Առլեն Շահվերդյան

Home » 2011 » August

Monthly Archives: August 2011

Մի հատ մո՜ւկ…

Մի հատ մո՜ւկ մի օր մի տան խոհանոցի պատի անցքից նկատում է, որ գետնին պանրի կտոր է ընկած: Մուկը մտածում է. Էս ի՜նչ լավ է, ի՜նչ լավ տուն եմ ընկել, գնամ պանիրը ուտեմ…»: Սակայն հենց նա գլուխը հանում է պատի անցքից, խոհանոցում լսվում է. «Մյաաաո՜ւ…»: Մուկը նեղվում է. «Էէէէէէ՜հ, էս տանը կատու կա…»: Նա վախից դուրս չի գալիս անցքից: Հաջորդ օրը մուկը դարձյալ փորձում է իր բախտը, բայց հեեեե՜նց գլուխը մի փոքր հանում է անցքից դուրս` էլի լսվում է. «Մյաաաո՜ւ…»: Մուկը շատ է նեղվում, մի կողմից վախն է կատվի հանդեպ, մյուս կողմից ախորժելի ու անուշաբույր պանրի կտորը` խոհանոցի հատակին: Եվ այդպես մի ամբողջ շաբաթ. հենց մուկը գլուխը միիիի՜ քիչ դուրս է հանում` լսվում է «Մյաաաո՜ւ», և մկնիկը ստիպված վախից ներս է գնում: Նա արդեն սկսում է անիծել այն օրը, որ մտավ այդ խոհանոցը: Եվ ահա մի օր, երբ մկնիկը հերթական անգամ փորձում է առաջանալ ու հասնել պանրին, նա հանկարծ լսում է այսպիսի ձայն. «Հա՜ֆ, հաֆ, հա՜ֆ…»: Մուկն անչափ ուրախանում է: «Ի՜նչ լավ է, եթե շունն էստեղ է, ապա կատուն հաստատ փախել է, գնամ ու վերցնեմ պանիրը», – մտածում է նա: Առանց վարանելու արագ դուրս է գալիս թաքստոցից ու նետվում է դեպի պանիրը: Մեկ էլ հանկարծ դարան մտած կատուն սեղանի վրայից ցատկում է ու միանգամից բռնում խեղճ մկնիկին: Մուկը խառնվում է իրար, շփոթվում, թե այս ինչպե՞ս եղավ, ո՞նց, կատուն որտեղի՞ց հայտնվեց: Ու կատուն խորամանկ ժպտակով պատասխանում է. «Ապե՜ր, միշտ էլ լավա երկրորդ լեզու իմանալը…»: 🙂
© Առլեն Շահվերդյան, 23.08.2011

Advertisements
%d bloggers like this: