their relations, because two people find the balance in their life: one always fills the other one. This reality is often seen when one of the couple is more creative and artistic person when the other one prefers daily routine and common life. And this is the exact time when one of them becomes the speaker of the other’s silence, becomes the tumpet in the melody of their relations, the leader in singing and in magnifying their love, the loudest and leading musical instrument in the unique orchestra of the human relations. “I’m the Speaker of Your Silence”: this is the title of my new Armenian poem, written on June 12, 2018. It is my pleasure to offer you to enjoy also this wonderful sing, entitled “You are my song”, perfectly performed my Armenian famous singer Zara Tonikyan.

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Սույն գրական բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About this Literary Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment

Սա էլ կանցնի / This will also pass

Սա էլ կանցնի

Սա էլ կանցնի, չվհատվե՛ս, ցա՛վն էլ մարդու համար է,
Վիշտ ու կսկիծ կթաթախվեն հոգիդ շոյող արցունքով,
Վատ օրերը արա՛գ կանցնեն, ինչպես քամին՝ ամռանը,
Քեզ կկոփե՛ն ու կմաքրե՛ն լեռնալանջի՜ ակունքով:

Արագավազ հովատակի թամբի նման ամրակա՛պ
Պի՛նդ կլինես, կսլանա՜ս կյանքի ամուր թևերով,
Չվհատվե՛ս, փորձա՛նքն անգամ մարդուն գցում է մի ափ,
Որի եզրը ողողվում է հաղթանակի՜ ջրերով:

Ամե՛ն կսկիծ սանձելի է. բա՛խտն է ճակատ համբուրում,
Չե՛ս մոռանա վիշտդ երբեք, բայց կընդունես լռությամբ,
Չվհատվե՛ս, ցավը ա՜ղն է կյանքի եփած ապուրում,
Ժամանա՛կն է բուժում վերքը արյունաքա՜մ խորության:

Վերքե՜րն էլ են մարդու համար. մաշկիդ գրված պատմությո՜ւն,
Արցունքներդ հոգուդ խորքի անձրևնե՛րն են ամպրոպից,
Մառախուղից ու մշուշից հետո՝ որպես փրկություն,
Մի՛շտ շողում է արեգակը, լույսո՜վ լցնում քեզ նորից:

Հաղթահարի՛ր ամեն տեսակ դու փորձություն ու աղետ,
Եվ ոռնացո՜ղ գայլի նման ցավդ երգի՛ վերածիր,
Սա՛ էլ կանցնի, չվհատվե՛ս, ու թո՛ղ լինեն միշտ քեզ հետ
Հո՜ւյսը անմար, հավա՜տը մեծ, Աստծո սե՜րն անծայրածիր:

Թև՛ս մտիր, իմ բարեկա՛մ, գլուխդ դիր իմ ուսին,
Ցավը մենակ ծանր է կրել, իսկ երկուսով՝ տանելի,
Չվհատվե՛ս, սա՛ էլ կյանքի մի գիշեր է անլուսին,
Խավա՛րն էլ է մարդու համար հաճախ լույսի՜ բանալին:

Առլեն Շահվերդյան

© Գրել եմ՝ 18.01.2018, 04:35 AM

Հարգելի Ընթերցող, այս բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար ԱՐԳԵԼՎՈՒՄ Է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և սույն էջի հղումը նշելու:

Կիսված թախիծը վշտի կեսն է միայն, իսկ կիսված երջանկությունը կրկնակի է, կիսելով այն մենք երջանիկ ենք դարձնում նաև մեկ ուրիշին: Ամեն մարդ էլ իր կյանքում ունենում է դժվարություններ, անախորժություններ, ապրում ցավ ու վիշտ, սակայն երբ կողքին կա սրտացավ մեկը, ով կիսում է նրա ցավը, այն հաղթահարելն առավել դյուրին է դառնում: Նա նույնիսկ իր համար ամենադժվար պահին փորձում է ուրիշին օգնել, սատարել, քաջալերել, պարգևել հույս ու բերկրանք: Նա իր բարությամբ լցնում է դիմացինի հոգին հավատով, որ ամեն բան լավ է լինելու: Այդ ժամանակ սարսափելի չէ ոչ մի տեսակ ցավ:

Սիրելի Ընթերցողներ, «Սա էլ կանցնի» բանաստեղծությանս արծարծած թեմայի համատեքստում ես թարգմանել եմ նաև անգլերեն մի պատմություն և ուրախ եմ այն ստորև ներկայացնելու Ձեզ:

Պատուհանից դուրս… 

Երկու հիվանդի տեղավորել էին նույն հիվանդանոցային համարում: Երկուսն էլ հիվանդ էին այնպես, որ օրվա մեծ մասը պառկած էին: Նրանցից մեկի մահճակալը սենյակի միակ պատուհանի կողքին էր, և նրան թույլ էին տալիս օրական 1 ժամ նստել անկողնում, որպեսզի մաքուր օդ շնչեր, և հիվանդ թոքերից դուրս մղվեին ախտածին նյութերը: Մյուս հիվանդի մահճակալը հեռու էր պատուհանից: Նրան շարժվել էլ չէր կարելի, ուր մնաց թե մոտենար պատուհանին: 

Առաջին իսկ օրվանից նրանք մտերմացան, սիրում էին ժամերով զրուցել տարբեր բաների մասին: Խոսում էին իրենց կանանց, երեխաների, տների ու աշխատանքի, զինվորական ծառայության մեջ իրենց երբեմնի զբաղվածության մասին: Ի՞նչ էր մնում ուրիշ անել, չէ՞ որ երկուսն էլ այնտեղ երկար ժամանակով էին բուժվելու և չխոսել ու չկիսվել սենյակակցի, ինչ-որ տեղ` նաև բախտակցի հետ, հնարավոր չէր: Խոսք` խոսքի հետևից, միտք` մտքից հետո, և ահա նրանք արդեն բավականաչափ մտերիմ էին: 

Ու թեև երկուսին էլ տանջում էր ծանր հիվանդությունը, սակայն կար մի բան, որը զարդարում էր նրանց առօրյան՝ դառնալով օրվա ամենահետաքրքիր դրվագը: Բանն այն է, որ պատուհանի կողքին պառկած հիվանդը սովորականի պես ցերեկվա ժամին վեր էր կենում, նստում անկողնում ու սկսում նայել պատուհանից դուրս` գեղեցիկ ու գունեղ կերպով նկարագրելով այն ամենը, ինչ տեսնում էր: Մյուս հիվանդի համար դա օրվա ամենաչքնաղ ու երանելի ժամանակն էր, քանի որ նա, լսելով ընկերոջը, մտովի կտրվում էր իր մահճակալից, սկսում էր երազել, պատկերացնել իրեն իր տանը, ապաքինված ու իր սիրելիների` կնոջ ու երեխաների հետ միասին: Նա զվարթանում էր, լցվում հույսով, դառնում ավելի կենսուրախ, չէ՞ որ իր սենյակակցի նկարագրած աշխարհն այնքա՜ն գեղեցիկ էր, շարժո՜ւն, ուրա՜խ, լուսավո՜ր, անցավ, անհոգ, մի աշխարհ, որից նրանց բաժանում էր հիվանդանոցային այդ սառը պատը, աշխարհ, որի հետ նրանք կապված էին ընդամենը մի նեղլիկ պատուհանով:

Իսկ պատուհանի մոտ նստած հիվանդը շարունակում էր նայել ու պատմել, թե որքան գեղեցիկ լիճ էր տեսնում այնտեղ: Նա ասում էր, որ այդ լիճը շրջապատում էր մի կանաչ ու զվարթ այգի: Նա տեսնում ու պատմում էր ընկերոջը, թե ինչպես են լճում անհոգ կերպով լող տալիս գեղանի կարապներն ու ծիծաղաշարժ բադիկները, ինչպես են երեխաները լողում իրենց նեղլիկ նավակներով, թե ինչպես են սիրահարները ձեռք ձեռքի բռնած ու գրկախառնված քայլում գունագեղ ծաղիկներով զարդարված արահետներով, թե ինչպես են նրանք քնքշորեն համբուրվում` իրենց անուշ համբույրներով ազդարարելով օրը: Նա շարունակում էր հիացական պատմել այգում տիրող ուրախ տրամադրության մասին, նկարագրել հեռվում նշմարվող գեղեցիկ, մեծ քաղաքի համայնապատկերը, քաղաք, որն արտացոլվում էր երկնի կապույտին` նկատելի երիզ թողնելով հորիզոնում: Մի անգամ պատուհանի մոտ պառկած հիվանդը, նույնիսկ, տեսավ ու հիացած պատմեց, թե ինչպիսի զվարթ շքերթ էր անցնում այգով, և թե ինչպես շքերթի ուրախ մասնակիցները եկան ու անցան հիվանդանոցի պատերի կողքով: Ու թեև հեռվում պառկածի համար շքերթի ձայները լսելի չէին, սակայն նա կարող էր պատկերացնել այդ ամենը, քանի որ ընկերը նկարագրում էր այն շատ վառ, կենդանի կերպով, տպավորիչ բառերով:

Այսպես անցան օրեր, շաբաթներ, ամիսներ: Մի օր, երբ բուժքույրը մտավ հիվանդասենյակ, որպեսզի ջրով լցնի նրանց լոգամանները, հայտնաբերեց պատուհանի մոտ պառկած հիվանդի անշնչացած մարմինը, նա մահացել էր քնած ժամանակ: Բուժքույրը շփոթվեց, հետո ուշքի եկավ ու կանչեց մյուս բժիշկներին, որպեսզի դուրս հանեն դիակը: Ընկերոջ կորուստը սգող մյուս հիվանդը, առաջին իսկ հնարավորության ժամանակ, խնդրեց բուժքրոջը, որպեսզի իր մահճակալը տեղափոխեն պատուհանի մոտ: Բուժքույրը չառարկեց, և նրան տեղախոխեցին ընկերոջ տեղը: Երբ հիվանդանոցի աշխատակիցները համոզվեցին, որ նա հարմար տեղավորվել է, լքեցին սենյակը` թողնելով նրան մենակ: Մեծ դժվարությամբ, ահավոր ցավեր զգալով, բոլոր ուժերը գործադրելով` հիվանդը մի կերպ ձգվեց դեպի պատուհանը, բարձրացավ, որպեսզի տեսնի՜, վերջապես տեսնի՜ արտաքին գեղեցիկ աշխարհը, որի մասին այդքա՜ն շատ ու գունեղ կերպով պատմել էր ընկերը: Սակայն երբ նրա դեմքը հասավ պատուհանին, հիվանդը ապշե՜ց, իր առջև պատ էր, այո՛, այո՛, պատուհանից այն կողմ դատարկ պատ էր, դիմացի մասնաշենքի՝ շատ մոտ գտնվող արտաքին պատը: Հիվանդը քարացել էր, նա չէր հասկանում: Երբ բուժքույրը վերադարձավ, նա հարցրեց, թե այդ ինչպե՞ս էր իր հիվանդ սենյակակիցը տեսնում ու նկարագրում պատուհանից այն կողմ եղած այդքա՜ն գեղեցիկ բաները: «Տեսնո՞ւմ, -զարմացած հարցրեց բուժքույրը, – ձեր մահացած ընկերը կույր էր, նա անգամ պատը չէր կարող տեսնել»: Հետո ավելացրեց. «Երևի նա այդպիսով փորձում էր ձեզ ոգևորել…»:

Անգլերեն բնօրինակից թարգմանությունը՝ Ա. Շահվերդյանի:

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Սույն գրական բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About this Literary Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment
%d bloggers like this: