Առլեն Շահվերդյան

Home » Մշակույթներ / Cultures

Category Archives: Մշակույթներ / Cultures

Բանաստեղծությունը կո՛ւյտ չէ բառերի / The Poem isn’t a heap of Words!

Բանաստեղծական խոսքի հայ վարպետներից մեկի՝ Հովհաննես Շիրազի, արձանի մոտ: Գյումրի, 2014 թ. հունվար / At the statue of Hovhannes Shiraz, one of the Armenian masters of poetic speech. Gyumri (Armenia), January, 2014.

Բանաստեղծությունը կո՛ւյտ չէ բառերի

Բանաստեղծությունը կո՛ւյտ չէ բառերի,
Որտեղ ինչ կարդաս՝ խցկես դրանում,
Այն հոգուդ դո՜ղն է, ցո՛ղն է՝ արևին,
Որ ներսից ծնվում ու ամպ է դառնում,
Եվ բարձրանում է դեպ երկի՜նք լազուր
Հոգուդ սպիտա՜կը, որ տա՛ղ է հանգով,
Խոսքդ մե՛կ ամպրոպ-կայծա՛կ է հզո՜ր,
Մե՛կ հոգի թրջող անձրև նվագող:

Բանաստեղծությունը կո՛ւյտ չէ բառերի՝
Անպետք խոսքերի դատարկ մեկնությամբ,
Այն մտքիդ գո՜րգն է, հյուսված՝ տառերի՛ց,
Որ շոյում է իր գունագեղությա՜մբ:
Դրանում ամեն կետադրանշան
Մտքիդ տառերը գործում է իրար,
Խոսքդ մեկ տաք է, գորգաթելը՝ շա՛տ,
Մեկ զովացնում է թրջոցի նման:

Բանաստեղծությունը կո՛ւյտ չէ բառերի,
Այն քո հոգի՜ն է՝ ափիդ մեջ առած,
Նկարագրական հմա՜յքն է ցավի,
Եվ խնդությո՜ւնը քո հաղթանակա՛ծ:
Ամե՛ն ապրումիդ գիր-հավաստո՛ւմն է,
Լո՛ւյսն է քո հույզի՝ գարնա՜ն շողերում,
Ի՛նքդ քեզ տրված աննյութ խոստումն է՝
Նյութեղե՛ն դարձած գրչիդ տողերո՜ւմ:

Տարիների հետ հասուն դառնալով,
Ինչպես՝ ցողունից հառնում է ծա՜ռը,
Մտքիդ ճախրանքը՝ վերադառնալով,
Արժեք է դարձնում ամե՛ն մի բառդ:
Ու, երբ փորձում ես դու բանաստեղծել,
Արարել տողեր՝ ձգտումով մաքուր,
Ջանում ես ինքդ քեզ գերազանցե՛լ,
Տողերում դնել նո՛ր կրա՜կ ու հո՜ւր:

Բանաստեղծությունը՝ քո պատի՛վն է վե՜հ,
Արտահայտո՛ւմն է քո իսկ էության՝
Ստեղծագործական արարման ակմե՝
Տաղանդ-եռանդի համատեղությամբ:
Խարի՛սխ է գցում փառքի ծովեզրում
Նվիրյա՛լը լոկ՝ ազնի՜վ ու անխո՜նջ,
Նա՛, ով հարգում է մի՛տքը ու լեզո՛ւն,
Ում համար բառը հո՛ղ է ու բողբո՛ջ:

Նրա՛ն է ժպտում մուսան դյութերես,
Ով քաղել գիտի վարդը բաղերից,
Եվ արարելիս՝ գրիչով իր վե՛ս,
Արժե՛ք է քամում հոգու տաղերից:
Նա՛ է սիրվելու որպես բանաստեղծ,
Ով սե՜ր է սփռում խոսքով իր բարի,
Բանաստեղծելը՝ սիրելն է անկեղծ,
Բանաստեղծությունը կո՛ւյտ չէ բառերի:

Առլեն Շահվերդյան

© Գրել եմ՝ 23.06.2017 և 06.11.2017

Հարգելի Ընթերցող, այս բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար ԱՐԳԵԼՎՈՒՄ Է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և սույն էջի հղումը նշելու:

***

ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹՅՈՒՆ ԳՐԵԼՈՒ ԱՐՎԵՍՏԻ ԵՎ ՄԱՅՐԵՆԻ ԼԵԶՎԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ՎԵՐԱԲԵՐՄՈՒՆՔԻ ՄԱՍԻՆ

ՈՐՊԵՍ ՆԱԽԱԲԱՆ

Ունենալով հայ նշանագրերը՝ Սբ. Մեսրոպ Մաշտոցը սկսեց ձևավորել դրանք: Ստանալով արդեն գրելու պատրաստ տառերը՝ նա առաջին անգամ թարգմանեց Սուրբ Գրքի հետևյալ տողը. «Ճանաչել զիմաստութիւն և զխրատ, իմանալ զբանս հանճարոյ» («Ճանաչել իմաստությունն ու խրատը, իմանալ հանճարի խոսքերը»), որը վերցրել էր Սողոմոնի «Առակաց» գրքից: Ահա սա էր, որ եղավ առաջին հայատառ նախադասությունը՝ գրված հայ ուսուցչի ձեռքով: Ահա, թե ինչպիսի նշանակություն ու հարատևություն ունի լեզվի նկատմամբ խնամքով ու ճիշտ վերաբերմունքը, չէ՞ որ արդեն քանի դար է անցել, ինչ մեզ է հասել այս նախադասությունը:

***

Սիրելի Ընթերցողներ, իմ գրական գործունեության ընթացքում բազմիցս համոզվել եմ, որ սեփական լեզվի հետ գործ ունենալը զգայուն և կարևոր խնդիր է, որին չի կարելի մոտենալ անպատասխանատու կերպով, իսկ բանաստեղծություն արարելը՝ բանաստեղծելը, մի դժվարին, հետաքրքիր ու հոգեպարար պրոցես է: Եվ, քանի որ, պատիվ ունեմ նշելու, որ Դուք սիրում, գնահատում ու կարդում եք իմ բանաստեղծությունները, ապա ուզում եմ սիրով ներկայացնել, թե ի՞նչ է բանաստեղծություն գրելն ինձ համար և ինչպիսի՞ն պիտի լինի բանաստեղծություն գրելն՝ իմ համոզմամբ:

Ինձ համար բանաստեղծությունը սոսկ պահի տակ մտքին եկած բառերի շարադրանք չէ, ներշնչանքից սերված տողերի մեխանիկական հանձնում չէ թղթին, ոչ էլ հույզերի ու ապրումների մարմնավորում սխալ կամ վերամբարձ խոսքերով: Բանաստեղծություն գրելն ինձ համար պատասխանատվություն է: Այո, հոգևոր և մտավոր ստեղծագործական մի չքնաղ պրոցես, որին պետք է մոտենալ մեծ պատվախնդրորեն: Դու գործ ունես լեզվի հետ, բառերի ու բառիմաստների, հասկացութենական ամբողջ ապարատի հետ և պատասխանատու կերպով պիտի մոտենաս մտքիդ գրավոր արգասիքին՝ քո կողմից ստեղծվող ամեն մի տողին, ամեն մի բառին:

Իմ սեղանին մշտապես մի քանի բառարաններ են՝ բացատրական, ուղղագրական, հոմանիշների, թարգմանչական: Բանաստեղծություն գրելիս, անհրաժեշտության դեպքում, իմ կողմից գործածվող ամեն մի բառը ստուգում ու ստուգաբանում եմ տպագիր ու էլեկտրոնային արդի կամ գրաբարյան բառարաններով, որպեսզի հիմնավորված կերպով օգտագործեմ բառը՝ իր 1-ին, 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ կամ նույնիսկ 10-րդ իմաստով: Եթե կարիք կա՝ չեմ վարանում խորհրդակցել նաև լեզվի մասնագետների, խմբագիրների, թարգմանիչների հետ: Ես գիտակցում եմ, որ խոսքը արժեք է, և ամեն մի բառ օգտագործելիս պետք է այն լինի հիմնավորված, իմաստավորված, բառը պետք է արժեքավորվի, իսկ լեզուն՝ հարգվի:

Նույնիսկ իմ կողմից ստեղծվող նորաբանությունները՝ նոր բառերը, բազմիցս ստուգաբանում եմ՝ դրանց իմաստաբանական, հասկացութենական համակարգերը և իմաստային համադրումները հիմնավորելու համար: Եթե խոսքի մասը օգտագործում եմ որպես այլ խոսքի մաս, ապա դա նույնպես ուսումնասիրում եմ ու ճշգրտում, քանի որ, օրինակ, ածականը որպես գոյական կամ հակառակը օգտագործելիս անհրաժեշտ է հստակ պատկերացնել, որ բացի գործածության ոճական ու երանգային կողմի, կա նաև քերականական կողմը:

Ես համոզված եմ, որ եթե ուզում ես ստեղծել գրական մնայուն արժեք, եթե ուզում ես, որ բանաստեղծությունդ անցնի ժամանակի քննությունն ու մնայուն լինի, փոխանցվի հաջորդ սերունդներին, ուրեմն պատվախնդիր վերաբերմունքով, հետևողական կերպով ու խորը պատասխանատվությամբ պիտի մոտենաս քո լեզվին և բանաստեղծությանդ արարմանը: Ի վերջո, բանաստեղծությունը բառերի կույտ կամ դրանց անփույթ համախումբ չէ, բանաստեղծությունը գրելը ոչ միայն արվեստ է, ոչ միայն ստեղծագործական, այլև ուրույն գիտական պրոցես է, պատասխանատու գործ, որովհետև յուրաքանչյուր բառը կամ հասկացությունը մայրենի լեզվի և լեզվամտածողության՝ դարերով մշակված ու հղկված ակադեմիական գանձ է: Հետևապես լեզվի հետ աշխատելիս չպետք է խուսափել քո առջև դնել ավելի բարձր նշաձող և նվիրումով ու ինքնաքննադատաբար հասնել ավելի մեծ արդյունքի:

Բանաստեղծություն գրելիս ինձ համար պակաս կարևոր չեն նաև ճիշտ շարահյուսությունը, ուղղագրությունը, ճիշտ կետադրությունը, մայրենի լեզվի կանոնների ճիշտ պահպանումը, իսկ խախտման դեպքում՝ դրա հիմնավորված լինելը: Չէ՞ որ մի սովորական ստորակետ կարող է փչացնել կամ, հակառակը, ընդգծել բանաստեղծությանդ ոգին, բացականչության մեկ նշանի բացակայության դեպքում անգամ կարող է նվազել ներշնչանքիդ փոխանցման անկեղծ ու հուժկու ամբողջ ալիքն ու տրամադրությունը:

Սիրել, հարգել ու խնամքով վերաբերվել մայրենի լեզվին և մեծագույն պատասխանատվությամբ մոտենալ քո ստեղծած կամ քո կողմից կիրառվող յուրաքանչյուր բառին ու տողին: Միայն այս դեպքում է հնարավոր հասնել մտքի ու խոսքի ներդաշնակությանը, հոգու և մտքի անկեղծ, որակյալ ու անթերի գրավոր արտահայտումներին:

Հարգանքով՝
Առլեն Շահվերդյան

To my foreign Readers – Dear all, I have the honor to introduce to you my new poem “The Poem isn’t a heap of Words!” (written on 23.06.2017 and 06.11.2017). As always I tried to translate the poem for all my foreign readers. The following is a literal (word for word) translation of the poem, trying to make the meaning of the poem more understandable and available for all.

This Poem is Copyright Protected, so IT IS PROHIBITED to share it on Social Network or other Websites without the reference (link) to its Author and to this Page.
.

The Poem isn’t a heap of Words!

The Poem isn’t a heap of Words!
To fill it with any words you find,
It is the shudder of your soul and the dew to the sun,
That is born inside of you and becomes a cloud,
Then the white of your soul flies up to the blue sky
Your speech is both powerful thunder-lightning
And a wet rain that plays.

The Poem isn’t a heap of Words!
With using of useless words

The Poem is the carpet of your mind,
Which is made of letters, that admire with their colours,
Each punctuation mark on that carpet
Knit the letters of your mind
Your speech is either warm, with thick threads of the carpet
Or is soft and wet like a poultice.

The Poem isn’t a heap of Words!
It is your soul in your hands,
It is the descriptive charm of pain,
And the joy, feast of your victory.
The poem is the confirmation of your emotions in a written form
It is the light of your soul in Spring shining,
It is also the non material promise
That you have made to yourself
In your material words written with pen.

During years, like a tree that grows from stem,
The flight of your mind returns
Making your each word a value.
And when you try to create a poem,
With pure and sincere desire,
You try to do your best,
You try to exceed yourself
Inserting new fire and passion in your literary lines.

The Poem is your honor and expression of your essence
An akme of creation
In harmonic combination of talent and enthusiasm.
One can throw his anchor in the sea of glory
Only if he is hard working and sincere,
If he respect the mind and the language,
And if the word is a value for him, is a land and sprout.

The Muse with her charming face
Smiles only the one who can reap a rose from the garden
Who can squeeze value from the cantos of soul,
One will be loved as a poet
Who spreads love with his kind speech
The write, to create a poem is to love sincerely,
The Poem isn’t a heap of Words!

© Author – Arlen Shahverdyan, The poem is translated into English by the author.
The poem is copyright protected. © All Rights Reserved, 2017.

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Սույն գրական բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About this Literary Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment
Advertisements

Մտածող հայը / The Thinking Armenian

2017 թ. սեպտեմբերի 18-ին՝ «Հայաստան-Սփյուռք» համահայկական 6-րդ համաժողովի առաջին օրը, կայացած ««Ազգ-բանակ. հավաքական ներուժի զարգացման մոդել» խորագրով նիստի ժամանակ, ՀՀ ՊՆ լուսանկարիչ Սիփան Գյուլումյանի կողմից արված այս լուսանկարն ինձ վրա այնպիսի ազդեցություն ունեցավ, որ ներշնչեց գրելու «Մտածող հայը» բանաստեղծությունը: Լուսանկարում Արցախի թեմի առաջնորդ Տ. Պարգև արքեպիսկոպոս Մարտիրոսյանն է՝ նիստի ղեկավար, ՀՀ Պաշտպանության նախարար Վիգեն Սարգսյանի ելույթի ժամանակ: Պարգև Սրբազանն իր ձեռքերն այնպես է միացրել ու իր խորունկ հայացքով այնպես է մտորում, որ կարծես աղոթելիս լինի: Նրա այս ազդեցիկ ու տպավորիչ լուսանկարը, ասես, մարմնավորում է մտածող ու իմաստուն հայի հավաքական կերպարը: Ինձ համար՝ որպես գրողի, պատիվ է օգտագործել մեծանուն հայորդի, Արցախի հերոս, Գերաշնորհ Սրբազան Հոր այս լուսանկարն իմ բանաստեղծության հրապարակման մեջ: Շնորհակալություն եմ հայտնում լուսանկարիչ Սիփան Գյուլումյանին՝ լուսանկարի օգտագործման թույլտվության համար: Ավելի վաղ լուսանկարը միայն հրապարակվել էր ՀՀ ՊՆ պաշտոնական կայքում (տես՝ http://www.mil.am/hy/news/4952):

***

Մտածող հայը

Դեմքով իր խոհեմ, իմաստուն, խոսուն,
Աշխարհի ցավը ներսում ամփոփած,

Աշխարհի մասին հայն է մտածում՝
Մեծ կաթսայի մեջ իր բաժին քչով,

Ու ապրում է նա դարե՜րը՝ իր մեջ,
Դարերի զարկե՛րն իրենով կոփած,

Կրա՜կն՝ աչքերում, որ փյունիկի պես
Վերածընում է խարույկը հանգչող:

Դեմքով իր կարո՜տ, մտքով՝ փոթորկի՛,
Հայը անցյալի հուշե՜րն է խառնում,

Պատմության ավեր ճանապարհների
Փոշին առնելով իր ափերի մեջ,

Տանջվելով եկել հասել է, ահա՛,
Եվ վեհորե՜ն է ներկային հառնում,

Անցյա՛լն է կրում իր տաք ռունգերո՜ւմ,
Ապագա՛ն կռում՝ հավատով հավե՜րժ:

Դարերի խորքից, մի մատ լուսանցքով,
Հայի բաժինն են բախտի եզերել,

Փակել շրջանում՝ հավիտենական
Ցա՛վ ու զրկա՛նքի ժայռում գամելո՛վ,

Բայց հայը քարը քանդա՛կ է սարքել,
Խոյա՛կ ու խաչքա՛ր լուռ տիեզերել,

Չորավոր քարից այնքա՜ն կենդանի,
Այնպե՜ս հյութալի նո՜ւռ քանդակելով:

Իրեն շղթայող չարակամներին
Ցո՛ւյց տվել ուժը ստեղծագո՜րծ մտքի,

Աստծո զորությամբ՝ փորձություն տարել,
Հավատո՜վ լցրել դատարկն առօրյա,

Իր պատկերացրած կյա՛նքը արարել՝
Կա՛րգը հարգելով հսկա՜ աշխարհքի,

Մտքերը գրել՝ հո՛ղ մշակելով,
Թխելով հա՛ցը հանապազօրյա՜:

Հա՛յն է մտածում ու մտածելիս
Քարի արծի՛վն է բազմում Մասիսի՜ն,

Իշխա՛նն է լողում Սևանի ծոցում՝
Բնության շնչի հավե՜րժ ծփանքով,

Ամեն մտքի հետ Մեսրոպյան գրի
Տառե՜րն են ձուլվում երկնքի լույսին,

Ու ծովակշիռ աստղերի ճամփին
Ծնվո՜ւմ ու ապրո՜ւմ մարդ-երազանքով:

Ամե՛ն մի տառը մա՛րդ է աղոթող,
Ամե՛ն մի բառը՝ փրկության մի դո՛ւռ,

Անդուլ այս կյանքի որոգայթներում
Հայի մի՛տքն է լույս-փարոս՝ խավարում,

Դեմքով իր խոհե՜մ, իմաստո՜ւն, խոսո՜ւն,
Հա՜յն է մտածում անդադրում ու լուռ,

Այս մե՜ծ աշխարհում ամե՛ն Աստծու օր
Իր լուսե աշխա՛րհն է անվե՜րջ արարում:

Հեղինակ՝
Առլեն Շահվերդյան

© Գրել եմ՝ 22.09.2017 և 17.10.2017

Հարգելի Ընթերցող, այս բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար ԱՐԳԵԼՎՈՒՄ Է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և սույն էջի հղումը նշելու:

To my foreign Readers – Dear all, I have the honor to introduce to you my new poem “The Thinking Armenian” (written on 22.09.2017 and 17.10.2017). I wrote this poem, inspired by this unique and beautiful photo of Archbishop Pargev Martirosyan, the Primate of the Diocese of Artsakh of the Armenian Apostolic Church. This photo wonderfully symbolizes a thinking Armenian. It seems that the Archbishop is praying. I was so deeply affected by this photo, that I asked the author, Sipan Gyulumyan, a photographer from the Ministry of Defense of Armenia, if I could use it in my post. I am grateful to Sipan for his kind permission. Now, I have the honor to use the Archbishop’s insightful photo with my poem “The Thinking Armenian”, which is dedicated to the Armenian wisdom, the huge historical and cultural heritage of our nation, and its profound contemplations of life, love, peace, truth and God.

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Սույն գրական բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About this Literary Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment

Սիրահարված զինվորը. Սոնետ / The Soldier in Love. Sonnet

Սիրահարված զինվորը. Սոնետ

Իմ սե՜ր, իմ գա՜նձ, իմ թանկագի՜ն, մարտի եմ ես ելել կրկի՜ն,
Որ փա՜ռք ու հաղթանա՛կ բերեմ մեր փառապա՜նծ Հայրենիքին,
Իմ սե՜ր, իմ գա՜նձ, իմ թանկագի՜ն, քո սե՜րն է ապրեցում կրկին,
Որ ես, խիզա՛խ ու քա՛ջ ոգով, կռվե՛մ ընդդեմ թշնամանքի:

Կռվե՛մ ընդդեմ մեր ոսոխի, որ գող մտել է մեր այգին,
Կռվե՛մ՝ քո սե՜րը իմ սրտում, որ գամ, փարվե՜մ քո տաք սրտին,
Իմ սե՜ր, իմ գա՜նձ, իմ թանկագի՜ն, պատկերդ եմ ես տեսնում հեռվից,
Երբ քեզ գրում եմ նամակներ, քո հայացքով՝ ինձ ուղեկից:

Պիտի հաղթե՛մ պատերազմում, պիտի փառքո՜վ դառնամ դեպ քե՜զ,
Պիտի հասնեմ ես իմ սիրուն, որ լուսաշո՜ղ է գարնան պես:
Օ՜հ, սեր իմ, օ՜, իմ անգինս, իմ գանձն ես ու թանկագինը,
Միա՜կս, որ ապրեցնում է, հույսով լցնում իմ տաք հոգի՜ն,
Օ՜հ, սեր իմ, օ՜ իմ անգինս, իմ գանձն ես ու թանկագինը,
Քո սե՜րն եմ, քո քա՛ջ զինվորն ու պահապանն Հայրենիքի՜:

Հեղինակ՝
Առլեն Շահվերդյան

© Սույն բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար ԱՐԳԵԼՎՈՒՄ Է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և սույն էջի հղումը նշելու:

Սիրելի Ընթերցողներ, «Սիրահարված զինվորը. Սոնետ» երգեցիկ բանաստեղծությունը գրել եմ 2017 թ. հոկտեմբերի 17-ին, մեկ շնչով, ներշնչված լինելով 1915 թվականին գրված «’O surdato ’nnammurato» («Սիրահարված զինվորը») նեապոլիտանական հայտնի երգով, որը հրաշալի կերպով կատարում է Մասսիմո Ռանիերին: Երգի խոսքերի հեղինակն է Անիելլո Կալիֆանոն, կոմպոզիտորը՝ Էնրիկո Կաննիոն: Երգը Առաջին աշխարհամարտի ժամանակ մարտի դաշտում կռվող զինվորի մասին է, ով կարոտում է իր սիրելի աղջկան ու նամակ գրում նրան:

Բանաստեղծությունս իր կառուցվածքով դասական սոնետ է (երկու քառատող և մեկ տերցետ), գովերգող ու թեթև սոնետ, որը շատ համահունչ է ստացվել «Սիրահարված զինվորը» անուշ երգին և, կարծես, դրա խոսքերի հայերեն թարգմանությունը լինի: Միևնույն ժամանակ, բանաստեղծությունս առանձին ստեղծագործություն է, որը վերաբերում է խիզախաբար ծառայող ու իրենց սիրելի աղջկան կարոտով նամակ գրող բոլոր զինվորներին, և ես այն, հատկապես, հասցեագրում ու նվիրում եմ հայ զինվորին ու սպային, որ մեր Հայրենիքի անվեհեր պաշտպաններն են: Այս համատեքստում նեապոլիտանական այս հուզիչ ու մեղեդային երգի և իմ բանաստեղծության համատեղումը մշակութային ուրույն սինթեզ է, գեղեցիկ համադրություն, ինչպիսիք հաճախ եմ անում իմ գրական բլոգ-կայքում՝ փորձելով ներկայացնել հայկական ու այլ ազգերի մշակույթները: Այս համադրության նպատակն է միավորել մարդկանց համամարդկային վեհ գաղափարների ու արժեքների շուրջը և փառաբանել սերն ու խաղաղությունը, իսկ անհրաժեշտության դեպքում, երբ վտանգված է Հայրենիքը, փառաբանել նաև անսահման խիզախությունը:

My dear foreign Readers, I have written this melodic Armenian poem on October 17, 2017, in one breath, being inspired with a sweet Neapolitan song, entitled “’O surdato ’nnammurato” (Eng: “The Soldier in Love”), which is wonderfully performed by Massimo Ranieri. “’O surdato ’nnammurato” (pronounced [o surˈdɑːtə nːamːuˈrɑːtə]; in English: “The Soldier in Love”) is a famous song, written in the Neapolitan language. The song is used as the anthem of S.S.C. Napoli. The words were written by Aniello Califano and the music composed by Enrico Cannio in 1915. The song describes the sadness of a soldier who is fighting at the front during World War I, and who pines for his beloved. Originally Cannio’s sheet music was published with piano accompaniment, but in recordings, on 78rpm, then LP, Neapolitan standards such as O surdato have usually been orchestrated to suit each tenor.

My poem, entitled “The Soldier in Love”: Sonnet”, has a structure of classical light sonnet of tribute and harmonically suits to this song. It seems that it is the Armenian version of the lyrics of the song. But, at the same time, this poem is a separate work and is about all the soldiers who fight against the enemy, missing their beloved girls and thinking about them. I give this poem to all soldiers and, especially, to the Armenian soldiers and officers, who protect our Homeland. In this context, the presentation of my poem in parallel with this melodic song is a unique synthezis of cultures. In my literary blog I use to introduce different cultures to the readers, presenting both Armenian culture and cultures of other nations. The main aim of this synthezis is to unite people around the important humanistic values and to propagande love and peace, and if there is a need to protect the Native land, then also to propagande boundless braveness.

© Arlen Shahverdyan, 17.10.2017

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Սույն գրական բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About this Literary Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment
%d bloggers like this: