Առլեն Շահվերդյան

Home » Posts tagged 'հեղինակ'

Tag Archives: հեղինակ

Advertisements

Մարտի 21. Տոն, որը միշտ ինձ հետ է / March 21st – A Feast, which is always with me / 21 Марта – Праздник, который всегда со мной

Սիրելի բարեկամներ, լուսաշող գարունը կրկին ներկայացավ իր ամբողջ հմայքով ու ներկապնակով՝ շուրջը լցնելով անուշահոտությամբ և կենսաբեր շնչով: Այսօր՝ մարտի 21-ին, լրացավ իմ ծննդյան 37-րդ տարեդարձը: Իմ այս նյութը նվիրված է մարտի 21-ին, քանի որ այն բացառիկ և ուրույն օր է օրացույցում և աչքի է ընկնում այսօր նշվող տոների առատությամբ: Նախ, այսօր Գարնանային գիշերահավասարի օրն է (Vernal Equinox), ինչը ինքնին արդեն եզակի տիեզերական երևույթ է: Այս օրը մահմեդական բազմաթիվ երկրներում նշվում է որպես Գարնանային նոր տարվա տոն՝ Նովրուզ: Ի դեպ, մարտի 21-ը ճանաչվել է որպես Նովրուզի միջազգային օր (ՅՈՒՆԵՍԿՈ, 2009թ. և ՄԱԿ-ի Գլխավոր ասամբլեայի որոշում, 2010թ.): Այս օրը նշվում է նաև որպես Անտառների միջազգային օր (կամ՝ Անտառների պաշտպանության միջազգային օր: ՄԱԿ-ի Գլխավոր ասամբլեայի որոշում, 2012թ.), Ռասայական խտրականության դեմ պայքարի միջազգային օր (ՄԱԿ-ի Գլխավոր ասամբլեայի որոշում, 1966թ.), Տիկնիկային թատրոնի (երբեմն՝ Տիկնիկախաղացի) միջազգային օր (Տիկնիկային թատրոնների միջազգային միություն, 2003թ.), Մոր օր՝ Մերձավոր Արևելքի մի շարք արաբական երկրներում (այդ թվում՝ Եգիպտոսում, Լիվանում, Հորդանանում, Սիրիայում, Բահրեյնում), Երիտասարդության օր՝ Թունիսում, Սահմանապահի օր՝ Վրաստանում, Ծառատնկի (կամ՝ Ծառի) օր՝ Իտալիայում, Պորտուգալիայում, Լեսոտոյում և Բելգիայում, Գարնան օր՝ Իրաքում, Անկախության օր՝ Նամիբիայում, Գյուղատնտեսության օր՝ ԱՄՆ-ում, Մարդու իրավունքների օր՝ ՀԱՀ-ում, Գարնանային գիշերահավասարի օր՝ Ճապոնիայում:

Այս օրը նշանավորվում է նաև քրիստոնյա կաթոլիկ և ուղղափառ եկեղեցական տոներով: Մարտի 21-ին հատուկ տեղ է հատկացվում նաև հորոսկոպներում: Օրինակ՝ Դրուիդների հորոսկոպում, որտեղ կենդանակերպի նշանների փոխարեն ծառեր են, կաղնի ծառին հատկացված է միայն մեկ օր և այդ օրը հենց գարնանային գիշերահավասարն է: Մարտի 21-ին տեղի են ունեցել բազմաթիվ պատմական իրադարձություններ և ծնվել են տարբեր բնագավառների շատ անվանի գործիչներ:

Մեզ` հայերիս համար, մարտի 21-ն ունի առանձնահատուկ նշանակություն, քանի որ դեռ վաղնջական ժամանակներում հայերը նոր տարին նշում էին հենց գարնանային գիշերահավասարի օրը: Բնապաշտական ժամանակներում այս տոնը ընկալվում էր ոչ միայն որպես Նոր տարի, այլև բնության զարթոնքի խորհրդանիշ: Մարտի 21-ը Հայոց դիցարանում նշվում է նաև որպես Վահագն զորեղ աստվածության ծնունդ:

Սակայն վերոնշյալ այս բոլոր գեղեցիկ ու կարևոր տոների շարքում կա մի տոն, որը շատ խորհրդանշական է ինձ համար, նաև՝ բնորոշիչ: Նախ նշեմ, որ մարտ ամիսն ընդհանրապես գրական տոնական ամիս է: Օրինակ՝ մարտի 3-ին նշվում է Գրողների միջազգային օրը (ՓԵՆ ակումբի միջազգային կոնգրես, 1921թ.): Եվ ահա, այս համատեքստում ինձ համար շատ կարևոր է, որ մարտի 21-ին նշվում է Պոեզիայի միջազգային օրը (ՅՈՒՆԵՍԿՈ, 1999թ.): Այս փաստը ինձ համար՝ որպես գրողի, որպես պոեզիա արարող բանաստեղծի, ունի մեծագույն ու նվիրական նշանակություն: Ինչպես ասում են՝ պատահական ոչինչ չի լինում: Այնպես որ, մարտի 21-ը ինձ համար ոչ միայն իմ ծննդյան օրն է, ոչ միայն խորհրդանշում է Նոր տարվա, նոր կյանքի սկիզբը, ոչ միայն գարնան գալստի ավետաբեր խորհրդանիշ է, այլև իմ մասնագիտական տոնն է: Տոն, որը միշտ ինձ հետ է…
© Առլեն Շահվերդյան

World Poetry Day

Dear friends, bright Spring appeared again with its magic and luminous palette of the colors, filling all around with pleasant scent and breath. 21st of March is my birthday and I am already 37. This post is dedicated to this day as March 21 is an extraordinary and unique day in the calendar, differing in many ways, with many feasts. This is a Day of the Vernal equinox, which itself is a unique cosmic phenomenon. In many Muslim countries, this day is celebrated as a spring feast of New Year – Novruz. By the way, March 21st is recognized as the International Day of Novruz (UNESCO, 2009 and also the UN General Assembly Resolution, 2010). This day is also celebrated as the International Day of Forest (or: The International forest protection day. UN General Assembly Resolution, 2012); International Day of the Elimination of Racial Discrimination (UN General Assembly Resolution, 1966); International Day of Puppet Theatre (International Union of Puppet Theatre, 2003); Mother’s Day in a number of Arab countries in the Middle East (including: Egypt, Lebanon, Jordan, Syria, Bahrain); Youth Day in Tunisia; Border Guards Day in Georgia; Arbor Day (or the Day of the Tree) in Italy, Portugal, Lesotho and Belgium; Spring Day in Iraq; Independence Day in Namibia; Agriculture Day in the United States; Human Rights Day in the South African Republic; Vernal equinox Day in Japan.

This day also marks some of Christian religious holidays of the Catholic and Orthodox churches. March 21st also focuses on horoscopes. For example, in the horoscope of Druids, where instead of the zodiac there are trees, oak is represented by one day and this day is the Vernal equinox. There have been numerous historical events on March 21, many well-known figures in various fields were born on this day.

For us – Armenians, March 21st has a special meaning, as in ancient times, Armenians celebrated the New Year on the day of the Vernal equinox. In ancient times, this holiday was perceived not only as the New Year, but also as a symbol of spring. March 21 is also celebrated as the birthday of one of the most powerful gods of the Armenian pantheon – Vahagn.

But among the above mentioned beautiful and important holidays and feasts, there is one feast that is very symbolic for me and also characterizing. I must say that in general March is a festive literary month. For example, the World Day of writers (International Congress of PEN Club, 1921) is celebrated on March 3. And in this context, it is very important to me, that March 21st is the World Poetry Day (or: World Day of Poetry, UNESCO, 1999). For me, as a writer, as a creator of the poetry this fact has a great and sacred value. As they say, nothing happens by accident. So, forme March 21st is not only my birthday, this day does not only mark the beginning of the New Year, new life, it is not only a symbol of the arrival of spring, but also my professional feast. A feast, which is always with me…
© Arlen Shahverdyan

Дорогие друзья, светлая весна снова предстала своей магией и светящейся весенней палитрой, заполняя все вокруг приятным ароматом и своим дыханием. Сегодня- 21-ого марта мне исполнилось 37 лет. Эта статья про 21 марта, поскольку этот день является уникальным и исключительным днем в календаре, отличаясь во многих отношениях. В этот день отмечаются многие праздники. Это День весеннего равноденствия, что само по себе уникальное космическое явление. Во многих мусульманских странах этот день отмечается как весенний праздник Нового года – Новруз. Кстати, 21 марта признан как Международный день Новруз (ЮНЕСКО, 2009 г. и Резолюция Генеральной Ассамблеи ООН, 2010 г.). Этот день также отмечается как Международный день леса (или: Международный день защиты лесов. Резолюция Генеральной Ассамблеи ООН, 2012 г.); День международной ликвидации расовой дискриминации (Резолюция Генеральной Ассамблеи ООН, 1966 г.); Международный день театра кукол (Международный союз театра кукол, 2003 г.); День матери в ряде арабских стран Ближнего Востока (в том числе: Египет, Ливан, Иордания, Сирия, Бахрейн); День молодежи в Тунисе; День пограничника в Грузии; День посадки деревьев (или День дерева) в Италии, Португалии, Лесото и Бельгии; День весны в Ираке; День независимости в Намибии; День сельского хозяйства в США; День прав человека в ЮАР; День весеннего равноденствия в Японии.

Этот день знаменуется также христианскими религиозными праздниками католической и православных церквей. 21-ого марта особое внимание уделяется также гороскопам. Например, в гороскопе Друидов, где вместо знаков зодиака – деревья, дуб представлен одним днем и это день- День весеннего равноденствия. 21-го марта имели место многочисленные исторические события, в этот день родились известные деятели в самых различных областях.

Для нас – армян, 21 марта имеет особое значение, так как в древние времена армяне праздновали Новый год именно в День весеннего равноденствия. В древности этот праздник воспринимался не только как Новый год, но и как символ весны. 21 марта отмечается также как День рождения одного из могущественных божеств армянского пантеона – Ваагна.

Но среди выше указанных красивых и важных праздников, есть один праздник, который очень символичен для меня и характерен. Надо сказать, что март вообще праздничный литературный месяц. Например, 3-его марта отмечается Международный день писателей (Международный конгресс клуба ПЭН, 1921 г.). И вот, в этом контексте очень важно для меня, что 21-ого марта отмечается Международный день поэзии (ЮНЕСКО, 1999 г.). Этот факт для меня, как писателя, создателя поэзии имеет большое и сокровенное значение. Как говорится, ничего не происходит случайно. Так что, 21 марта для меня – это не только мой день рождения, этот день не только символизирует начало Нового года, новой жизни, он не только символ прихода весны, но и мой профессиональный праздник. Праздник, который всегда со мной…
© Арлен Шахвердян

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության մասին
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About the Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos  in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment
Advertisements

«Մեզ սիրող գրկում». գրառում՝ լցված Կնոջ բույրով / “In our loving embrace”: A post filled with scent of Woman

Մեզ սիրող գրկում

Այգում մի տեսակ համառ է քամին,
Խելագարի պես սուրում է հիմա,
Հանել է ուզում արմատը ծառի,
Պոկել է փորձում ճյուղերը նրա:

Ցասման ուժահատ, մոլեգնող պահին
Իրենն է փորձում հաստատել ուժով,
Սուրում է հիմա խելագա՜ր քամին՝
Ամեն բան ճամփին քանդելու գույժով:

Եվ զորե՜ղ է նա անհաստատ մթին,
Խայթող է նրա օդապարանը,
Քանդել է խավար կծիկը խրթին՝
Գտնելով մթի կտակարանը:

Ծառերը, մութը և փողոցը հին
Զարմանքից քար են, ահից՝ թաքնված,
Ի՞նչ է որոնում այս ահեղ քամին,
Ինչո՞ւ է ցասման թույնով մոլեգնած:

Մինչդեռ գիշերվա սառնաշունչ քամին
Փնտրում է իրեն փայփայող հոգուն,
…Մենք էլ կռվում ենք ընդդեմ աշխարհի
Եվ խաղաղվում ենք մեզ սիրող գրկում…

Եվ, ահա, որպես սուրացող քամի՝
Անհո՜ւն կարոտով սկսվող փողոցից,
Ես էլ միայնակ քայլում եմ հիմի,
Ու կարոտում եմ գի՜րկդ կանացի:

Կարոտում եմ քո շոյանքնե՜րն անուշ՝
Մարմինս պատող շնչով բերկրալի՜ց,
Ա՜խ, որքա՜ն եմ ես մենա՛կ ու անո՛ւժ,
Երբ զրկված եմ քո ջերմացնո՜ղ գրկից:

Սակայն, որքա՛ն էլ դեգերե՜մ տխուր,
Չե՛մ գերվի երբեք շնչին մենավոր,
Հենց գրկեմ նորից քեզ տա՜ք ու ամո՛ւր,
Կյանքը կդառնա կրկին լուսավո՜ր:

Հեղինակ՝
Առլեն Շահվերդյան

Գրել եմ` 28.02.2016 և 04.03.2018
____________________

© Սույն գրական կայքի կանոններով՝ հրապարակված բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար արգելվում է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և տվյալ էջի հղումը նշելու:
___________________________________________________

Սիրելի Ընթերցողներ, այս գրառումը նվիրված է կանանք: Ըստ իս՝ կանայք բնության ամենագեղեցիկ էակներն են: Նրանք հրաշալիորեն մարմնավորում են այն իրենց գեղեցկությամբ և քնքշությամբ ու, ասես, բնության երևակայության շարունակությունը լինեն: Կանայք և բնությունը մշտապես փոխլրացնում են միմյանց: Դարեր շարունակ կանայք եղել և մնում են ներշնչանքի, սիրո ու արարման աղբյուր: Կնոջ գեղեցկությունը, բույրը, մերկությունը մշտապես ներշնչել են ստեղծելու արվեստի գործեր: Սիրով ներկայացնում եմ Վերածննդի շնչով լցված ուրույն լուսանկարների շարք: Լուսանկարների աղբյուրը՝  http://bigpicture.ru/?p=377577

Dear Readers, this post is dedicated to Women. As for me – Women are the most beautiful creations of the Nature. They wonderfully embody the Nature with their beauty and tenderness. They are like the continuation of Nature’s imagination. Women and Nature complement each other every time. For ages women were and stayed as a great source of inspiration, love and passion. Female beauty, scent, nakedness have always inspired to create works of art. It is my pleasure to introduce to you a unique photo gallery filled with Renaissance breath. The source of the photos: http://bigpicture.ru/?p=377577

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության մասին
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About the Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos  in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment

Սա էլ կանցնի / This will also pass

Սա էլ կանցնի

Սա էլ կանցնի, չվհատվե՛ս, ցա՛վն էլ մարդու համար է,
Վիշտ ու կսկիծ կթաթախվեն հոգիդ շոյող արցունքով,
Վատ օրերը արա՛գ կանցնեն, ինչպես քամին՝ ամռանը,
Քեզ կկոփե՛ն ու կմաքրե՛ն լեռնալանջի՜ ակունքով:

Արագավազ հովատակի թամբի նման ամրակա՛պ
Պի՛նդ կլինես, կսլանա՜ս կյանքի ամուր թևերով,
Չվհատվե՛ս, փորձա՛նքն անգամ մարդուն գցում է մի ափ,
Որի եզրը ողողվում է հաղթանակի՜ ջրերով:

Ամե՛ն կսկիծ սանձելի է. բա՛խտն է ճակատ համբուրում,
Չե՛ս մոռանա վիշտդ երբեք, բայց կընդունես լռությամբ,
Չվհատվե՛ս, ցավը ա՜ղն է կյանքի եփած ապուրում,
Ժամանա՛կն է բուժում վերքը արյունաքա՜մ խորության:

Վերքե՜րն էլ են մարդու համար. մաշկիդ գրված պատմությո՜ւն,
Արցունքներդ հոգուդ խորքի անձրևնե՛րն են ամպրոպից,
Մառախուղից ու մշուշից հետո՝ որպես փրկություն,
Մի՛շտ շողում է արեգակը, լույսո՜վ լցնում քեզ նորից:

Հաղթահարի՛ր ամեն տեսակ դու փորձություն ու աղետ,
Եվ ոռնացո՜ղ գայլի նման ցավդ երգի՛ վերածիր,
Սա՛ էլ կանցնի, չվհատվե՛ս, ու թո՛ղ լինեն միշտ քեզ հետ
Հո՜ւյսը անմար, հավա՜տը մեծ, Աստծո սե՜րն անծայրածիր:

Թև՛ս մտիր, իմ բարեկա՛մ, գլուխդ դիր իմ ուսին,
Ցավը մենակ ծանր է կրել, իսկ երկուսով՝ տանելի,
Չվհատվե՛ս, սա՛ էլ կյանքի մի գիշեր է անլուսին,
Խավա՛րն էլ է մարդու համար հաճախ լույսի՜ բանալին:

Առլեն Շահվերդյան

© Գրել եմ՝ 18.01.2018, 04:35 AM

Հարգելի Ընթերցող, այս բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար ԱՐԳԵԼՎՈՒՄ Է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և սույն էջի հղումը նշելու:

Կիսված թախիծը վշտի կեսն է միայն, իսկ կիսված երջանկությունը կրկնակի է, կիսելով այն մենք երջանիկ ենք դարձնում նաև մեկ ուրիշին: Ամեն մարդ էլ իր կյանքում ունենում է դժվարություններ, անախորժություններ, ապրում ցավ ու վիշտ, սակայն երբ կողքին կա սրտացավ մեկը, ով կիսում է նրա ցավը, այն հաղթահարելն առավել դյուրին է դառնում: Նա նույնիսկ իր համար ամենադժվար պահին փորձում է ուրիշին օգնել, սատարել, քաջալերել, պարգևել հույս ու բերկրանք: Նա իր բարությամբ լցնում է դիմացինի հոգին հավատով, որ ամեն բան լավ է լինելու: Այդ ժամանակ սարսափելի չէ ոչ մի տեսակ ցավ:

Սիրելի Ընթերցողներ, «Սա էլ կանցնի» բանաստեղծությանս արծարծած թեմայի համատեքստում ես թարգմանել եմ նաև անգլերեն մի պատմություն և ուրախ եմ այն ստորև ներկայացնելու Ձեզ:

Պատուհանից դուրս… 

Երկու հիվանդի տեղավորել էին նույն հիվանդանոցային համարում: Երկուսն էլ հիվանդ էին այնպես, որ օրվա մեծ մասը պառկած էին: Նրանցից մեկի մահճակալը սենյակի միակ պատուհանի կողքին էր, և նրան թույլ էին տալիս օրական 1 ժամ նստել անկողնում, որպեսզի մաքուր օդ շնչեր, և հիվանդ թոքերից դուրս մղվեին ախտածին նյութերը: Մյուս հիվանդի մահճակալը հեռու էր պատուհանից: Նրան շարժվել էլ չէր կարելի, ուր մնաց թե մոտենար պատուհանին: 

Առաջին իսկ օրվանից նրանք մտերմացան, սիրում էին ժամերով զրուցել տարբեր բաների մասին: Խոսում էին իրենց կանանց, երեխաների, տների ու աշխատանքի, զինվորական ծառայության մեջ իրենց երբեմնի զբաղվածության մասին: Ի՞նչ էր մնում ուրիշ անել, չէ՞ որ երկուսն էլ այնտեղ երկար ժամանակով էին բուժվելու և չխոսել ու չկիսվել սենյակակցի, ինչ-որ տեղ` նաև բախտակցի հետ, հնարավոր չէր: Խոսք` խոսքի հետևից, միտք` մտքից հետո, և ահա նրանք արդեն բավականաչափ մտերիմ էին: 

Ու թեև երկուսին էլ տանջում էր ծանր հիվանդությունը, սակայն կար մի բան, որը զարդարում էր նրանց առօրյան՝ դառնալով օրվա ամենահետաքրքիր դրվագը: Բանն այն է, որ պատուհանի կողքին պառկած հիվանդը սովորականի պես ցերեկվա ժամին վեր էր կենում, նստում անկողնում ու սկսում նայել պատուհանից դուրս` գեղեցիկ ու գունեղ կերպով նկարագրելով այն ամենը, ինչ տեսնում էր: Մյուս հիվանդի համար դա օրվա ամենաչքնաղ ու երանելի ժամանակն էր, քանի որ նա, լսելով ընկերոջը, մտովի կտրվում էր իր մահճակալից, սկսում էր երազել, պատկերացնել իրեն իր տանը, ապաքինված ու իր սիրելիների` կնոջ ու երեխաների հետ միասին: Նա զվարթանում էր, լցվում հույսով, դառնում ավելի կենսուրախ, չէ՞ որ իր սենյակակցի նկարագրած աշխարհն այնքա՜ն գեղեցիկ էր, շարժո՜ւն, ուրա՜խ, լուսավո՜ր, անցավ, անհոգ, մի աշխարհ, որից նրանց բաժանում էր հիվանդանոցային այդ սառը պատը, աշխարհ, որի հետ նրանք կապված էին ընդամենը մի նեղլիկ պատուհանով:

Իսկ պատուհանի մոտ նստած հիվանդը շարունակում էր նայել ու պատմել, թե որքան գեղեցիկ լիճ էր տեսնում այնտեղ: Նա ասում էր, որ այդ լիճը շրջապատում էր մի կանաչ ու զվարթ այգի: Նա տեսնում ու պատմում էր ընկերոջը, թե ինչպես են լճում անհոգ կերպով լող տալիս գեղանի կարապներն ու ծիծաղաշարժ բադիկները, ինչպես են երեխաները լողում իրենց նեղլիկ նավակներով, թե ինչպես են սիրահարները ձեռք ձեռքի բռնած ու գրկախառնված քայլում գունագեղ ծաղիկներով զարդարված արահետներով, թե ինչպես են նրանք քնքշորեն համբուրվում` իրենց անուշ համբույրներով ազդարարելով օրը: Նա շարունակում էր հիացական պատմել այգում տիրող ուրախ տրամադրության մասին, նկարագրել հեռվում նշմարվող գեղեցիկ, մեծ քաղաքի համայնապատկերը, քաղաք, որն արտացոլվում էր երկնի կապույտին` նկատելի երիզ թողնելով հորիզոնում: Մի անգամ պատուհանի մոտ պառկած հիվանդը, նույնիսկ, տեսավ ու հիացած պատմեց, թե ինչպիսի զվարթ շքերթ էր անցնում այգով, և թե ինչպես շքերթի ուրախ մասնակիցները եկան ու անցան հիվանդանոցի պատերի կողքով: Ու թեև հեռվում պառկածի համար շքերթի ձայները լսելի չէին, սակայն նա կարող էր պատկերացնել այդ ամենը, քանի որ ընկերը նկարագրում էր այն շատ վառ, կենդանի կերպով, տպավորիչ բառերով:

Այսպես անցան օրեր, շաբաթներ, ամիսներ: Մի օր, երբ բուժքույրը մտավ հիվանդասենյակ, որպեսզի ջրով լցնի նրանց լոգամանները, հայտնաբերեց պատուհանի մոտ պառկած հիվանդի անշնչացած մարմինը, նա մահացել էր քնած ժամանակ: Բուժքույրը շփոթվեց, հետո ուշքի եկավ ու կանչեց մյուս բժիշկներին, որպեսզի դուրս հանեն դիակը: Ընկերոջ կորուստը սգող մյուս հիվանդը, առաջին իսկ հնարավորության ժամանակ, խնդրեց բուժքրոջը, որպեսզի իր մահճակալը տեղափոխեն պատուհանի մոտ: Բուժքույրը չառարկեց, և նրան տեղախոխեցին ընկերոջ տեղը: Երբ հիվանդանոցի աշխատակիցները համոզվեցին, որ նա հարմար տեղավորվել է, լքեցին սենյակը` թողնելով նրան մենակ: Մեծ դժվարությամբ, ահավոր ցավեր զգալով, բոլոր ուժերը գործադրելով` հիվանդը մի կերպ ձգվեց դեպի պատուհանը, բարձրացավ, որպեսզի տեսնի՜, վերջապես տեսնի՜ արտաքին գեղեցիկ աշխարհը, որի մասին այդքա՜ն շատ ու գունեղ կերպով պատմել էր ընկերը: Սակայն երբ նրա դեմքը հասավ պատուհանին, հիվանդը ապշե՜ց, իր առջև պատ էր, այո՛, այո՛, պատուհանից այն կողմ դատարկ պատ էր, դիմացի մասնաշենքի՝ շատ մոտ գտնվող արտաքին պատը: Հիվանդը քարացել էր, նա չէր հասկանում: Երբ բուժքույրը վերադարձավ, նա հարցրեց, թե այդ ինչպե՞ս էր իր հիվանդ սենյակակիցը տեսնում ու նկարագրում պատուհանից այն կողմ եղած այդքա՜ն գեղեցիկ բաները: «Տեսնո՞ւմ, -զարմացած հարցրեց բուժքույրը, – ձեր մահացած ընկերը կույր էր, նա անգամ պատը չէր կարող տեսնել»: Հետո ավելացրեց. «Երևի նա այդպիսով փորձում էր ձեզ ոգևորել…»:

Անգլերեն բնօրինակից թարգմանությունը՝ Ա. Շահվերդյանի:

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Սույն գրական բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About this Literary Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment

Դադարեցնե՛նք ավերումն աշխարհի / Let’s Stop the Destruction of the World!

Դադարեցնե՛նք ավերումն աշխարհի

Մոլորակի ամե՛ն երակ, ամե՛ն շնչող թուփ ու ծառ,
Մարդու նման կենդանի՛ է, Մարդու նման կարևո՛ր,
Ամե՛ն Գազան արարո՜ւմն է Աստծո մտքի երկնափառ,
Ամե՛ն Թռչուն, Ձուկ ու Սողուն բացառի՛կ է իրենով:

Մարդը մե՛կն է այս աշխարհի ապրողներից բյուրավոր,
Աստված նրա՛ն շնորհեց ձիրքը պահպանելու բոլորին,
Բայց դրժելով Աստծո խոսքը՝ Մարդն, արարքով հրեշավոր,
Դաժանությո՛ւն ու արհավի՛րք բերեց փխրո՜ւն աշխարհին:

Մոռանալով իրեն տրված պատգամն՝ Աստծուց երկնային,
Մարդը հյուծեց Բնությանը իր անկշտո՛ւմ էությամբ,
Նա իր վայրա՛գ մղումներով ջարդեց մե՜ջքը աշխարհի,
Մազից կախված բազո՜ւմ կյանքեր թողեց կռվում գոյությա՛ն:

Իրեն թվաց, թե վերջ ու չափ չունի՛ Երկրի բարիքը,
Ձո՜ւկն է վխտում մեծ օվկիանում, ինչքա՜ն ուզի կհանի,
Սակայն օդո՛ւմ, ջրո՛ւմ, հողո՛ւմ նա ավարտեց գալիքը,
Որ դե՜ռ պիտի վայելեին սերունդնե՜րը պատանի:

Ու հե՛տ նայեց Մարդը մի պահ, տեսավ ավե՜ր ու կորո՜ւստ,
Հավե՛տ կորսված Կենդանիներ ու ծառազո՜ւրկ տափաստան,
Երկու ձեռքով խփեց գլխի՛ն, ուր պսակ կար ի վերուստ,
Աստծո ձեռամբ դրված նրա մտքի վրա բանակա՛ն:

Մարդը ոռնա՜ծ մենությունից, շուրջը գո՛րշ էր, ահավո՜ր,
Ամե՛ն մեռնող կյանքի համար նա վերստի՛ն մահացավ,
Այս ի՞նչ արեց իր իսկ ձեռքով՝ անփառունա՛կ, հանցավո՛ր,
Գիտակցելով իմաստնացավ՝ լուռ մեռնողի ցավությա՜մբ:

Եվ հողի մեջ արմատի պես ճյուղե՛ր ձգեց կենարար,
Որ ցողուն տա ու նորովի՛ ապրի կյանքը արժանի,
Եվ ընդունի, որ աշխարհում Աստծո ամե՛ն արարած
Կարևո՛ր է, որ կյանքը այս չմոխրանա ու մեռնի:

Որ աշխարհում հավե՜տ իշխեն խաղաղությո՛ւնն ու բարի՛ն
Եվ համերա՛շխ ապրեն Մարդն ու Գազանները՝ փոքրումեծ,
Պահպանելո՛վ ու սիրելո՛վ Բնությո՜ւնն Աստվածային
Մարդը նորի՛ց հետ կստանա գլխի պսա՜կը անեղծ:

Եվ սերունդները գալիք՝ հպարտությա՜մբ զավակի,
Մեզ կգովե՜ն ու չե՛ն գամի ամոթանքի սյուներին,
Թե կանգնեցնենք կործանումը մեր հրա՜շք Մոլորակի,
Այն իր սիրո՜վ ու ջերմությա՜մբ կհատուցի բոլորին:

Առլեն Շահվերդյան

© Գրել եմ՝ 16.11.2017

Հարգելի Ընթերցող, այս բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար ԱՐԳԵԼՎՈՒՄ Է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և սույն էջի հղումը նշելու:

Երկիր մոլորակի վրա ապրող յուրաքանչյուր արարած ունի ապրելու իրավունք: Մենք` մարդիկ, պետք է հասկանանք, որ այսպիսի դաժանությամբ օր-օրի կործանում ենք մոլորակը: Դադարեցնե՛նք ոչնչացնել Բնությունը, բավական է սպանենք կենդանիներին, բավական է այսպես դաժան վարվենք նրանց հանդեպ: Թողնենք, որ կենդանիներն ապրեն անվտանգ ու խաղաղ` վայելելով կյանքի բերկրանքն ու ուրախությունը: Ապրենք կենդանիների և ամբողջ Բնության հետ խաղաղության ու ներդաշնակության մեջ և չմոռանանք, որ մենք Բնության մի մասնիկն ենք: 

Սպանված ու մաշկված յագուար (Panthera onca), Ալտո Պուրուս շրջան, պերուական Ամազոնիա (Լուսանկարը` Դիեգո Շուբրիջ) / Jaguar (Panthera onca) hunted and skinned in the Alto Purus area, Peruvian Amazon (Photo: Diego Shoobridge).
Աղբյուրը / The source: http://www.parkswatch.org/

Every Being living on the Planet Earth has a Right to Live. We – Humans must understand that we anniliate the Planet day by day. Let’s Stop to destroy the Nature. It is enough to kill Animals. It is enough to behave with them in such a cruel way. Let Animals live in secure and peace enjoying the beauty and happinnes of the Life. Let’s live in peace and harmony with Animals and with the whole Nature and  not forget that We are the part of the Nature.

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Սույն գրական բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About this Literary Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment

Սրտիս մորեհամ աշուն / My heart’s Autumn of raspberry taste

Սրտիս մորեհամ աշուն

Աշնան գույների ծովեծիր տոնի հազա՜ր դռներ ես իմ շուրջը բանում՝
Թանձր մշուշում ժպտացող հոնի անուշաբույրո՜վ պարուրելով ինձ,
Խանդոտ է հոգիս աշնան կրքերից, որ գուներանգից բույրե՜ր է քամում,
Կարոտ է սիրտս քո խանդաղտանքի՜ն, որ սիրել գիտե տխրածոր հոգիս:

Որ շոյե՜լ գիտե թովչանքով լուսե մառախլոտ մտքիս կա՛յծը լուսարձակ,
Աշնան բույրերի զնդանում հյուսել ու պարգևում ես գա՛մը կախարդող,
Քայլում եմ դեպ քեզ հուսառատ քայլքով, քիչ երկչոտությամբ, բայց և՝ համարձա՛կ,
Ու թվում են ինձ աշնան պես խոնավ ամե՜ն մի երկյուղ, վարանո՜ւմ ու դո՜ղ:

Կանգնել եմ հիմա քո առջև անձայն՝ ճյուղից հատակին շտապող մի տերև,
Գունազա՜րդ գամով երկըրին զարկող գույների խաղի մի հմուտ դարբին,
Այնքա՜ն քիչ բան էր պահանջվում կյանքում, որ հույսով լցված ես նայեմ վերև,
Դարբնից դառնալով լուսարձակ պոե՛տ, որ իր աշո՜ւնը բերեց աշխարքին:

Աշո՜ւն, որ կրում ու բովում էր լուռ ներքին գույների զա՜ռ ծփանքներում,
Կարոտի երգով ու կրքով հրկեզ կարմի՜ր խառնելով գո՛րշ արահետին,
Փափո՜ւկ մորեհամ՝ անտառի ափից՝ որպես քաղցրասեր քիմքի ողողո՜ւմ,
Կաղնուտի ստվերներ՝ խաբկանքի խաղից, որ ներշնչում են աշնա՛ն պոետին:

Հիմա՝ գլխիկո՛ր, հիացմունքով լի՛, քո առջև կանգնել ու պահվում եմ փակ,
Բացվող աշո՜ւնն է քո տաք մատներում և քո շուրթերում՝ հրաբո՜րբ ու թա՜ց,
Որքա՜ն գորովանք ու կարոտ ունես, սե՜ր ունես պահած աշուններիդ տակ,
Ինձ համար որքա՜ն ներշնչանք ու լույս, երազանք ու հույս դու ունես պահած:

Սիրում եմ կարմի՜ր գոյությունը քո աշնան գույների ներկապնակում,
Դո՛ւ՝ քո նրբաթերթ վարդով մասրենու, զարդարում ես չո՛ր փշերը գույնով,
Դո՛ւ, որ կաղնուտի ստվեր ես մոգական ու մորեհյութի նման քաղցրակո՜ւմ,
Քե՛զ եմ ձոնելու երգերս գունե՜ղ՝ քո սիրո համար գա՛մս զարկելո՛վ:

Աշո՜ւնն է, ահա, իմ մեջ շարունակ երգում ու գովում քո սերը անգին՝
Պարուրելով ինձ ժպտացող հոնի անուշաբույրո՜վ՝ թանձր մշուշում,
Իմ սրտում դո՜ւ ես՝ չքնա՜ղ մի սոնետ, մեգի պես թովի՜չ ու անո՜ւշ իմ Կին,
Որ իմ կյանք եկար որպես ներշնչա՜նք ու դարձար սրտիս մորեհա՜մ աշուն:

Հեղինակ՝
Առլեն Շահվերդյան

Գրել եմ՝ 12-13.10.2017, գիշերը, անձրևի ժամանակ

Հարգելի Ընթերցող, այս բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար ԱՐԳԵԼՎՈՒՄ Է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և սույն էջի հղումը նշելու:

Սիրելի ընթերցողներ, աշնանը և աշնանային սիրուն նվիրված իմ այս նոր բանաստեղծության հրապարակմանը զուգահեռ ես ցանկանում եմ սիրով Ձեր ուշադրությանը ներկայացնել երգիչ և երգահան Արմեն Մովսիսյանի «Քեզ, իմ սիրելիս» վերնագրով այս քնքուշ ու գեղեցիկ երգը: Ինձ համար այն իր մեջ կրում է սիրո աշնանային քնքշություն և լիրիկա, այդ իսկ պատճառով որոշեցի անպայման բանաստեղծությունս ներկայացնել հենց այս երգով: Ինչ վերաբերվում է իմ օտարազգի ընթերցողներին, ապա երբ ես ներկայացնում եմ նրանց որևէ նոր հայերեն երգ, ապա սովորաբար անում եմ հետևյալը՝ 1) գրում եմ երգի խոսքերը անգլերեն տառերով, 2) բառացի անգլերեն եմ թարգմանում երգի հայերեն տեքստը: Այս ամենը դարձնում է երգը առավել հասկանալի ու հասանելի իմ բոլոր արտասահմանցի ընթերցողների համար: Բացի այդ, հայերեն տեքստը ներկայացումը անգլերեն տառերով նրանց հնարավորություն է տալիս երգելու երգի հետ զուգահեռ, անգամ եթե նրանք չգիտեն հայերեն լեզուն: Հույս ունեմ, որ իմ այս համեստ ջանքերը օգտակար են, որպեսզի նաև օտարազգին վայելի երգն ու մի փոքր ավելի շատ բան իմանա հայերեն գեղեցիկ լեզվի մասին:
© Առլեն Շահվերդյան, 14.10.2017

My dear Readers in abroad, you know that each time I introduce to you an Armenian song I do the following: 1) I write the text of the song (lyrics) in English letters, 2) I translate word in word the Armenian text into English. All these make the song understandable and more available for all my foreign readers. Besides, the Armenian text with English letters gives an opportunity to sing in parallel with the song even if you do not know Armenian. I hope all my humble efforts will be useful for you to enjoy the song and to know a little bit more about the Armenian language. Well, now, it is my honor to offer you to listen to this tender and beautiful song about love, called “Qez, im sirelis” (For You, my Sweetheart), performed by the author – singer and composer Armen Movsisyan. Besides, I introduce in this post also my new poem in Armenian, titled “My heart’s Autumn of raspberry taste”. Why I united this two things: the songs and the poem, because I saw a tender Autumn in both of them. So, enjoy the song and have a great Autumn.
© Arlen Shahverdyan, 14.10.2017.

Armen Movsisyan, “Qez, im sirelis” (For You, my sweetheart)

Qez, im sirelis, ashnan deghnats tsovic garun berem – For You, my sweetheart, I’ll bring spring from the yellow sea of autumn
Qez, im nazelis, siro meghqic varvac indz het ayremFor You, my sweetheart,  I’ll burn you with me, fired from the sin of love 
U gisherva chvogh qamuc es qez hamar mi zgest xndremAnd from the leaving night wind I’ll ask a dress for You
U nor bacvogh orva grkum qo jerm shurtery hamburemAnd I’ll kiss your warm and sweet lips in the embrace of new starting day

Qez, im sirelis, dzmran pagh vermakic varder qaghem – For You, my sweetheart, I’ll pick up roses from the winter cold cover
Qez, im nazelis, orva hangchogh luysic mi tel beremFor You, my tender, I’ll bring a thread from the light of the fading day
Isk gisherva chvogh qamuc ayd tely var pahel xndremAnd I’ll ask the leaving wind to keep that thread brightly 
U lusavor mer senyakum qo jerm shurtery hamburemAnd I’ll kiss your warm and sweet lips in our lightful room.

Isk gisherva chvogh qamuc ayd tely var pahel xndrem – And I’ll ask the leaving wind to keep that thread brightly
U lusavor mer senyakum qo jerm shurtery hamburem – And I’ll kiss your warm and sweet lips in our lightful room
Qez, im sirelis, Qez, im nazelis, Qez, im sirelis…For you, my sweetheart, for You, my tender, for You, my sweetheart…

Translated  by © Arlen Shahverdyan.

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Սույն գրական բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About this Literary Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment
%d bloggers like this: