Առլեն Շահվերդյան

Home » Posts tagged 'Հայաստան'

Tag Archives: Հայաստան

Իմ Մայր լեզու / My Native Language

«Ինձ համար Հայրենիքը նաև Հայերեն լեզուն է. խոսելով Մայրենի լեզվով՝ ես ինձ միշտ զգում եմ Հայրենիքում», – Առլեն Շահվերդյան
*

Իմ Մայր լեզու

Իմ Մա՛յր լեզու, անմա՜ր լեզու,
Ամբողջի մեջ անհա՛տ լեզու,
Հոգու կարո՜տ, գարունքի՜ հոտ,
Փարթա՜մ ծառի արմա՛տ լեզու:

Սե՜ր երգելու անո՜ւշ ուղի,
Կռի՛վ տալու սո՛ւրբ նպատակ,
Աստվածահա՛ճ ու տա՜ք գինի,
Կապույտ երկնում՝ ծո՜վ անհատա՜կ:

Իմ Մա՛յր լեզու, անվա՛խ լեզու,
Ազատատե՛նչ, անկա՛խ լեզու,
Հին դարերի վկա՛ ու գի՛ր,
Մարդկությանը՝ պատգա՛մ լեզու:

Հպարտության՝ աղբյո՜ւր անբի՛ծ,
Վեհանալու՝ առի՛թ վսե՜մ
Իմ Մա՛յր լեզու, պատի՛վ է ինձ
Քեզնով ապրե՛լ, գրե՛լ, խոսե՛լ:

Առլեն Շահվերդյան

Գրել եմ՝ 03.12.2017 և 27.06.2018

Նվիրում եմ մեր չքնաղ լեզվին, որով հաղորդակցվում ենք որտեղ էլ լինենք և փոխանցում ենք միմյանց սեր ու ջերմություն:
____________________

© Սույն գրական կայքի կանոններով՝ հրապարակված բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար արգելվում է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և տվյալ էջի հղումը նշելու:
___________________________________________________

Սրտից բխող խոսքեր. Ես սիրում եմ քեզ իմ Հայրենիք, Հայաստան՝ իմ սիրտ, և պատիվ ունեմ նվիրաբար ծառայելու Քեզ: Ես սիրում եմ քեզ, իմ Մայր լեզու և երջանկություն ունեմ մտածելու, խոսելու ու գրելու հայերեն լեզվով: Իմ Հայրենիք, ես կապված եմ քեզ հետ հազարավոր թելերով, անցյալիս հազարավոր հիշողություններով և ապագայի հետ կապված հազարավոր ծրագրերով: Ես ծնվել ու մեծացել եմ Քո ծոցում և այդտեղ էլ կմեռնեմ: Սակայն մինչև այդ ժամանակը, ես անպայման տեսնելու եմ իմ երեխաներին՝ ուրախ վազելով ու խաղալով իմ Հայրենիքի երկնքի շողացող արևի ներքո: Բոլոր հայերը և շատ արտասահմանցիներ սիրում են արևային մեր երկիրը, ինչպես նաև մեր խաղաղասեր ու ստեղծարար ժողովրդին: Ես հիանում եմ աշխարհի բոլոր երկրներով ու մշակույթներով, հարգում եմ դրանք, ունեմ բազմաթիվ արտասահմանցի ընկերներ, սակայն չեմ կարող ապրել այլ վայրում, քանի որ իմ սիրտը Հայրենիքիս շարունակությունն է: Ես ինձ ուժեղ եմ զգում բիբլիական այս հողի վրա, իմ օրը սկսվում է բիբլիական Արարատ լեռանը նայելով: Երջանիկ եմ, քանի որ ճանաչում եմ շատ իսկական հայրենասեր հայերի, որոնք շարունակում են արարել մեր խաղաղ ապագան, ապրել ու արարել Հայրենիքում: Արտասահմանում և Հայաստանում ապրող սիրելի հայրենակիցներ, շնորհակալություն բոլորիդ՝ Հայաստանի նկատմամբ Ձեր անկեղծ սիրո համար: Իմ խորին գնահատանքն եմ հայտնում նաև արտասահմանցի ընկերներիս: Համոզված եմ, որ սերը, փոխադարձ հարգանքն ու համերաշխությունը միավորում է մեզ բոլորիս՝ աշխարհում ներդաշնակության մեջ ապրելու համար: Աստված օրհնի Ձեզ, Ձեր ընտանիքներին, Աստված օրհնի բոլորին:

Հարգանքով՝
Առլեն Շահվերդյան
Լուսանկարների աղբյուրը` http://www.mil.am/

Words coming from the heart: I love you my Homeland – Armenia, my heart. This post is dedicated to my Homeland as well as to my natve language. While speaking Armenian I feel myself in my Homeland, because for me Homeland starts also from the native language. My dear Armenia, I am connected with you with thousands of threads, thousands of memories from my past and thousands of plans for future. I was born and grown up here and I will die here. But before that time I will surely see my children running happily and playing under the shining sun of my Homeland’s sky. All the Armenians and so many foreigners love this sunny country as well as my peace loving and creative people. I admire and respect all the countries and cultures in the world, I have so many foreign friends, but I can not live in other place cause my heart is the continuation of my Native land. I feel myself strong on this Biblical land, my day starts looking at the Biblical Mount Ararat. I am happy as I know so many true patriots Armenians who continue to create our peaceful future. Thank you for sincere love to Armenia. I express my deep appreciation to my foreign friends too. I am sure that love, mutual respect and solidarity unite us to live in harmony in the world. God bless you, your families, God bless all of us.

Respectfully,
Arlen Shahverdyan
The source of the photos: http://www.mil.am/

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Սույն գրական բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About this Literary Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment

Մեզ պետք չէ՛ հողը ուրիշի / We don’t need someone else’s land!

Մեզ պետք չէ՛ հողը ուրիշի

Մեզ պետք չէ՛, երբե՛ք, հողը ուրիշի,
Ուրիշի՛ց պիտի մեր հո՛ղն ազատենք,
Հայոց աշխա՜րհը պիտի ազատե՛նք
Զավթի՛չ ու եկվո՛ր, խուժա՛ն ցեղերից,
Մեր ազատատե՜նչ ե՜րգը դարձնենք,
Հայկյան բարձրադի՜ր լեռներին՝ զրա՛հ,
Մեզ պետք չէ՛, երբե՛ք, հողը ուրիշի,
Բայց, թող՝ ուրի՛շն էլ չերգի՛ երբեք
Մեր պապենակա՛ն հողերի վրա:

Առլեն Շահվերդյան

Գրել եմ՝ 28.05.2018

Նվիրվում է Հայաստանի Առաջին Հանրապետության 100-ամյա տարեդարձին / Is dedicated to the 100th Anniversary of the First Republic of Armenia (1918-1920).
____________________

© Սույն գրական կայքի կանոններով՝ հրապարակված բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար արգելվում է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և տվյալ էջի հղումը նշելու:
___________________________________________________

Սիրելի Ընթերցողներ, սրտանց շնորհավորելով մեզ բոլորիս Հայաստանի Առաջին Հանրապետության օրվա առիթով` ուզում եմ, սակայն, խոսել մի երևույթի մասին, ինչին, ցավոք, երբեմն հանդիպում եմ մայիսի 28-ին: Դա այս տոնի նկատմամբ մեզանից ոմանց վերաբերմունքն է, նրանց կողմից տոնի նշանակության գիտակցման իրական պատկերը: Պարզաբանեմ: Ցավոք, ոմանք մայիսի 28-ին խոսում են այն մասին, թե ինչների՞ս է պետք այս տոնը, այն պատմական օր է ընդամենը, որը իբր նշելու կարիք անգամ չկա: Լինում են մարդիկ, ովքեր վրդովվում են նրանից, թե քանի՞ անկախության տոն ենք նշում` մոռանալով անգամ, որ սա սոսկ անկախության տոն չէ, այլ Հանրապետության տոնն է, Առաջին Հանրապետության տոնը, իսկ ՀՀ Անկախության տոնը սեպտեմբերի 21-ին է:

Որոշեցի խոսել այն մասին, թե ինչ խորհուրդ ունի մայիսի 28-ի տոնը և, վերջապես, ի՞նչ տոն է սա, արդյո՞ք այն միայն առաջին անկախ հանրապետության տոնն է:

Ըստ էության, սա պատմական խիստ կարևոր, ազգապահպան նշանակություն ունեցող իրադարձության տոնում է, տոնախմբություն: Մայիսի 28-ը հայ ժողովրդի դարավոր պատմության ամենալուսավոր և արժանապատիվ էջերից է: Բանն այն է, որ Ղարաքիլիսայի, Բաշ-Ապարանի, Սարդարապատի հերոսամարտերի շնորհիվ հայ ժողովուրդը ոչ թե միայն անկախացավ, ինչը մարտի դաշտում տարած հաղթանակի արդյունքն էր ու հետևանքը, այլև, առաջին հերթին, ՓՐԿՎԵՑ ոչնչացումից, փրկվեց որպես ազգ ու երկիր վերանալու վերահաս վտանգից: Մնացել էր մի բուռ Հայաստան, որը «կենտրոնացել էր» Երևանի շուրջը: Այս պայմաններում պարտվել թուրքական զորքերին կնշանակեր ոչ թե սոսկ պարտություն մարտի դաշտում, այլ հայերի ու Հայաստանի վերացում ամբողջովին: Այս իմաստով, ես Սարդարապատի հերոսամարտը համարում եմ նորագույն պատմության Ավարայրի ճակատամարտ: 451 թ. մայիսի 26-ին էլ ունեինք ազգը, հայրենիքը, հավատքը փրկելու ու պահպանելու խնդիր, այն ժամանակ Ավարայրում էլ էր գնում գոյապահպանության հուսահատության հասնող կռիվ: Մայիսյան հերոսամարտերը և՛ հուսահատ և՛, միևնույն ժամանակ, հույսով լի մաքառման արդյունք էին: Այնպես որ, այո, իմ կարծիքով՝ Ղարաքիլիսայի, Բաշ-Ապարնի ու, հատկապես, Սարդարապատի հերոսամարտերն, ըստ էության, 20-րդ դարի առաջին Ավարայրն էին: Հայը հասկացել էր հերթական անգամ, որ հույսը պետք է դնի ՄԻԱՅՆ իր վրա ու սեփական ուժերով կռի ներկան ու ապագան: Երբ այդ գիտակցումը նորից առաջնային դարձավ՝ հայն իր առյուծային ոգու դրսևորմամբ սկսեց իրագործել, թվում է թե, անիրագործելին: 90-ականներից մինչ օրս, հայ ժողովուրդը դարձյալ Ավարայրի ու Սարդարապատի հերոսամարտերի պես առյուծային կռվի բռնվեց, քանի որ անհրաժեշտ էր ազատագրել Արցախը ու պաշտպանել Հայաստանը:  

Եվ ուրեմն, մայիսի 28-ի այս գեղեցիկ տոնը խիստ կարևոր է մեր ազգի համար ոչ միայն այն իմաստով, որ այն մեզ միշտ հիշեցնում է առաջին անգամ անկախ պետություն ստեղծելու մեր համարձակությունը, վճռականությունն ու ազգային երազանքի իրականացման ճանապարհին գործադրված վիթխարի ջանքերը, այլև հիշեցում է այն, որ մենք ազգովի համախմբվել էինք ինքներս մեզ ու մեր երկիրը փրկելու, պաշտպանելու համար: Դանակն հասել էր ոսկրին, պահը օրհասական էր, և նույնիսկ ամենահուսահատվածները հասկացան, որ փրկությունն արդեն միայն սեփական ձեռքերում է, հասկացան, որ ևս մեկ քայլ դեպի հետ, ևս մեկ նահանջ ու անվերադարձ կկորցնենք մեր երկիրը, մեզ էլ կբնաջնջեն ու կձուլեն:

Կեցցե՛ հայ ժողովուրդը, որ գիտի ու կարող է այսպես համախմբվել, և այդ համախմբումը մեկ անգամ չէ, որ ապացուցվել է: Այդ համախմբվածությունը Ղարաբաղյան շարժման ու Ղարաբաղյան հակամարտության ամբողջ ընթացքում էր: 2016 թ. ապրիլին ևս հայ ժողովուրդը հերթական անգամ ցուցաբերեց անմնացորդ համախմբվածություն՝ հանուն Արցախի ու Հայաստանի պաշտպանության, հանուն Հայրենիքը պաշտպանող անվեհեր զինվորների ու սպաների սատարման ու քաջալերման: Եկել է ժամանակը, որ ոչ թե սպասենք, որ դանակը հասնի ոսկրին, այլ համախմբված լինենք միշտ, այդպիսի կենսաձև որդեգրենք և ունենանք, այդպես ապրենք ամեն օր, այդպես համախմբված ու անկեղծ սիրենք մեր պետությունն ու միմյանց:

Ես հավատում եմ, որ այդպես է և այդպես կլինի միշտ: Հայ ժողովուրդը դժվարին ճանապարհ է անցել, սակայն հայը հաղթանակող տեսակ է, իսկ այդ տեսակը անպարտելի է: Հայն է, որ տնօրինում է հավերժ ապրելու ու արարելու բանաձևին: Ես հավատում եմ մեր ազգի իմաստնությանն ու կենսունակությանը, խաղաղասիրությանն ու խաղաղություն կերտելու նվիրումին, հավատում եմ ու երազում այն օրվա մասին, երբ կապրենք ոգեղենության հաղթանակ, կապրենք այնքան հզոր, զարգացած ու շեն երկրում, որ ամբողջ տարածաշրջանում կլինենք խաղաղություն թելադրողը: Այդ երազանքն իրականություն դառնալու համար երկար ժամանակ պետք չէ, անհրաժեշտ է կամք, ազգային համախմբվածություն, սեր և հարգանք միմյանց ու մեր պետության նկատմամբ, անհրաժեշտ է ազգանվեր վերաբերմունք սեփական ժողովրդին և պետությանը, անհրաժեշտ է անմնացորդ նվիրում սեփական գործին ու բարի նպատակներին: Վստահ եմ, որ այդ երազանքն իրականություն է դառնալու: Վստահ եմ, որ մեր Հայրենիքը, ինչպես միշտ, հաղթանակելու է, իսկ դրա համար մշտապես պետք է ապավինենք մեր ժողովրդի ողջամտությանը, ուժին, համարձակությանը, խելքին, ստեղծագործ, տաղանդավոր մտքին, սխրագործ ոգուն ու բարի սրտին:

Եվ ուրեմն՝ հույսով, հավատքով ու սիրով դեպի առա՛ջ, վստա՛հ ու արիաբա՛ր, նպատակասլաց ու հետևողական կերպով կերտելով մեր ապագան, չկորցնելով ազատ, անկախ ու արժանապատիվ ապրելու պարտադիրության գիտակցումն ու համոզմունքը: Արարատ փառահեղ ու նվիրական լեռը գորովանքով պարուրող Ծովից ծով, ավելի հզոր ու ավելի շեն Հայրենիքի երազանքը անպայմա՛ն իրականանալու է և ոչ հեռավոր ապագայում: Հենց այդ երազանքն ունեին բոլոր նրանք, ովքեր տարիներ առաջ զոհեցին իրենց կյանքը հանուն այդ լուսեղեն ապագայի, զոհեցին մեզ համար, որ ապրենք ու արարենք: Եվ ուրեմն, եկել է ժամանակը, որ ոչ թե հարկ եկած դեպքում մեռնենք հանուն՝ Հայրենիքի, այլ ապրենք ու արարենք՝ Հանուն Հայրենիքի:

Առլեն Շահվերդյան

***

To my dear foreign Readers – On May 28 Armenians celebrate the day of First Republic of Armenia (1918-1920) and my poem “We don’t need someone else’s land” is about Armenian history, when centuries ago nomadic tribes came and occupied our Homeland. Since that we protect the remained part our land from their attacks. We don’t need someone else’s land, we only protect our own and historic land.

The First Republic of Armenia, officially known at the time of its existence as the Republic of Armenia was the first modern Armenian state since the loss of Armenian statehood in the Middle Ages. The republic was established in the Armenian-populated territories of the disintegrated Russian Empire, known as Eastern Armenia or Russian Armenia. The leaders of the government came mostly from the Armenian Revolutionary Federation (ARF or Dashnaktsutyun). The First Republic of Armenia bordered the Democratic Republic of Georgia to the north, the Ottoman Empire to the west, Persia to the south, and the Azerbaijan Democratic Republic to the east. It had a total land area of roughly 70,000 km² (174,000 km² under the Treaty of Sèvres), and a population of 1.3 million. The Armenian National Council declared the independence of Armenia on 28 May 1918. From the very onset, Armenia was plagued with a variety of domestic and foreign problems. A humanitarian crisis emerged from the aftermath of the Armenian Genocide as tens of thousands of Armenian refugees from the Ottoman Empire settled there. The republic lasted for over two years, during which time it was involved in several armed conflicts caused by territorial disputes. By late 1920, the nation was conquered by the Soviet Red Army. The First Republic, along with the Republic of Mountainous Armenia which repelled the Soviet invasion until July 1921, ceased to exist as an independent state, superseded by the Armenian Soviet Socialist Republic that became part of the Soviet Union in 1922. After the fall of the Soviet Union, the republic regained its independence as the current Republic of Armenia in 1991. Read more >>> 

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության մասին
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About the Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos  in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment

Սա էլ կանցնի / This will also pass

Սա էլ կանցնի

Սա էլ կանցնի, չվհատվե՛ս, ցա՛վն էլ մարդու համար է,
Վիշտ ու կսկիծ կթաթախվեն հոգիդ շոյող արցունքով,
Վատ օրերը արա՛գ կանցնեն, ինչպես քամին՝ ամռանը,
Քեզ կկոփե՛ն ու կմաքրե՛ն լեռնալանջի՜ ակունքով:

Արագավազ հովատակի թամբի նման ամրակա՛պ
Պի՛նդ կլինես, կսլանա՜ս կյանքի ամուր թևերով,
Չվհատվե՛ս, փորձա՛նքն անգամ մարդուն գցում է մի ափ,
Որի եզրը ողողվում է հաղթանակի՜ ջրերով:

Ամե՛ն կսկիծ սանձելի է. բա՛խտն է ճակատ համբուրում,
Չե՛ս մոռանա վիշտդ երբեք, բայց կընդունես լռությամբ,
Չվհատվե՛ս, ցավը ա՜ղն է կյանքի եփած ապուրում,
Ժամանա՛կն է բուժում վերքը արյունաքա՜մ խորության:

Վերքե՜րն էլ են մարդու համար. մաշկիդ գրված պատմությո՜ւն,
Արցունքներդ հոգուդ խորքի անձրևնե՛րն են ամպրոպից,
Մառախուղից ու մշուշից հետո՝ որպես փրկություն,
Մի՛շտ շողում է արեգակը, լույսո՜վ լցնում քեզ նորից:

Հաղթահարի՛ր ամեն տեսակ դու փորձություն ու աղետ,
Եվ ոռնացո՜ղ գայլի նման ցավդ երգի՛ վերածիր,
Սա՛ էլ կանցնի, չվհատվե՛ս, ու թո՛ղ լինեն միշտ քեզ հետ
Հո՜ւյսը անմար, հավա՜տը մեծ, Աստծո սե՜րն անծայրածիր:

Թև՛ս մտիր, իմ բարեկա՛մ, գլուխդ դիր իմ ուսին,
Ցավը մենակ ծանր է կրել, իսկ երկուսով՝ տանելի,
Չվհատվե՛ս, սա՛ էլ կյանքի մի գիշեր է անլուսին,
Խավա՛րն էլ է մարդու համար հաճախ լույսի՜ բանալին:

Առլեն Շահվերդյան

© Գրել եմ՝ 18.01.2018, 04:35 AM

Հարգելի Ընթերցող, այս բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար ԱՐԳԵԼՎՈՒՄ Է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և սույն էջի հղումը նշելու:

Կիսված թախիծը վշտի կեսն է միայն, իսկ կիսված երջանկությունը կրկնակի է, կիսելով այն մենք երջանիկ ենք դարձնում նաև մեկ ուրիշին: Ամեն մարդ էլ իր կյանքում ունենում է դժվարություններ, անախորժություններ, ապրում ցավ ու վիշտ, սակայն երբ կողքին կա սրտացավ մեկը, ով կիսում է նրա ցավը, այն հաղթահարելն առավել դյուրին է դառնում: Նա նույնիսկ իր համար ամենադժվար պահին փորձում է ուրիշին օգնել, սատարել, քաջալերել, պարգևել հույս ու բերկրանք: Նա իր բարությամբ լցնում է դիմացինի հոգին հավատով, որ ամեն բան լավ է լինելու: Այդ ժամանակ սարսափելի չէ ոչ մի տեսակ ցավ:

Սիրելի Ընթերցողներ, «Սա էլ կանցնի» բանաստեղծությանս արծարծած թեմայի համատեքստում ես թարգմանել եմ նաև անգլերեն մի պատմություն և ուրախ եմ այն ստորև ներկայացնելու Ձեզ:

Պատուհանից դուրս… 

Երկու հիվանդի տեղավորել էին նույն հիվանդանոցային համարում: Երկուսն էլ հիվանդ էին այնպես, որ օրվա մեծ մասը պառկած էին: Նրանցից մեկի մահճակալը սենյակի միակ պատուհանի կողքին էր, և նրան թույլ էին տալիս օրական 1 ժամ նստել անկողնում, որպեսզի մաքուր օդ շնչեր, և հիվանդ թոքերից դուրս մղվեին ախտածին նյութերը: Մյուս հիվանդի մահճակալը հեռու էր պատուհանից: Նրան շարժվել էլ չէր կարելի, ուր մնաց թե մոտենար պատուհանին: 

Առաջին իսկ օրվանից նրանք մտերմացան, սիրում էին ժամերով զրուցել տարբեր բաների մասին: Խոսում էին իրենց կանանց, երեխաների, տների ու աշխատանքի, զինվորական ծառայության մեջ իրենց երբեմնի զբաղվածության մասին: Ի՞նչ էր մնում ուրիշ անել, չէ՞ որ երկուսն էլ այնտեղ երկար ժամանակով էին բուժվելու և չխոսել ու չկիսվել սենյակակցի, ինչ-որ տեղ` նաև բախտակցի հետ, հնարավոր չէր: Խոսք` խոսքի հետևից, միտք` մտքից հետո, և ահա նրանք արդեն բավականաչափ մտերիմ էին: 

Ու թեև երկուսին էլ տանջում էր ծանր հիվանդությունը, սակայն կար մի բան, որը զարդարում էր նրանց առօրյան՝ դառնալով օրվա ամենահետաքրքիր դրվագը: Բանն այն է, որ պատուհանի կողքին պառկած հիվանդը սովորականի պես ցերեկվա ժամին վեր էր կենում, նստում անկողնում ու սկսում նայել պատուհանից դուրս` գեղեցիկ ու գունեղ կերպով նկարագրելով այն ամենը, ինչ տեսնում էր: Մյուս հիվանդի համար դա օրվա ամենաչքնաղ ու երանելի ժամանակն էր, քանի որ նա, լսելով ընկերոջը, մտովի կտրվում էր իր մահճակալից, սկսում էր երազել, պատկերացնել իրեն իր տանը, ապաքինված ու իր սիրելիների` կնոջ ու երեխաների հետ միասին: Նա զվարթանում էր, լցվում հույսով, դառնում ավելի կենսուրախ, չէ՞ որ իր սենյակակցի նկարագրած աշխարհն այնքա՜ն գեղեցիկ էր, շարժո՜ւն, ուրա՜խ, լուսավո՜ր, անցավ, անհոգ, մի աշխարհ, որից նրանց բաժանում էր հիվանդանոցային այդ սառը պատը, աշխարհ, որի հետ նրանք կապված էին ընդամենը մի նեղլիկ պատուհանով:

Իսկ պատուհանի մոտ նստած հիվանդը շարունակում էր նայել ու պատմել, թե որքան գեղեցիկ լիճ էր տեսնում այնտեղ: Նա ասում էր, որ այդ լիճը շրջապատում էր մի կանաչ ու զվարթ այգի: Նա տեսնում ու պատմում էր ընկերոջը, թե ինչպես են լճում անհոգ կերպով լող տալիս գեղանի կարապներն ու ծիծաղաշարժ բադիկները, ինչպես են երեխաները լողում իրենց նեղլիկ նավակներով, թե ինչպես են սիրահարները ձեռք ձեռքի բռնած ու գրկախառնված քայլում գունագեղ ծաղիկներով զարդարված արահետներով, թե ինչպես են նրանք քնքշորեն համբուրվում` իրենց անուշ համբույրներով ազդարարելով օրը: Նա շարունակում էր հիացական պատմել այգում տիրող ուրախ տրամադրության մասին, նկարագրել հեռվում նշմարվող գեղեցիկ, մեծ քաղաքի համայնապատկերը, քաղաք, որն արտացոլվում էր երկնի կապույտին` նկատելի երիզ թողնելով հորիզոնում: Մի անգամ պատուհանի մոտ պառկած հիվանդը, նույնիսկ, տեսավ ու հիացած պատմեց, թե ինչպիսի զվարթ շքերթ էր անցնում այգով, և թե ինչպես շքերթի ուրախ մասնակիցները եկան ու անցան հիվանդանոցի պատերի կողքով: Ու թեև հեռվում պառկածի համար շքերթի ձայները լսելի չէին, սակայն նա կարող էր պատկերացնել այդ ամենը, քանի որ ընկերը նկարագրում էր այն շատ վառ, կենդանի կերպով, տպավորիչ բառերով:

Այսպես անցան օրեր, շաբաթներ, ամիսներ: Մի օր, երբ բուժքույրը մտավ հիվանդասենյակ, որպեսզի ջրով լցնի նրանց լոգամանները, հայտնաբերեց պատուհանի մոտ պառկած հիվանդի անշնչացած մարմինը, նա մահացել էր քնած ժամանակ: Բուժքույրը շփոթվեց, հետո ուշքի եկավ ու կանչեց մյուս բժիշկներին, որպեսզի դուրս հանեն դիակը: Ընկերոջ կորուստը սգող մյուս հիվանդը, առաջին իսկ հնարավորության ժամանակ, խնդրեց բուժքրոջը, որպեսզի իր մահճակալը տեղափոխեն պատուհանի մոտ: Բուժքույրը չառարկեց, և նրան տեղախոխեցին ընկերոջ տեղը: Երբ հիվանդանոցի աշխատակիցները համոզվեցին, որ նա հարմար տեղավորվել է, լքեցին սենյակը` թողնելով նրան մենակ: Մեծ դժվարությամբ, ահավոր ցավեր զգալով, բոլոր ուժերը գործադրելով` հիվանդը մի կերպ ձգվեց դեպի պատուհանը, բարձրացավ, որպեսզի տեսնի՜, վերջապես տեսնի՜ արտաքին գեղեցիկ աշխարհը, որի մասին այդքա՜ն շատ ու գունեղ կերպով պատմել էր ընկերը: Սակայն երբ նրա դեմքը հասավ պատուհանին, հիվանդը ապշե՜ց, իր առջև պատ էր, այո՛, այո՛, պատուհանից այն կողմ դատարկ պատ էր, դիմացի մասնաշենքի՝ շատ մոտ գտնվող արտաքին պատը: Հիվանդը քարացել էր, նա չէր հասկանում: Երբ բուժքույրը վերադարձավ, նա հարցրեց, թե այդ ինչպե՞ս էր իր հիվանդ սենյակակիցը տեսնում ու նկարագրում պատուհանից այն կողմ եղած այդքա՜ն գեղեցիկ բաները: «Տեսնո՞ւմ, -զարմացած հարցրեց բուժքույրը, – ձեր մահացած ընկերը կույր էր, նա անգամ պատը չէր կարող տեսնել»: Հետո ավելացրեց. «Երևի նա այդպիսով փորձում էր ձեզ ոգևորել…»:

Անգլերեն բնօրինակից թարգմանությունը՝ Ա. Շահվերդյանի:

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Սույն գրական բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About this Literary Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment

Մի՛ բանտարկիր իմ աշունը / Don’t imprison my Autumn!

Մի՛ բանտարկիր իմ աշունը

Մի՛ բանտարկիր իմ աշունը
Մետաղալար քո արգելքով,
Մի՛ կաշկանդիր այն դեղինը,
Որ տանում եմ հոգուս բեռով:
Աշնան արև-ազատությո՜ւն
Եվ արբո՜ւնք եմ ուզում հևքով,
Իսկ դու կամաց սառեցնում ես
Իմ աշունը քո ձմեռով:

Շողին կարոտ զգայուն դողով
Հպվում եմ թաց ու վեհատեսք
Սոսիների տերևներին,
Մի՛ հեռացրու ինձ բաղձալի
Աշնանային արևների՜ց,
Քո ցրտաշունչ անսրտությամբ
Եվ քո սառը ընդհատակով
Մի՛ զրկիր ինձ վերևների՜ց:

Ես իմ ներսում հիմա ցո՜ղ եմ,
Որ կարոտ է աշնան տաքին,
Քո մետաղյա փշալարը
Աշուն քանդող նշաձո՛ղ է
Պարտադրանքի:

Հո՛ղ է, որում տերևները
Մեռնո՜ւմ են լուռ,
Ինչպես տեսիլ՝ մուրազներում,
Մի՛ զրկիր ինձ իմ աշունի՜ց,
Տերևի պես մի՛ թաղիր ինձ
Իմ բյուրեղյա՜ երազներում:

Որպես միակ, հավատարիմ,
Աշնան ընկեր,
Ընդունիր ինձ՝ ինչպես որ կամ,
Քո պաղ սրտում, հաստա՛տ գիտեմ՝
Ի՜նչ-որ մի տեղ,
Իմ անունով անկյո՛ւն ունես
Նվիրակա՜ն,
Անկյուն տաքո՜ւկ ու 
զարդարո՜ւն,
Մի՛ բանտարկիր իմ աշունը
Քո մե՜ծ սրտի ի՛մ անկյունում:

Առլեն Շահվերդյան

© Գրել եմ՝ 14.11.2017

Այս բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար ԱՐԳԵԼՎՈՒՄ Է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և սույն էջի հղումը նշելու:

To my foreign Readers – Dear all, I have the honor to introduce to you my new poem “Don’t imprison my Autumn!” (written on 14.11.2017). As always I tried to translate the poem for all my foreign readers. The following is a literal (word for word) translation of the poem, trying to make the meaning of the poem more understandable and available for all.

This Poem is Copyright Protected, so IT IS PROHIBITED to share it on Social Network or other Websites without the reference (link) to its Author and to this Page.

Don’t imprison my Autumn!

Don’t imprison my Autumn!
With your metal-wired barrier
Don’t enchain the yellow
Which I carry in me
With my soul’s load.
I want an Autumn sun-freedom
And a hardbreathing inebriation,
But You slowly frozen my Autumn
With your Winter.

With a sensitive shudder
That missed a sunshine
I touch the wet and magestic
Leaves of platanus,
Don’t detach me
From the Autumn lovely suns,
Don’t deprive me from tops of the sky
With your frozen heartlessness
And Your cold underground.

Now I am a dew inside me
That missed the Autumn warmth,
Your barbed wire is a bar of imposition
That destroys Autumn,
It is also a ground
In which leaves die in silence
Like a phantom in dreams,
Don’t bury me like a leave
In my pure dreamings.

As Your only, faithful Autumn friend
Accept me as I am
I know surely,
That somewhere in Your heart
You have a corner, named after my name
A warm and beautiful corner
Don’t imprison my Autumn
In my corner of Your big heart.

© Author – Arlen Shahverdyan, The poem is translated into English by the author.
The poem is copyright protected. © All Rights Reserved, 2017.

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Սույն գրական բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About this Literary Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment

Դադարեցնե՛նք ավերումն աշխարհի / Let’s Stop the Destruction of the World!

Դադարեցնե՛նք ավերումն աշխարհի

Մոլորակի ամե՛ն երակ, ամե՛ն շնչող թուփ ու ծառ,
Մարդու նման կենդանի՛ է, Մարդու նման կարևո՛ր,
Ամե՛ն Գազան արարո՜ւմն է Աստծո մտքի երկնափառ,
Ամե՛ն Թռչուն, Ձուկ ու Սողուն բացառի՛կ է իրենով:

Մարդը մե՛կն է այս աշխարհի ապրողներից բյուրավոր,
Աստված նրա՛ն շնորհեց ձիրքը պահպանելու բոլորին,
Բայց դրժելով Աստծո խոսքը՝ Մարդն, արարքով հրեշավոր,
Դաժանությո՛ւն ու արհավի՛րք բերեց փխրո՜ւն աշխարհին:

Մոռանալով իրեն տրված պատգամն՝ Աստծուց երկնային,
Մարդը հյուծեց Բնությանը իր անկշտո՛ւմ էությամբ,
Նա իր վայրա՛գ մղումներով ջարդեց մե՜ջքը աշխարհի,
Մազից կախված բազո՜ւմ կյանքեր թողեց կռվում գոյությա՛ն:

Իրեն թվաց, թե վերջ ու չափ չունի՛ Երկրի բարիքը,
Ձո՜ւկն է վխտում մեծ օվկիանում, ինչքա՜ն ուզի կհանի,
Սակայն օդո՛ւմ, ջրո՛ւմ, հողո՛ւմ նա ավարտեց գալիքը,
Որ դե՜ռ պիտի վայելեին սերունդնե՜րը պատանի:

Ու հե՛տ նայեց Մարդը մի պահ, տեսավ ավե՜ր ու կորո՜ւստ,
Հավե՛տ կորսված Կենդանիներ ու ծառազո՜ւրկ տափաստան,
Երկու ձեռքով խփեց գլխի՛ն, ուր պսակ կար ի վերուստ,
Աստծո ձեռամբ դրված նրա մտքի վրա բանակա՛ն:

Մարդը ոռնա՜ծ մենությունից, շուրջը գո՛րշ էր, ահավո՜ր,
Ամե՛ն մեռնող կյանքի համար նա վերստի՛ն մահացավ,
Այս ի՞նչ արեց իր իսկ ձեռքով՝ անփառունա՛կ, հանցավո՛ր,
Գիտակցելով իմաստնացավ՝ լուռ մեռնողի ցավությա՜մբ:

Եվ հողի մեջ արմատի պես ճյուղե՛ր ձգեց կենարար,
Որ ցողուն տա ու նորովի՛ ապրի կյանքը արժանի,
Եվ ընդունի, որ աշխարհում Աստծո ամե՛ն արարած
Կարևո՛ր է, որ կյանքը այս չմոխրանա ու մեռնի:

Որ աշխարհում հավե՜տ իշխեն խաղաղությո՛ւնն ու բարի՛ն
Եվ համերա՛շխ ապրեն Մարդն ու Գազանները՝ փոքրումեծ,
Պահպանելո՛վ ու սիրելո՛վ Բնությո՜ւնն Աստվածային
Մարդը նորի՛ց հետ կստանա գլխի պսա՜կը անեղծ:

Եվ սերունդները գալիք՝ հպարտությա՜մբ զավակի,
Մեզ կգովե՜ն ու չե՛ն գամի ամոթանքի սյուներին,
Թե կանգնեցնենք կործանումը մեր հրա՜շք Մոլորակի,
Այն իր սիրո՜վ ու ջերմությա՜մբ կհատուցի բոլորին:

Առլեն Շահվերդյան

© Գրել եմ՝ 16.11.2017

Հարգելի Ընթերցող, այս բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար ԱՐԳԵԼՎՈՒՄ Է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և սույն էջի հղումը նշելու:

Երկիր մոլորակի վրա ապրող յուրաքանչյուր արարած ունի ապրելու իրավունք: Մենք` մարդիկ, պետք է հասկանանք, որ այսպիսի դաժանությամբ օր-օրի կործանում ենք մոլորակը: Դադարեցնե՛նք ոչնչացնել Բնությունը, բավական է սպանենք կենդանիներին, բավական է այսպես դաժան վարվենք նրանց հանդեպ: Թողնենք, որ կենդանիներն ապրեն անվտանգ ու խաղաղ` վայելելով կյանքի բերկրանքն ու ուրախությունը: Ապրենք կենդանիների և ամբողջ Բնության հետ խաղաղության ու ներդաշնակության մեջ և չմոռանանք, որ մենք Բնության մի մասնիկն ենք: 

Սպանված ու մաշկված յագուար (Panthera onca), Ալտո Պուրուս շրջան, պերուական Ամազոնիա (Լուսանկարը` Դիեգո Շուբրիջ) / Jaguar (Panthera onca) hunted and skinned in the Alto Purus area, Peruvian Amazon (Photo: Diego Shoobridge).
Աղբյուրը / The source: http://www.parkswatch.org/

Every Being living on the Planet Earth has a Right to Live. We – Humans must understand that we anniliate the Planet day by day. Let’s Stop to destroy the Nature. It is enough to kill Animals. It is enough to behave with them in such a cruel way. Let Animals live in secure and peace enjoying the beauty and happinnes of the Life. Let’s live in peace and harmony with Animals and with the whole Nature and  not forget that We are the part of the Nature.

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Սույն գրական բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About this Literary Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment

Սրտիս մորեհամ աշուն / My heart’s Autumn of raspberry taste

Սրտիս մորեհամ աշուն

Աշնան գույների ծովեծիր տոնի հազա՜ր դռներ ես իմ շուրջը բանում՝
Թանձր մշուշում ժպտացող հոնի անուշաբույրո՜վ պարուրելով ինձ,
Խանդոտ է հոգիս աշնան կրքերից, որ գուներանգից բույրե՜ր է քամում,
Կարոտ է սիրտս քո խանդաղտանքի՜ն, որ սիրել գիտե տխրածոր հոգիս:

Որ շոյե՜լ գիտե թովչանքով լուսե մառախլոտ մտքիս կա՛յծը լուսարձակ,
Աշնան բույրերի զնդանում հյուսել ու պարգևում ես գա՛մը կախարդող,
Քայլում եմ դեպ քեզ հուսառատ քայլքով, քիչ երկչոտությամբ, բայց և՝ համարձա՛կ,
Ու թվում են ինձ աշնան պես խոնավ ամե՜ն մի երկյուղ, վարանո՜ւմ ու դո՜ղ:

Կանգնել եմ հիմա քո առջև անձայն՝ ճյուղից հատակին շտապող մի տերև,
Գունազա՜րդ գամով երկըրին զարկող գույների խաղի մի հմուտ դարբին,
Այնքա՜ն քիչ բան էր պահանջվում կյանքում, որ հույսով լցված ես նայեմ վերև,
Դարբնից դառնալով լուսարձակ պոե՛տ, որ իր աշո՜ւնը բերեց աշխարքին:

Աշո՜ւն, որ կրում ու բովում էր լուռ ներքին գույների զա՜ռ ծփանքներում,
Կարոտի երգով ու կրքով հրկեզ կարմի՜ր խառնելով գո՛րշ արահետին,
Փափո՜ւկ մորեհամ՝ անտառի ափից՝ որպես քաղցրասեր քիմքի ողողո՜ւմ,
Կաղնուտի ստվերներ՝ խաբկանքի խաղից, որ ներշնչում են աշնա՛ն պոետին:

Հիմա՝ գլխիկո՛ր, հիացմունքով լի՛, քո առջև կանգնել ու պահվում եմ փակ,
Բացվող աշո՜ւնն է քո տաք մատներում և քո շուրթերում՝ հրաբո՜րբ ու թա՜ց,
Որքա՜ն գորովանք ու կարոտ ունես, սե՜ր ունես պահած աշուններիդ տակ,
Ինձ համար որքա՜ն ներշնչանք ու լույս, երազանք ու հույս դու ունես պահած:

Սիրում եմ կարմի՜ր գոյությունը քո աշնան գույների ներկապնակում,
Դո՛ւ՝ քո նրբաթերթ վարդով մասրենու, զարդարում ես չո՛ր փշերը գույնով,
Դո՛ւ, որ կաղնուտի ստվեր ես մոգական ու մորեհյութի նման քաղցրակո՜ւմ,
Քե՛զ եմ ձոնելու երգերս գունե՜ղ՝ քո սիրո համար գա՛մս զարկելո՛վ:

Աշո՜ւնն է, ահա, իմ մեջ շարունակ երգում ու գովում քո սերը անգին՝
Պարուրելով ինձ ժպտացող հոնի անուշաբույրո՜վ՝ թանձր մշուշում,
Իմ սրտում դո՜ւ ես՝ չքնա՜ղ մի սոնետ, մեգի պես թովի՜չ ու անո՜ւշ իմ Կին,
Որ իմ կյանք եկար որպես ներշնչա՜նք ու դարձար սրտիս մորեհա՜մ աշուն:

Հեղինակ՝
Առլեն Շահվերդյան

Գրել եմ՝ 12-13.10.2017, գիշերը, անձրևի ժամանակ

Հարգելի Ընթերցող, այս բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար ԱՐԳԵԼՎՈՒՄ Է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և սույն էջի հղումը նշելու:

Սիրելի ընթերցողներ, աշնանը և աշնանային սիրուն նվիրված իմ այս նոր բանաստեղծության հրապարակմանը զուգահեռ ես ցանկանում եմ սիրով Ձեր ուշադրությանը ներկայացնել երգիչ և երգահան Արմեն Մովսիսյանի «Քեզ, իմ սիրելիս» վերնագրով այս քնքուշ ու գեղեցիկ երգը: Ինձ համար այն իր մեջ կրում է սիրո աշնանային քնքշություն և լիրիկա, այդ իսկ պատճառով որոշեցի անպայման բանաստեղծությունս ներկայացնել հենց այս երգով: Ինչ վերաբերվում է իմ օտարազգի ընթերցողներին, ապա երբ ես ներկայացնում եմ նրանց որևէ նոր հայերեն երգ, ապա սովորաբար անում եմ հետևյալը՝ 1) գրում եմ երգի խոսքերը անգլերեն տառերով, 2) բառացի անգլերեն եմ թարգմանում երգի հայերեն տեքստը: Այս ամենը դարձնում է երգը առավել հասկանալի ու հասանելի իմ բոլոր արտասահմանցի ընթերցողների համար: Բացի այդ, հայերեն տեքստը ներկայացումը անգլերեն տառերով նրանց հնարավորություն է տալիս երգելու երգի հետ զուգահեռ, անգամ եթե նրանք չգիտեն հայերեն լեզուն: Հույս ունեմ, որ իմ այս համեստ ջանքերը օգտակար են, որպեսզի նաև օտարազգին վայելի երգն ու մի փոքր ավելի շատ բան իմանա հայերեն գեղեցիկ լեզվի մասին:
© Առլեն Շահվերդյան, 14.10.2017

My dear Readers in abroad, you know that each time I introduce to you an Armenian song I do the following: 1) I write the text of the song (lyrics) in English letters, 2) I translate word in word the Armenian text into English. All these make the song understandable and more available for all my foreign readers. Besides, the Armenian text with English letters gives an opportunity to sing in parallel with the song even if you do not know Armenian. I hope all my humble efforts will be useful for you to enjoy the song and to know a little bit more about the Armenian language. Well, now, it is my honor to offer you to listen to this tender and beautiful song about love, called “Qez, im sirelis” (For You, my Sweetheart), performed by the author – singer and composer Armen Movsisyan. Besides, I introduce in this post also my new poem in Armenian, titled “My heart’s Autumn of raspberry taste”. Why I united this two things: the songs and the poem, because I saw a tender Autumn in both of them. So, enjoy the song and have a great Autumn.
© Arlen Shahverdyan, 14.10.2017.

Armen Movsisyan, “Qez, im sirelis” (For You, my sweetheart)

Qez, im sirelis, ashnan deghnats tsovic garun berem – For You, my sweetheart, I’ll bring spring from the yellow sea of autumn
Qez, im nazelis, siro meghqic varvac indz het ayremFor You, my sweetheart,  I’ll burn you with me, fired from the sin of love 
U gisherva chvogh qamuc es qez hamar mi zgest xndremAnd from the leaving night wind I’ll ask a dress for You
U nor bacvogh orva grkum qo jerm shurtery hamburemAnd I’ll kiss your warm and sweet lips in the embrace of new starting day

Qez, im sirelis, dzmran pagh vermakic varder qaghem – For You, my sweetheart, I’ll pick up roses from the winter cold cover
Qez, im nazelis, orva hangchogh luysic mi tel beremFor You, my tender, I’ll bring a thread from the light of the fading day
Isk gisherva chvogh qamuc ayd tely var pahel xndremAnd I’ll ask the leaving wind to keep that thread brightly 
U lusavor mer senyakum qo jerm shurtery hamburemAnd I’ll kiss your warm and sweet lips in our lightful room.

Isk gisherva chvogh qamuc ayd tely var pahel xndrem – And I’ll ask the leaving wind to keep that thread brightly
U lusavor mer senyakum qo jerm shurtery hamburem – And I’ll kiss your warm and sweet lips in our lightful room
Qez, im sirelis, Qez, im nazelis, Qez, im sirelis…For you, my sweetheart, for You, my tender, for You, my sweetheart…

Translated  by © Arlen Shahverdyan.

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Սույն գրական բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About this Literary Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment
%d bloggers like this: