Առլեն Շահվերդյան

Home » 2020 » February

Monthly Archives: February 2020

Ինձ թվացել էր / It seemed to me

Ամեն ինչ ու միշտ չէ, որ մեր ուզածով է լինում… Մեր նպատակներն ու իղձերը երբեմն բախվում են ընդամենը տափակ, ամենօրյա, մի քիչ գորշ իրականությանը, այն, որ մեկը մտքում մտածեց՝ գաղջ, այն, որ մյուսը ծանր հոգոց հանեց… Եվ, կարծես, այդ ժամանակ վերահաս ու մեծատառերով մի գլխագիր է հայտնվում մեր առջև՝ «ՀՆԱՐԱՎՈՐ ՉԷ՛…»: Ու այդ անհնարինը թերթի գլխագրի պես աչքի՛ է զարնում, տրամադրությո՛ւն փոխում, տրամադրություն է փչացնո՛ւմ… Թվում էր, թե կարող էինք ամե՛ն բան, սակայն հերթակա՛ն անգամ հասկանում ենք, որ մեր ծովակշի՜ռ մտքերն ու իղձերը խտացվել ու շարադրվել են ընդամենը թերթի մի փոքրիկ, նեղ, անհրապույր անկյունում զետեղված նույնքան փոքրի՛կ մի հոդվածում:
Շա՜տ բան է մեզ թվում, սակայն որքա՞ն տոկոսն ենք այդ ամենից մենք իրականություն դարձնում, որքա՞ն տոկոսն է դառնում իրական՝ այդ թվացյալ «կարելի»-ներից: Բա՛յց, մի՛ րոպե, ախր, կյանքը հենց դրանո՛վ է հիասքանչ՝ դժվարությունները հաղթահարելո՛վ, այն, որ ատամներդ իրա՛ր ես քսում ու մատներդ բռունցքո՛ւմ՝ վստահեցնելով քե՛զ, էլի քե՛զ, հետո էլի քե՛զ ու, վերջապես, ամբո՜ղջ աշխարհին, որ դու կարո՛ղ ես, դու կանե՛ս, դու մի փոքրիկ հոդված չե՛ս, այլ մի պարունա՜կ թերթ, որին դեռ կարդալո՜ւ են ու կարդալո՜ւ…
Ի՞նչ առաքելությամբ ենք կյանք գալիս ու ինչպե՞ս ենք սկսում գրել մեր անհատական հոդվածը կյանքի տպագրական այս անվե՜րջ հոսքագծում, դա, թերևս, գիտի միայն մեր կյանքի թերթի միակ ու անփոխարինելի Գլխավոր խմբագիրը՝ Աստված:
Իսկ մենք, Խաղալիքի պես, մեր դերերն ենք խաղում կյանքում, մեկը գրագետ կերպով է գրում իր կյանքի հոդվածը, մյուսը՝ ոչ այնքան, բայց գրո՜ւմ են, գրո՜ւմ, մինչև որ կարդան, մինչև որ հասկանան, մինչև որ հասկացվենք, մինչև որ կրպակներում վաճառվի թերթի վերջին օրինակը, մինչև որ մեզ՝ Խաղալիքներիս, շոյի կարդացվա՛ծ ու հասկացվա՛ծ լինելու միտքը…
Իսկ կյանքն անցնում է ակնթարթի պես, և թերթերը ձեռքից ձեռք են թռնում դեռ տա՛ք, տպարանից նո՛ր դուրս եկած վիճակում…

 

Ինձ թվացել էր

Ինձ թվացել էր, թե գարո՜ւն էի հավաքել ճյուղից,
Բա՛յց, ընդամենը կոտրե՛լ էի այն,
Ինձ թվացել էր, թե անձրև՜ էի քամել ամպերից,
Բա՛յց, ընդամենը արցո՛ւնք էր աչքիս հույսի, հավատի
Եվ կամ հասարակ հիասթափության մի հառա՜չ ունայն,
Մի լո՜ւռ հավաստում՝ գործիմա՛ց բախտի,

Անհասցե՛ խոստում՝ որպես տեսիլքից ծնված հմայի՜լ…
Ինձ թվացել էր, թե գտել էի պատասխա՛նը իմ,
Բա՛յց, ընդամենը հարցեր էին մնացել ինձ հետ,
Ինձ թվացել էր, թե քայլել էի մի լա՜յն փողոցով,
Բա՛յց, ընդամենը բաժին էր հասել նեղլի՜կ արահետ:

Է՜հ, կյա՛նք, սիրելի՛ս, քայլում ենք երկա՜ր մենք իրար կողքի…
Ինձ թվացել էր, թե մի՛շտ կփայլես դու արդարությա՛մբ,
Եվ, թե աշխարհում տիրող կեղտի մեջ ամե՛ն մի հոգի
Մի հույսի կանթե՛ղ և մի փրկության օղա՛կ է՝ ծովո՜ւմ:

Ինձ թվացել էր, ա՜խ, ընդամենը թվացե՛լ էր ինձ,
Եվ իրականում ոչի՛նչ այնպես չէ, ինչպես կարծում ես,
Դա, ընդամենը, լոկ քե՛զ է թվում:

Ես կարծում էի, թե գարո՜ւն եմ ես պոկում խնդությա՛մբ
Եվ, թե ունակ եմ անձրևնե՜ր բերել ամպերից փքո՛ւն…
Մենք այս աշխարհում, թվում է, ապրում ենք մի շա՜տ կարևոր առաքելությա՛մբ,
Մինչդեռ շարունա՜կ և ընդամե՛նը որոնում ենք մեզ այս ունա՛յն կյանքում…

Առլեն Շահվերդյան

24.12.2019 և 17.02.2020
____________________

© Սույն գրական կայքի կանոններով՝ հրապարակված բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար արգելվում է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և տվյալ էջի հղումը նշելու:
___________________________________________________

Dear Readers, my new Armenian poem “It seemed to me” is about the fregile relations between us and life. Sometmes it seems that we can do everything in ou life, but then we realize that we are so small in this huge universe and the things are going not under our control. This is a very sincere poem, coming from my soul…

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Սույն գրական բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About this Literary Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment

Երևանում ձյուն է գալիս / It is snowing in Yerevan

Երբեմն, մեծահասակ տարիքում, մոռանում ենք հիանալ ձմեռով, ձյան մաքրությամբ ու հեքիաթով, քանի որ մանկության տարիներին ձմեռն ուրիշ է, անհոգ, տաք, երանելի, երջանիկ, իսկ երբ մեծանում ենք, ապա ձմռանը թացն ու ցեխը մի տեսակ շատ են թվում, ավելի սրտնեղում ենք, ավելի հաճախ ենք հոգոց հանում, սառած ու դժգոհ դեմքերով քայլում ենք ձմռանը ու բողոքում, թե էլի ցրտել է, թե երբ են օրերը տաքանալու: Իսկ ձմեռը հանկարծակի ու միանգամից է գալիս՝ առատորեն ծածկելով մեզ իր սպիտակ ծածկոցով: Ու էլի դրսում նկատում ենք, թե ինչպես են դուրս վազում ու հրճվում փոքրիկները, երբ տեսնում են պարող ձյունը: Նրանք երանության մեջ ձնագնդի են խաղում և ուրախանում: Նայում ենք նրանց ու հիշում մեզ, մեզ այդ տարիքում… Երանի մեր մանկական ձմեռները հետ գային, կախարդական ու առատ ձմեռները:

2020 թ. փետրվարի 8-ի ուշ երեկո էր, քայլում էի Երևանի կենտրոնում, Օպերայի կողքով, մեկ էլ սկսեց առատ ձյուն տեղալ: Երբ հոգիդ սիրուց ճախրում է, թևածում, ապա ձյունն էլ այնքան ներշնչող է դառնում: Փաթիլներն այնպես գերեցին ինձ, որ տեղում սկսեցի մտքում բանաստեղծություն գրել: Ձյան մաքրությունը մի այնպիսի մուսա բերեց, որ նույնիսկ չսպասեցի հասնեմ տուն, սկսեցի հեռախոսով ընթացքի մեջ գրել բանաստեղծություն, այս բանաստեղծությունը…
*

Երևանում ձյուն է գալիս

Երևանում ձյուն է գալիս,
Ասես երգ է նվագում,
Փաթիլները պար են գալիս
Ցրտից սառած քաղաքում:

Ու մորեչափ հատիկները
Ծածկում են տո՛ւն ու տանի՛ք,
Անցորդներին դարձնում շարժվող
Ձյունաճերմակ խաղալի՛ք:

Փոփոխվում է քաղաքը հին,
Մանկությունն է ետ բերում,
Երբ ձմեռը հեքիա՜թ էր իմ
Պատկերավոր մտքերում:

Երբ ամեն մի փաթիլի հետ
Հոգիս պարո՜ւմ էր, խնդո՜ւմ,
Աշխա՛րհը՝ լո՜ւյս մի արահետ,
Կյա՛նքն էլ՝ բարի մի պատում:

…Անցա՛վ սպիտակ մանկությունը,
Հիմա ձյունը սա՛ռն է, թա՛ց,
Իմ հուշերի Երևանից
Միա՛յն երա՜զը մնաց:

Ու մեծացանք տարիներով,
Սպիտակեցինք ձմռան պես,
Մե՛ր մանկության խաղալիքը
Մե՛զ հետ խաղում է անտես:

Եվ քայլում ենք հիմա սառած,
Տիկնիկների պես սպիտակ,
Երևանյան ձմռան շնչով,
Փաթիլների երգի տակ:

Պաղ երկնքից ձյուն է գալիս,
Ասես երգ է նվագում,
Փաթիլները պա՜ր են գալիս
Ցրտից սառած քաղաքում…

Առլեն Շահվերդյան

Երևան, առատ ձյան տակ, 08.02.2020, 21:30 PM
____________________

© Սույն գրական կայքի կանոններով՝ հրապարակված բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար արգելվում է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և տվյալ էջի հղումը նշելու:
___________________________________________________

Dear Readers, on February 8, 2020, late in the evening I was walking in my native city – in Yerevan. Suddenly the weather changed ans there started to snow. The snowflakes inspired me so much that I started to write a poem in my mind. Then I took my mobile and continued to write the poem. That was a moment of magic, when love and nature inspire you so much, that you feel the coming of a new work. The moment was really touching. When I reached home I wrote a status on my FB page for my Readers there. I told them that today I was very much inspired with fairy snow and wrote a new work. I was so touchen when many people wrote comments that they will wait for the poem with pleasure. So thank you all for your kind and permanent attention to my literary activity. The poem I entitled “It is snowing in Yerevan” and in the poem I talk about the warm, happy and lightful Winters of our childhood that have gone away and being adult we sometimes do not notice the beauty of Winter, the beauty of snow.

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Սույն գրական բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About this Literary Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment
%d bloggers like this: