Առլեն Շահվերդյան

Home » 2018 » July

Monthly Archives: July 2018

Մեր սիրո վալսը / The Waltz of our Love

Դրվագ՝ «Իմ քնքուշ ու նուրբ գազան» («Мой ласковый и нежный зверь») կինոնկարից:
*

Մեր սիրո վալսը

Կյանքում լինում է ակնթարթ, որ մի ամբո՜ղջ կյանք է արժում,
Երկու հոգու մի պատմություն՝ նվիրակա՜ն սիրո վալսով:
Ես մեկնեցի ձեռքս վստա՛հ, դու արեցիր մեղմի՜կ շարժում,
Ու խենթացնո՜ղ երջանկությամբ պտտվեցի՜նք մենք երկուսով:

Պարո՜ւմ էինք մեր սիրելի՜, անուշաձա՜յն վալսի ներքո,
Ոտքս՝ առա՛ջ ու մի քայլ հե՛տ, դո՛ւ՝ համաքա՛յլ իմ օրորին,
Չքնա՜ղ էիր, լուսաժպի՜տ, փայլո՜ւմ էին աչքերը քո,
Վա՜լսն էր հնչում հոգեպարա՜ր, որ տիրել էր մեր սրտերի՜ն:

Արձակեցի՜ր քո վարսերը, որ ծածանվե՜ն պտույտներից,
Պարը լցրիր անկրկնելի՜ ու կանացի՜ անուշությա՜մբ,
Մեր ժպտադե՜մ հայացքներում ծնվո՛ւմ էինք, ասես, նորի՛ց,
Ու նորովի՛ սիրահարվում՝ մեկս՝ մյուսի ներկայությա՜մբ:

Պարի՜ր, պարի՜ր, իմ Ձնծաղի՜կ, հնչյուններո՜վ սիրո՜ վալսի,
Թո՛ղ կա՛նգ առնի ժամանակը մեր երջանի՜կ պտույտներից,
Թո՛ղ, որ պարո՜վ հավերժացնենք պատմությունը մեր երկուսի,
Հավե՜տ սիրո երկնակամար հյուսենք ամե՛ն մի վայրկյանից:

Եթե սիրել, ուրեմն՝ քե՛զ, եթե ապրել՝ միայն քեզնո՛վ,
Վերածնվել՝ քե՛զ փնտրելով ու նվիրվել քո տա՜ք սրտին,
Մի ամբո՜ղջ կյանք, ասես, անցավ սիրո մեր վա՜լսը պարելով,
Մի ամբո՜ղջ կյանք արժե՛ր ապրել՝ հանուն այս մե՛կ ակնթարթի՜:

Առլեն Շահվերդյան

Գրել եմ՝ 28.07.2018
____________________

© Սույն գրական կայքի կանոններով՝ հրապարակված բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար արգելվում է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և տվյալ էջի հղումը նշելու:
___________________________________________________

Կոմպոզիտոր Եվգենի Դոգայի վալսը՝ ռեժիսոր Էմիլ Լոտյանուի «Իմ քնքուշ ու նուրբ գազան» («Мой ласковый и нежный зверь», «Մոսֆիլմ», 1978 թ.) ֆիլմում, որը նկարահանված է Ա. Չեխովի «Դրամա որսի ժամանակ» պատմվածքի հիման վրա: Դոգան այս վալսը գրել է ամառային մեկ գիշերվա ընթացքում: Երբ նա իր երաժշտական գլուխգործոցը ներկայացրել էր գլխավոր հերոսուհու դերակատար Գալինա Բելյաևային և ֆիլմի նկարահանման հրապարակում հավաքված անձնակազմին, բոլորին թվացել էր, թե լսում են համաշխարհային դասական անհայտ ստեղծագործություններից մեկը և հաճելիորեն զարմացել էին՝ իմանալով, որ տաղանդավոր կոմպոզիտորը գործը նոր է գրել, հատուկ ֆիլմի համար: Եվգենի Դոգան հարուստ ու ինքնատիպ երաժշտական գործունեություն ծավալած հայտնի կոմպոզիտոր է, սակայն հենց այս վալսը նրան բերեց համաշխարհային հռչակ ու ճանաչում:

In 1978, for a film adaptation of the novel by Anton Chekhov “Drama at the hunt” (or “The Shooting Party”), Moldovan well known composer Eugen Doga wrote an awesome waltz. The movie is called “A hunting accident” or “My Affectionate and Tender Beast” (1978). The movie is a 1978 Soviet romantic drama directed by Emil Loteanu. It was entered into the 1978 Cannes Film Festival. A famous waltz from the movie became wildly popular, it has become a cult, many newlyweds use it for their first dance and you can often hear it on the radio and TV.

To my respectful foreign Readers: Dear all, my new Armenian poem, entitled “The Waltz of our Love” is dedicated to love and is about the one, who is the only and big love in Your life. Many of us find their second part, the person, who is our true love and when we that person, that true love, it seems that we dance with her/him a beautiful waltz during our whole life. I am sure you will enjoy Eugen Doga’s awesome music masterpiece from the film “A hunting accident”.

Arlen Shahverdyan

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Սույն գրական բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About this Literary Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment

Մենք ու մեր դիմակները / We and Our Masks

Մենք ու մեր դիմակները

Այս կյանքում մեր երկրաբնակ, ամե՛ն մեկս մի անկյունում,
Երջանիկի կամ դժբախտի մեր դերե՜րն ենք անձայն խաղում:
Հաճախ՝ լռում, երբ ներսումդ մռնչյո՜ւն է,
Կամ՝ անտեղի գոռո՛ւմ օդին՝ իբր՝ տանի՛ մեր ցասո՜ւմը:

Եվ կրում ենք դիմակները, որ խոսում են մե՛ր փոխարեն,
Ու ասում են այն մտքերը, որ բառե՜ր են հետո դառնում,
Պա՜րզ, հասարա՜կ ու մի քիչ էլ ծեծվա՛ծ բառե՜ր,
Երբ ուզում ես ասելիքդ մտքիդ սառե՜ր,
Երբ հակառա՛կ էությանդ, արդեն սպառվո՛ղ վեհությանդ,
Քեզ թվում են, պատկերանում անհա՜ս սարեր,
Կապո՜ւյտ երկինք՝ հեռավորի՜ իր երամով,
Ուրախություն, որ հսկա՜ է, սակայն չափվում է գրամո՜վ…

Մենությունից տխրո՛ւմ ենք մենք,
Մեր փոխարեն դիմակնե՜րն են ուրախանում,

Խնդությունից հրճվո՜ւմ ենք մենք՝
Դիմակները վի՜շտ են խաղում:
Ներսից՝ մտքի ներշնչանքով, զինո՛ւմ ենք մեզ՝
Արտաքինից՝ զգայո՜ւն ենք ու փխրո՜ւն, ինչպես հախճապակին:
Կյանքի տխուր վայրկյանի հետ, երանելի՜ մեր հեռուով
Սավառնո՜ւմ ենք արտասվակեզ,
Իսկ քնելիս հանում ենք մեր դիմակներն ու անհո՜գ ճոճվում
Անդարդությա՜ն մեր գամակին:

Նո՛ր օրվա հետ մենք հագնում ենք դիմակ ուրիշ,
Մեր դերային խաղն ենք որսո՛ւմ,
Ծրագրված ուղիներով քայլում ենք միշտ,
Թե պե՛տք եղավ՝ կծիծաղե՜նք,
Թեկուզ՝ արցո՜ւնք է ներսում,
Թե պե՛տք եղավ՝ կորոտա՜նք,
Նույնի՜սկ, եթե կա՛յծ էլ չկա,
Միա՛յն, թե մեզ արտաքինից մի՛շտ ընկալեն սովորակա՜ն,
Իբրև ամե՛ն բան կարգին է և տխրելու առիթ չկա՜:

Էլ չե՛մ ուզում խաղանք դերեր,
Էլ չե՛մ ուզում դիմակ հագնենք,
Չե՛մ ուզում, որ վերապահվա՛ծ խնդությունից տխո՜ւր փախնենք,
Կամ էլ՝ կեղծո՛ղ ուրախությամբ ծածկենք հոգու մեր արցո՜ւնքը:

Աստված սա՛ չէր ուզում մեզնից,
Նա մեզ նյութե՜ց Բնությունից, որ մենք ապրենք բնականո՛վ,
Անկե՛ղծ ապրենք ամե՛ն հուզում.
Լացենք, երբ ճի՛շտ լացելու է,
Երբ սի՛րտն է մեր այդպես ուզում:
Հրճվե՜նք ամենապա՛րզ բանով,
Ժպտա՛նք սարի՜ն, կապո՜ւյտ երկնին ու երամի՜ն,
Պարե՜նք ծովի բրիզի՜ գրկո՜ւմ:
Առանց դիմա՛կ ու առանց դե՛ր սիրե՜նք իրար
Եվ զարմանա՛նք երջանկությա՜մբ,
Թե ի՜նչ տա՜ք ու հաճելի՜ է, երբ իրար ենք ամո՜ւր գրկո՜ւմ:

Ես ուզում եմ գրկե՜լ քեզ, կյա՜նք, ու քո ամե՛ն արարածին՝
Մա՛րդ լինի այն, թե՛ հեռավո՜ր եզերք թռչող անհա՛ս երամ,
Գոնե հիմա հանո՛ւմ եմ իմ օրվա խաղի դիմակը սի՛ն,
Որ իսկակա՛ն իմ շուրթերով քեզ համբուրեմ,
Որ ճշմարի՛տ իմ աչքերով քեզ երևամ:

Առլեն Շահվերդյան

Գրել եմ՝ 24.07.2018
____________________

© Սույն գրական կայքի կանոններով՝ հրապարակված բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար արգելվում է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և տվյալ էջի հղումը նշելու:
___________________________________________________

To my respectful foreign Readers: Dear all, my new Armenian poem, entitled “We and Our Masks” is dedicated to the roles that people often play in their life, as well as to the masks, that all of us have to wear sometimes. We often pretend ourselves happy though we are sad inside, or we pretend unhappy, though our soul is singing and dancing inside flying on the wings of birds’s flock. In the poem I describe some situations in our life when we have to change the mask and I criticize that giving the preference to the truth, to the real us, that live inside. In the end I say that it’s enough, let’s live without masks, let’s love really and not pretend, let’s cry really when we want to cry and when we are really sad, let’s not pretend to show our emotions, let’s enjoy a simple human hug, which is so warm and nice. I mention in the poem, that God did not plan such kind of life for us and such kind of us. He made us from the Nature and tried his best for us to live in harmony with ourselves and with the Nature. I finish my poem with the following words: “Life, I love you, I love all Your creations –  starting from Humans and finishing with the flocks of birds in the sky. And now I take off now my mask to kiss you with my real lips and to be seen for you with my true eyes”.

Arlen Shahverdyan

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Սույն գրական բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About this Literary Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment

Ճշմարտությունը ջերմություն չունի / The Truth has no Warmth

«Նյութական, կենցաղային և այլ դժվարություններն միայն ուժեղացնում են սերը երկուսի միջև՝ դրանք հաղթահարելու նպատակով, իսկ եթե խեղդում են այն, ուրեմն դա սեր չէ, այլ սիրո նմանակում», – Առլեն Շահվերդյան:
*

Ճշմարտությունը ջերմություն չունի

Ճշմարտությունը ջերմություն չունի,
Այն սա՜ռն է, ինչպես ասուպը՝ երկնում,
Որն ակնթարթո՛ւմ շիկանո՜ւմ է միշտ՝
Շփվելով օդի հոսանքների հետ,
Ա
յնպե՜ս արագուն,
Ինչպես շիկնե՜լդ՝ իմ տա՜ք համբույրից,
Ինչպես ժպի՜տդ՝ քա՜ղցր ու բերկրավե՜տ,
Որ շփոթմունքի հանդե՛ս է խնդո՜ւն քո ջի՜նջ երեսին:
Բայց սա՛ռն են մնում ասուպի նման շուրթերս սիրող՝
Մոլորված քարի արա՜գ ընթացքի կորսըվա՛ծ կեսին:
Կարո՜տ եմ փնտրում ես քո հայացքում,
Սակայն մշտապես բախվում եմ սա՛ռը
Ճշմարտությունդ մի՛շտ փառաբանող անկարո՛տ ծեսի՜ն:

Եվ իմ շուրթե՜րը, որ գիտեն համը ասուպի փոշու,
Դարձյա՛լ, մենավոր ու անպատասխան սիրուց տառապած,
Հազի՜վ են հանում երկնաքարի պես այրվո՜ղ շշունջներ:
…Ու մնում են ինձ միայն անուրջնե՜ր,
Հուշե՜ր երազկոտ, հուշե՜ր կարոտով
Եվ տառապումի ժպի՜տ ինքնաբուխ,
Իմ կրքոտ «ես»-ը բախվում է քոնին
Ու մարում կամաց՝ անհե՜տ ու անծո՜ւխ:

Ճշմարտությունը ջերմություն չունի՛,
Այն սա՛ռն է, ինչպես ասուպը երկնում,
Ու թեև հոգիս հիմա նման է
Սիրուց արբեցած գունե՜ղ թռչունի՝

Վանդակս պա՜ղ է,
Որ ճաղո՛ւմ է իմ երազներն անհո՜ւն,

Ճախրա՜նքս՝ վսե՛մ և սե՜րս՝ մաքո՛ւր:
Ասուպի՛ նման այրվեցի՛ սիրուց, որ քեզ ջերմացնե՜մ,
Բայց, ավա՛ղ, իզո՜ւր…

Ճշմարտությունը ջերմություն չունի՛,
Անողոքաբա՛ր սա՜ռն է, սիրելի՛ս,
Սա՜ռն է ու դաժա՛ն,
Եվ հաշվենկատ ճշմարտությունից
Հոգիս փշրվում է ասուպի՜ նման…

Առլեն Շահվերդյան

20.07.2018
____________________

© Սույն գրական կայքի կանոններով՝ հրապարակված բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար արգելվում է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և տվյալ էջի հղումը նշելու:
___________________________________________________

Սիրելի Ընթերցողներ, «Ճշմարտությունը ջերմություն չունի» նոր բանաստեղծությանս զուգահեռ սիրով առաջարկում եմ վայելել պարսիկ երգիչ և երաժիշտ Մոհսեն Եգանեի «Behet Ghol Midam» (Ես խոստանում եմ քեզ) հոգեթով ու նուրբ երգը՝ սիրո ապրումների, իրական սեր ապրելու փոխարեն սիրո նմանակման և բաժանման ցավի մասին:

My dear foreign Readers, my new Armenian poem, entitled “The Truth has no Warmth” is dedicated to a situation, when of of the lovers is passionate and sincere while the another is cold, indifferent. What should do the first one, what necessary words should be said, what necessary steps should be done to warm the another one, to prove your love and dedication. Love is an awesome feeling that fills our hearts, souls and minds, it helps us to live and gives meaning to our life. But every day life’s routine and problems hurt that wonderful feeling and two people must show wisdom and patience for protecting and keeping their love.

En the end, I think that Persian vocalist and musician Mohsen Yeganeh’s tender and beautiful song “Behet Ghol Midam” (I promise you), wonderfully symbolizes and shows the unique elements and sides of love, the wrench of saying goodbye, the pain of separation.

Arlen Shahverdyan

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Սույն գրական բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About this Literary Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment

Հայ ազգային երգը՝ Հնագույն երաժշտության «Շարական» անսամբլի կատարմամբ / The National Music performed by “Sharakan” Early Music Ensemble

Կտավի հեղինակ՝ հայ նկարիչ Մարտին (Մարկոս) Նուբարի Ակողլյան / The painting by Armenian Artist Martin Akoghlyan: Նկարի աղբյուրը / The image source: upclosed.com/people/martin-akoghlyan/gallery/
*

Երգ ազգային

Սոխակների նման անո՜ւշ
Մեղեդայի՜ն դայլայլո՜վ
Հոսո՜ւմ ես դու՝ երգ ազգային,
Հայոց վսե՜մ լանջերով:

Ճանապարհիդ՝ սիրաշոյում
Հոգիները մեր կարո՜տ,
Թրթիռնե՜րը մեր հազա՜ր,
Որ հյուսվում են փնջերո՜վ:

Մաքո՜ւր ու պա՜րզ հնչյունով
Տո՜ն ես բերում մեր հոգուն,
Բնության պես՝ հավերժող,
Ազատությա՜մբ խոսելով:

Չե՛մ հագենում քո խաղի՜ց
Հարո՜ւստ հյուսքի թե՛լ տաղից,
Ե՜րգ ազգային՝ մաքուր օ՜դ,
Որ շնչո՛ւմ եմ՝ լսելո՜վ:

Առլեն Շահվերդյան

Գրել եմ՝ 27.06.2018
____________________

© Սույն գրական կայքի կանոններով՝ հրապարակված բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար արգելվում է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և տվյալ էջի հղումը նշելու:
___________________________________________________

Սիրելի Ընթերցողներ, «Ազգային երգ» բանաստեղծությունս, որը գրել եմ հայկական մաքուր երաժշտական հնչյունների ներշնչանքով, սիրով նվիրում եմ հայկական ազգային երաժշտական նմուշների խնամքով պահպանման ջատագով` հնագույն երաժշտության «Շարական» անսամբլին և նրա գեղարվեստական ղեկավար ու դիրիժոր Դանիել Երաժիշտին (Գրիգոր Դանիելյան):

Խորին հարգանքս և երախտագիտությունս եմ հայտնում բոլոր այն մարդկանց, ովքեր նվիրաբար ու խնամքով պահպանում, հնչեցնում ու հանրահռչակում են հայկական ազգային երաժշտական հին ու մաքուր գանձերը:

Սիրով Ձեր ուշադրությանն եմ ներկայացնում անսամբլի կատարմամբ երեք երգ: Առաջինը կոչվում է «Արտ մը ունիմ»: Այս բարի երգը սիրո ու առատ բերքի մասին է: Երգում ասվում է այն մասին, որ արտը լի է գարու բերքով և որ իսկական ժամանակ է ամուսնանալու: Երգում կոչ է արվում աղջիկներին ու տղաներին սիրել ու ընտանիք կազմել: Երկրորդ երգը նվիրված է Մուսա լեռանը` Արևմտյան Հայաստանում: Դե իսկ երրորդ ստեղծագործությունը հայ մեծանուն երաժիշտ, բանաստեղծ, սիրո երգերի մեծ վարպետ (աշուղ) Սայաթ Նովայի «Քամանչա» երգն է` նվիրված համանուն երաժշտական գործիքին:

Վայելեք այս հրաշալի երգերը, որոնք լի են դրական լիցքերով ու հույզերով: Համոզված եմ, որ կհավանեք դրանք: Պետք է ճանաչել, սիրել ու գնահատել մեր ազգային արժեքները, ավելի շատ իմանալ հայկական բազմադարյա մշակույթի մասին:

Հույս ունեմ, որ իմ այս գրառումը, որը անկեղծ մեծարանք է գեղարվեստի և երաժշտարվեստի այս երկու գործիչներին ու անսամբլին, կնպաստի ներկայացված չքնաղ ու անզուգական երգերի ու կտավի տարածմանը, նորովի իմաստավորմանն ու գնահատմանը:

Սիրելի Ընթերցողներ, ինձ համար մեծ պատիվ է, որ «Երգ ազգային» նոր բանաստեղծությանս և նյութիս հասցեին իրենց բարձր գնահատանքի ոգևորիչ խոսքն են հայտնել պարոնայք Մարտին Ակողլյանը և Դանիել Երաժիշտը, որոնց գործունեությամբ ոգևորված էլ պատրաստել եմ հրապարակումս: Պատիվ է, որ երաժշտության ու գեղանկարների երկու վարպետները ողջունեցին իմ այս անձնական նախաձեռնությունն ու մեծ հավանության արժանացրին բանաստեղծությունս՝ դառնալով դրա առաջին Ընթերցողները: Ուրախ եմ, որ այս հրապարակմամբ ու անկեղծ բանաստեղծությամբ փորձեցի համեստ ջանք գործադրել՝ հայկական գեղարվեստն ու երաժշտարվեստը կամրջելու ուղղությամբ: Մեծատաղանդ նկարիչ Մարտին Ակողլյանի և հայ երաժշտության վարպետ ու մեծ գիտակ Դանիել Երաժիշտի ուրույն, բարձրակարգ համատեղ ներկայությունն իմ նյութում ինձ համար պատվաբեր է ու պարտավորեցնող: Խորին երախտագիտությունս եմ հայտնում նրանց՝ սատարման, գնահատանքի և քաջալերանքի համար: Խորապես շնորհակալ եմ նաև Ձեզ, սիրելի Ընթերցողներ, որ Ձեր ուշադրությամբ կպատվեք այս նոր բանաստեղծությունս: 

Հարգանքով և խոնարհումով՝
Առլեն Շահվերդյան 

Dear Friends, meet several Armenian national music samples performed by “Sharakan” early music ensemble (Conductor Daniel Yerazhisht). I adore this music. It is full of love, life and joy. I introduce to you three songs. The first one is called “Art me unim” (I have a field). This kind song is about love and very rich crop. There is sung in the song that the field is full of crop, full of barley and grain and it’s the exact time to get married. All the girls and guys must have fun, because it’s time for love as well as for creation of family. The second song is dedicated to Mountain Musa (See “The Armenian Genocide: Musa Dagh Resistance”which is in Western Armenia. And the third one is the song of the great Armenian musician, poet, master of love songs (ashugh) Sayat Nova. The song is called “Kamancha” which is the name of a musical instrument. Enjoy these gorgeous songs full of positive emotions. I am sure you’ll like them. This is a new step made by my blog for you to know more about Armenian centuries-old culture. Share this article with you Friends. Thank you!

Respectfully,
Arlen Shahverdyan

Հնագույն երաժշտության “Շարական” անսամբլի կատարմամբ “Արտ մը ունիմ” երգն է: Գեղարվեստական ղեկավար և դիրիժոր` Դանիել Երաժիշտ (Գրիգոր Դանիելյան):
Sharakan early music ensemble – Art me unim. Conductor Daniel Erazhisht.

Հնագույն երաժշտության “Շարական” անսամբլի կատարմամբ հայ ժողովրդական “Մուսա լեռ” երգն է: Գեղարվեստական ղեկավար և դիրիժոր` Դանիել Երաժիշտ:
Sharakan early music ensemble – Mousa ler (armenian traditional song). Conductor Daniel Yerazhisht.

Սայաթ – Նովայի “Քամանչա” երգն է` Հնագույն երաժշտության “Շարական” անսամբլի կատարմամբ: Գեղարվեստական ղեկավար և դիրիժոր` Դանիել Երաժիշտ:
Sharakan early music ensemble – Qamancha (Sayat – Nova’s song). Conductor Daniel Yerazhisht.

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Սույն գրական բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About this Literary Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment

Կարմիր և սպիտակ / Red and White

…Սովորենք ուշադիր զննել աշխարհը և գեղեցիկն ու ներշնչողը տեսնել ամեն ինչում՝ մեր կյանքը լցնող կամ պայմանավորող փոքր ու մեծ երևույթներում, մեր շուրջը տեղի ունեցող իրադարձություններում, դիպվածներում, մեզ շրջապատող մարդկանց մեջ և այլն: Այո, շուրջը գեղարվեստականության ու ռոմանտիզմի տարրեր կան գրեթե ամենուրեք, պարզապես հարկավոր է տեսնել դրանք:

Պետք է կյանքում ոչ թե ուղղակի ՆԱՅԵԼ, այլ կարողանալ ՏԵՍՆԵԼ…

Սիրելի Ընթերցողներ, պատիվ ունեմ առաջարկելու ընթերցելու «Կարմիր և սպիտակ» վերնագրով բանաստեղծությունս և տեսնելու, թե ինչպես կարող է, օրինակ, մեր առօրյայի անքակտելի մաս հանդիսացող երթևեկության ժամանակ մեքենաների արձակած երեկոյան կարմիր ու սպիտակ պարուրող լույսերի հարընթացը ստեղծագործելու ներշնչող նյութ դառնալ գրողիս համար: Մեքենաների անդադար ու արագ ընթացքի և նրանց արձակած առջևի՝ սպիտակ, և հետին՝ կարմիր, լույսերի մեջ ես տեսա կյանքի տաք ու սառը երևույթների իրար կողքի ընթացքը, ռիթմը, ինչպես նաև միմյանցից՝ հաճախ անջատ լինելն ու, միևնույն ժամանակ, ուրույն ձգողականությունն ու անգամ խաչումը:
*

Կարմիր և սպիտակ

Լայն փողոցով, երեկոյան երկու անմա՜ր լույս է հոսում,
Մե՛կը՝ կարմի՛ր, ինչպես արյան անոթը տաք,
Մյո՛ւսը՝ սպիտա՛կ, ինչպես դաշտի երիցուկն է՝ զի՛լ ու խոսո՜ւն:

Եվ հոսում են նրանք արա՛գ, իրար կողքի ու հակառակ:
Կարմիրն ինձնից հեռանում է, բայց չի՛ մարում,
Այլ անդադար տա՛ք է պահում իրեն բաժին հասած հունը:

Փոխարենը սպիտակ լույսը մոտենում է անժամանակ,
Կարծես՝ հուժկո՛ւ իր ալիքով,
Լցնում է նա երեկոյան ռոմանտիզմի հա՜ր անհունը:

Նայում եմ լուռ երկու իրար մերժող լույսի
Եվ, ինքնատիպ երկխոսության առանց դադար ընթացքի հետ,
Իմ հոգին էլ միանում է այդ հանդեսի՜ն:

Ու հոսո՜ւմ է հոգին իմ տաք՝
Մոտեցնելով եթերային երկու լույսի հատման ժա՛մը,
Մե՛րթ՝ հեռանում, ինչպես ճա՛յը՝ ծովի՜ եզրին,
Մե՛րթ՝ մոտենում, ինչպես հոգնա՜ծ նավի կայմը:

Եվ անցնում են սպիտակ-կարմիր ուղիներով մեր հույսե՜րն ու երազնե՜րը,
Երեկոյան ընթացքի մեջ՝ երթևեկի տիրությա՜ն տակ,
Հոգին սնող ռոմանտիզմի լույսի՛ն կարմիր
Խառնվում է ռեալիզմի լո՛ւյսը սպիտակ:

Ու հենց այդտե՛ղ, երեկոյան երթևեկի հենց ա՛յդ ժամին
Կարմիրը՝ ջե՜րմ ու ապրեցնո՜ղ, միանում է ողջամիտի պա՛ղ ճերմակի՜ն
Եվ, գերելով զգայունությա՜մբ իրիկնային,
Ներշնչո՜ւմ է գեղարվեստով բանաստեղծի իմ տաք հոգին:

Առլեն Շահվերդյան

Գրել եմ՝ 31.03.2015 և 08.07.2018
____________________

© Սույն գրական կայքի կանոններով՝ հրապարակված բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար արգելվում է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և տվյալ էջի հղումը նշելու:
___________________________________________________

Գերշոն Քինգսլիի «Փոփքորն» երաժշտական ստեղծագործությունը, որը նաև «Տերմինալ» ֆիլմի սանուդթրեքն է, ըստ իս, համահունչ կերպով արտացոլում է մեքենաների լույսերի պարուրող, խորհրդավոր ու չդադարող հոսքը, որն իմ բանաստեղծության մեջ վերածվում է կյանքի՝ խորհրդավորությամբ ու ռիթմիկայով լի ընթացքի: 

My dear foreign Readers, my new Armenian poem, entitled “Red and White” is dedicated to the unique philosophy of delightful and admirable red and white night lights of the cars in traffic. While the one side of the street is full of going cars with their red lights on backside, the opposite side of the street is full of coming cars with their white lights in front. This stopless movement has its unique philosophy if you compare the red lights with our dreams, with our passionate aims that are full of romance, while the white lights are like our cold reality and everyday’s life routine. For me as a writer this unique view is a kind of a source for inspiration and it indeed inspired me to write the poem.

I think that Gershon Kingsley’s music masterpiece – the “Popcorn”, which is also the soundtrack to the film “The Terminal”, wonderfully symbolize and shows the move of life, its mystery and charm, which is presented in my poem as the night lights of cars.

Arlen Shahverdyan

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Սույն գրական բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About this Literary Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment

Կյանքի վերելակով / By the Elevator of Life

Շարունակիր ուղղակի լինել, շարունակիր ուղղակի ապրել, երկար ապրել: Գիտեմ մեծ ես, շատ մեծ, գիտեմ նաև, որ ցանկացած պահին կարող է էլ մեզ հետ չլինես: Բայց շատ պետք ես, քո տեսակը շատ է պետք: Շարունակիր ապրել ու արարել, ուղղակի լինել, որ մեզանից յուրաքանչյուրն հպարտությամբ ասի. «Ինքը կա…»: Շնորհակալություն, որ կաս հիմա ու մեզ հետ ես, շնորհակալություն Աստծուն, որ քո տեսակը կա, հայի ու, ընդհանրապես, մարդու պատվելի և օրինակելի տեսակներից մեկը:

Շառլ Ազնավուրի քանի՜-քանի՜ երգերից եմ ներշնչվել ու գրել սրտառուչ բանաստեղծություններ, սակայն նրան հոգով նվիրված անկեղծ բանաստեղծություն գրելու համար պետք էր հոգուս միջով նորից ու նորից անցկացնել Ազնավուրյան նուրբ ու անեզր աշխարհի զգայուն թրթիռները, զգալ նրա երգերի ամեն ելևէջը, երգերում բարձրացրած հարցադրումների խորությունն ու ծովակշիռ բովանդակը: Եվ, բնականաբար, նրան նվիրված բանաստեղծությունն իմ մեջ մեկ օրում չէ, որ պիտի ծնվեր, այն պիտի եփվեր, բովվեր տևական ժամանակ, ու բովվեց գրեթե մեկ տարի: Ամիսներ շարունակ ապրեցի գրածս ամեն մի տողը, գրեցի ու վերընթերցեցի ամեն մի միտքը, վերապրեցի յուրաքանչյուր հույզը, վերաիմաստավորեցի այն ամեն կարևորն ու արժեքավորը, ինչի մասին ուզում էի խոսել իմ բանաստեղծությամբ, և ինչի մասին խոսում է Շառլն՝ իր երգերով:

Այս բանաստեղծությունը հեղինակի խոհափլիսոփայական ներքին խտացումների ու անկեղծության արտահայտություն է՝ ներշնչված Ազնավուրյան արվեստի ու կենսագրության սիմբիոզի յուրատիպությամբ:

Փա՛ռք ու պատի՛վ Քեզ, սիրելի՛ հայ մեծությո՜ւն:

«Կյանքի վերելակը» վերնագրով բանաստեղծությունս սիրով նվիրում եմ ֆրանսահայ նշանավոր երգիչ, երգահան, գրող, կինոդերասան և հասարակական գործիչ, Շվեյցարիայում Հայաստանի դեսպան, Ժնևի ՄԱԿ-ի գրասենյակում և այլ միջազգային կազմակերպություններում Հայաստանի մշտական ներկայացուցիչ Շառլ Ազնավուրին (իսկական անունը՝ Շահնուր Վաղինակ Ազնավուրեան, մայիսի 22, 1924, Փարիզ, Ֆրանսիա):

Խորին հարգանքով և խոնարհումով՝
Առլեն Շահվերդյան

***

Կյանքի վերելակով

Ես չեմ հասնի դարի վերջին.
Շիրմաքարիս քսան թվով է սկսվելու
Տարեթիվը իմ վախճանի,
Եվ իմ ապրած ամբողջ կյանքում,
Լինեմ` անհայտ, թե՛ անվանի,
Ժամանակը, իր անդադա՜ր ու անդադրո՜ւմ սլաքոցո՛վ,
Ստիպելու է անսալ միա՛յն ներքի՜ն ձայնին:

Ա՛յն, որ միտքդ շարահյուսում,
Հետդ, կարծես, անվե՜րջ խոսում
Եվ հուշում է ժամանակի հարընթա՜ցը:
Ես չե՛մ հասնի դարի վերջին,
Ու չե՛մ կարող չոր մեկնարկից անցնե՜լ, հասնե՜լ
Ու հասցնե՜լ տեսնել դարի ավա՜րտ-թա՛ցը:

Ինքս ինձ հետ խորհելուց զա՛տ՝
Ինքս իմ դեմ կռի՛վ տալով,
Կյանքի ամե՛ն գույն ու երանգ նկատելով,
Մնացել եմ ժամանակի սև ու սպիտակ վերարկուով,
Ու քայլում եմ հիմա, ուսիս՝
Մի ծե՜ր, թոշակառո՜ւ բույով:

Ամե՛ն ապրած րոպես արդեն հետհաշվա՛րկ է,
Ներքին ձայնս հուշում է ինձ,
Որ մեծաշնո՜րհ ժամանակը
Խորհրդավո՜ր ժպտում է լուռ,
Ժպտում՝ արդեն քմծիծաղո՜վ:

Ամբո՜ղջ կյանքում ես փորձեցի
Հաղթել անսա՛նձ ժամանակին,
Ստանալ նրա վերքե՜րը խոր,
Սակայն ապրե՜լ, չվհատվե՛լ ցա՛վ ու դաղո՜վ,
Որ մի օր էլ ինքս ինձ հետ խոսեմ՝ արդեն, ժամանակին
Հաղթա՛ծ մարդու զառանցանքո՜վ:

Իսկ հիմա՜… հիմա նայում եմ ինձ
Ինչ-որ բո՛ւթ մի հանցանքով,

Նայում եմ խո՜ր հոգուս նե՜րսը,
Բուս թթվել է շիվա՜ր դեմքին իմ հիմարի:
Մտածում եմ՝ ունենալով դարի կեսը,
Գուցե մյուս կեսը՝ դյութիչ, ժամանա՞կը ինձ նվիրի,
Ապրեմ երկա՜ր, ուսիս հանգչող բվի՛ նման
Ամեն օրս դառնա անհո՜գ մի կիրակի:

…Բայց, պետք չէ՛ ինձ ժամանակի խաղադրույքը,
Ես հասկացա՛, որ կյանքը մեր
Շա՛տ նման է վերելակի՜.
Երբե՛ք, երբե՛ք դու չգիտես,
Թե ո՞ր հարկում կանգ կառնի քո վերելակը,
Նույնիսկ, եթե սեղմել էիր ամենավերևի կոճակը՝
Այն կա՛նգ կառնի որտե՛ղ կուզի.
Կյանքի տեխնիկական խոտա՛ն…

Ես չե՛մ հասնի դարի վերջի՜ն,
Բայց, թե ինչքա՜ն դեռ կմղվե՜մ՝
Թո՛ղ, որ դա էլ կանխորոշի
Ժամանակի իմ աորտա՛ն:

Ես հասկացա՛, որ այս կյանքում
Կարևոր է ո՛չ թե «ինչքա՛ն»-ն, այլ «ինչպե՛ս»-ը,
Ո՛չ թե ծավա՜լը վիթխարի՜, այլ ներքի՜նն ու բովանդա՜կը:
Կարևոր է, թե ինչպե՞ս ես ապրում տրված ժամանա՛կդ,
Թե ինչպիսի՞ մարդ ես՝ կյանքում, ի՞նչ որակով, 
Եվ հոգևոր ի՜նչ քաշով ես վե՛ր բարձրանում
Քո անձնական վերելակով:

Առլեն Շահվերդյան

Գրել եմ՝ 28.10.2017 և 03.07.2018

Բանաստեղծության արծարծած թեմային զուգահեռ սիրով ներկայացնում եմ Շառլ Ազնավուրի «Hier encore» խորհրդանշական երգը, որի անգլերեն տարբերակը կոչվում է «Yesterday, when I was young» («Երեկ, երբ ես երիտասարդ էի»):
____________________

© Սույն գրական կայքի կանոններով՝ հրապարակված բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար արգելվում է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և տվյալ էջի հղումը նշելու:
___________________________________________________

Dear Readers in abroad, all of you know this world wide well known singer. My new Armenian poem, entitled “By the Elevator of Life” is dedicated to Armenian origin French singer, lyricist, actor, public activist and diplomat, ambassador of Armenia to Switzerland, Armenia’s permanent delegate to the United Nations at Geneva Mr. Charles Aznavour (/æznəvʊər/; French: [ʃaʁl aznavuʁ]; born Shahnour Vaghinag Aznavourian; 22 May 1924). This poem is my sincere tribute to His Music Art, His music heritage as well as to Him as a Person. The poem touches the issues of meaning and aim of life and underlines the importance of the quality in life nor the qauntity, the fragile point of each person’s inner content and its deep understanding and valuation. The main message of the poem is to be a human, to remember that though the cover is actual and important, but the content is always much more important in life. I think that it is sympolic that I post this poem in parallel with Aznavour’s heartbreaking song “Hier encore” (English version: Yesterday, when I was young).

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Սույն գրական բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About this Literary Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment

Անտառի հավաքականը և մեծ ֆուտբոլը / The National Team of the Forest and the Big Football

Սիրելի՛ Ընթերցողներ, սիրով ներկայացնում եմ «Անտառի հավաքականը և մեծ ֆուտբոլը» վերնագրով իմ երգիծական հեքիաթը: Սեղմեք շապիկի վրա՝ գիրքը ներբեռնելու համար:

Dear Readers, it is my pleasure to introduce to you my humorous tale, entitled “The National Team of the Forest and the Big Football” (in Armenian). Click on the cover to download the eBook.
*

Ֆուբոլային հիշողություններ և գրական անակնկալ.

Ֆուտբոլ շատ եմ սիրում, թեև միայն դիտում եմ, այն էլ, հիմնականում, աշխարհի առաջնությունների խաղերը: Փաստորեն՝ այդքան էլ շատ չեմ սիրում )))) Դե, մոլի ֆուտբոլասեր և ֆոտբոլի գիտակ չեմ, բայց պատանեկան տարիներին ֆուտբոլ խաղում էի: Հա, ի դեպ, դպրոցահասակ տարիքում շատ հուսալի, վստահություն ներշնչող դարպասապահ էի՝ ձեռնոցներով, սպորտային թույն շորտիկով, համար 1 մարզաշապիկով, մի խոսքով՝ տեղը տեղին )))) Էլ չասեմ, որ գոլ խփել պատրաստվողների հիմնական արգելքը և ահն ու սարսափն էի, որովհետև գրեթե գնդակ չկար, որ բաց թողնեի: Ճիշտ է, հետագայում ինձնից Բերեզովսկի դուրս չեկավ )))) սակայն ֆուտբոլը շարունակեց մնալ որպես սիրելի խաղ, իսկ գրական գործունեության ընթացքում՝ մի օր նույնիսկ դարձավ ահա այս երգիծական հեքիաթի նյութ: Դե, Բնություն սիրող գրողի դեպքում ֆուտբոլի մասին հեքիաթի հերոսները, բնականաբար, պետք է լինեին կենդանիները, իսկ ֆուտբոլային իրադարձություններն էլ ծավալվեին անտառում )))) Իսկ, թե ինչո՞ւ եմ ֆուտբոլի թեմայով հեքիաթին հիմա անդրադառնում, քանի որ դրա հրապարակման ավելի հարմար և խորհրդանշական ժամանակահատված, քան այս օրերին ընթացող աշխարհի առաջնությունն է՝ չկա ))))
Եվ այսպես, քանի որ Ընթերցողներս «մարզադաշտում» արդեն հավաքվել ու կարդում են հիմա ինձ, ապա հայտարարեմ.

– Հարգելի՜ հանդիսատես, կարդացեք ֆուտբոլային շնչով ու տեմպով հագեցած իմ այս ՆՈ՛Ր, այս անգամ՝ երգիծակա՜ն հեքիաթը՝ «Անտառի հավաքականը և մեծ ֆուտբոլը» վերնագրով: Բաց չթողնեք այս հանդիպումը ))) Ձեր հանդիպումը իմ հեքիաթին )))) Սեղմեք շապիկի վրա, բացեք գիրքը, և հուսով եմ, որ այն կընթերցեք մեկ շնչով ու ընթերցանությունը կլինի ֆուտբոլային թեժ հանդիպման նման հետաքրքիր ու լարված:

Իմ գրական «մարզադաշտից», հատուկ Ընթերցողներիս համար՝
Առլեն Շահվերդյան

Եվ վերջում ֆուբոլային մի անեկդոտ ))))

Տեղի է ունենում ֆուտբոլային հանդիպում Հայաստանի և Բրազիլիայի հավաքականների միջև:

Խաղից առաջ Հայաստանի հավաքականի մարզիչը հավաքում է իր թիմին ու ասում.
– Դուք գիտեք, թե ինչքան ուժեղ են խաղում բրազիլացիները, մանավանդ` Ռոնալդոն: Ուրեմն տեսեք ինչ եք անում: Մտնում եք դաշտ և հենց խաղը սկսվում է, դուք ամբողջ թիմով շրջապատում ու պահում եք Ռոնալդոյին, որովհետև եթե նրան գնդակ հասնի, ապա հաստատ գոլ կխփի մեզ: Անպայման ամբողջ թիմով պահում եք Ռոնալդոյին, ու գնդակն էլ պաս եք տալիս Գուգոյին, ինքը լավա գոլ խփում: Հասկացա՞ք, պահում եք Ռոնալդոյին ու պաս եք տալիս Գուգոյին:

Խաղը սկսվում է: Մեր հավաքականի ֆուտբոլիստները, բնականաբար, ամբողջ թիմով սկսում են պահել Ռոնալդոյին, որ նա չկարողանա խաղալ ու մի կերպ գնդակը փոխանցում են իրենց խաղընկերոջը` Գուգոյին: Գուգոն էլ գնդակով պտտվում-պտտվում է դաշտում ու գալիս գոլ է խփում սեփական դարպասին:

Ընդմիջմանը մեր թիմի մարզիչը զայրացած նորից բացատրում է.
-Ուրեմն տեսեք ինչ եք անում, երկրորդ խաղակեսն հենց սկսվի նորից ամբողջ թիմով պահում եք Ռոնալդոյին, դրան որ գնդակ տվեցիք` վերջ, կպարտվե՛նք: Պահում եք Ռոնալդոյին ու գնդակը փոխանցում եք Գուգոյին: Այ տղա Գուգո՛, դու էլ հավաքի՛ քեզ, ուշադի՛ր խաղա, հո չե՞ս գժվել:

Սկսվում է երկրորդ խաղակեսը: Մերոնք էլի ամեն գնով պահում են Ռոնալդոյին ու գնդակը փոխանցում են Գուգոյին: Գուգոն էլ նորից պտտվում-պտտվում, գնում գալիս էլի գոլ է խփում մեր դարպասին: Ու դարձյալ մեր թիմի տղաները, մի կերպ Ռոնալդոյին պահելով, փոխանցում են անում Գուգոյին ու սա էլի գնում գալիս մեզ գոլ է խփում: 3:0 ենք պարտվում, հետո 4:0, 5:0…

Հանդիսատեսը վրդովվում է, սուլում: Մարզիչը կատաղած գոռում է, հայհոյում ու դեպի իրեն կանչում թիմին: Ֆուտբոլիստները շփոթված ու նեղված մոտենում են իրենց մարզչին ու ասում.
-Ախր, շեֆ ջան ինչի՞ ես ջղայնանում, ոնց ասել ես տենց էլ անում ենք` սաղ թիմով Ռոնալդոյին ենք պահում:

Մարզիչը պատասխանում է.
-Ա՛յ մարդ, Ռոնալդոն ջհանդա՛մ, դուք Գուգոյի՜ն պահեք, Գուգոյի՜ն…

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության մասին
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About the Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos  in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment
%d bloggers like this: