Առլեն Շահվերդյան

Home » Հայք / Armenia » Մեզ պետք չէ՛ հողը ուրիշի / We don’t need someone else’s land!

Մեզ պետք չէ՛ հողը ուրիշի / We don’t need someone else’s land!

Մեզ պետք չէ՛ հողը ուրիշի

Մեզ պետք չէ՛, երբե՛ք, հողը ուրիշի,
Ուրիշի՛ց պիտի մեր հո՛ղն ազատենք,
Հայոց աշխա՜րհը պիտի ազատե՛նք
Զավթի՛չ ու եկվո՛ր, խուժա՛ն ցեղերից,
Մեր ազատատե՜նչ ե՜րգը դարձնենք,
Հայկյան բարձրադի՜ր լեռներին՝ զրա՛հ,
Մեզ պետք չէ՛, երբե՛ք, հողը ուրիշի,
Բայց, թող՝ ուրի՛շն էլ չերգի՛ երբեք
Մեր պապենակա՛ն հողերի վրա:

Առլեն Շահվերդյան

Գրել եմ՝ 28.05.2018

Նվիրվում է Հայաստանի Առաջին Հանրապետության 100-ամյա տարեդարձին / Is dedicated to the 100th Anniversary of the First Republic of Armenia (1918-1920).
____________________

© Սույն գրական կայքի կանոններով՝ հրապարակված բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար արգելվում է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և տվյալ էջի հղումը նշելու:
___________________________________________________

Սիրելի Ընթերցողներ, սրտանց շնորհավորելով մեզ բոլորիս Հայաստանի Առաջին Հանրապետության օրվա առիթով` ուզում եմ, սակայն, խոսել մի երևույթի մասին, ինչին, ցավոք, երբեմն հանդիպում եմ մայիսի 28-ին: Դա այս տոնի նկատմամբ մեզանից ոմանց վերաբերմունքն է, նրանց կողմից տոնի նշանակության գիտակցման իրական պատկերը: Պարզաբանեմ: Ցավոք, ոմանք մայիսի 28-ին խոսում են այն մասին, թե ինչների՞ս է պետք այս տոնը, այն պատմական օր է ընդամենը, որը իբր նշելու կարիք անգամ չկա: Լինում են մարդիկ, ովքեր վրդովվում են նրանից, թե քանի՞ անկախության տոն ենք նշում` մոռանալով անգամ, որ սա սոսկ անկախության տոն չէ, այլ Հանրապետության տոնն է, Առաջին Հանրապետության տոնը, իսկ ՀՀ Անկախության տոնը սեպտեմբերի 21-ին է:

Որոշեցի խոսել այն մասին, թե ինչ խորհուրդ ունի մայիսի 28-ի տոնը և, վերջապես, ի՞նչ տոն է սա, արդյո՞ք այն միայն առաջին անկախ հանրապետության տոնն է:

Ըստ էության, սա պատմական խիստ կարևոր, ազգապահպան նշանակություն ունեցող իրադարձության տոնում է, տոնախմբություն: Մայիսի 28-ը հայ ժողովրդի դարավոր պատմության ամենալուսավոր և արժանապատիվ էջերից է: Բանն այն է, որ Ղարաքիլիսայի, Բաշ-Ապարանի, Սարդարապատի հերոսամարտերի շնորհիվ հայ ժողովուրդը ոչ թե միայն անկախացավ, ինչը մարտի դաշտում տարած հաղթանակի արդյունքն էր ու հետևանքը, այլև, առաջին հերթին, ՓՐԿՎԵՑ ոչնչացումից, փրկվեց որպես ազգ ու երկիր վերանալու վերահաս վտանգից: Մնացել էր մի բուռ Հայաստան, որը «կենտրոնացել էր» Երևանի շուրջը: Այս պայմաններում պարտվել թուրքական զորքերին կնշանակեր ոչ թե սոսկ պարտություն մարտի դաշտում, այլ հայերի ու Հայաստանի վերացում ամբողջովին: Այս իմաստով, ես Սարդարապատի հերոսամարտը համարում եմ նորագույն պատմության Ավարայրի ճակատամարտ: 451 թ. մայիսի 26-ին էլ ունեինք ազգը, հայրենիքը, հավատքը փրկելու ու պահպանելու խնդիր, այն ժամանակ Ավարայրում էլ էր գնում գոյապահպանության հուսահատության հասնող կռիվ: Մայիսյան հերոսամարտերը և՛ հուսահատ և՛, միևնույն ժամանակ, հույսով լի մաքառման արդյունք էին: Այնպես որ, այո, իմ կարծիքով՝ Ղարաքիլիսայի, Բաշ-Ապարնի ու, հատկապես, Սարդարապատի հերոսամարտերն, ըստ էության, 20-րդ դարի առաջին Ավարայրն էին: Հայը հասկացել էր հերթական անգամ, որ հույսը պետք է դնի ՄԻԱՅՆ իր վրա ու սեփական ուժերով կռի ներկան ու ապագան: Երբ այդ գիտակցումը նորից առաջնային դարձավ՝ հայն իր առյուծային ոգու դրսևորմամբ սկսեց իրագործել, թվում է թե, անիրագործելին: 90-ականներից մինչ օրս, հայ ժողովուրդը դարձյալ Ավարայրի ու Սարդարապատի հերոսամարտերի պես առյուծային կռվի բռնվեց, քանի որ անհրաժեշտ էր ազատագրել Արցախը ու պաշտպանել Հայաստանը:  

Եվ ուրեմն, մայիսի 28-ի այս գեղեցիկ տոնը խիստ կարևոր է մեր ազգի համար ոչ միայն այն իմաստով, որ այն մեզ միշտ հիշեցնում է առաջին անգամ անկախ պետություն ստեղծելու մեր համարձակությունը, վճռականությունն ու ազգային երազանքի իրականացման ճանապարհին գործադրված վիթխարի ջանքերը, այլև հիշեցում է այն, որ մենք ազգովի համախմբվել էինք ինքներս մեզ ու մեր երկիրը փրկելու, պաշտպանելու համար: Դանակն հասել էր ոսկրին, պահը օրհասական էր, և նույնիսկ ամենահուսահատվածները հասկացան, որ փրկությունն արդեն միայն սեփական ձեռքերում է, հասկացան, որ ևս մեկ քայլ դեպի հետ, ևս մեկ նահանջ ու անվերադարձ կկորցնենք մեր երկիրը, մեզ էլ կբնաջնջեն ու կձուլեն:

Կեցցե՛ հայ ժողովուրդը, որ գիտի ու կարող է այսպես համախմբվել, և այդ համախմբումը մեկ անգամ չէ, որ ապացուցվել է: Այդ համախմբվածությունը Ղարաբաղյան շարժման ու Ղարաբաղյան հակամարտության ամբողջ ընթացքում էր: 2016 թ. ապրիլին ևս հայ ժողովուրդը հերթական անգամ ցուցաբերեց անմնացորդ համախմբվածություն՝ հանուն Արցախի ու Հայաստանի պաշտպանության, հանուն Հայրենիքը պաշտպանող անվեհեր զինվորների ու սպաների սատարման ու քաջալերման: Եկել է ժամանակը, որ ոչ թե սպասենք, որ դանակը հասնի ոսկրին, այլ համախմբված լինենք միշտ, այդպիսի կենսաձև որդեգրենք և ունենանք, այդպես ապրենք ամեն օր, այդպես համախմբված ու անկեղծ սիրենք մեր պետությունն ու միմյանց:

Ես հավատում եմ, որ այդպես է և այդպես կլինի միշտ: Հայ ժողովուրդը դժվարին ճանապարհ է անցել, սակայն հայը հաղթանակող տեսակ է, իսկ այդ տեսակը անպարտելի է: Հայն է, որ տնօրինում է հավերժ ապրելու ու արարելու բանաձևին: Ես հավատում եմ մեր ազգի իմաստնությանն ու կենսունակությանը, խաղաղասիրությանն ու խաղաղություն կերտելու նվիրումին, հավատում եմ ու երազում այն օրվա մասին, երբ կապրենք ոգեղենության հաղթանակ, կապրենք այնքան հզոր, զարգացած ու շեն երկրում, որ ամբողջ տարածաշրջանում կլինենք խաղաղություն թելադրողը: Այդ երազանքն իրականություն դառնալու համար երկար ժամանակ պետք չէ, անհրաժեշտ է կամք, ազգային համախմբվածություն, սեր և հարգանք միմյանց ու մեր պետության նկատմամբ, անհրաժեշտ է ազգանվեր վերաբերմունք սեփական ժողովրդին և պետությանը, անհրաժեշտ է անմնացորդ նվիրում սեփական գործին ու բարի նպատակներին: Վստահ եմ, որ այդ երազանքն իրականություն է դառնալու: Վստահ եմ, որ մեր Հայրենիքը, ինչպես միշտ, հաղթանակելու է, իսկ դրա համար մշտապես պետք է ապավինենք մեր ժողովրդի ողջամտությանը, ուժին, համարձակությանը, խելքին, ստեղծագործ, տաղանդավոր մտքին, սխրագործ ոգուն ու բարի սրտին:

Եվ ուրեմն՝ հույսով, հավատքով ու սիրով դեպի առա՛ջ, վստա՛հ ու արիաբա՛ր, նպատակասլաց ու հետևողական կերպով կերտելով մեր ապագան, չկորցնելով ազատ, անկախ ու արժանապատիվ ապրելու պարտադիրության գիտակցումն ու համոզմունքը: Արարատ փառահեղ ու նվիրական լեռը գորովանքով պարուրող Ծովից ծով, ավելի հզոր ու ավելի շեն Հայրենիքի երազանքը անպայմա՛ն իրականանալու է և ոչ հեռավոր ապագայում: Հենց այդ երազանքն ունեին բոլոր նրանք, ովքեր տարիներ առաջ զոհեցին իրենց կյանքը հանուն այդ լուսեղեն ապագայի, զոհեցին մեզ համար, որ ապրենք ու արարենք: Եվ ուրեմն, եկել է ժամանակը, որ ոչ թե հարկ եկած դեպքում մեռնենք հանուն՝ Հայրենիքի, այլ ապրենք ու արարենք՝ Հանուն Հայրենիքի:

Առլեն Շահվերդյան

***

To my dear foreign Readers – On May 28 Armenians celebrate the day of First Republic of Armenia (1918-1920) and my poem “We don’t need someone else’s land” is about Armenian history, when centuries ago nomadic tribes came and occupied our Homeland. Since that we protect the remained part our land from their attacks. We don’t need someone else’s land, we only protect our own and historic land.

The First Republic of Armenia, officially known at the time of its existence as the Republic of Armenia was the first modern Armenian state since the loss of Armenian statehood in the Middle Ages. The republic was established in the Armenian-populated territories of the disintegrated Russian Empire, known as Eastern Armenia or Russian Armenia. The leaders of the government came mostly from the Armenian Revolutionary Federation (ARF or Dashnaktsutyun). The First Republic of Armenia bordered the Democratic Republic of Georgia to the north, the Ottoman Empire to the west, Persia to the south, and the Azerbaijan Democratic Republic to the east. It had a total land area of roughly 70,000 km² (174,000 km² under the Treaty of Sèvres), and a population of 1.3 million. The Armenian National Council declared the independence of Armenia on 28 May 1918. From the very onset, Armenia was plagued with a variety of domestic and foreign problems. A humanitarian crisis emerged from the aftermath of the Armenian Genocide as tens of thousands of Armenian refugees from the Ottoman Empire settled there. The republic lasted for over two years, during which time it was involved in several armed conflicts caused by territorial disputes. By late 1920, the nation was conquered by the Soviet Red Army. The First Republic, along with the Republic of Mountainous Armenia which repelled the Soviet invasion until July 1921, ceased to exist as an independent state, superseded by the Armenian Soviet Socialist Republic that became part of the Soviet Union in 1922. After the fall of the Soviet Union, the republic regained its independence as the current Republic of Armenia in 1991. Read more >>> 

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության մասին
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About the Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos  in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment

2 Comments

  1. Vardan says:

    Hamamit em qez het Arlen.

    • Շնորհակալ եմ Վարդան ջան:
      Համոզված եմ, որ անպայման գալու է ոգեղենության հաղթանակը: Դրա համար, իհարկե, անհրաժեշտ է, որ յուրաքանչյուրս մեր տեղում տքնաջան աշխատենք:

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Բարի գալուստ Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ / Welcome to Arlen Shahverdyan’s Literary Blog

Գնիր իմ էլեկտրոնային գրքերն ԱՅՍՏԵՂ / Buy my eBooks HERE

«Ապրելու իրավունքը»՝ Կոնգրեսում / The “Right to Live” in Congress

Հարցազրույցներ և տեսանյութեր / Interviews and Reportages

Հայկական աշխարհագրական նախագիծ (Armenian Geographic Project)

«ԿՐԹԱՐԱՆ ՍՈՆԱ» / ”Sona” center

«Գրքամոլ» նախաձեռնություն

Արսինե Շահվերդյանի բլոգը / Arsine Shahverdyan’s Blog

Բոլոր գրքերս՝ մեկ էջում / All my books on one page

WWF-Հայաստան / WWF-Armenia

Բացառիկ գիրք առյուծի մասին / A unique book about lion

Կանայք՝ ներշնչանքի աղբյուր / Women as a source of inspiration

Այցելություններ / Visits

Այցելություններ աշխարհից / Visits from the world

free counters

Էջադիտումները՝ սկսած 2011 թ. ապրիլից / Pageviews since April, 2011

  • 641,069 այցելություն / visit

Բլոգի հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, 2016 / The Blog is copyright protected. All Rights Reserved, 2017

Copyrighted.com Registered & Protected 
ZOTR-BKDE-G1F0-3INY
%d bloggers like this: