Առլեն Շահվերդյան

Home » 2018 » September

Monthly Archives: September 2018

Առվակը / The Streamlet

Մեզանից յուրաքանչյուրի մեջ ցանկություններն ու իղձերը յուրահատուկ առվակներ են, որոնք հասունանում, դառնում են գետեր և, ի վերջո, թափվում բաց ծով: Ամեն մի առվակ հոգու մի արտահայտություն է, մի անկեղծ ջիղ, մի թավշեթերթ ընձյուղ: Փոքրիկ առվակները միաձուլվում ու վերածվում են լայն գետերի, բարակ ընձյուղներից հաստաբուն ծառեր են հյուսվում, իսկ մեր նվիրական ցանկություններն ու երազանքները մի օր անպայման իրականանում են: Առվակից՝ այդ փոքր ու համեստ ջրի հոսքից, սկսվում է մեծ ծովը: Սա է փոքր նվիրականից տիեզերաչափ էականի ճանապարհը: Առվակից է ջուրը հողն համբուրելով ընթանում դեպի հորիզոններ: Ամեն մեկիս ներսում ունենք այդ առվակներից ու նրանք միշտ ծովատենչ են, ծովականչ: Փայփայենք մեր ներսի առվակներին, որպեսզի դրանք անպայման հասնեն ծովերին՝ մեր մեծ երազանքների իրականացմանը:
*

Առվակը

Այնքա՜ն գեղեցի՜կ ու նորարա՜ր է
Գարնան առվակի ստեղծագործ ուղին,
Այն ամեն անգամ մի նո՛ր արար է
Դեպի գետ տանող ճանապարհների՜ն:

Հազա՜ր քար ու թուփ հարթելով արա՛գ
Հոսո՜ւմ է ջուրը՝ հունը շոյելով,
Եվ գարնան նման՝ մաքո՜ւր, անարա՜տ,
Սերը տարածում՝ հողն համբուրելով:

Դե՛, հոսի՜ր առվա՛կ դու լանջերն ի վար,
Անծա՜յր դաշտերում դարձի՛ր վարա՜ր գետ,
Առո՛ւյգ, ստեղծագո՜րծ, ու մի՛շտ նորարա՜ր
Քո պաղ ջրերով տա՛ր ինձ էլ քեզ հետ:

Որ հոսի՜ միտքս՝ ծովաշո՜ւնչ հեռո՜ւն,
Որ տրվի հոգիս ջրերի՜դ զովի՜ն,
Ե՛ս էլ քեզ նման գարո՜ւն եմ կրում,
Ե՛ս էլ քեզ նման կհասնե՛մ ծովի՜ն…

Առլեն Շահվերդյան

Գրել եմ՝ 19.09.2018 և 25.09.2018
____________________

© Սույն գրական կայքի կանոններով՝ հրապարակված բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար արգելվում է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և տվյալ էջի հղումը նշելու:
___________________________________________________

Each of us has desires and dreams, that are like streamlets that grow, become rivers and eventually flow into the open sea. Every streamlet is an expression of our soul, they are like sincere efforts, like delicate sprouts. When those efforts or sprouts joint the streamlets become rivers, the branches become trees and our dreams and desires become reality, they come true. The great sea starts from those humble and little streams of water: rills or streamlets. Starting from the streamlet the water kisses the ground and flows to the horizons. Each of us has these streamlets inside and they are always sprouting to the great sea. Lets take care of our streamlets inside for them to become seas – for our dreams to become true.

Arlen Shahverdyan

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Սույն գրական բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About this Literary Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment

Ինձնից առաջ և հետո. Պոետ Բնությունը / Before and after Me: The Poet Nature

«Մեր բոլորի Հայրը Աստվածն է, Մայրը՝ Բնությունը: Հայրը սերմն է թողնում Բնության մեջ, և ծնվում ենք Մենք…», – Առլեն Շահվերդյան
*

Մենք Բնության մի մասնիկն ենք և սերում ենք Բնությունից: Մեզանից նրանք, ովքեր պոետներ են, անվերջ գովերգում են Բնությունը: Սակայն ամենամեծ ու անգերազանցելի պոետն ինքը Բնությունն է, որ իր չքնաղ արարումներով մշտապես զարմացնում ու հիացնում է մեզ՝ լցնելով կյանքը հրաշագեղությամբ:
*

Ինձնից առաջ և հետո.
Պոետ Բնությունը

Թե՛ ինձնից առաջ, թե՛ ինձնից հետո
Կյա՛նքն է հանդե՜սը շողո՜ւն արևի՝
Դաշտը ծածկելով նորածի՜լ խոտով,
Գե՜տ արարելով սառցե՛ սարերից:

Թե՛ ինձնից առաջ, թե՛ ինձնից հետո
Չի՛ կանգնել ու չի՛ կանգնելու անքուն
Արեգակ–Լուսին փոխումը հերթով՝
Հող–Կրակ ու Ջուր–Օդի առանցքում:

Թե՛ ինձնից առաջ, թե՛ ինձնից հետո
Բազո՜ւմ պոետներ երևան կգան,
Որ իրենց գրչո՛վ և իրենց մտքո՛վ
Կգովեն կյա՜նքը մեր բոլորի Տան:

Բայց, ինձնից առաջ և ինձնից հետո,
Եվ, անգամ, օրոք իմ կենդանության,
Չի՛ լինի պոետ Բնության հոտով,
Չի՛ բուրի ինչպես դա՜շտը վաղորդյան:

Քանզի ամենա՜յն և ամենամե՜ծ՝
Բնությունն ի՛նքն է պոե՜տն Արարչի,
Թե՛ ինձնից առաջ, թե՛ ինձնից հետո
Բնության ամե՛ն արարչությունից
Բա՜րձր ու փառահե՜ղ ոչի՛նչ չի հնչի:

Առլեն Շահվերդյան

Գրել եմ՝ 24.08.2017 և 24.09.2018
____________________

© Սույն գրական կայքի կանոններով՝ հրապարակված բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար արգելվում է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և տվյալ էջի հղումը նշելու:
___________________________________________________

Մի քանի քայլ` երկու աշխարհների միջև: Մակույկով գետի երկայնքով շրջագայող բնասերներին գետի ափին կանգնած հսկա փղից բաժանում է ընդամենը մի քանի քայլ: Զարգացման երկու ուրույն ճանապարհներ անցած կենդանի արարածներ` մարդ և փիղ: Ընդամենը մի քանի քայլ` երկու աշխարհների միջև, որոնք տարբեր են, սակայն ծագել ու զարգացել են նույն տեղում, նույն մոլորակի վրա, նույն արևի տակ և ունեն մեկ ընդհանուր տուն` Երկիր մոլորակը: Միայն պահպանելով մոլորակի բնությունը` հնարավոր է հասնել այն բանին, որ թե՛ մարդը, թե՛ փիղը, և թե՛ մյուս բոլոր արարածներն ապրեն խաղաղության ու ներդաշնակության մեջ: Ուսումնասիրենք կենդանիներին ու հիանանք նրանցով` առանց խաթարելով նրանց անդորրը և վտանգելով նրանց կյանքը: 

Several steps between two Worlds: Several steps seperate the Nature lovers in canoe from the huge Elephant standing on the riverside. Two live creations: Elephant and Human. They have passed two unique ways of evolution. Several steps between these two Worlds, which are different, but have the same origin, as they have arisen in the same place, under the same Sun and have a common Home: the Planet Earth. Only protecting the Nature of our Planet We can succeed in providing Peace and Harmony between Human and Elephant, Human and all the other creations of the World. Let’s study Animals and admire with them without disturbing their Peace and endangering their Life.

Մարդ–բնություն ներդաշնակ փոխհարաբերության դիտարժան ևս մեկ դրվագ: Այս լուսանկարը անհերքելի ապացույցն է նրա, որ մենք՝ մարդիկ, կարող ենք ու պետք է խաղաղ ապրենք կենդանիների հետ: Այս վիթխարի աֆրիկյան փիղը խաղաղորեն քայլում է մարդու կողքին, որը մինչ օրս շարունակում է նրան սպանել նետերով ու հրազենով: Սակայն, միևնույն է, բնությունը անչափ մեծահոգի է ու անտարբեր չէ այն բանի նկատմամբ, թե ինչ է անում մարդը, չէ՞ որ սպանելով կենդանիներին մարդը վերացնում է նաև ինքն իրեն: Եկեք գտնենք բնության հետ խաղաղ ապրելու բանալին, չէ՞ որ մենք բնության մի մասն ենք, մի փոքրիկ մասնիկը: Եկեք գտնենք հասկացողության, համերաշխության հասնելու բանալին, եկեք հասկանանք շրջակա միջավայրի նկատմամբ հարգալից ու հոգատար վերաբերմունքի իրական արժեքը:

Another attractive scene of Human-Nature harmonic relations. This photo is an indisputable proof that we – humans can and should live in peace with animals. This huge African elephant is peacefully walking next to a man who still continues to kill him with arrows and weapons. But anyway – nature is very generous and it is not indifferent to what people are doing, because when killing animals people also kill themselves. Let’s find the key to peace with nature, because we are part of nature. Let’s find the key to understanding, solidarity, let’s understand the true value of a respectful and careful, thrifty attitude towards the environment.

2455

Մեր յուրաքանչյուր քայլը կարող է օգտակար կամ վնասակար լինել Բնության համար: Երբեմն մենք անում ենք բաներ՝ առանց մտածելու դրանց հետևանքների մասին: Սակայն անգամ երբ մենք անում ենք մի բան առանց խորը մտածելու, Մայր Բնությունը կարող է կանխատեսել այդ հետևանքները մեր իսկ համար: Միգուցե դա է պատճառը, որ Նա այդքան իմաստուն է, և միգուցե դա է պատճառը, որ մենք հաճախ այնքան միամիտ ենք: Մենք կարծում ենք, թե գիտենք ամեն ինչ կամ գրեթե ամեն ինչ: Սակայն ամեն անգամ, երբ Մայր Բնությունը բացում է իր ջերմ գիրկը մեզ համար, մեզ զգում ենք ասես նորածիններ, որոնք փորձում են բացահայտել ու հասկանալ կյանքը: Մենք միշտ կարող ենք աջակցություն ստանալ Բնության կողմից: Հարցն այն է, թե ինքներս աջակցո՞ւմ ենք Բնությանը:

Each of our steps can be either useful or harmful for Nature. Sometimes we do things without thinking about consequences. But even when we do something without thinking deeply, Mother Nature can predict those consequences for us. Maybe that is why She is so wise. And maybe that is why we are often so naive. We think that we know everything or for almost everything. But each time when the Mother Nature opens Her warm hug for us, we feel ourselves like newborns, who try to discover and understand the life. We can always find support from the Nature. The question is, do we support the Nature?

Arlen Shahverdyan

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Սույն գրական բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About this Literary Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment

Սիրո կարմիրը / The Red of Love

Սիրո կարմիրը

Լուսաբացի վարդի նման՝ կյանքով լեցուն,
Զարկերակի արյան նման՝ թանձրակաթիլ,
Կի՜րքն է հորդում հոգուս գաղտնի օրորոցում՝
Սե՜րն է լցվում իմ սրտի մեջ՝ կաթի՜լ-կաթի՜լ…

Կարմիր թավի՛շն է պարուրել թռի՜չքն հոգուս,
Կարմիր հանդե՛սն է պարունա՜կ գոյս պատել,
Ես կարմիրո՛ւմ գտա ինձ կյա՛նք պարգևող հո՜ւյս,
Ես կարմիրո՛վ կարողացա գնահատե՜լ:

Եվ արևից սնվող քնքո՜ւշ վարդերի պես,
Որ կենսատու շողերի տակ կարմրանում են,
Սրտի իմ զա՛րկը՝ անհանգի՛ստ, ուղղեցի քե՛զ,
Եվ հասկացա, որ կարմիրով անմահանո՜ւմ եմ:

Կարմիր գույնով ես ներկեցի համբույրն իմ տա՜ք,
Կարմիր հունով հոսեց մեր ժա՛յթքը տարփանքի՜,
Ես խենթացա քո կարմրավո՜ւն անուշությա՜մբ,
Քեզ սիրելու կարմրությա՜մբ հիացմունքի՜:

Կարմիր զգեստով՝ անագորո՛ւյն մի փորձությո՛ւն,
Դարձար, մեկեն, իմ պոետիկ կյանքի համար,
Որպես՝ բոսո՛ր ու կրակե՛ կախարդությո՜ւն,
Որպես՝ կրքի կարմրագո՛ւյն մի ճանապա՜րհ:

Ես քեզ սիրում եմ կարմիրո՛ւմ քո կենսատու՝
Արարելով կարմի՜ր պոե՜զիա քո մասին,
Իմ տա՜ք հոգու ներշնչանքի թռի՛չքն ես դու,
Թո՛ղ, որ կարմիրը օղակի մեզ միասի՛ն:

Առլեն Շահվերդյան

Գրել եմ՝ 09.09.2018:
____________________

© Սույն գրական կայքի կանոններով՝ հրապարակված բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար արգելվում է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և տվյալ էջի հղումը նշելու:
___________________________________________________

Dear Friends, in this post I publish one of my new poems, entitled “The Red of Love”. It’s dedicated to the color which is always connected with passion, emotions, love to women, as well as fire in soul – the Red colour. A woman in red, is like a wonderful and passionate dream, which sometimes play a fatal role in man’s life. A woman in red is like a hot and passionate dance, dance with fire, dance with life. She brings muse to poets to write poems. Enjoy this awesome performance and value the influence of red in many “things” around us.

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Սույն գրական բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About this Literary Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment

Ամե՛ն մի լավ գործ, ամե՛ն մի լավ բան / Every good work, every good thing!

Լուսանկարում մտորում է Էնթոնի Հոփքինսը, կինոյի և թատրոնի՝ մեր ժամանակների մեծ դերասաններից մեկը, որը նաև նկարիչ է ու երգահան: Մարդ, որն իր ֆիլմերում հաճախ է մարմնավորում ժամանակի ու կուտակված իմաստնության նուրբ ներդաշնակությունը: Ժամանակը Հոփքինսի վրա, ասես, չի ազդում, այլ քայլում է նրա հետ համընթաց: Նրա մարմնավորած կերպարներն իրենց մնայուն տեղն ունեն համաշխարհային կինեմատոգրաֆիայում, նրա ֆիլմերը ժամանակի հետ ավելի արժեքավոր ու արդիական են դառնում: Նրա համար ամեն մի նոր գործ՝ մարտահրավեր է, որը պատվով է հաղթահարում և թողնում հետագիծ:
*

«Մտածող մարդու համար, հատկապես՝ ստեղծագործողի, միայնության մեջ խորը մտորումներն աննկատ կերպով երբեմն վերածվում են մենության պահերի անկեղծ նկարագրության: Այդպիսի խոհառատ առանձացումների ժամանակ հաճախ ծնվում են մնայուն, լավ գործեր կամ այնպիսի յուրատիպ մտքեր, որոնք հետո ուղեկցում են նրան իր ամբողջ կյանքում: Երջանիկ է այն ստեղծագործողը, որի մտքի ու ոգու այդ առանձնաստեղծ արգասիքներն ուղեկցում են նաև մյուսներին՝ իրենց կյանքում», – Առլեն Շահվերդյան:
*

Ամե՛ն մի լավ գործ, ամե՛ն մի լավ բան

Ամե՛ն մի լավ գործ, ամե՛ն մի լավ բան,
Որը ստեղծվում է ժամանակի մեջ,
Կամ ժամանակն է իր մեջ ներառում՝
Ավարտուն տեսքի երբե՛ք չի գալիս:

Այն փոփոխվո՜ւմ է ու մի՛շտ նորանո՜ւմ՝
Կրելով, սակայն, նույն ժամանակի՝
Իր վրա թողած ազդեցությունը:

Ժամանակի հետ տարի՜ք է առնում
Եվ, ժամանակից առաջ անցնելով,
Վրան ծիծաղո՜ւմ՝ արձանագրելով հաջողությո՜ւնը:

Ամե՛ն մի լավ գործ, ամե՛ն մի լավ բան
Ժամանակից դո՛ւրս մտքեր է ծնում,
Որը հանճարե՜ղ մի խենթությո՜ւն է:

Եվ պարգևում է բազմազա՜ն հույզեր,
Նորանո՜ր հույզեր, կարևո՜ր հույզեր:
Եվ այդ հույզե՜րը զգացմո՜ւնք են դառնում:

Գործը ժամանա՛կն է իր վրա տանում,
Իրենո՛վ փոխում ու նո՜ր տեսք տալիս:

Ամե՛ն մի լավ գործ, ամե՛ն մի լավ բան
Թեկուզ՝ դու լինես սկսնա՛կ ու անփո՛րձ,
Ներսիցդ հրո՛ւմ ու դո՛ւրս է գալիս:

Քեզ խարսխում է ժամանակիդ մեջ,
Առավել հաճախ՝
Քեզ ժամանակից առա՛ջ է տանում
Երբեմն՝ տարո՛վ, երբեմն՝ դարո՜վ,
Մի ամբո՜ղջ դարով,
Եվ քո հետևից էլ չի՛ հասցնում
Ժամանակն ինքը:

Առա՛ջ ես մղվում քո՛ իսկ գործերով,
Եվ, թե հարցնեն, պատասխանում ես.
– Էլ չդիմացա՛, հոգի՜ս էր լի՜քը…

Եվ լինում է դա ճի՛շտ ժամանակին,
Ինչպես՝ ջահելի լույս ճանապարհին
Առաջին անգամ հայտնվում է կի՜ն,
Կի՜ն է հայտնվում…

Ամե՛ն մի լավ գործ, ամե՛ն մի լավ բան
Ժամանակն իրենից մի կո՛ղմ է հրում,
Որ առանձնանա
Յուրատիպությա՜մբ:

Կա՛մ էլ՝ հետևից իր քա՛րշ է տալիս,
Ինչպես աղջիկն է իրենից վանում,
Բայց, իր հետևից գնալու ծածո՜ւկ
Նշա՛ն է տալիս
Համաձայնությա՜ն:

Ժամանակը՝ մի՛շտ,
Իր արա՛գ հունով, վստա՛հ ընթանում,
Իր գո՛րծն է անում:

Մինչդեռ լավ գո՛րծը, մնայո՛ւն գո՛րծը
Ժամանակի՛ն է դանդաղ լվանում:

Նրան սրբագրո՜ւմ, բյուրեղացնելով՝
Ժամանակի մեջ իրենով անվե՜րջ հիացողների
Գնահատա՜նքը:

Ամե՛ն մի լավ գործ, ամե՛ն մի լավ բան
Անպայմանորեն ունենում է իր
Փառքի՜ ճախրա՜նքը:

Դրանով նաև հարստանո՜ւմ է,
Իմաստավորվո՜ւմ ու իմաստ բերում
Ի՛ր ժամանակին:

Արժեքավորվո՛ւմ
Եվ յուրովի էլ արժեքավորո՛ւմ
Այդ ժամանա՜կը:

Լցնում է կյանքի դատա՛րկ պնակը,
Միջա՛կ գդալը՝ շերե՜փ դարձընում,
Խառնո՜ւմ-խառնվո՜ւմ
Ու լո՜ւռ հանձնվում նո՛ւյն ժամանակին:

Բայց չի՛ հանձնում որպես մի խոնարհ,
Եվ հնազանդ ստրո՛ւկ,
Գերի չի՛ դառնում իր ժամ-դայակին:

Այն չի՛ պատանդվում
Բո՛ւթ ժամանակի սո՛ւր ճանկերի մեջ
Ու չի՛ շղթայվում
Նրա մետաղյա, կուռ շղթաներով:

Երբեք չի՛ մերվում ու չի՛ հանդուրժում,
Որ ժամանակի քծնո՛ղ իր ներկան
Շնչով իր՝ սա՛ռը, առօրեակա՛ն,
Իրեն մռայլի՛, դարձնի գորշությո՛ւն:

Թեև ժամանակը շահով է խայծում՝
Մնայուն գործը լո՛ւյս է առկայծում,
Չի՛ հետապնդում րոպեակա՛ն փառք,
Ամոթաբե՛ր շահ և, կամ, եկամո՛ւտ:

Եթե լա՛վն է այն, հանճարե՜ղ է այն,
Հոգի՜ կա մեջը,
Ուրեմն ինչքա՛ն էլ ներկան պատանդի թաթով իր հմուտ,
Այն ձգտելու է նո՜ր հեռուների՝
Անճանա՛չ ու նո՜ր:

Այն մղվելու է նո՜ր րոպեների՝
Չապրվա՛ծ ու խո՜ր,
Արարումների՝
Լուսե՜, հանճարե՜ղ, առասպալահո՜ս:

Ամե՛ն մի լավ գործ, ամե՛ն մի լավ բան,
Չքնա՜ղ արարում՝
Իր ժամանակի վկա՛ն է միշտ էլ
Եվ ուղեկցո՛ղը այդ ժամանակի՝
Դեպի ընդմի՜շտը՝ ծերուկ, մենախոս:

Դեպի այն հեռո՜ւն,
Որի բարձունքին
Գործը դառնում է հուսաբե՜ր փարո՜ս:

Իրա՛ր հաջորդող դարերի՜ ծոցում
Եվ ստամոքսների՝ մեր ժամանակի այս տձև՛ խոցում
Ազնի՛վ ու արդա՛ր
Ամե՛ն մի լավ գործ, ամե՛ն մի լավ բան
Վերերկրայի՜ն է:

Սնո՛ւնդ է համա՜յն մարդկության համար՝
Հոգևո՜ր սնո՜ւնդ՝
Կրելով իր մեջ Աստվածայի՜նը…

Առլեն Շահվերդյան

Գրել եմ՝ 2001 թ. փետվարի 11-ի լույս 12-ի գիշերը, մթության մեջ, լուսնի լույսի տակ, վերջնախմբագրել՝ 2018 թ. սեպտեմբերի 1-ին:
____________________

© Սույն գրական կայքի կանոններով՝ հրապարակված բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար արգելվում է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և տվյալ էջի հղումը նշելու:
___________________________________________________

Սիրելի Ընթերցողներ, բանաստեղծությունս հրապարակելիս հասկացա, որ նրան ամենահարմար երգը «Բիթլզի»՝ միայնակ մարդկանց մասին երգն է՝ «Դեղին Սուզանավը» ֆիլմից: Հոգիս է թափանցել այս երգն ու իր մեջ ունի միայնության, մենության իմաստավոման ու դրա վերաբերյալ մտորումների մի յուրատիպ ու խորհրդավոր տխրություն: Միևնույն ժամանակ, Բիթլզի փայլուն ու մեղեդային կատարմամբ, երգն ասես կենդանության ու հուսալիության մի ուրույն ալիք է: Վայելեք երգը:

Dear Friends, in this post I publish one of my poems, entitled “Every good work, every good thing!” and dedicated to good works and things, that one ever creates in his life. Such works, that keep inside the time and bypass the time. For thinkers, especially for those who create art, the conditaion of being alone, even for a short time, is a good opportunity to make new works or to generate ew thoughts in their mind. Those thoughts accompany them during their whole life. Happy are those thinkers and creators, whose thoughts and good works accompany also others in their life. Being alone, thinking in loneless, creating good and constant works… I thought that all this is wonderfully showed and expressed in one of the awesome songs performed by Beatles – “Eleanor Rigby”, from the “Yellow Submarine”. I do not know why, but this song has sunk into my soul. It keeps a unique sadness abour loneless, bur also brings hope and light for future. Enjoy the song.

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Սույն գրական բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About this Literary Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment
%d bloggers like this: