Առլեն Շահվերդյան

Home » 2018 » May

Monthly Archives: May 2018

Հանդիպում / Meeting

Մակի Օնուկին, Ջեսի Լիոնն ու Ջարեդ Նելսոնը՝ Է. Հեմինգուեյի «Եվ ծագում է արևը» վեպի բեմականացման մեջ: ԱՄՆ-ի Ջոն Ֆ. Քենեդու անվան կատարողական արվեստի կենտրոնի Այզենհաուերի թատրոն, Վաշինգտոնի բալետ: Լուսանկարը՝ Բրայան Բլենդի:
Maki Onuki, Jesse Lyon and Jared Nelson in Hemingway: The Sun Also Rises. Joհn F. Kennedy Center for the Performing Arts, The Eisenhower Theater, The Washington Ballet. © Brianne Bland.

Սիրելի Ընթերցողներ, ես շատ եմ կարդում, կարդում եմ տարբեր հեղինակների, ունեմ բազմաթիվ սիրելի ստեղծագործություններ ու հեղինակներ: Սույն նյութում կցանկանայի անդրադառնալ իմ ամենասիրելի գրողներից մեկին՝ Էռնեստ Հեմինգուեյին, որի գրական ստեղծագործություններից շատերը նույնիսկ վերընթերել եմ մի քանի անգամ և դրանք ինձ ուղեկցում են իմ ամբողջ կյանքում: Երկար տարիներ Հեմինգուեյը եղել և մնում է ինձ համար գրականության ինքնատիպ արարման ներշնչող կերպարներից մեկը, որի գեղարվեստական մնայուն գործերն իրենց հանճարեղ թեթևությամբ և անկեղծությամբ գրողի ապրած ժամանակի երևույթների ու արժեքների իմաստավորման գրական ուրույն հուշակոթողներ են: «Հանդիպում» բանաստեղծությունս գրել եմ՝ ներշնչված լինելով նրա «Եվ ծագում է արևը» վեպից (աշխատանքային սկզբնական անվանումը՝ «Ֆիեստա»): Ի դեպ, 1990-ականներին բրիտանական հրատարակիչները տպագրում էին գիրքը կրկնակի վերնագրով՝ «Եվ ծագում է արևը. Ֆիեստա»: «Հանդիպում» չափածո բանաստեղծությունը իմ ոճով ու ձեռագրով գրված, կարծես, մի կարճ պատմվածք լինի, որն իր մեջ կրում է հեմինգուեյական արձակի ազատությունը, կորրիդայի կիրքը, ժամանակի խորհրդավորությունը, իրադարձությունների զարգացման անսպասելիությունը, կնոջ և բնության վեհասքանչությամբ հավերժ արբածությունը: Այս բանաստեղծությունն իմ պոեզիայի և հեմինգուեյական արձակի ուրույն սիմբիոզ է:
*

Հանդիպում

Էռնեստ Հեմինգուեյի «Եվ ծագում է արև… (Ֆիեստա)» վեպի ներշնչանքով

Հանդիպեցինք պատահաբար,
Ծանոթացանք,
Սուրճ խմեցինք մի հասարակ սրճարանում:
– Սիրում եմ ես այստեղ լինել, – ասացիր դու ժպտալով, – լավ է այստեղ: Իսկ քե՞զ…
– Ինձ էլ…
…Խո՛սքս մնա՛ց բերանում,
Չէ՛ի անգամ ես հասցրել մի՛տքս ասել,
Երբ դու ձեռքդ դրիր ձեռքիս…
– Դե՞, չգնա՞նք, չի՞ վերջացել…
– Սո՞ւրճս, ի՞նչ է…
– Չէ՛, ցանկությունը քո թե՜ժ, որ կարդում եմ աչքերում
Եվ ձգտո՜ւմդ հեշտանքով, որ քո շուրթե՜րն է այրում:

…Ժամեր հետո, առավոտյան,
Մի բաժակ սուրճ ըմպելիս
Դու մոտեցար ու ասացիր.
– Դե՛, ես գնա՛մ, սիրելիս… Չի՞ վերջացել…
– Ցանկությո՞ւնս…
– Չէ՛, քո սո՛ւրճը, որ վեր կենաս,
Ծածկես դուռն իմ հետևից:

Հաջորդ անգամ՝ ռեստորանում,
Ծովի՜ ափին,
Բրիզի անո՜ւշ շոյանքների օրորո՜վ…
Նայում էի քո աչքերին անասելի՜ բերկրանքով:
Մեր պատվիրածը տա՜ք էր ու համո՜վ,
Ամեն բան հալվո՜ւմ էր դեռ լեզվի վրա:
Ծովուտեստնե՜րը
Մենք համեմեցինք մի փափո՜ւկ գինով…
Ա՜խ, ինչ հաճելի՜ ու երկա՜ր թվաց
Զրույցով լցված այդ մի ժամը կարճ,
Ծիծաղո՜ւմ էինք և մեզ աշխարհում
Ոչինչ չէր թվում անդուր ու տհաճ:
– Դե՞, չգնա՞նք, չի՞ վերջացել…
– Ցանկությո՞ւնս…, – հարցրի՝ արդեն փորձառուի դեմքով խնդուն,
– Չ՛է, գրպանիդ պարունակությունը, որ գոնե ինձ հասցնես տո՛ւն…

Եվ, վերջապե՛ս,
Եկա՛վ կրկին մեր հանդիպման սպասվա՜ծ օրը…
Կորրիդայի երկդերասան թատրոնում էր,
Որտեղ ցո՛ւլն ու մատադո՛րը
Խաղում են տա՜ք բեմադրություն,
Որտեղ մա՛հը
Ցլամարտի ռեժիսորն է,
Կյա՛նքը՝
Դերասանի վարպետության վկայությո՜ւն:
Նայում էի արևի տակ շիկնա՜ծ դեմքիդ
Ու վարսերի՜դ,
Որոնց մեղմի՜կ ծփանքները
Օդում ասես գծում էին
Հավերժությո՜ւն:
Դիտում էիր ցլամարտը հափշտակվա՜ծ,
Իսկ ես՝ ցլի նման արբա՜ծ,
Եվ անսասա՛ն համառությամբ մատադորի՛
Իմ շուրթերով հպվեցի նո՜ւրբ քո ուսերին…
– Դե՞, չգնա՞նք, չի՞ վերջացել…, – պա՛ղ ցնցուղի նման հնչեց հարցադրումդ:
– Ի՞նչս՝ սո՞ւրճս, փո՞ղս, ցանկությո՞ւնս, – արդեն ոչ թե կատակելով,
Այլ ժպիտով մի ջղաձիգ թվարկեցի:
– Ոչ՝ ա՛յն, ոչ՝ ա՛յն, ոչ էլ՝ մյո՛ւսը, չի՞ վերջացել մեռնող ցլի վերջին հույսը…

Կարկամեցի՜, քա՛ր կտրեցի շփոթմունքից
Ու ինքս ինձ հարց տվեցի.
– Սա ի՞նչ խաղ էր…
Մե՛կ տա՜ք էիր դյութանքներով քո աննմա՜ն,
Մե՛կ էլ սառցի սնման սա՜ռը:
Քո խենթացնո՜ղ, մոլորեցնո՜ղ գայթակղումից
Ի՛նձ էլ զգացի կորրդիայի ցլի նման
Ու հասկացա կյանքի համար վերջի՜ն ճիգով կռիվ տալու նրա խա՜ղը:

…Բաժանվեցի՛նք,
Դո՛ւ՝ հաճելի՜ ժամանակդ լա՜վ անցկացրած,
Ե՛ս՝ հոգեհա՜ն:
Ու հիմա, երբ հետ եմ նայում,
Տեսնում եմ քո անո՜ւշ դեմքը…,
Կապո՜ւյտ ծովը…,
Կարմի՜ր գինի՜ն և ուտեստնե՜րը ծովահա՜մ…,
Ցլամարտի կրքի՛ց շիկնած հսկա բե՜մը…
Եվ որպես իմ միա՛կ սփոփանք՝
Այդ ամենի ներշնչանքո՜վ գրված, ահա՛, ա՛յս պոե՜մը:

Հեղինակ՝
Առլեն Շահվերդյան

24.05.2018
____________________

© Սույն գրական կայքի կանոններով՝ հրապարակված բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար արգելվում է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և տվյալ էջի հղումը նշելու:
___________________________________________________

Բանաստեղծությանը համահունչ Ձեր ուշադրությանն եմ ներկայացնում նաև ԱՄՆ-ի Ջոն Ֆ. Քենեդու անվան կատարողական արվեստի կենտրոնի Այզենհաուերի թատրոնի Վաշինգտոնի բալետի կատարմամբ դրվագներ՝ Հեմինգուեյի «Եվ ծագում է արևը» համանուն բեմադրությունից:

To my foreign Readers – Dear all, I have the honor to introduce to you my new poem “Meeting” (written on 08.03.2001). I have written this poem, being inspired with Ernest Hemingway’s well known novel “The Sun Also Rises (Fiesta)”. This is a poem about a meeting of two unfamiliar people: a man and a woman. They drink coffee at a usual caffee nearby, then the woman unexpectedly offers him to go to her room… She asks him if his … is not finished? Hi wonders if she is about his coffee? No, – she answers, I mean your boundless desire towards me… Is it finished? The man quickly drinks his coffee and they left the cafe. In the morning she finds him drinking again coffee and asks him if his … is not finished. He asks what deos she mean? Is she about his desire? No, about your coffee, – answers the woman, – drink it and close the door after I go. Then they meet few times and every time the woman refuses his warmth and love, passion and admiration. They meet in restaurant eating very tasty sea food, drinking soft wine, admiring the seashore. For the last time they meet Corrida, but each time she does the same. Soon they leave each other and the only thing that remains for the author is the poem, inspired with her beauty, with love, wine, food, Corrida, passion, inspired with life.

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Սույն գրական բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About this Literary Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment

Մեզ պետք չէ՛ հողը ուրիշի / We don’t need someone else’s land!

Մեզ պետք չէ՛ հողը ուրիշի

Մեզ պետք չէ՛, երբե՛ք, հողը ուրիշի,
Ուրիշի՛ց պիտի մեր հո՛ղն ազատենք,
Հայոց աշխա՜րհը պիտի ազատե՛նք
Զավթի՛չ ու եկվո՛ր, խուժա՛ն ցեղերից,
Մեր ազատատե՜նչ ե՜րգը դարձնենք,
Հայկյան բարձրադի՜ր լեռներին՝ զրա՛հ,
Մեզ պետք չէ՛, երբե՛ք, հողը ուրիշի,
Բայց, թող՝ ուրի՛շն էլ չերգի՛ երբեք
Մեր պապենակա՛ն հողերի վրա:

Առլեն Շահվերդյան

Գրել եմ՝ 28.05.2018

Նվիրվում է Հայաստանի Առաջին Հանրապետության 100-ամյա տարեդարձին / Is dedicated to the 100th Anniversary of the First Republic of Armenia (1918-1920).
____________________

© Սույն գրական կայքի կանոններով՝ հրապարակված բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար արգելվում է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և տվյալ էջի հղումը նշելու:
___________________________________________________

Սիրելի Ընթերցողներ, սրտանց շնորհավորելով մեզ բոլորիս Հայաստանի Առաջին Հանրապետության օրվա առիթով` ուզում եմ, սակայն, խոսել մի երևույթի մասին, ինչին, ցավոք, երբեմն հանդիպում եմ մայիսի 28-ին: Դա այս տոնի նկատմամբ մեզանից ոմանց վերաբերմունքն է, նրանց կողմից տոնի նշանակության գիտակցման իրական պատկերը: Պարզաբանեմ: Ցավոք, ոմանք մայիսի 28-ին խոսում են այն մասին, թե ինչների՞ս է պետք այս տոնը, այն պատմական օր է ընդամենը, որը իբր նշելու կարիք անգամ չկա: Լինում են մարդիկ, ովքեր վրդովվում են նրանից, թե քանի՞ անկախության տոն ենք նշում` մոռանալով անգամ, որ սա սոսկ անկախության տոն չէ, այլ Հանրապետության տոնն է, Առաջին Հանրապետության տոնը, իսկ ՀՀ Անկախության տոնը սեպտեմբերի 21-ին է:

Որոշեցի խոսել այն մասին, թե ինչ խորհուրդ ունի մայիսի 28-ի տոնը և, վերջապես, ի՞նչ տոն է սա, արդյո՞ք այն միայն առաջին անկախ հանրապետության տոնն է:

Ըստ էության, սա պատմական խիստ կարևոր, ազգապահպան նշանակություն ունեցող իրադարձության տոնում է, տոնախմբություն: Մայիսի 28-ը հայ ժողովրդի դարավոր պատմության ամենալուսավոր և արժանապատիվ էջերից է: Բանն այն է, որ Ղարաքիլիսայի, Բաշ-Ապարանի, Սարդարապատի հերոսամարտերի շնորհիվ հայ ժողովուրդը ոչ թե միայն անկախացավ, ինչը մարտի դաշտում տարած հաղթանակի արդյունքն էր ու հետևանքը, այլև, առաջին հերթին, ՓՐԿՎԵՑ ոչնչացումից, փրկվեց որպես ազգ ու երկիր վերանալու վերահաս վտանգից: Մնացել էր մի բուռ Հայաստան, որը «կենտրոնացել էր» Երևանի շուրջը: Այս պայմաններում պարտվել թուրքական զորքերին կնշանակեր ոչ թե սոսկ պարտություն մարտի դաշտում, այլ հայերի ու Հայաստանի վերացում ամբողջովին: Այս իմաստով, ես Սարդարապատի հերոսամարտը համարում եմ նորագույն պատմության Ավարայրի ճակատամարտ: 451 թ. մայիսի 26-ին էլ ունեինք ազգը, հայրենիքը, հավատքը փրկելու ու պահպանելու խնդիր, այն ժամանակ Ավարայրում էլ էր գնում գոյապահպանության հուսահատության հասնող կռիվ: Մայիսյան հերոսամարտերը և՛ հուսահատ և՛, միևնույն ժամանակ, հույսով լի մաքառման արդյունք էին: Այնպես որ, այո, իմ կարծիքով՝ Ղարաքիլիսայի, Բաշ-Ապարնի ու, հատկապես, Սարդարապատի հերոսամարտերն, ըստ էության, 20-րդ դարի առաջին Ավարայրն էին: Հայը հասկացել էր հերթական անգամ, որ հույսը պետք է դնի ՄԻԱՅՆ իր վրա ու սեփական ուժերով կռի ներկան ու ապագան: Երբ այդ գիտակցումը նորից առաջնային դարձավ՝ հայն իր առյուծային ոգու դրսևորմամբ սկսեց իրագործել, թվում է թե, անիրագործելին: 90-ականներից մինչ օրս, հայ ժողովուրդը դարձյալ Ավարայրի ու Սարդարապատի հերոսամարտերի պես առյուծային կռվի բռնվեց, քանի որ անհրաժեշտ էր ազատագրել Արցախը ու պաշտպանել Հայաստանը:  

Եվ ուրեմն, մայիսի 28-ի այս գեղեցիկ տոնը խիստ կարևոր է մեր ազգի համար ոչ միայն այն իմաստով, որ այն մեզ միշտ հիշեցնում է առաջին անգամ անկախ պետություն ստեղծելու մեր համարձակությունը, վճռականությունն ու ազգային երազանքի իրականացման ճանապարհին գործադրված վիթխարի ջանքերը, այլև հիշեցում է այն, որ մենք ազգովի համախմբվել էինք ինքներս մեզ ու մեր երկիրը փրկելու, պաշտպանելու համար: Դանակն հասել էր ոսկրին, պահը օրհասական էր, և նույնիսկ ամենահուսահատվածները հասկացան, որ փրկությունն արդեն միայն սեփական ձեռքերում է, հասկացան, որ ևս մեկ քայլ դեպի հետ, ևս մեկ նահանջ ու անվերադարձ կկորցնենք մեր երկիրը, մեզ էլ կբնաջնջեն ու կձուլեն:

Կեցցե՛ հայ ժողովուրդը, որ գիտի ու կարող է այսպես համախմբվել, և այդ համախմբումը մեկ անգամ չէ, որ ապացուցվել է: Այդ համախմբվածությունը Ղարաբաղյան շարժման ու Ղարաբաղյան հակամարտության ամբողջ ընթացքում էր: 2016 թ. ապրիլին ևս հայ ժողովուրդը հերթական անգամ ցուցաբերեց անմնացորդ համախմբվածություն՝ հանուն Արցախի ու Հայաստանի պաշտպանության, հանուն Հայրենիքը պաշտպանող անվեհեր զինվորների ու սպաների սատարման ու քաջալերման: Եկել է ժամանակը, որ ոչ թե սպասենք, որ դանակը հասնի ոսկրին, այլ համախմբված լինենք միշտ, այդպիսի կենսաձև որդեգրենք և ունենանք, այդպես ապրենք ամեն օր, այդպես համախմբված ու անկեղծ սիրենք մեր պետությունն ու միմյանց:

Ես հավատում եմ, որ այդպես է և այդպես կլինի միշտ: Հայ ժողովուրդը դժվարին ճանապարհ է անցել, սակայն հայը հաղթանակող տեսակ է, իսկ այդ տեսակը անպարտելի է: Հայն է, որ տնօրինում է հավերժ ապրելու ու արարելու բանաձևին: Ես հավատում եմ մեր ազգի իմաստնությանն ու կենսունակությանը, խաղաղասիրությանն ու խաղաղություն կերտելու նվիրումին, հավատում եմ ու երազում այն օրվա մասին, երբ կապրենք ոգեղենության հաղթանակ, կապրենք այնքան հզոր, զարգացած ու շեն երկրում, որ ամբողջ տարածաշրջանում կլինենք խաղաղություն թելադրողը: Այդ երազանքն իրականություն դառնալու համար երկար ժամանակ պետք չէ, անհրաժեշտ է կամք, ազգային համախմբվածություն, սեր և հարգանք միմյանց ու մեր պետության նկատմամբ, անհրաժեշտ է ազգանվեր վերաբերմունք սեփական ժողովրդին և պետությանը, անհրաժեշտ է անմնացորդ նվիրում սեփական գործին ու բարի նպատակներին: Վստահ եմ, որ այդ երազանքն իրականություն է դառնալու: Վստահ եմ, որ մեր Հայրենիքը, ինչպես միշտ, հաղթանակելու է, իսկ դրա համար մշտապես պետք է ապավինենք մեր ժողովրդի ողջամտությանը, ուժին, համարձակությանը, խելքին, ստեղծագործ, տաղանդավոր մտքին, սխրագործ ոգուն ու բարի սրտին:

Եվ ուրեմն՝ հույսով, հավատքով ու սիրով դեպի առա՛ջ, վստա՛հ ու արիաբա՛ր, նպատակասլաց ու հետևողական կերպով կերտելով մեր ապագան, չկորցնելով ազատ, անկախ ու արժանապատիվ ապրելու պարտադիրության գիտակցումն ու համոզմունքը: Արարատ փառահեղ ու նվիրական լեռը գորովանքով պարուրող Ծովից ծով, ավելի հզոր ու ավելի շեն Հայրենիքի երազանքը անպայմա՛ն իրականանալու է և ոչ հեռավոր ապագայում: Հենց այդ երազանքն ունեին բոլոր նրանք, ովքեր տարիներ առաջ զոհեցին իրենց կյանքը հանուն այդ լուսեղեն ապագայի, զոհեցին մեզ համար, որ ապրենք ու արարենք: Եվ ուրեմն, եկել է ժամանակը, որ ոչ թե հարկ եկած դեպքում մեռնենք հանուն՝ Հայրենիքի, այլ ապրենք ու արարենք՝ Հանուն Հայրենիքի:

Առլեն Շահվերդյան

***

To my dear foreign Readers – On May 28 Armenians celebrate the day of First Republic of Armenia (1918-1920) and my poem “We don’t need someone else’s land” is about Armenian history, when centuries ago nomadic tribes came and occupied our Homeland. Since that we protect the remained part our land from their attacks. We don’t need someone else’s land, we only protect our own and historic land.

The First Republic of Armenia, officially known at the time of its existence as the Republic of Armenia was the first modern Armenian state since the loss of Armenian statehood in the Middle Ages. The republic was established in the Armenian-populated territories of the disintegrated Russian Empire, known as Eastern Armenia or Russian Armenia. The leaders of the government came mostly from the Armenian Revolutionary Federation (ARF or Dashnaktsutyun). The First Republic of Armenia bordered the Democratic Republic of Georgia to the north, the Ottoman Empire to the west, Persia to the south, and the Azerbaijan Democratic Republic to the east. It had a total land area of roughly 70,000 km² (174,000 km² under the Treaty of Sèvres), and a population of 1.3 million. The Armenian National Council declared the independence of Armenia on 28 May 1918. From the very onset, Armenia was plagued with a variety of domestic and foreign problems. A humanitarian crisis emerged from the aftermath of the Armenian Genocide as tens of thousands of Armenian refugees from the Ottoman Empire settled there. The republic lasted for over two years, during which time it was involved in several armed conflicts caused by territorial disputes. By late 1920, the nation was conquered by the Soviet Red Army. The First Republic, along with the Republic of Mountainous Armenia which repelled the Soviet invasion until July 1921, ceased to exist as an independent state, superseded by the Armenian Soviet Socialist Republic that became part of the Soviet Union in 1922. After the fall of the Soviet Union, the republic regained its independence as the current Republic of Armenia in 1991. Read more >>> 

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության մասին
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About the Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos  in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment

Երբեք չեմ կարծել / I never thought

Երբեք չեմ կարծել

Երբեք չեմ կարծել ու չեմ համարել,
Միգուցե երբեք չէի էլ կարծի,
Որ քո գնալով աստղե՜ր կմարեն,
Ու ասուպնե՜րը կզրկվեն կայծի՛ց:

Որ գետերը ծո՛ւռ հունով կհոսեն,
Ամպերը ջրից կքամվե՜ն անձայն,
Եվ քարանձավները կսկսեն խոսե՜լ
Արձագանքների՜ հյուսքով միաձայն:

Չէի մտածի, որ մոլորակը
Իրարամերժի ճամփա՛ն կբռնի,
Որ օրակարգում թա՛րսն ու շիտա՛կը՝
Որպես ճշմարի՛տ լուծո՜ւմ կընդունի:

Քո հեռանալը խառնե՜ց իմ հոգին,
Աստղերը հույսեր էլ չե՛ն պարգևում,
Ո՛չ ոք չի կարող վերքս ամոքի,
Դատա՜րկ է արդեն աշխարհը թվում:

Երբե՛ք, լսո՞ւմ ես, երբե՛ք իմ կյանքում
Մենակ մնալուց ես չե՛մ վախեցել,
Բայց հիմա կյանքս գո՜րշ է ու անքո՜ւն,
Ինչ-որ կարևոր սահմա՜ն եմ անցել:

Ինչ-որ եզրագի՜ծ՝ անդառնալիի՝
Մենակ մնալու դատավճիռո՛վ, 
Ես, քո գնալուց, անհասկանալի՛,
Անվե՛րջ թվացող թախի՜ծ եմ խռով:

Երբե՛ք չեմ կարծել և չե՛մ համարել
Միգուցե երբեք չէ՛ի էլ կարծի,
Որ արեգա՛կն էլ կարող է մարե՜լ,
Սուզվել իմ հոգու ծո՜վում թախիծի:

Բայց, հավատո՛ւմ եմ՝ գալո՛ւ ես կրկին՝
Անկարծելիի ա՜մպը ցրելով,

Ծիածան ծածկող գո՛րշը երկնքի
Բացվելու է լո՜ւյս արևի շողո՜վ:

Ու լցվելու է հոգիս բերկրանքո՜վ,
Կենսատո՜ւ սիրուց՝ անբի՜ծ ու անհո՜ւն: 

Երբեք չեմ կարծել, որ սե՜րն ամոքող
Կյանքի նկատմամբ հավա՜տ է ծնում:

Առլեն Շահվերդյան

Գրել եմ՝ 14-15.05.2018
____________________

© Սույն գրական կայքի կանոններով՝ հրապարակված բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար արգելվում է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և տվյալ էջի հղումը նշելու:
___________________________________________________

Մեկը, այն մեկը, ով ապրեցնում է իր գոյությամբ և ում բացակայության դեպքում հոգիդ անհունորեն թախծում է ու լցվում պաղ անձրևաջրով: Երբեք չես կարծում, որ հենց նրա լինելով է շունչդ կանոնավոր, իսկ նրա հեռանալիս աշխարհն, ասես, շուռ է գալիս: Մեկը, այն մեկը… Մեզանից յուրաքանչյուրի կյանքում հենց այդ մեկի մասին է իմ ՆՈՐ բանաստեղծությունը՝ «Երբեք չեմ կարծել» վերնագրով և ներկայացվելիք մի շատ հոգեթով երգի նվագակցությամբ:

Սիրելի Ընթերցողներ, հաճույքով ուզում եմ առաջարկել լսելու իմ ամենասիրած երգերից մեկը` «Ամպ ու երկինք» վերնագրով: Խոսքերի ու երաժշտության հեղինակ` երգիչ, երգահան, դերասան, ռեժիսոր Քրիստ Մանարյան: Այս երգը իմ սրտում է, միշտ երգում եմ ու կարող եմ լսել այն նորից ու նորից: Հայ լսարանին այն ծանոթ է ու սիրված շատերի կողմից: Ինչ վերաբերվում է իմ արտասահմանյան բազում հարգելի ընթերցողներին, ապա ես նրանց համար պատրաստել եմ անակնկալ: Ես փորձեցի անգլերեն թարգմանել երգը և այս գրառման մեջ, բացի հայերեն բնօրինակ տեքստից, այն նշել նաև անգլերեն տառերով: Սա հնարավորություն կտա իմ արտասահմանցի ընթերցողներին կարդալու և անգամ երգելու հայերեն տեքստը` երգի հետ զուգահեռ: Թարգմանությունը գրեթե բառացի է` երգի իմաստը օտարազգի ընթերցողներին հասկանալի, հասանելի դարձնելու և այդպիսով հայկական հեղինակային երգարվեստը տարածելու համար: Լսեք այս մեղեդային, քնքուշ ու շատ հուզիչ հեղինակային երգը: Համոզված եմ, որ նրանք, ովքեր դեռ չէին լսել այս երգը, հաստատ կհավանեն ու կսիրեն այն:

Հայերեն բնօրինակ տեքստը / The Armenian original text:

ԱՄՊ ՈՒ ԵՐԿԻՆՔ

Ամպ ու երկինք խռովել են, անձրև է գալիս
Անգին յարս ինձ տեսնելիս դեմքն է շուռ տալիս
Հազար հեռվից մտիկ անեմ դարդս չիմանա
Կարոտ հոգով, ծանր մտքով դառնամ ու գնամ:
Ա՜խ, ամեն տուն, ամեն փողոց օտար են դարձել
Մենակ մոլոր թափառում եմ, սիրտս է քարացել
Ամեն օրս, ամեն ժամս դարձել են տարի
Մեկը չկա մեղմի ցավս խոսքերով բարի
Լուսնյակ, դու ինձ ընկեր դարձած, վիշտս ես լալիս
Քո աչքին էլ ամբողջ գիշեր քուն մոտ չի գալիս
Ասա՛, պատմի՛ր, ո՞վ է խաբել իմ սիրա՜ծ յարին (2x)
Որ ինձ հիմա չի էլ նայում` ինչպես օտարին (2x)

Dear Readers, it is my pleasure to offer you to listen to one of my most beloved songs, entitled “Cloud and Sky”. The author of lyrics and music is Krist Manaryan, an Armenian singer, song writer, actor and director. This song is always in my heart, I often sing it and can listen to it again and again. The song is familiar and loved by the Armenian audience. As for my foreign respectful Readers, I have prepared a unique surprize. I have tried to translate this song into English, besides I have also provided the Armenian original text in English letters. This will give an opportunity to my foreign Readers to read and even to sing the Armenian text in parallel with the song. The English translation is almost word in word to make the meaning of the song understandable and available to all in abroad, as well as to spread the Armenian author’s music. Listen to this melodic, tender and very touching author’s song. I’m sure that those who have not listened to this song yet will surely like it. This post is beginning with my new poem “I never thought”, which is dedicated to love. You can not imagine your life without the beloved person you have and when that person leaves you the whole world changes and becomes grey and meaningless. Love your loved ones and take care of them, Respectfully, Arlen Shahverdyan.

“AMP U ERKINQ” (Cloud and sky)

Amp u erkinq khrovel en, andzrev e galis  Cloud and sky have been offended, it is raining
Angin yars indz tesnelis demqn e shur talis  When my beloved sweetheart looks at me she turnes away (turnes away her face)
Hazar hervic mtik anem dards chimana – I’ll look at her from very far away and she’ll not know my pain
Karot hogov, tsanr mtqov darnam u gnam – I’ll turn and go with my soul that misses and with my hard mind
Akh, amen tun, amen poghoc otar en dardzel – Oh, every house, every street now are strangers to me
Menak molor taparum em, sirts e qaratsel – I am wandering alone, my heart has turned to stone
Amen ors, amen zhams dardzel en tari – My every day, my every hour have become a year
Meky chka meghmi tsavs khosqerov bari – There is nobody to ease my pain with some kind words
Lusnyak du indz ynker dardzac vishts es lalis – Moon, which has become my friend, now you’re crying about my sadness
Qo achqin el amboghj gisher qun mot chi galis – The sleep does not approach to your (the Moon’s, – A.Sh.) eyes all night long (You also don’t sleep all night long)
Asa, patmir ov e khapel im sirats yarin (2x) – Tell me who has lied to my beloved sweetheart?
Vor indz hima chi el nayum inchpes otarin (2x) – That she now does not look at me even as a stranger
Amp u erkinq xrovel en, Andzrev e galis – Cloud and sky have been offended, it is raining

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Սույն գրական բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About this Literary Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment

Ներիր, Աստվա՛ծ / Forgive me, God

Եթե Աստծուն շնորհակալ չես լինում ամեն ժպիտի համար, ապա իրավունք չունես բողոքելու ամեն արցունքից: «Կյանքում մեր յուրաքանչյուր մտքի ու արարքի համար մենք պատասխանատու ենք Աստծո առաջ, Նա է այն Վերին ատյանը, որի դիմաց պետք է ձգտենք միշտ ազնիվ ու մաքուր ապրել, մտածել ու արարել», – Առլեն Շահվերդյան:

If you don’t thank God for every smile, then you have no right to complain about every tear. “In life, we are accountable to God for every our thought and deed, He is the Supreme Court, to whom we should strive honestly and cleanly to live, think and create” – Arlen Shahverdyan
*

Ներիր, Աստվա՛ծ

Կոպերիս հետ փակվում են լուռ
Մթնշաղի անուրջներով լի դռները,
Եվ քնելուց առաջ թաքուն
Միտք եմ անում տեղերիս մեջ, «Դռան» շեմին…
Լսո՞ւմ է ինձ, արդյոք, Տերը…

Մե՛ղք եմ գործել՝ համտեսելով արգելվածը պտուղներից:
Եվ հիմա զույգ իմ կոպերի ծանրության տակ,
Ճռռո՛ւմ է լուռ հոգիս նորից,
Ու կրկնում է. «Մե՜ղք եմ գործել…»:
Գիշերային խորհրդավո՜ր նանրության մեջ,
Տաք մատներիս լուռ խաչումով և ափերիս միաձուլմամբ՝
Աղոթե՜լ եմ ուզում փորձել:

Պատուհանին պարզում եմ իմ մտքերն անփակ
Եվ շշնջում մթում խո՜րը.
– Հա՛յր Մեր, Տե՛ր իմ, մեղավո՜ր եմ:
Եվ ներումի լո՜ւյս եմ խնդրում, անշե՜ղ լույսը իմ փրկության:
Վհատումի անդաստանով դեգերել է այսօր հոգիս,
Եվ գի՛րկն ընկել մոլորությա՛ն,
Ընկել ցավոտ ու հուսախա՛բ անօգնությամբ:

Տե՛ր իմ, աղոթո՜ւմ եմ, որ իմ ձայնը հիմա լսես,
Մեղավո՛ր եմ, չե՛մ առարկում, չունե՛մ դրա իրավունքը,
Ես անզո՛ր եմ որևէ բան փոխել այնպես,
Ինչպես հուշո՛ւմ, ցո՛ւյց է տալիս Ճշմարիտի քո ուսմո՜ւնքը:

Եվ չեմ կարող ես չընկրկել,
Երբ գալիս է պահը հոգու հուսալքման:
Հա՛յր մեր, որ յերկինս ես, որ երկնայի՛ն ու երկրայի՛ն նյութի մեջ ես,
Որ հավերժող ու ապրեցնող անմա՜ր սեր ես,
Ներիր հուգուս թուլությունը րոպեական,
Ներիր մեղքի պսակումով դյութանքներին ենթարկվելս,

Դո՛ւ ես փրկիչն ու իմ տերը:

Ես ապրում եմ կյանքս այնպե՜ս խոնարհաբա՜ր,
Որ գլխիկոր աղոթելիս
Պա՛րզ աչքերով հանգիստ նայեմ
Աստվածայի՜ն լույսիդ հավետ:
Ների՜ր միակ մեղքիս համար,
Որ տատա՛սկ է հոգու այգում իմ ծաղկավե՜տ:

Կոպերիս տակ ցոլքվում են լուռ
Մթնշաղի պատկերները՝ իրար կողքի,
Ներիր, Աստվա՛ծ, և փրկությա՜ն լույսով պատիր
Իմ տա՜ք հոգին:

Առլեն Շահվերդյան

Գրել եմ՝ 10.07.2017 և 23.11.2017
____________________

© Սույն գրական կայքի կանոններով՝ հրապարակված բանաստեղծության հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են, հետևաբար արգելվում է տեղադրել այն սոցիալական ցանցերում կամ այլ կայքերում՝ առանց բանաստեղծության հեղինակի անունը և տվյալ էջի հղումը նշելու:
___________________________________________________

Սիրելի Ընթերցողներ, մեզանից յուրաքանչյուրն աղոթելիս հայացքն ուղղում է Աստծուն և մտքում խոսում Նրա հետ իր համար նվիրական նշանակություն ունեցող հարցերից՝ հաճախ նաև մեղքերի համար թողություն խնդրելով: «ՆԵրիր, Աստվա՛ծ» սույն բանաստեղծությունս սրտիցս բխած ուրույն աղոթք է, մեղքերի համար թողության մարդկային խնդրանքի ուրույն արտահայտություն:

Սիրելի Ընթերցողներ, պատիվ ունեմ «Ներիր, Աստվա՛ծ» բանաստեղծությունս ներկայացնելու անզուգական Լուսինե Զաքարյանի չքնաղ, հոգեթով ու անգերազանցելի կատարմամբ: Վայելեք այս չքնաղ կատարումը:

__________________________________

ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈ՛ՒՆ. Սույն գրական բլոգի հեղինակային իրավունքների պաշտպանության վերաբերյալ
Սույն բլոգ-կայքի հեղինակային իրավունքները պատկանում են դրա հեղինակին՝
Առլեն Շահվերդյանին: Բլոգում տեղ գտած նյութերը պաշտպանված են Հեղինակային իրավունքով: Մեջբերումներ անելիս հղումը arlenshah.wordpress.com-ին պարտադիր է: Հեղինակային հոդվածների, գրառումների, լուսանկարների մասնակի կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում առանց arlenshah.wordpress.com-ին հղման արգելվում է:

Գրական բլոգ | Ֆեյսբուք | Թվիթեր | Յութուբ
Առլեն Շահվերդյանի գրական բլոգ. «Տոն, որը միշտ քեզ հետ է»,- Էռնեստ Հեմինգուեյ
__________________________________

ATTENTION! About this Literary Blog Copyright Protection
Arlen Shahverdyan, the Author of this Blog possesses its Copyright. All the materials of this blog are Copyright protected. When quoting, the reference (link) to arlenshah.wordpress.com is compulsory. The partial or complete reproduction of the Author’s articles, posts or photos in other sites or Mass Media is prohibited without the reference to arlenshah.wordpress.com.

Literary blog | Facebook | Twitter | Youtube
Arlen Shahverdyan’s literary blog: “A moveable feast”,- Ernest Hemingway

Save the Planet Earth*
Մի տպեք այս էջն առանց անհրաժեշտության, մտածեք շրջակա միջավայրի մասին
Do not print out this page without need – think about the Environment
%d bloggers like this: